De zestienjarige David raakt roekeloos verliefd op de mysterieuze Chileense Mercè, een vrouw die qua leeftijd zijn moeder had kunnen zijn. Als hun liefde na een aantal welhaast onoverkomelijke hindernissen eindelijk gestalte krijgt, volgt een extatische periode waarin ze afwisselend in Griekenland en Rome wonen. Mercès ongrijpbare, complexe familiegeschiedenis noopt hen de westerse wereld achter zich te laten. Ze vertrekken naar Chili, naar de Atacamawoestijn. Daar, in de sfeer van het onbestaanbare, waar de woestijn een genadeloze conservator van geheimen is, moet David zijn logica loslaten om te overleven.
Dit boek staat al jaren op mijn leeslijst, maar nu ik het eindelijk via Story Tel heb gelezen ben ik niet onder de indruk. Of heb ik weer te kampen met het feit dat je via een e-reader veel minder het verhaal wordt ingetrokken dan bij een papieren versie? Dat is me al een aantal keer opgevallen. Het verhaal? 16-jarige David redt 38-jarige Mercé en haar man van de verdrinkingsdood, iets wat Mercé niet op prijs lijkt te stellen. Hij valt halsoverkop voor haar, verleidt haar, én ze gaat in op zijn avances. Het begin van een gepassioneerde maar getroebleerde relatie. Doordat David en Mercé de hoofdstukken afwisselend vertellen, kom je te weten welke obstakels ze allebei moeten overwinnen. Er is het leeftijdverschil maar ook de kloof tussen een nuchtere Nederlander en een gevoelige Chileense. Het dramatische verleden van Mercé haalt uiteindelijk hun relatie in. Mooie beeldende taal, heb genoten van de beschrijving van hun Grieks eilandje, maar het verhaal pakte me toch niet echt.
Deze onwaarschijnlijke liefdesgeschiedenis over David en Mercè kent allerlei imperfecties, maar is in vele opzichten zo indringend dat die van weinig belang zijn. Soepel wordt de lezer meegevoerd met de heftige emotionele reis van de hoofdpersonen. De verschillende landschappen vormen daarbij een natuurlijk decor. De taal heeft het goede ritme en is origineel. Wat ik jammer vond is dat van de personages het dochtertje zo weinig ingevuld wordt, terwijl het toch bij uitstek belangrijk moet zijn voor de hoofdpersonen.
Een sterke cover vertelt het hele verhaal. Zoals je geen letter van 'Augustus' (2019) hoeft te hebben gelezen om in de ban te raken van die cryptische Mercé. Want waarom zit deze klassieke schone gehurkt bij een badkuip terwijl ze óók zojuist geürineerd heeft? Een betekenisloze, alledaagse handeling of speelse verleiding? Of speelt er iets anders waar je op het eerste gezicht niet achter zult komen? Irma Maria van Achten schreef een liefdesvertelling met de pathos van een Griekse tragedie en de zwoele erotiek van een Latijns-Amerikaanse roman. Over de zestienjarige David en zijn fascinatie naar een zesendertigjarige societydame met Chileense roots. Het onmogelijke gebeurt wanneer hun discutabele liaison tot een liefdesrelatie leidt, maar alleen Mercé weet dat deze jonge romanticus maar een tijdelijke reddingsboei is om haar innerlijke verscheurdheid te smoren. Met een mengeling van vertedering en medelijden aanschouwt ze Davids' opgeklopte zelfbeeld als hij naïeve pogingen doet om een toekomst met haar op te bouwen. 'Augustus' (2019) werkt het best als het verraderlijk luchtig een machtsdynamiek schetst van de tegengestelde verwachtingen door hun leeftijdsverschil. Het is echter een toonbreuk wanneer wanneer deze amoureuze misère wordt doorgetrokken naar een pijnlijke episode uit de Chileense geschiedenis. De plotselinge zwaarte voelt gezocht en geforceerd.
