Θρονιασμένη στην πολυθρόνα της, έσερνε το βλέμμα της διερευνητικά και επίμονα από τον έναν στον άλλον με ύφος ανερμήνευτο. Το σκηνικό δεν άλλαξε και στα επόμενα λεπτά, θαρρείς και είχε κολλήσει η εικόνα σε ταινία κινηματογράφου και σε λίγο θα έπεφτε η ταμπέλα: «ΜΑΣ ΣΥΓΧΩΡΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΚΟΠΗ». Ακούγονταν μόνο τα δάχτυλά της να χτυπούν το ένα μετά το άλλο το μπράτσο της πολυθρόνας. Οι επισκέπτες αναδεύτηκαν στις καρέκλες τους αμήχανα. Κοίταξε ο ένας τον άλλον. Έπειτα από λίγο, επιτέλους, εκείνη άνοιξε το στόμα της: «Θα μου πείτε γιατί τόσο ενδιαφέρον για τον Μενέλαο; Ποια είναι η γυναίκα που τον αναζητά, αν υπάρχει βέβαια πραγματικά, και τι σχέση έχετε εσείς; Θέλω την αλήθεια, παρακαλώ, για να έχουμε από δω και πέρα τουλάχιστον μια ειλικρινή συνομιλία». Ψυχρολουσία. Οι ρόλοι ξαφνικά είχαν αλλάξει. Η Σοφία τους είχε στριμώξει.
Ένα μυθιστόρημα που μας ταξιδεύει στην Κωνσταντινούπολη και στη Λήμνο της δεκαετίας του ’80, στο Αϊδίνι του ’22. Ένα εύρημα ωθεί τον Τούρκο γιατρό Τζεμάλ Γκιοκτσέν να λύσει τον γρίφο και να μάθει την αλήθεια, γιατί για εκείνον «το παρελθόν καθορίζει το παρόν». Πόσο επηρεάζει τη ζωή μας η κρίση του κόσμου;
Ένα ακόμη πολύ ωραίο βιβλίο από την κ. Σαμαϊλίδου, που αυτή τη φορά μας ταξιδεύει κατά κύριο λόγο στην Κωνσταντινούπολη στη δεκαετία του '80 αλλά και στο Αϊδίνι κατά τη διάρκεια της μικρασιατικής εκστρατείας.
Η συγγραφέας είναι μια από τις αγαπημένες μου, θεωρώ ότι έχει έναν εξαιρετικό τρόπο να δημιουργεί αληθοφανείς ιστορίες παίρνοντας έναυσμα και ιδέες από πραγματικά γεγονότα. Έτσι και τώρα, μέσα στο βιβλίο υπάρχει ένα μικρό απόσπασμα από μια επιστολή που έστειλε στην οικογένειά του ένας Έλληνας φαντάρος που έζησε την εκστρατεία της Μικράς Ασίας, το οποίο σίγουρα αποτέλεσε την αφορμή για να γραφτεί αυτό το πολύ ωραίο μυθιστόρημα με τους τόσο αληθοφανείς πρωταγωνιστές.
Ο Μενέλαος του βιβλίου και όλα τα άτομα που τον περιτριγυρίζουν νομίζω θα μείνουν στο μυαλό μου για πολλά χρόνια, η ιστορία είναι πολύ δυνατή και φυσικά γραμμένη με τον πολύ προσεγμένο τρόπο της κ. Σαμαϊλίδου. Σωστά ελληνικά, ήρεμη και στρωτή πλοκή που όμως έχει αρκετές έντονες σκηνές, οι οποίες κατά κύριο λόγο αφορούν τις διηγήσεις του Μενέλαου κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Πολύ ενδιαφέρον και αξιόλογο ανάγνωσμα, το οποίο και με μόνο με τον τίτλο του σε κεντρίζει να το επιλέξεις και να διαβάσεις την ιστορία του Μεχμέτ, σπάνια για την ταραγμένη και τραγική εποχή που εκτυλίσσεται και τις συνέπειες της στο οικογενειακό και κοινωνικό του περιβάλλον για να μας δείξει ότι η αληθινή αγάπη, η αφοσίωση και η πίστη καταλήγουν να είναι κάποιες φορές πέρα και πάνω από λαούς και έθνη, και το πεπρωμένο εκάστου επαφίεται στη δική του βούληση και συνείδηση.
