What do you think?
Rate this book
รอยแผลของสายพิณ
สายพิณได้เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นภายใต้ฉากมหึมาแห่งอาณาจักรกระเบื้องโบราณเหนือลุ่มน้ำทะเลสาบ มีคุณนายทองตุก...ที่ดูเหมือนเป็นผู้กุมชะตากรรมของผู้คนเอาไว้ ไม่ว่าสาวใช้ชื่อทองเขียว...ที่เลี้ยงลูกด้วยนทานฆาตกรรมเรื่องทองสู้นฆ่าลูก บุ้นโข่ย...สามีผู้มีรอยหยักตรงหว่างคิ้ว นวม...ชายเคราดกผู้เป็นนักเลงจากแหล่งพระราม โกลี หนองระเบิด...ผู้ใช้โลงศพเป็นยานพาหนะและเลี้ยงงูพังพอน หรือแม้แต่ โม...เด็กหนุ่มตัวเหม็นผู้นั่นบนหลังม้า ตลอดถึง ลำแพง...พี่สาวของสายพิณ ที่มีต้นลำแพงเป็นของตัวเอง เหล่านี้เป็นตัวละครในนิยาย รอยแผลของสายพิณ ที่ตัวละครทุกๆ ตัวต้องสะสางปมปัญหาของชีวิต แม้แต่ตัวของสายพิณในระหว่างที่กำลังเขียนนิยายก็ไม่อาจละเว้น...
312 pages, Paperback
First published January 1, 2010
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
December 25, 2019
1 ใน 7 หนังสือเข้าชิงซีไรต์ 2555
ยอดเยี่ยมที่สุดคือเรื่อง
การคลุมธีม
ผู้แต่งทำได้ดีมาก อ่านจบแล้วนึกถึง ต้นลำแพง และลูกลำแพง
ที่ห้อยลงมาเหมือนคนผูกคอตาย
จุดจบตัวละครหลายตัวเศร้าอย่างไม่น่าเชื่อ
หมายถึงทุกคนมองโลกในแง่ร้ายเกินไป
บางครั้งมันไม่ได้แย่อย่างนั้น
มีการฆ่าตัวตายเยอะมาก จนกลายเป็นเรื่องธรรมดา?
ทำให้อนุมานได้ว่า
1.การเติบโตในวัยเยาว์มีผลต่อจิตใจสูงมาก (แม่เล่านิทานเรื่อง แม่ฆ่าลูก จนลูกจำได้ขึ้นใจ)
2.การฆ่าตัวตายเป็นโรคติดต่อทางสังคม ? ตัวละครใกล้ชิดกันฆ่าตัวตาย ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้มีวัยเด็กที่เลวร้ายเหมือนกัน
มีการผูกกันของตัวละครแบบที่มีไว้เพื่อให้รู้ว่า ชะตามันผูกกัน
ให้คนอ่านเอ๊ะ เล่น ?
จุ้นจู๊ ผู้รับผิดชอบบนเรือ (กัปตัน?)
ฮอจ่าง ผู้มีอำนาจในการเดินเรือ (นายทุน?)),
จริงๆ ชื่อนิยายเรื่องนี้เป็นชื่อหนังตะลุงชื่อดังที่ไม่มีใครรู้ว่าใครเป็นผู้แต่ง
เปรียบเทียบนกเขากับ xxของผู้ชาย
ไม่ได้เขียนบอกตรงๆ แต่ใช้บรรยากาศ อารมณ์ เช่นตอนที่บุ้นโค่ยหนีหายไปกับนางระบำ
จ่อมจมอยุ่กับการเลือกหนังสือ ขอบฟ้าในหัวกระโหลกของสายพิณขยายออก
กลางคืนเป็นห้วงเวลาสำหรับอ่านและเขียนส่วนกลางวันเป็นเวลาสำหรับเร่ร่อน
มีเรื่องการเมืองสอดแทรก ซึ่งอาจเป็นสิ่งที่ทำให้นิยายดู "หนัก" ขึ้น แทนที่จะมีแต่เรื่องชีวิตชาวบ้านเศร้า ๆ รัก ๆ ใคร่ ๆ อย่างเดียว
หลังจากได้หลุดคำว่า รัก ออกมาแล้วจากนั้นไม่นานก้มีร่องรอยของบาดแผลบนสิ่งที่เรียกว่าความรักอีกมากมาย
ตอนจบขมวดด้วยการชื่นชมชายผู้ "ร่อนเร่" อย่างเข้าใจโลก ?
ยอดเยี่ยมที่สุดคือเรื่อง
การคลุมธีม
ผู้แต่งทำได้ดีมาก อ่านจบแล้วนึกถึง ต้นลำแพง และลูกลำแพง
ที่ห้อยลงมาเหมือนคนผูกคอตาย
จุดจบตัวละครหลายตัวเศร้าอย่างไม่น่าเชื่อ
หมายถึงทุกคนมองโลกในแง่ร้ายเกินไป
บางครั้งมันไม่ได้แย่อย่างนั้น
มีการฆ่าตัวตายเยอะมาก จนกลายเป็นเรื่องธรรมดา?
ทำให้อนุมานได้ว่า
1.การเติบโตในวัยเยาว์มีผลต่อจิตใจสูงมาก (แม่เล่านิทานเรื่อง แม่ฆ่าลูก จนลูกจำได้ขึ้นใจ)
2.การฆ่าตัวตายเป็นโรคติดต่อทางสังคม ? ตัวละครใกล้ชิดกันฆ่าตัวตาย ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้มีวัยเด็กที่เลวร้ายเหมือนกัน
มีการผูกกันของตัวละครแบบที่มีไว้เพื่อให้รู้ว่า ชะตามันผูกกัน
ให้คนอ่านเอ๊ะ เล่น ?
จุ้นจู๊ ผู้รับผิดชอบบนเรือ (กัปตัน?)
ฮอจ่าง ผู้มีอำนาจในการเดินเรือ (นายทุน?)),
จริงๆ ชื่อนิยายเรื่องนี้เป็นชื่อหนังตะลุงชื่อดังที่ไม่มีใครรู้ว่าใครเป็นผู้แต่ง
เปรียบเทียบนกเขากับ xxของผู้ชาย
ไม่ได้เขียนบอกตรงๆ แต่ใช้บรรยากาศ อารมณ์ เช่นตอนที่บุ้นโค่ยหนีหายไปกับนางระบำ
จ่อมจมอยุ่กับการเลือกหนังสือ ขอบฟ้าในหัวกระโหลกของสายพิณขยายออก
กลางคืนเป็นห้วงเวลาสำหรับอ่านและเขียนส่วนกลางวันเป็นเวลาสำหรับเร่ร่อน
มีเรื่องการเมืองสอดแทรก ซึ่งอาจเป็นสิ่งที่ทำให้นิยายดู "หนัก" ขึ้น แทนที่จะมีแต่เรื่องชีวิตชาวบ้านเศร้า ๆ รัก ๆ ใคร่ ๆ อย่างเดียว
หลังจากได้หลุดคำว่า รัก ออกมาแล้วจากนั้นไม่นานก้มีร่องรอยของบาดแผลบนสิ่งที่เรียกว่าความรักอีกมากมาย
ตอนจบขมวดด้วยการชื่นชมชายผู้ "ร่อนเร่" อย่างเข้าใจโลก ?
Displaying 1 of 1 review