Ik dook de auto in en maakte haar los. Met een ruk draaide ze zich naar me toe. Ze haalde haar hand naar me uit en wat een klap in mijn gezicht had moeten worden veranderde door de weerstand van het water in een suffe aai. Wanhopig keek ze langs me heen en zocht een uitweg. Ik greep haar armen. Ze vernauwde haar ogen en keek me aan. Even maar, een flits verlicht door de lamp boven mijn wenkbrauwen. Ik vermeed haar blik, sleurde haar de auto uit en de kant op. Review : Irma Maria Achten (1956) is filmmaker, scenarioschrijver en librettist. Ze studeerde Duits en volgde een opleiding aan de Toneelschool Amsterdam. Achten schreef diverse scenario’s en regisseerde enkele films waaronder Belle, Marie Antoinette is niet dood (Publieksprijs Filmfestival Riga) en Babs, met Brigitte Kaandorp in de hoofdrol. Verder schreef zij meerdere libretto’s. Jonathan Levi bewerkte een van haar scenario’s tot de opera Buwalsky a road opera.. Augustus is haar debuut als romanschrijver. Augustus begint met een grootse openingsscene waarin de zestienjarige David tijdens het oefenen in het water geconfronteerd wordt met een auto die in het water terecht komt. Met veel moeite weet hij met hulp de inzittenden, een koppel, te redden. Vanaf het eerste moment van kennismaking raakt hij in de ban van Mercè die samen met haar man, die ook in de auto zat, een populair kunstprogramma presenteert. David wordt waanzinnig verlief op de mysterieuze Chileense Mercè, een vrouw die qua leeftijd zijn moeder had kunnen zijn. De ouders van David kennen het stel van het kunstprogramma dat de man van Mercè presenteerde en waar de vrouw op een gegeven moment in opdook. Om de heldendaad van David te eren organiseren ze een etentje. David doet er alles aan om Mercè voor zich te winnen wat hem uiteindelijk lukt. Op bijna tastbare wijze beschrijft Irma Maria Achten de liefdesgeschiedenis die zich tussen de hoofdpersonen ontwikkelt. Vanuit wisselend perspectief van zowel David als Mercè , neemt de auteur de lezer meer in een passionele liefdesgeschiedenis die zowel gevaarlijke als intens mooie facetten kent. Mercé is een getormenteerde vrouw en David heeft nog niet de maturiteit om de impact hiervan te kunnen inschatten. De auteur neemt ons mee naar zeer mooie locaties, in Griekenland en Rome, waar de minnaars afwisselend momenten van pijn en geluk beleven. Als hun liefde na een aantal welhaast onoverkomelijke hindernissen eindelijk gestalte krijgt, vertrekken ze naar Chili, naar de Atacamawoestijn. Daar, in de sfeer van het onbestaanbare, waar de woestijn een genadeloze conservator van gruwelijke geheimen is, moet David zijn beseffen dat elke medaille zijn keerzijde heeft.
Niet de toevoeging aan de liefdesverhalen over liefde op het eerste gezicht zoals de Groene het doet voorkomen (toevoeging aan verhalen over liefde op het eerste gezicht als Romeo en Juliet), maar wel maar wel mooi, hartstochtelijk verhaal. Naast de ego documenten zoals Drift of Het Smelt eindelijk weer een fictieve roman uit Nederland. Leuk. "Met intens zintuiglijk proza evoceert de auteur een erotiek die totaal is: het allesverslindende verlangen duldt geen anderen, drukt de buitenwereld weg. Dat Achten zo sensueel over seksualiteit kan schrijven is indrukwekkend, maar dat zij dat zonder enige ironie doet, zich vol overtuiging inleeft in haar personages, maakt deze passages echt uitzonderlijk: weinig schrijvers slagen erin om lichamelijke ervaringen zo helder en indringend op te tekenen. "