“Ένας Τούρκος στο σαλόνι μου” Συγγραφέας Ρούλα Σαμαϊλίδου-Βάκου Εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη . “Ένας Τούρκος στο σαλόνι μου” είναι ο τίτλος του καινούργιου μυθιστορήματος της Ρούλας Σαμαϊλίδου-Βάκου, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη. Ένα μυθιστόρημα που μας ταξιδεύει στην Κωνσταντινούπολη και στη Λήμνο της δεκαετίας του ’80 και στο Αϊδίνι του ’22.
Αϊδίνι 1922, μια δύσκολη εποχή, με σκληρό απόηχο γεμάτο πόνο, θάνατο, ξεριζωμό, θυσία. Γεγονότα που λίγο ή πολύ γνωρίζουμε για αυτά, γεγονότα που συγκλόνισαν τον ελληνισμό και άλλαξαν με δραματικό τρόπο την ιστορία του, γεγονότα που έφεραν δυο λαούς αντιμέτωπους, σπέρνοντας ανάμεσα τους την εκδίκηση, τον φανατισμό, το μίσος, την έχθρα. Ξεκινώντας λοιπόν από τον τίτλο του βιβλίου, νιώθω πως η συγγραφέας με αυτό τον τρόπο παίρνει θέση. Η ιστορία που θα μας αφηγηθεί δεν είναι από την πλευρά των νικητών, αλλά ούτε με την πλευρά των χαμένων, που τα πολίτικα συμφέροντα τους οδήγησαν σε αυτή την καταστροφή.. Είναι με την πλευρά όλων των αθώων ανθρώπων, που παρά την θέληση τους ήρθαν αντιμέτωποι με τις αποφασίσεις των “μεγάλων”, που πλήρωσαν με προσωπικό κόστος ακόμα και με την ζωή τους, πολιτικές σκοπιμότητες, που οι συνέπειες τους έχουν αντίκτυπο ακόμα και σήμερα, που εκδιώχθηκαν, που πόνεσαν, που θυσίασαν, που λαβωμένοι προσπαθούσαν όλη τους την ζωή, να κλείσουν πληγές που χάραξαν ανεξίτηλα τα σημάδια τους στις μνήμες και στις καρδιές τους.
Από την πρώτη στιγμή λοιπόν, αυτή η “ματιά” της συγγραφέως, με συγκίνησε και κέρδισε το ενδιαφέρον μου. Μυθιστορήματα για την συγκεκριμένη περίοδο έχουν γραφτεί πολλά.. ήθελα έναν διαφορετικό τρόπο προσέγγισης και το βιβλίο “Ένας Τούρκος στο σαλόνι μου”, μου τον έδωσε..
Το μυθιστόρημα αυτό έχει ένα πολύ σημαντικό στοιχείο που το χαρακτηρίζει. Είναι βασισμένο σε αληθινά γεγονότα. Βασίζεται σε μια ιστορική πραγματικότητα που δεν του αφαιρεί τίποτε από τη γοητεία του, αντίθετα δίνει άλλη αξία στην αφήγηση και τη μυθοπλασία, αφού ο μύθος πατάει γερά στη βιωμένη πια αλήθεια.
