What do you think?
Rate this book
Present
Stephan Vanfleteren (1969) is best known for his probing black and white portraits, but in recent decades he has also produced a wide range of documentary, artistic and personal work. From street photography in global cities like New York to the genocide in Rwanda, from building fronts and shop windows to the mystical landscapes of the Atlantic Wall, from still lifes to penetrating portraits.
To mark Vanfleteren's 50th birthday, he is celebrating with a major retrospective which will occupy the entire Antwerp Museum of Photography (FOMU, 25 October 2019 - 1 March 2020) and with this publication Present , in which he looks back over his fascinating career. "I was there, I was present", says the photographer, who always feels himself to be both accomplice and witness.
For Present , Vanfleteren has taken a generous selection of more than 400 photos from his ample archive, some of which have become iconic images while others have never been published before. In extensive texts, he reflects on how his own work and photography as a genre have evolved over the past decades and links these developments with a number of major social changes.
This superbly illustrated book is an impressive overview of Vanfleteren's work and offers a comprehensive picture of him as a photographer, as an artist and, above all, as a human being living life with empathy, wonder and curiosity.
Previous successful publications by Vanfleteren, such as Belgicum , Portret , Atlantic Wall and Façades & Vitrines , have become true collector's items.
To mark Vanfleteren's 50th birthday, he is celebrating with a major retrospective which will occupy the entire Antwerp Museum of Photography (FOMU, 25 October 2019 - 1 March 2020) and with this publication Present , in which he looks back over his fascinating career. "I was there, I was present", says the photographer, who always feels himself to be both accomplice and witness.
For Present , Vanfleteren has taken a generous selection of more than 400 photos from his ample archive, some of which have become iconic images while others have never been published before. In extensive texts, he reflects on how his own work and photography as a genre have evolved over the past decades and links these developments with a number of major social changes.
This superbly illustrated book is an impressive overview of Vanfleteren's work and offers a comprehensive picture of him as a photographer, as an artist and, above all, as a human being living life with empathy, wonder and curiosity.
Previous successful publications by Vanfleteren, such as Belgicum , Portret , Atlantic Wall and Façades & Vitrines , have become true collector's items.
- GenresArtPhotography
496 pages, Hardcover
First published February 12, 2020
2 people are currently reading
18 people want to read
About the author
Stephan Vanfleteren
29 books10 followersStephan Vanfleteren is one of Belgium’s most renowned photographers. Among the general public, he is mainly celebrated for his penetrating black and white portraits of people from all walks of life, from artists and actors, to surfers, fisher- and sportsmen. However, his oeuvre is much more diverse than that. Starting his career as a press photographer, Vanfleteren made captivating photo reports about the events that dominated the news of the 1990s, such as the genocide in Rwanda, the war in Kosovo and the Dutroux affaire in Belgium. Later on, he began to elaborate a variation of themes in extended photo reportages, going from storefront façades to a journey along the mythical Atlantic Wall.
For his most recent work, Vanfleteren withdrew into his studio to focus on his own version of classic themes such as nude portraits and still life photography. In the latter, entitled Nature Morte, he portrayed dead animals (in colour) he found near his home. Where most of his images are very time phased, this series marks an evolution in Vanfleteren’s work towards a more timeless approach and subject matter.
For his most recent work, Vanfleteren withdrew into his studio to focus on his own version of classic themes such as nude portraits and still life photography. In the latter, entitled Nature Morte, he portrayed dead animals (in colour) he found near his home. Where most of his images are very time phased, this series marks an evolution in Vanfleteren’s work towards a more timeless approach and subject matter.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
March 30, 2021
Heb hier langer over gedaan dan ik dacht, normaal log ik kunstboeken niet in mijn goodreads omdat er vaak niet veel te lezen valt, maar dat was hier dus absoluut niet het geval. Heel veel tekst. Zinnige dingen, zeker, maar ook pretentieus gezever (absoluut geen belediging trouwens). Uiteraard met enorm veel prachtige foto's bij, krijgt geen 5e ster omdat er zeker dubbel zoveel in mochten.
Mooi overzicht van één van mijn lievelingsfotografen.
Mooi overzicht van één van mijn lievelingsfotografen.
August 4, 2020
Stephan Vanfleteren, Present. Hannibal, 2019, 496 p., ill. (zwartwit & kleur); ISBN 9789463887144; 69,- euro.
