Με λυπεί πραγματικά να βάζω τόσο χαμηλή βαθμολογία σε δουλειά του Malk, του οποίου η συμμετοχή στο κάτω κατω διέσωσε ως ένα σημείο το σύνολο: με το εξαιρετικό του σχέδιο. Ειδικά τα περιβάλλοντά του έχουν αξιέπαινη λεπτομέρεια και τα ενσταντανέ τρόμου είναι ψαρωτικά.
Το σενάριο από την άλλη, και ειδικά οι διάλογοι, ήταν από μετριότατα ως κακά. Μια γερή επιμέλεια θα έλυνε αρκετά προβλήματα, και πάλι όμως θα χρειάζονταν ορισμένες ριζικές αλλαγές για να κυλήσει το κόμικ ομαλά.
Καθώς το διάβαζα, έπιασα τον εαυτό μου να κοιτάζει το στήσιμο αγνοώντας τις λέξεις, και συνειδητοποίησα πως θα ήταν πολύ καλύτερο ως "βωβό" κόμικ, καθότι εικαστικά λέει μια σχεδόν εναλλακτική ιστορία.
Το σχέδιο είναι ό,τι πρέπει για το συγκεκριμένο θέμα. Όμως το σενάριο πολλές φορές με άφηνε με ένα τεράστιο ΓΙΑΤΙ. Πολλά από τα γεγονότα μου φάνηκαν απλά τραβηγμένα από τα μαλλιά, όπως πχ, η ξαφνική ερωτική σκηνή μεταξύ της δημοσιογράφου και του ιστορικού. Πολλοί επίσης από τους διαλόγους ήταν πιο ξύλινοι κι από μαόνι.
Εξαρχής το πήρα για το σχέδιο που μου άρεσε από την πρώτη ματιά. Δεν με απογοήτευσε αυτό. Λίγο η αφήγηση που ήταν άνιση και κάποιοι διάλογοι άγαρμποι με έφτασαν να βάλω 3,5/5 αλλά αφού δεν έχει το Goodreads, 4 it is.
Αυτό το κόμικ ήταν πολύ ωραία ιδέα, αλλά δυστυχώς έχει θεματάκια στον τομέα του σεναρίου και των κειμένων. Κάποια γεγονότα δεν μου φαίνεται να βγάζουν λογική, ενώ οι διάλογοι θα μπορούσαν να είναι καλύτεροι και με λιγότερα λάθη. Από εκεί και πέρα, το ασπρόμαυρο σχέδιο είναι πολύ καλό και κάποιες εικόνες είναι πραγματικά επιβλητικές. Στα συν ότι ο Δράκουλας απεικονίζεται στο σήμερα σαν την ενσάρκωση του Κρίστοφερ Λι των ταινιών της Hammer.
Αγόρασα πρόσφατα το graphic novel και μετά από την ανάγνωσή του, είπα να καταθέσω τη γνώμη μου.
Η ιστορία επικεντρώνεται σε μια ομάδα ερευνητών που βρίσκονται σε ένα να κάστρο περικυκλωμένοι από μια ομάδα θηλυκών βρικολάκων και καθοδηγούμενες από τη άκαμπτη χείρα ενός μυστηριώδους αρχιβρικόλακα. Εκείνος ζητάει από την Τζούντιθ Άριστον (μιας έκ της ερευνητικής ομάδας) να μεταφέρει τη γνώση του σχετικά με κάποια ιστορικά γεγονότα στη κοινή γνώμη. Για το σχέδιο, δεν έχω κάτι να πω. Είναι γνωστό πως ο Μαλκ είναι ο σκιτσογράφος που θα χρειαστεί κάποιος που επιθυμεί να γράψει ένα κόμικ τρόμου. Θα ήθελα στο μέλλον να τον δω και σε άλλα είδη τρόμου όπως Ε.Φ. και Σωματικό Τρόμο τύπου Hellraiser. To κόμικ είναι αρκετά τιθασευμένο σε ότι αφορά το gore (ειδικά αν το συγκρίνεις με το Sketchoprenic). Προσωπικά δεν με ενόχλησε καθόλου μιας και αυτή την έλλειψη την αναπληρώνει με την εξαιρετικά γοτθική ατμόσφαιρα που συστήνει και υπάρχει περισσότερος διάλογος. Ο σεναριογράφος φαίνεται να έχει μεγάλη γνώση σχετικά κάποια ιστορικά γεγονότα και τη χειρίζεται με εξαιρετικό τρόπο προς όφελος της ιστορίας. Κάτι που πρόσεξα και μου άρσε πολύ (και εξεπλάγην που δεν το αντιλήφθηκαν οι υπόλοιποι που εξέθεσαν τις θέσεις τους σχετικά με αυτό το βιβλίο -προς χάρη του φτυαριού;- )είναι ο τρόπος που συνδέει την ταινία του Φράνσις Κόπολα ( η οποία ακολουθεί σε ένα υπολογίσιμο βαθμό το γνωστό μυθιστόρημα του Μπράμ Στόκερ) με τον Δράκουλα των ταινιών της Hammer. Εκπληκτική είναι και η προσπάθεια του Μαλκ να προσδώσει στο χαρακτήρα του τη φυσιογνωμία του αείμνηστου Κρίστοφερ Λη. Σε γενικότερο σύνολο, πρόκειται για μια δουλειά που αξίζει της προσοχής μας και της στήριξής μας.