Αισθαντικά και ατμοσφαιρικά ποιήματα, χωρίς φτιασίδια και περιττολογία// διάφανα, καθώς το νερό, με την απλότητα ενός νούφαρου// Δεν συμβαίνει παρά ένα φευγαλέο σκίρτημα, περαστικό και μια νοτισμένη στιγμή μέσα στους στίχους// Απλώς τα χρώματα της νύχτας ή της μέρας δίπλα σε λίμνες ή σε λεωφόρους με σκιές στα μάτια από λεύκες και ιτιές// Η αισθητική του βιβλίου ακόμα και ως χρώμα ή δέσιμο ενισχύει την αίσθηση πως πρόκειται για διακριτικά ποιήματα-στολίδια, με τη χάρη ενός πορσελάνινου σκεύους ή μιας οπαλίνας.
Ο Στρατής Πασχάλης το λέει ρητά: "εδώ που ο κόσμος πια δεν είναι παρά κόσμος/ ένα στολίδι επίχρυσο που μονάχα θαμπώνει". Αυτή είναι και η ποιητική αισθητική του Πασχάλη, ένα σεμνό κοίταγμα της φύσης και ένας νωχελικός και ρεμβαστικός νεοραμαντισμός των αρχών του 20ου αιώνα.
Ψηφιδωτο
Απόψε ο κήπος δεν έχει βάθος κάθε σημείο του είναι ένα χρώμα, κι όλα μαζί τα σημεία συνθέτουν μια κουρτίνα βαρύτιμη, κεντημένη με πέτρες, που τα μάτια ναρκώνει και κανείς δεν μπορεί να τη σύρει.