Net geen 3,5 kg weegt dit magistrale boek, maar er is geen grammetje overtollig vet aan. Pure en oversneden klasse over bijna vijfhonderd bladzijden uitgesmeerd. Over de kwaliteit van het fotowerk van Stephan Vanfleteren hoeven we het hier niet te hebben. Zo vele foto’s staan op ons netvlies gebrand en maken deel uit van ons collectief geheugen: van de cover van Congo over de gebeitelde kop van Briek Schotte en de blote bast van Luc Devos tot de monumentale sterfbedfoto van Jan Hoet en zelfs de staatsiefoto van Beatrix; van de gruwelfoto’s van Rwanda over de stakingsfoto’s van Vilvoorde en de verstilde beelden van Charleroi tot de tocht langs de Atlantikwall. Honderden en honderden foto’s die je bij je nekvel grijpen en je terugvoeren in de tijd. Verstilde schoonheid van zowel gruweldaden als de mooie momenten van ons leven. Stephan Vanfleteren portretteert het leven zoals het is, heel veel jaren in zwartwit, maar later steeds meer in kleur. Vaak bekroond. Een overzicht van zijn oeuvre dat drie decennia overspant. Het fotowerk is ondertussen op andere plaatsen voldoende besproken en ondergetekende is bijlange na niet genoeg geschoold om de foto’s op kwaliteit te bespreken. Maar dit overzichtswerk is uitgebreid met vele teksten die meer zijn dan bladvulling of onderschriften bij de opnames. De auteur slaagt erin om het leven rondom hem in zovele aspecten te omvatten, niet enkel als beeldchroniqueur maar ook als denkende en interpreterende getuige van de wereld rondom hem. Op een briljante wijze.
Dat wordt eigenlijk al duidelijk door de titel die dit boek heeft meegekregen. Present. Een veellagige titel. Vanfleteren geeft het zelf mee. Het is niet enkel presenteren, het is ook aanwezig zijn, maar het refereert ook aan het heden. En toch sluit het boek een lange periode af, of zoals de auteur zelf schrijft (p. 493): Met Present leg ik er nu een doek over, zodat de gletsjer even wat minder snel smelt. Ik ben me ervan bewust dat ik maar een kleine getuige ben in de stroom van een grote wereldgeschiedenis, met vele mensen voor mij en vele mensen na mij. Vanfleteren schetst een leven in ontwikkeling, dat van hemzelf en dat van anderen. Hij is niet enkel een fotograaf die beelden schiet, maar een man die het leven ook beschrijft en verhalen schrijft. En zo tot een verstilde wereld komt.
En dat is ook de reden waarom dit boek in aanmerking komt voor een recensie in dit tijdschrift. Voor Vanfleteren zelf lijkt dit hele werk een soort coming of age-boek, waarin hij alle aspecten van het leven tot leven heeft gewekt aan de hand van zijn foto’s, maar waarin hij tegelijkertijd als een bevoorrechte getuige commentaar heeft geleverd.
In de eerste plaats gaat het om heel wat rites de passage. Van geboorte tot dood. Met heel wat eerbiedige aandacht voor dit laatste, zowel de gewelddadige dood in de oorlogsgebieden die hij heeft bezocht als de dodenmaskers, waarbij Vanfleteren terecht opmerkt dat de begrafenisfotografie niet meer bestaat. De dorpsfotograaf heeft zijn plaats moeten afstaan aan de digitale fotografie van jan en alleman. Die post-mortemfotografie voert Vanfleteren tot de stillevens met dode dieren, waarin hij – gewild of ongewild – in de voetsporen van Frans Snyders en Joachim Beuckelaer treedt. Het (mensen)leven wordt dus before – present (daar heb je de titel weer!) – after uitgebeend en naar zijn nuchtere proporties herleid.
Tegelijkertijd bijt Vanfleteren zich vast in het feestleven, met uitgebreide reportages over fanfares, sportgebeurtenissen, met legendarische portretten van wielrenners. Hij gaat tevens op zoek naar de onderbuik van de maatschappij, in de Marollen, in Charleroi, maar even goed in de Verenigde Staten. Zijn foto’s van de klederdrachten in Staphorst zijn voer voor iconografen.