Ο Τούρκος γιατρός Τζεμάλ Γκιοκτσέν, γιατρός στο νοσοκομείο Μπαλουκλί, κληρονομεί το σπίτι του αγαπημένου του παππού και πιστός στην υπόσχεση που του έδωσε πριν πεθάνει, ξεκινά την ανακαίνιση του χωρίς να υποψιάζεται καν, το μυστικό που κρατά καλά φυλαγμένο στα σπλάχνα του, αυτό το σπίτι. Ένα εύρημα σε μια κρύπτη του σπιτιού θα γίνει η αιτία για μια σειρά αποκαλύψεων, που στην αρχή τον μπερδεύουν. Στην πορεία του θυμίζουν γεγονότα και στο τέλος τον συγκλονίζουν.. Αποφασίζει να βρει την άκρη και να ψάξει την αλήθεια. Η έρευνα του, τον φέρνει αντιμέτωπο με μια συγκινητική ιστορία αγάπης και πολέμου, μια ιστορία που η δύναμη της τον συγκλονίζει και παρασυρόμενος από την δίνη των γεγονότων, μα και του ίδιου του έρωτα, αρχίζει να την ακολουθεί βήμα, βήμα.. από την αρχή, αποφασισμένος να φτάσει μέχρι το τέλος. Μαζί του και εμείς, γοητευμένοι από την ιστορία και από την μυστηριακή ατμόσφαιρα που αποπνέει, τον ακολουθούμε ξέπνοα.. Στην πορεία της αναζήτησης μας συναντάμε τον δεκανέα Μενέλαο Χατζόγλου ή Χατζόπουλο, ο οποίος αναφέρεται ως αγνοούμενος..μα τι σχέση έχει αυτός ο άνθρωπος με τον παππού Μεχμέτ και πως συνδέεται με την ανακάλυψη του Τζεμάλ.. Γιατί ο Τζεμάλ παθιάζεται με αυτόν τον γρίφο και αποζητά παθιασμένα την λύση του;
Η Ρούλα Σαμαϊλίδου-Βάκου αποφασίζει να μας τα πει όλα, μέσα από τις σελίδες του βιβλίου της. Απλώνει το χέρι, μας βοηθά να επιβιβαστούμε στο καράβι “Ένας Τούρκος στο σαλόνι μου”, χαράζει την πορεία και ένα συναρπαστικό ταξίδι ξεκινά.
Ας αρχίσουμε λοιπόν από το αυτονόητο, για μένα τουλάχιστον..Κάθε καινούργιο βιβλίο της Ρούλας Σαμαϊλίδου-Βάκου, αποτελεί μια νέα έκπληξη, χωρίς να χάνει τα κύρια χαρακτηριστικά της γραφής της, καταφέρνει να ξαφνιάζει ευχάριστα τους αναγνώστες της, ειδικά αυτούς που την ακολουθούν, με τα θέματα που επιλεγεί και με τον τρόπο που τα προσεγγίζει και τα περιγράφει. Το αποτέλεσμα όλων αυτών, είναι κάθε φορά ένα αισθητικά καλογραμμένο έργο, ένα έργο από το οποίο ότι εξάγεται είναι αληθινά συγκλονιστικό. Πρέπει, λοιπόν, να αντιληφθούμε και να παραδεχτούμε όχι τόσο το μέγεθος της έκπληξης, αλλά την ποιότητά της, την αναγνωστική προσαρμογή που αποδεικνύεται σε κάθε κείμενο της, καθώς και την εντιμότητα της, αυτό ακριβώς να επιδιώκει σε κάθε της βιβλίο. Να σταθούμε στα μηνύματα που στέλνει ωθώντας σταθερά και διακριτικά τον αναγνώστη της, σε δικά του συμπεράσματα και σκέψεις, που τον οδηγούν μπροστά σε αλήθειες, σε παραδοχές που ίσως πληγώνουν, μα και σε λαθεμένες αντιλήψεις που πρέπει να καταρριφθούν. Η περιγραφική της δεινότητα κάνει τον αναγνώστη να στέκεται με δέος μπροστά σε μια εξαιρετική συλλογή που περικλείει, εικόνες, σκέψεις, απόψεις, συναισθήματα. Η συγγραφική εμπειρία και μαεστρία της Ρούλας Σαμαϊλίδου-Βάκου, είναι ικανές να γεμίσουν τις εικόνες με λόγια, και αντίστροφα. Οι λέξεις που χρησιμοποιεί ταιριάζουν με τα πλάνα, τις σκηνές, τα γεγονότα, τους χαρακτήρες και μπορεί αβίαστα να χρωματίζει όχι μόνο με χρώματα, όχι μόνο με ήχους, όχι μόνο με ψιθύρους, αλλά παράλληλα και με κραυγές τα κείμενα της.
