Andy Lee’s a comedian, musician, and TV presenter, who became an award winning children’s books’ author by accident. The first book in this series was only ever meant to have one copy. Andy wrote it as a surprise for his sister and her husband to celebrate their son George’s first birthday.
When he asked his mate to print him one copy, his mate said, ‘This book is good, can we print more?’ What did Andy reply? ‘No. DO NOT print this book.’ Pretty sure you can guess what happened next.
من خیلی ایده این کتاب رو دوست داشتم، واقعا دفتر خاطراته و باید توسط بچه پر بشه. قاعدتا نسخه چاپی کتاب لازمه و فایل بدرد نمیخوره، اما اون خلاقیت و شیپ جذابش بنظرم همون چیزیه که میتونه یه بچه باسواد رو به خاطره نویسی تشویق کنه. و فکرشو کن این دفتر سالها بعد چقدر میتونه باحال و خاطره انگیز باشه برای همون بچه
این جدی جدی کتاب نیست و دفتر خاطراته 😂💔 خوش به حال بچه هایی که از این دفتر های خاطرات دارن. ما که ندیدیم 💔 یه دفتر خاطرات از این سبزا که روش عکس معلم و دانش آموزه (دهه شصتی و پنجاهی پسند) داشتم تقریبا مثل همین درستش کرده بودم. بقیه دفتر های جینگول پینگول دار به درد این کارا نمیخورد. هعییییی🤧
این کتاب به نوعی یک دفتره یا حتی یک آلبوم شبیه آلبومهایی که یک مدت مد شده بود و با تولد بچه، پر میکردند. عکس میچسبوندن و کنارش مشخصات و علاقات و هرچی مربوط به بچه و خانواده و ارتباطاتش بود، مینوشتن؛ این کتاب عینا همونه
برای همین قیمتش به نسبت کتابهای همین نویسنده، بالاتره با اینکه داستان نداره. فقط همون موجود عجیب غریب مدام مثل کتابهای دیگه این مجموعه میخواد ورق نزنیم و با هر ورق زدن یکسری عناوین میاد که باید با توجه به مشخصات صاحب کتاب، پر بشه پس، نسخه کاغذی کتاب رو باید تهیه کرد، اگر! تمایلی به داشتن چنین دفتر یادداشت یا آلبومی برای بچهتون دارید
خیلی از این کتابای تعاملی برای بچهها خوشم میآد! 🥹 یه نمونه از این رو مژگان کلهر کار کرده بود، اما این مثبتتر بود، قضاوت نداشت، خلاقیت رو هم بیشتر تحریک میکرد. (و البته لجبازی بچه رو. :دی) خوشبختانه الان جایی کار میکنم که میتونم به یه عالمه والد بگم که چنین کتابایی هست برای بچههاشون!
- ترجمه شده با نام «جان من این دفتر خاطرات را باز نکن!» توسط نشر پرتقال.
- به نظرم چاپ و انتشار چنین دفتر خاطرات (ژورنال)ای، ایدهی خیلی جالبیه. میتونه بچهها رو به خاطرهنویسی تشویق کنه و کاری کنه که بعدا خودشون یه دفتر بردارن و توش بنویسن. به قول دوستان، یه جورایی شبیه بولت ژورناله. ولی ساختار سادهتری داره و کار کردن باهاش احساس خوبی به آدم میده.