De auteur-fotograaf, ook al omwille van zijn afkomst, is gebiologeerd door de zee in al zijn aspecten en vertelt het verhaal van het vissersleven aan de hand van portretten van vissers. Tegelijkertijd beschrijft Vanfleteren de vormen van bijgeloof en de gestadige afname van het probleem, waarmee hij de chroniqueur van een langzaam uitstervend ras is dat zich soms omschoolt tot garnaalvisser en zo erodeert tot actieve deelnemer aan een stuk werelderfgoed, net zoals hun gegroefde koppen. Op dezelfde manier beschrijft hij in tekst en beeld het boerenleven zoals het ooit is geweest aan de hand van Theofiel, een man die recht uit een expressionistisch schilderij is gestapt en met zijn eeltige handen en verweerde kop het Vlaanderen van lang geleden in zich draagt en op die manier tijdloos wordt.
Zovele onderwerpen, te veel om allemaal op te noemen, maar telkens weer met het nodige respect tot leven gebracht. Daarom bekroop me bij het bekijken en lezen van dit boek vaak de gedachte dat dit een hedendaagse versie van K.C. Peeters Eigen Aard is die niet enkel de Vlaamse ziel blootlegt, maar over de grenzen heen de mens in zijn doen en laten bekijkt, fotografeert en becommentarieert. Misschien wel zonder dat Vanfleteren het beseft, heeft hij de grenzen van de fotografie hier doorbroken en is hij een uitzonderlijke waarnemer van het leven geworden. In woord en beeld. Dit boek is een waar meesterwerk in zijn genre.
Paul Catteeuw
Recensie Volkskunde 2020 - 121/2
Net geen 3,5 kg weegt dit magistrale boek, maar er is geen grammetje overtollig vet aan. Pure en oversneden klasse over bijna vijfhonderd bladzijden uitgesmeerd. Over de kwaliteit van het fotowerk van Stephan Vanfleteren hoeven we het hier niet te hebben. Zo vele foto’s staan op ons netvlies gebrand en maken deel uit van ons collectief geheugen: van de cover van Congo over de gebeitelde kop van Briek Schotte en de blote bast van Luc Devos tot de monumentale sterfbedfoto van Jan Hoet en zelfs de staatsiefoto van Beatrix; van de gruwelfoto’s van Rwanda over de stakingsfoto’s van Vilvoorde en de verstilde beelden van Charleroi tot de tocht langs de Atlantikwall. Honderden en honderden foto’s die je bij je nekvel grijpen en je terugvoeren in de tijd. Verstilde schoonheid van zowel gruweldaden als de mooie momenten van ons leven. Stephan Vanfleteren portretteert het leven zoals het is, heel veel jaren in zwartwit, maar later steeds meer in kleur. Vaak bekroond. Een overzicht van zijn oeuvre dat drie decennia overspant. Het fotowerk is ondertussen op andere plaatsen voldoende besproken en ondergetekende is bijlange na niet genoeg geschoold om de foto’s op kwaliteit te bespreken. Maar dit overzichtswerk is uitgebreid met vele teksten die meer zijn dan bladvulling of onderschriften bij de opnames. De auteur slaagt erin om het leven rondom hem in zovele aspecten te omvatten, niet enkel als beeldchroniqueur maar ook als denkende en interpreterende getuige van de wereld rondom hem. Op een briljante wijze.
Dat wordt eigenlijk al duidelijk door de titel die dit boek heeft meegekregen. Present. Een veellagige titel. Vanfleteren geeft het zelf mee. Het is niet enkel presenteren, het is ook aanwezig zijn, maar het refereert ook aan het heden. En toch sluit het boek een lange periode af, of zoals de auteur zelf schrijft (p. 493): Met Present leg ik er nu een doek over, zodat de gletsjer even wat minder snel smelt. Ik ben me ervan bewust dat ik maar een kleine getuige ben in de stroom van een grote wereldgeschiedenis, met vele mensen voor mij en vele mensen na mij. Vanfleteren schetst een leven in ontwikkeling, dat van hemzelf en dat van anderen. Hij is niet enkel een fotograaf die beelden schiet, maar een man die het leven ook beschrijft en verhalen schrijft. En zo tot een verstilde wereld komt.