Η συγγραφέας χτίζει επιμελώς τα προφίλ των ηρώων της. Στήνει εντέχνως τα ψυχογραφικά κάδρα τους και κάνει τον αναγνώστη συμμέτοχο, συνένοχο, δίνοντας του το περιθώριο, να βάλει τις δικές τους πινελιές σε αυτό που επιδιώκει να του προσφέρει. Έτσι του επιτρέπει να μπει βαθιά στον ψυχικό κόσμο κάθε ήρωα ή ηρωίδας, να μετρά τα αισθήματά του, το τι σκέφτεται ανά πάσα στιγμή, το τι κρύβει από τους άλλους, ίσως και από τον ίδιο του τον εαυτό, το τι νοσταλγεί, πενθεί, υπομένει.. Ο αναγνώστης έτσι μπορεί να υποψιάζεται χωρίς να είναι σίγουρος, να ψυχανεμίζεται, με δυο λόγια, τις συνέπειες των πράξεών τους και απογυμνωμένος από κάθε αντίδραση, δέχεται τα λογοτεχνικά πυρά και βέλη της συγγραφέως με προσμονή και εντελώς ανυποψίαστα, για την ανατροπή που τον περιμένει και που τόσο εμβληματικά έχει στήσει για εκείνον η συγγραφέας.
Η γλώσσα ρέει αβίαστα χωρίς να δυσκολεύει με δυσνόητες έννοιες τον αναγνώστη. Τα πρόσωπα καθένα με την ιστορία του, τα περιγράμματα τους σαφή και οικεία.. Η συγγραφέας, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, βρίσκει την ευκαιρία να διανθίσει την αφήγησή της και με άλλες αναδρομές, ιστορικές, μυθολογικές, οι οποίες παρέχουν πληροφορίες που εξυπηρετούν την πλοκή της ιστορίας, χωρίς όμως να βαραίνουν την αφήγηση. Ο κόσμος της, είναι ο κόσμος των απλών, καθημερινών ανθρώπων που ζούνε καθημερινές ζωές και… κρύβουν λίγο ή πολύ καθημερινά πάθη και μυστικά.
Άρα η Ρούλα Σαμαϊλίδου-Βάκου δημιουργεί, χρησιμοποιώντας όλα τα όπλα από την συγγραφική της φαρέτρα, που την χρίζουν εξαιρετική αντιπρόσωπο της λογοτεχνίας, ένα άρτιο και καλοδουλεμένο βιβλίο, που εμπεριέχει πολλή και συνεπή δημιουργική επιμονή, μεγάλη συναισθηματική ένταση, τέλεια εικαστική απόδοση, εν κ��τακλείδι παραδίδει στον αναγνώστη ένα κείμενο με λαμπρή εκφραστική καταγραφή, αρετές που δύσκολα συναντώνται και ακόμα πιο δύσκολα ξεπερνιούνται..
Ένα βιβλίο που εύκολα και δίκαια μπορεί να χαρακτηριστεί ως ύμνος στη φιλία και την αγάπη ανάμεσα σε δυο λαούς. Τον Ελληνικό και τον Τουρκικό, που από την μια μας χωρίζουν τόσα πολλά, μα από την άλλη, μας ενώνουν περισσότερα!
Ένα μυθιστόρημα πολυπρόσωπο και πολυσήμαντο. Με πολλούς τρόπους μπορεί να διαβαστεί, ως πολιτικό σχόλιο, ως κοινωνική καταγραφή, ως ύμνος στην αγάπη..Εγώ επέλεξα να μην του αποδώσω καμιά ταμπέλα, μιας και το βιβλίο αυτό σημάδεψε και πέτυχε διάνα και στην καρδιά, μα και στον νου μου.
Ενα οδοιπορικό στης χαμένες πατρίδες . Καλογραμμένο , με πλούσιο λεξιλόγιο το βιβλίο αυτό θα μας σεριανησει στα σοκάκια του πόλεμου. Ουσιαστικά πρόκειται για την αφήγηση της ιστορίας μέσα από τα μάτια των αθώων, μέσα από τα μάτια δυο λαών. Πολλές φόρες οι σκηνές στον πόλεμο ήταν για μένα πραγματικά δυσβάσταχτες και ας έχω διαβάσει πολλά βιβλία που να περιγράφουν εκείνη την περίοδο Δεκανέα Μενέλαε Χατζόγλου ή Χατζόπουλε δεν θα σε ξεχάσουμε πότε
Άλλο ένα αυθεντικό μυθιστόρημα από την Ρούλα Σαμαϊλίδου, που έχει αγαπηθεί πολύ από το αναγνωστικό κοινό, για την μαεστρία της λογοτεχνικής της πένας και την εξαιρετική γραφή της, έρχεται να πάρει την θέση του στην βιβλιοθήκη μας και στην καρδιά μας.
