What do you think?
Rate this book
นววิถี: วิธีวิทยาร่วมสมัยในการศึกษาวรรณกรรม
ผลงานวิจัยในโครงการ “วิธีวิทยาร่วมสมัยในการศึกษาวรรณกรรม” ภายใต้ชุดโครงการ เวทีวิจัยมนุษยศาสตร์ไทย ซึ่งวิเคราะห์การก่อตัวของกลุ่มนักวิจารณ์ที่สร้างสรรค์มุมมองและทฤษฎีใหม่ๆ ในการพิจารณาวรรณกรรมในช่วงสามสิบปีที่ผ่านมา
วิธีวิทยาใหม่ๆ ในการศึกษาวรรณกรรมที่หนังสือเล่มนี้ได้นำเสนอ เป็นวิธีวิทยาที่เน้นความสัมพันธ์ระหว่างวรรณกรรมกับการเข้าใจมนุษย์และสังคมในบริบทร่วมสมัย ซึ่งแสดงให้เห็นถึงภูมิทัศน์ร่วมสมัยแห่งการศึกษาวรรณกรรม อันจะมีส่วนช่วยพัฒนาการศึกษาวิจัย ไม่เพียงเฉพาะทางวรรณกรรมศึกษาหากแต่เป็นงานวิจัยทางมนุษยศาสตร์ร่วมสมัยในวงกว้าง
วิธีวิทยาใหม่ๆ ในการศึกษาวรรณกรรมที่หนังสือเล่มนี้ได้นำเสนอ เป็นวิธีวิทยาที่เน้นความสัมพันธ์ระหว่างวรรณกรรมกับการเข้าใจมนุษย์และสังคมในบริบทร่วมสมัย ซึ่งแสดงให้เห็นถึงภูมิทัศน์ร่วมสมัยแห่งการศึกษาวรรณกรรม อันจะมีส่วนช่วยพัฒนาการศึกษาวิจัย ไม่เพียงเฉพาะทางวรรณกรรมศึกษาหากแต่เป็นงานวิจัยทางมนุษยศาสตร์ร่วมสมัยในวงกว้าง
- GenresNonfiction
640 pages, Paperback
Published February 1, 2019
2 people are currently reading
20 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
July 23, 2025
เป็นเล่มที่ตอนอ่านจบ ตะโกนอยู่ในใจว่า จบแล้ววววววโว้ยยยยยยยย เพราะจำได้ว่าใช้เวลาไปกับเล่มนี้น่าจะเกือบปี ลำบากลำเค็ญขั้นสุดในการจะผ่านไปได้ในแต่ละบทแต่ละตอน
แต่ยอมรับว่าเนื้อหาในเล่มนี้คุ้มค่ากับการลงเวลาให้กับมันมาก เปิดโลกการอ่านวรรณกรรมแบบไกลโข ทำให้เห็นเลยว่า ยังมีอะไรอีกมากมายที่เรานึกไม่ถึงเวลาอ่านวรรณกรรมซักเล่มหนึ่ง
องค์ประกอบเล็กๆน้อยที่เราเคยมองข้าม เช่น อารมณ์ความรู้สึก ประสาทสัมผัส สิ่งที่ไม่มีชีวิต นัยยะของเวลาหรือประวัติศาสตร์ และอะไรอีกมากมายที่ก่อนจะอ่านหนังสือเล่มนี้ ผมมองมันเป็นแค่ "ชิ้นส่วน"หนึ่งของเนื้อหาที่จะอ่านผ่านๆไปก็ไม่ได้ ไม่ได้กระทบอะไรกับเนื้อหาสาระเลย แต่พอได้อ่านบทความในแต่ละบทที่นำเสนอองค์ความรู้ในการวิพากษ์วิจารณ์วรรณกรรมในเล่มนี้ ที่เป็นทฤษฎีร่วมสมัยซึ่งเริ่มหันกลับมามองสิ่งที่เคยถูกละทิ้งไปในช่วงเวลาที่ผ่านมา นำสิ่งเหล่านี้กลับมามองมันใหม่อีกครั้งว่ามันสำคัญและทำงานอย่างไร แค่ไหนในงานวรรณกรรม ทำให้รู้เลยว่า เราอ่านวรรณกรรมโดย พลาดของดี ไปเยอะมากจริงๆ
