เรื่องสั้นญี่ปุ่น 3

by Tōson Shimazaki, Haruo Satō, Hyakken Uchida

"...เรื่องสั้นที่แปลและรวมพิมพ์ไว้ในหนังสือเรื่องสั้นญี่ปุ่นทั้งสามเล่มนี้ ล้วนแต่เป็นเรื่องที่เป็นตัวแทนของวรรณคดีญี่ปุ่นสมัยใหม่ทั้งสิ้น ถ้าจะดูจากประวัติวรรณคดีญี่ปุ่น ผลงานของนักเขียนมีชื่อเช่น ทานิซากิ จุนอิชิโร นาไง คะฟู หรือว่าของนักเขียนที่ใหม่กว่านั้น ล้วนแต่มีความสำคัญซึ่งต้องนำมารวมพิมพ์ไว้ทั้งสิ้น ข้าพเจ้าคิดว่าถ้าท่านทั้งหลายได้อ่านเรื่องสั้นญี่ปุ่นทั้งสามเล่มนี้แล้ว ก็คงพอจะเข้าใจได้เลาๆ ว่าวรรณคดีญี่ปุ่นสมัยใหม่เป็นอย่างไร และก็หวังว่า 'เรื่องสั้นญี่ปุ่น 3' เล่มนี้จะเป็นเก้าแรกที่จะนำคนไทยทั้งหลายให้หันมาสนใจในวรรณคดีญี่ปุ่นบ้าง..."


รวบรวมผลงานการแปลและตรวจทานแก้ไขโดยอาจารย์ปิยะจิต ทาแดง คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

จากวัยเด็ก - ชิมะซาคิ โทซน
บ้านของหมาสเปน - ซาโต ฮารุโอะ
ขึ้นสวรรค์ - อุชิดะ เฮียกเคน
กิ่งหลิว - ทสึโบอิ ซาคาเอะ
สวอนบนหลังคา - อิบุเซะ มาสุจิ
โอซัง - ดะไซ โอะซามุ
ฝันสิบคืน - นัทสึเมะ โซเซกิ
วุ่น - ไคโค ทาเคชิ
ซุซุคิและโอะโคะเสะ - อะงาวะ ฮิโรยุคิ
และ
วัยชัง - นิวะ ฟุมิโอะ

330 pages, Paperback

First published January 1, 1979

About the author

Tōson Shimazaki is the pen-name of Shimazaki Haruki, a Japanese author, active in the Meiji, Taishō and early Showa periods of Japan. He began his career as a poet, but went on to establish himself as the major proponent of naturalism in Japanese literature.

Reviews

[top. · Rating 3 out of 5]

ปกติรวมเรื่องสั้นหลายๆ นักเขียน (หรือแม้จะเป็นนักเขียนคนเดียวก็ตาม) เจ้าตัวหรือสนพมักจะนำเรื่องเด็ดๆ ไว้เปิดและปิดท้าย ไม่เป็นของนักเขียนดัง ก็ต้องเป็นงานที่เด็ด หรือแรงพอที่จะทำให้คนอ่านจดจำได้ อาทิ

ติดอยู่ระหว่าง อุทิศ - ติดอยู่ในสถาน / เกียวโตซ่อน
ปีศาจเล็กซิงตัน M - ปีศาจ / หลิวตาบอด
บุงโก - เมลอส ดะไซ / โมโมทาโร่ อาคุตะกาว่า
Abtract Bar ปอ - Guilty Pleasure / ขอเวลาหน่อย
อาเบะ - IP / NN (เดี๋ยว!)

และรวมเรื่องสั้นญี่ปุ่น 3 โดยคณะอักษรจุฬา หนังสือเก่าจากห้องสมุดหอพักสตรี ตั้งแต่ข้าพเจ้ายังไม่เกิด ผู้ผ่านมือเจ้าของเก่าด้วยอารมณ์กวีเข้าสิง เขียนปกในเปิดไว้ด้วยกลอนไฮไกของบะโช (ล่ะมั้ง) ทั้งยังมีดอกอัญชัญทับแห้งอยู่ในเล่ม ขอสันนิษฐานว่าเจ้าของน่าจะชอบโซเซกิ เพราะเล่นพับไว้ซะหลายหน้าเลย 55 / ขยับแว่นเหมือนคุณชิโอริโกะ

เปิดด้วยโทซง และปิดด้วยฟุมิโอะ ซึ่งคุณฟุมิโอะนี่เองที่ย่ำยีหัวใจคนอ่านหรือเกิน เหมือนเอา Tokyo Story (1953) มาบวกกับ The Ballad of Narayama (1983) เรื่องราวของหญิงชราผู้ถูกเหล่าหลานรักทอดทิ้งและโยนหน้าที่เลี้ยงดูยายกันไปมา ความดิบเถื่อนของคุณยายที่ก็สร้างความอึดอัดไม่ใช่ย่อย บทสนทนาที่ซื่อตรงแลเชือดเฉือนทำเอาอึดอัดกับทัศนะที่เป็นสัจธรรมในช่วงหลังสงคราม "คนที่ไม่ทำงาน ก็ย่อมไม่ได้รับการแบ่งปันอาหาร" อ่านแล้วอยากยื่นให้คุณแม่พินิจด้วยไม่รู้ทำไม

นอกเหนือจากนั้นมีโอซังของดะไซ และฝันสิบคืนของโซเซกิ ที่เจลิทเอามาแปลใหม่แล้ว อีกเรื่องที่เราชอบคือ สวอนบนหลังคา ของอิบุเซะ ที่สื่อภาพออกมาชัดเจนมากมาย ห่านป่าพลัดฝูงบนยอดหลังคา โก่งคอร้องดังทุกคืนพระจันทร์เต็มดวง กับมนุษย์ผู้ว่างเปล่าที่ไม่อยากให้ห่านจากไป คอยตัดปีกยาวของมันให้สั้นเสมอ

อ่านเล่มนี้จบแล้วไปอ่านเล่ม "นวนิยายญี่ปุ่นสมัยใหม่" ของอจ. เดือนเต็ม จักคลาสสิไฟจักรวาลนักเขียนญี่ปุ่นได้ดียิ่งขึ้น

ปล. ชิซึคะและโอโคะเสะ = ปลาไนในฝัน อุเอดะ อากินาริ, บ้านหมาสเปน ฮารุโอะ & ขึ้นสวรรค์ เฮียกเคน = หลายๆ เรื่องของมุราคามิ