«Ένας Τούρκος στο σαλόνι μου»
Η αξιόλογη συγγραφέας με γλωσσά λυρική, που ρέει αβίαστα και χωρίς να κουράζει, γράφει με εξαιρετική επιδεξιότητα μια ιστορία βασισμένη πάνω σε πραγματικά πρόσωπα και γεγονότα και μας υπόσχεται ένα σπουδαίο ταξίδι σε μακρινά, αλλοτινά μονοπάτια. Ένα ταξίδι που συγκινεί, ξυπνά μνήμες και γεμίζει με ανθρώπινα συναισθήματα τον αναγνώστη, που θα επιλέξει να χαθεί μέσα στις σελίδες του αξιόλογου αυτού βιβλίου.
Ένα μυθιστόρημα που θα μας σεργιανίσει στην Κωνσταντινούπολη και στην Λήμνο της δεκαετίας του 80 και στα ταραγμένα χρόνια της μικρασιατικής εκστρατείας στο Αϊδίνι του 22. Μια πανδαισία συναισθημάτων, εικόνων και διαλόγων, δοσμένη με την γνώριμη αναζωογονητική και βαθιά εκφραστική γραφή της Ρούλας Σαμαϊλίδου.
Οι αληθινοί έρωτες δεν έχουν χρώμα, ούτε θρησκεία. Χτίζουν γέφυρες και όχι τοίχη. Η αληθινή αγάπη είναι φωτιά που καίει, ένας πόλεμος ή μια μεγάλη θυσία. Κάπως έτσι γεννήθηκε και ο ερωτάς για τον Μενέλαο Χατζόγλου-Χατζόπουλο, δεκανέα στο 18ο τμήμα πεζικού στο Αϊδίνι, το ’22, μέσα στο σκοτάδι του πολέμου και την κόλαση της φωτιάς παλεύοντας για την πατρίδα.
ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ – ΛΗΜΝΟΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 80
Τα χρόνια θα περάσουν ώσπου μια συγλκονιστική αποκάλυψη, θα φέρει στο φως μια αλήθεια, που χρόνια περίμενε κρυμμένη στα βάθη μιας ψυχής, διατηρώντας μέχρι τέλους, το ανομολόγητο μυστικό της.
Τα κιτρινισμένα γράμματα που ανακάλυψε σε μια μυστική κρυπτή στο σπίτι του πάππου του Μεχμέτ, γραμμένα στην ελληνική γλώσσα, αποτελούν έναν δαιδαλώδη γρίφο για τον γιατρό Τζεμάλ Γκιοκτσέν. Με συνοδοιπόρο την Ελληνίδα φίλη του Ελένη Ιωακειμίδου, ξετυλίγουν τον μίτο μιας ιστορίας, φέρνοντας στην επιφάνεια μια συγκινητική ιστορία αγάπης και πόλεμου, που θα τους παρασύρει σε μια δίνη συναισθημάτων και εξελίξεων.
Ποιος είναι όμως ο άγνωστος παραλήπτης των επιστολών;
Πως βρέθηκαν στο παλιό σπίτι του πάππου του Τζεμάλ, του Μεχμέτ ;
Το νήμα της αλήθειας θα οδηγήσει τα βήματα τους στο νησί του Αιγαίου και στην πανέμορφη Λήμνο, ανάμεσα στα καλντερίμια και τα παλιά αρχοντικά, ο Τζεμάλ, προσπαθεί να λύσει ένα γρίφο, που στο τέλος του κρύβει απαντήσεις και για την δική του ζωή.