En dat is ook de reden waarom dit boek in aanmerking komt voor een recensie in dit tijdschrift. Voor Vanfleteren zelf lijkt dit hele werk een soort coming of age-boek, waarin hij alle aspecten van het leven tot leven heeft gewekt aan de hand van zijn foto’s, maar waarin hij tegelijkertijd als een bevoorrechte getuige commentaar heeft geleverd.
In de eerste plaats gaat het om heel wat rites de passage. Van geboorte tot dood. Met heel wat eerbiedige aandacht voor dit laatste, zowel de gewelddadige dood in de oorlogsgebieden die hij heeft bezocht als de dodenmaskers, waarbij Vanfleteren terecht opmerkt dat de begrafenisfotografie niet meer bestaat. De dorpsfotograaf heeft zijn plaats moeten afstaan aan de digitale fotografie van jan en alleman. Die post-mortemfotografie voert Vanfleteren tot de stillevens met dode dieren, waarin hij – gewild of ongewild – in de voetsporen van Frans Snyders en Joachim Beuckelaer treedt. Het (mensen)leven wordt dus before – present (daar heb je de titel weer!) – after uitgebeend en naar zijn nuchtere proporties herleid.
Tegelijkertijd bijt Vanfleteren zich vast in het feestleven, met uitgebreide reportages over fanfares, sportgebeurtenissen, met legendarische portretten van wielrenners. Hij gaat tevens op zoek naar de onderbuik van de maatschappij, in de Marollen, in Charleroi, maar even goed in de Verenigde Staten. Zijn foto’s van de klederdrachten in Staphorst zijn voer voor iconografen.
De auteur-fotograaf, ook al omwille van zijn afkomst, is gebiologeerd door de zee in al zijn aspecten en vertelt het verhaal van het vissersleven aan de hand van portretten van vissers. Tegelijkertijd beschrijft Vanfleteren de vormen van bijgeloof en de gestadige afname van het probleem, waarmee hij de chroniqueur van een langzaam uitstervend ras is dat zich soms omschoolt tot garnaalvisser en zo erodeert tot actieve deelnemer aan een stuk werelderfgoed, net zoals hun gegroefde koppen. Op dezelfde manier beschrijft hij in tekst en beeld het boerenleven zoals het ooit is geweest aan de hand van Theofiel, een man die recht uit een expressionistisch schilderij is gestapt en met zijn eeltige handen en verweerde kop het Vlaanderen van lang geleden in zich draagt en op die manier tijdloos wordt.
Zovele onderwerpen, te veel om allemaal op te noemen, maar telkens weer met het nodige respect tot leven gebracht. Daarom bekroop me bij het bekijken en lezen van dit boek vaak de gedachte dat dit een hedendaagse versie van K.C. Peeters Eigen Aard is die niet enkel de Vlaamse ziel blootlegt, maar over de grenzen heen de mens in zijn doen en laten bekijkt, fotografeert en becommentarieert. Misschien wel zonder dat Vanfleteren het beseft, heeft hij de grenzen van de fotografie hier doorbroken en is hij een uitzonderlijke waarnemer van het leven geworden. In woord en beeld. Dit boek is een waar meesterwerk in zijn genre.
Paul Catteeuw
Recensie Volkskunde 2020 - 121/2
January 31, 2021
Na twee tentoonstellingen, een in Antwerpen en een in Amsterdam, ben ik groot fan van deze fotograaf geworden. En dit boek versterkt dat alleen nog maar. Maar het meest verrassend vind ik de teksten die zoveel inzicht en gevoel geven, waarbij je het fotografen zelf meebeleefd of het nu in Rwanda of in zijn studio is. Het voelt alsof Stephan je vriend is geworden.
Een klein kritiekpuntje: soms bespreekt Stephan foto’s die niet zijn afgebeeld en dat voelt als een gemis. Maar ja, dan is er weer iets om naar te verlangen.
Een klein kritiekpuntje: soms bespreekt Stephan foto’s die niet zijn afgebeeld en dat voelt als een gemis. Maar ja, dan is er weer iets om naar te verlangen.
January 8, 2025
What a ride! Het is een voorrecht om naast de fotograaf mee te wandelen door een carrière van 33 jaar.
October 25, 2023
How this wonderful book can be so little known in the US is... astonishing? Tragic? Unsurprising? Hard to fathom. One of the best I've ever found.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews