Από το προσωπικό μου συναξάρι

by Γιάννης Κωνσταντίνου, Γιώργος Κωνσταντίνου (Illustrator), Ιφιγένεια Ταξοπούλου (Editor)

Η επιστροφή δεν προμήνυε τίποτα καλό. Στην αρχή επικράτησε αμηχανία. Ακολούθησε εκνευρισμός, όταν αυτός ψύχραιμα -με μολύβι και χαρτί που λέμε-υπολόγισε ότι, μετά τις αντιπαροχές και τις εντάξεις στο σχέδιο πόλης, το μερτικό του ήταν πολύ μεγαλύτερο από όσα έτρωγε σε μετρητά τα χρόνια της ασωτίας.
Ήταν καλά μελετημένος με συμβουλές από δικηγόρους και μεσίτες κι αντίγραφα μερίδων από τα υποθηκοφυλακεία.

Είπαμε, άλλο άσωτος, άλλο άσχετος. Υπολόγισαν κόστη και έξοδα: φτου κι απ' την αρχή αποδοχές, νέοι εξ αδιαιρέτου συσχετισμοί, διανομές με σικέ χρησικτησίες κι άνοιγμα περαιωμένων φακέλων στην εφορία. Το σκέφτηκαν και του 'παν να κάτσουν γύρω από 'να τραπέζι να τα βρούνε βραδερφέ. Τα πήραν όμως, κυριολεκτικά, στο κρανίο μόλις ήρθε το φαγητό κι εκείνος τους είπε "φάτε εσείς, εγώ είμαι βετζετέριαν". Και δουλειά δεν θα γινόταν με δαύτον και τζάμπα το σφάξαν το μοσχάρι το σιτευτό.

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

80 pages, Paperback

Published May 1, 2019

Reviews

[Michael · Rating 5 out of 5]

Βοήθειά μας για να πάει καλά η χρονιά.

[Μαρία Γεωργιάδου]

Το βιβλίο «Από το προσωπικό μου συναξάρι» του Γιάννη Κωνσταντίνου είναι ό,τι πιο ευφυές και βλάσφημο έχω διαβάσει. Με ένα χιούμορ ακαριαίο (γελούσα δυνατά δημοσίως) και μια τρομακτική ακρίβεια στη χρήση της γλώσσας, δεν αφήνει τίποτα όρθιο –τη θρησκεία και την πολιτική, την εκκλησία και τους πολιτικούς θεσμούς–, ενώ ουκ ολίγα ήταν και τα σημεία που κατάφεραν να με συγκινήσουν –I didn’t see that coming, ομολογώ.

Κι αν ο συγγραφέας δεν έχει αφοριστεί ακόμη, είναι επειδή το πόνημά του δεν έφτασε ακόμη στα χέρια των ιθυνόντων. Ή μπορεί και να έφτασε και απλώς να μην το έχουν ανοίξει ακόμη – πού να προλάβουν κι αυτοί οι χριστιανοί, τρέχουν από επιτιμοποιήσεις σε συναντήσεις με κυβερνητικά στελέχη και τούμπαλιν. Καλοκαίρι σου λέει μετά.