Το βιβλίο “‘Ένας Τούρκος στο σαλόνι μου”, είναι ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα που μεταγγίζει με μοναδικό τρόπο το συναίσθημα και τον σεβασμό στον αναγνώστη που το διαβάζει. Αυτό το πετυχαίνει η Ρούλα Σαμαϊλίδου, μέσω της εξέχουσας γραφής της και χάρη της καθαρότητας και της ευκρίνειας του λόγου που την διακρίνει, σε όλα τα της τα βιβλία.
Η Ρούλα Σαμαϊλίδου δεν μένει μόνο στην επιφάνεια των γεγονότων που αφηγείται, εμπνέει τον αναγνώστη της να κοιτάξει βαθύτερα τους ήρωες της, μέσα από τις ψυχικές τους διαδρομές, από τις σκέψεις τους και μέσα από τις αποφάσεις τους.
Το αποτέλεσμα είναι ένα άρτια δομημένο ανάγνωσμα, κεντημένο δεξιοτεχνικά σε κάθε του σελίδα, λέξη προς λέξη από την πένα της Ρούλας Σαμαϊλίδου, η οποία για άλλη μια φορά, δημιουργεί και παραδίδει στο αναγνωστικό κοινό, ένα ακόμα μικρο διαμαντάκι στο χώρο της λογοτεχνίας.
Συγκινητικό και πικρό, δραματικό μα συνάμα γλυκό και αισιόδοξο, το νέο πόνημα της Ρούλας Σαμαϊλίδου, ”Ένας Τούρκος στο σαλόνι μου”, θα σας ταξιδέψει μοναδικά και θα αγγίξει τις πιο ευαίσθητες χορδές της ψυχής σας.
Κάθε φορά που διαβάζω βιβλίο της κυρίας Σαμαϊλίδου μαγεύομαι από την ικανότητά της να μεταφέρει με εξαιρετική μαεστρία στο αναγνωστικό κοινό ιστορίες που της εμπιστεύθηκαν ή εμπνεύστηκε η ίδια με αφορμή κάποια έγγραφα που έπεσαν στην αντίληψή της (όπως τα γράμματα στο συγκεκριμένο βιβλίο). Με ευαισθησία, χιούμορ, μα πάνω απ’ όλα με σεβασμό στον άνθρωπο (ασχέτου φύλου, γλώσσας, εθνικότητας) καταφέρνει να μας «μπάσει» στην εκάστοτε ιστορία και να μας κάνει κοινωνούς και συνοδοιπόρους με τους ήρωες της. Το ίδιο συνέβη και αυτήν τη φορά με το βιβλίο «Ένας Τούρκος στο σαλόνι μου». Δεν θα μιλήσω για την πλοκή του βιβλίου, απλά θα πω πως αν ο στόχος του βιβλίου ήταν αυτός που αναγράφεται στην αρχική αφιέρωση, «Στον αγνοούμενο δεκανέα Μενέλαο Χατζόγλου ή Χατζόπουλο, για να μη χαθεί στο μαύρο και βαθύ σκοτάδι της λησμονιάς», τότε επετεύχθη στο έπακρο… Ο δεκανέας Μενέλαος Χατζόγλου ή Χατζόπουλος και κατ’ επέκταση ο «Τούρκος» της κυρίας Σαμαϊλίδου, εκτός από μια θέση στο σαλόνι μου και στην βιβλιοθήκη μου κατέχει πλέον και μία θέση στην καρδιά μου και πιστεύω και στην καρδιά όλων όσων θα διαβάσουν το βιβλίο… Το προτείνω ανεπιφύλακτα!
Μνήμες από πατρίδες χαμένες, αγώνας, πόνος, αναζήτηση. Με την άρτια λυρική της γραφή, η Ρούλα Σαμαϊλίδου, αφηγείται τα δύσκολα χρόνια, της εποχής του 22 στο Αϊδίνι. Το παρελθόν ξετυλίγεται μέσα από το παρόν της εποχής του 80 στην Κωνσταντινούπολη και στο όμορφο νησί της Λήμνου. Μυστικά καλά κρυμμένα για χρόνια, βγαίνουν στο φως. Ένας πόλεμος, μία μεγάλη αγάπη και μία υπέρτατη θυσία. Μνήμες από μία εποχή ταραγμένη, από έναν πόλεμο, τον ξεριζωμό και την καταστροφή. Μέσα από την ζωή των χαρακτήρων του βιβλίου βιώνουμε, πατώντας στα χνάρια τους, τα γεγονότα όπως τα έζησαν οι απλοί άνθρωποι, οι αθώοι. Μέσα από ένα οδοιπορικό, μαθαίνουμε πως παραδόσεις, ήθη και έθιμα της εποχής, Χριστιανών και Μουσουλμάνων, περνούν από γενιά σε γενιά. Δυο λαοί που μέχρι πρότινος ζούσαν αρμονικά, τα τραγικά γεγονότα τους φέρνουν αντιμέτωπους, με το μίσος, την έχθρα, τον πόνο.
…..«Έλεγε πως παλιότερα οι Τουρκάλες και οι Ελληνίδες αντάλλασσαν συνταγές και αν πετύχαιναν τα γλυκά τους τα πήγαινε η μια στην άλλη. Σκέφθηκα ,λοιπόν, στην συνέχεια πως, αν εκείνες τις μέρες του πολέμου και των εχθροπραξιών στρωνόταν ένα κοινό τραπέζι με διάφορα γλυκά, ίσως η ιστορία να γραφόταν διαφορετικά.»….
Ένα παλιό σπίτι, κρύβει μυστικά και χαμένες ταυτότητες που επηρεάζουν τις συμπεριφορές και τις ζωές των ηρώων. Όνειρα, χαρές και λαχτάρες, θαμμένα κάτω από την σκόνη, περιμένουν να απελευθερωθούν από τα δεσμά τους και να λυτρώσουν τις ψυχές αυτών που έφυγαν αλλά και όσων έμειναν.
….Το παρελθόν καθορίζει το παρόν….
Έντονα τα συναισθήματα που μου δημιούργησε με την εξαιρετική γραφή της η συγγραφέας. Ένιωσα τον καημό των ανθρώπων που έχασαν τα πάντα, τον πόνο και την απελπισία για τις βιαιοπραγίες που έζησαν. Θλίψη για τις αγαπημένες πατρίδες, τα μνημεία και τον πολιτισμό που λεηλατήθηκαν με τόση βαρβαρότητα. Με συγκίνησε το βάθος της αγάπης των ηρώων, του αληθινού έρωτα που δεν κάνει διακρίσεις στο χρώμα ή στην θρησκεία. Ένα μυθιστόρημα πολυπρόσωπο, που σε ταξιδεύει πίσω στο χρόνο, με τις παραστατικές περιγραφές του. Διαβάζοντας το ,περπάτησα μέσα στις πόλεις που χάραξαν την πορεία της ζωής τους οι ήρωες. Ένας ύμνος στην αληθινή αγάπη…… Στο βωμό της, χάθηκαν πολλά για να αναδυθεί στο τέλος η αλήθεια!!
Η ζωή ειναι σπουδαία σεναριογράφος κ η Ρούλα πάντα προθυμη με το συγγραφικό της ταλεντο να ζωντανέψει σε μας οτι αληθινοί ήρωες εζησαν. Αυτη η ιστορία του Μενελαου αξιζε να ζωντανέψει κ να δικαιωθεί μια ψυχή π πάλεψε για τον ερωτα, την πατρίδα, τη θρησκεία κ την εθνικοτητα του.
''Ένας Τούρκος στο σαλόνι μου'' είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου της συγγραφέως κυρίας Ρούλας Σαμαϊλίδου,που διάβασα καί σας παρουσιάζω σήμερα. Ένα βιβλίο που ανήκει στα κοινωνικά μυθιστορήματα αλλά η ιστορία του θα μπορούσε κάλλιστα να βασιστεί καί σε πραγματικά γεγονότα. Ήταν η πρώτη μου γνωριμία με την γραφή της συγγραφέως καί μπορώ να σας πώ ότι μου άρεσε πάρα πολύ. Την βρήκα οικεία καί στρωτή,καθόλου βαρετή ή κουραστική με αποτέλεσμα να διαβάσω με ευχαρίστηση όλο το βιβλίο από την αρχή ως το τέλος. Εδώ,να τονίσω ότι μου άρεσαν οι ζωντανοί διάλογοι του βιβλίου που διανθίζονται τόσο από την τοπική διάλεκτο του νησιού καθώς καί την χρήση τούρκικων λέξεων ή εκφράσεων. Ταυτόχρονα οι περιγραφές είναι τόσο παραστατικές που νομίζει κάποιος ότι ζωντανεύουν όλα μπροστά του. Η ιστορία του,όπως προείπα,θα μπορούσε να είναι καί αλήθινη. Αυτό θα μπορούσε να ισχύει γιατί αναφέρεται στις σχέσεις των Ελλήνων καί των Τούρκων που ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη καί τα παράλια της Μικράς Ασίας στις αρχές καί στα μέσα του 20ου αιώνα καί σε εκείνους που παραμένουν ακόμα αγνοούμενοι. Μαζί με τους πρωταγωνιστές του βιβλίου θα κάνουμε ένα όμορφο ταξίδι στο παρελθόν καί θα βιώσουμε καταστάσεις,γνωστές σε εμάς μόνο από διηγήσεις ατόμων που τις έζησαν ή μέσα από τα βιβλία. Συντροφιά με εκείνους θα ζήσουμε όμορφες κι άσχημες στιγμές. Στιγμιότυπα από την καθημερινότητά τους καί τις φιλικές διαπροσωπικές σχέσεις των ηρώων ανεξαρτήτως καταγωγής καί θρησκείας αλλά καί τα τραγικά γεγονότα της σφαγής των Ελλήνων από τους Τσέτες. Τα συναισθήματα που θα μας γεννηθούν κατά την διάρκεια της ανάγνωσης πολλά. Από έρωτα καί χαρά μέχρι μεγάλο πόνο καί λύπη. Ακόμη καί σήμερα δεν μπορεί κανείς να καταλάβει πως γεννήθηκε αυτό το μίσος ανάμεσα σε ανθρώπους που μέχρι πρότεινος ζούσαν ειρηνικά. Οι ήρωες του βιβλίου αρκετοί,σκιαγραφημένοι με τέτοιον τρόπο που να ταιριάζουν απόλυτα με την πλοκή του βιβλίου,θα βοηθήσουν από την μεριά τους να ξετυλιχτεί το κουβάρι της ιστορίας καί να μάθουμε το τέλος αυτής. Εδώ να σας πώ,ότι μου άρεσε πολύ η διαφοροποίηση στην σκέψη καί στην κουλτούρα του κάθε λαού χωρίς όμως το ένα να υπερισχύει του άλλου. Καί μέσα σε όλα αυτά ο έρωτας. Άραγε μπορεί να ανθίσει καί να γίνει αποδεκτός; Θα μπορέσουν να ξεπεραστούν οι όποιες δυσκολίες καί τα κατεστημένα που υπάρχουν; Ποιές οι ''θυσίες'' καί οι υποχωρήσεις που πρέπει να γίνουν; Tελικά οι άνθρωποι έχουν την δύναμη να πολεμήσουν γι'αυτόν; Ένα βιβλίο που υμνεί την ελευθερία του ανθρώπου καί την αρμονική συνύπαρξη μεταξύ των λαών,που απαλλάσεται από τα βαριά δεσμά που κουβαλούν στις πλάτες τους για αιώνες. Γιατί πάνω από όλα είμαστε άνθρωποι με ψυχή καί συναισθήματα. Κανένας δεν γεννήθηκε να μισεί τον συνάνθρωπό του ούτε να είναι ρατσιστής. Μόλις το καταλάβουν όλοι αυτό,τα πράγματα θα αλλάξουν προς το καλύτερο. Δεν θα σας κουράσω παραπάνω. Θα κλείσω λοιπόν την κριτική μου λέγοντας σας την αφιέρωση της συγγραφέως στην αρχή του βιβλίου: ''Στον αγνοούμενο δεκανέα Μενέλαο Χατζόγλου ή Χατζόπουλο,για να μη χαθεί στο μαύρο και βαθύ σκοτάδι της λησμονιάς.'' Καλές σας αναγνώσεις!