สิ่งเล็กน้อยที่เราเคยไม่สนใจนั้น จริงๆแล้วมันกำลังทำหน้าที่สื่อความหมายหลายอย่าง รวมถึงเป็นตัวสะท้อนแง่มุมทางสังคมการเมืองทั้งในเชิงของเนื้อหาตัวบทหรือในแง่มุมของตัวผู้เขียนเองว่าเป็นอย่างไร ยกตัวอย่าง เช่น ทำไมคนผิวสี ถึงต้องถูกสื่อผ่านความ เศร้าและปวดร้าวอยู่เสมอ มันเป็นแค่อารมณ์ความรู้สึกของผู้ถูกกดขี่แค่นั้น หรือแท้ที่จริงแล้วอารมณ์ในลักษณะนี้คือภาพแทนของชนชั้น และกลายเป็นภาพจำให้กับนักอ่าน ซึ่งจะกลายมาเป็นสิ่งที่เรานึกถึงเมื่อพูดถึงคนผิวสีในงานวรรณกรรมแบบนั้นแทน จนเราไม่อาจจินตนาการความเป็นไปได้ของอารมณ์แบบอื่นให้กับตัวละครผิวสีได้เลย (และอาจส่งผลไปถึงภาพจำในชีวิตได้เลยทีเดียว)
นอกจากองค์ประกอบที่เคยถูกละเลยในเนื้อหาวรณรกรรมแล้ว บทความอีกส่วนนึงยังพูดถึงสิ่งที่อยู่นอกตัวบทที่น่าสนใจและเป็นสิ่งที่กำลังมีการศึกษาอย่างเข้มข้นอีกด้วย เช่น การแปล ความเป็นดิจิตัลของวรรณกรรม ซึ่งอาจเป็นสิ่งที่ในบ้านเรายังไม่ค่อยมีการพูดถึงมากนัก แต่ในโลกอันกว้างใหญ่นี้ สิ่งเหล่านี้กำลังเป็นที่สนใจ มีการศึกษาอย่างลงลึก ซึ่งทำให้เห็นแง่มุมที่เราไม่เคยนึกถึงมาก่อนเลยละครับ
หนังสือเล่มนี้ถึงแม้จะวิชาการจ๋าาาาาาาาาาาาาาาาาาามากกกกกกกก แต่ผมคิดว่าควรเป็นหนังสือสามัญประจำบ้านนักอ่าน ที่เอาไว้หนุนนอน........ (เพราะโค ตะ ระ หนา) และอ่านเพื่อศึกษาว่าในทุกวันนี้ วงการวรรณกรรม เขากำลังพุดถึงอะไรบ้าง ซึ่งไม่ว่านักอ่านหรือแม้กระทั่งนักเขียน ผมคิดว่าได้ประโยชน์จากหนังสือเล่มนี้อย่างคุ้มค่าแน่นอนครับ
Recommend แท้ๆเลยขรั่บ
แต่ยอมรับว่าเนื้อหาในเล่มนี้คุ้มค่ากับการลงเวลาให้กับมันมาก เปิดโลกการอ่านวรรณกรรมแบบไกลโข ทำให้เห็นเลยว่า ยังมีอะไรอีกมากมายที่เรานึกไม่ถึงเวลาอ่านวรรณกรรมซักเล่มหนึ่ง
องค์ประกอบเล็กๆน้อยที่เราเคยมองข้าม เช่น อารมณ์ความรู้สึก ประสาทสัมผัส สิ่งที่ไม่มีชีวิต นัยยะของเวลาหรือประวัติศาสตร์ และอะไรอีกมากมายที่ก่อนจะอ่านหนังสือเล่มนี้ ผมมองมันเป็นแค่ "ชิ้นส่วน"หนึ่งของเนื้อหาที่จะอ่านผ่านๆไปก็ไม่ได้ ไม่ได้กระทบอะไรกับเนื้อหาสาระเลย แต่พอได้อ่านบทความในแต่ละบทที่นำเสนอองค์ความรู้ในการวิพากษ์วิจารณ์วรรณกรรมในเล่มนี้ ที่เป็นทฤษฎีร่วมสมัยซึ่งเริ่มหันกลับมามองสิ่งที่เคยถูกละทิ้งไปในช่วงเวลาที่ผ่านมา นำสิ่งเหล่านี้กลับมามองมันใหม่อีกครั้งว่ามันสำคัญและทำงานอย่างไร แค่ไหนในงานวรรณกรรม ทำให้รู้เลยว่า เราอ่านวรรณกรรมโดย พลาดของดี ไปเยอะมากจริงๆ
สิ่งเล็กน้อยที่เราเคยไม่สนใจนั้น จริงๆแล้วมันกำลังทำหน้าที่สื่อความหมายหลายอย่าง รวมถึงเป็นตัวสะท้อนแง่มุมทางสังคมการเมืองทั้งในเชิงของเนื้อหาตัวบทหรือในแง่มุมของตัวผู้เขียนเองว่าเป็นอย่างไร ยกตัวอย่าง เช่น ทำไมคนผิวสี ถึงต้องถูกสื่อผ่านความ เศร้าและปวดร้าวอยู่เสมอ มันเป็นแค่อารมณ์ความรู้สึกของผู้ถูกกดขี่แค่นั้น หรือแท้ที่จริงแล้วอารมณ์ในลักษณะนี้คือภาพแทนของชนชั้น และกลายเป็นภาพจำให้กับนักอ่าน ซึ่งจะกลายมาเป็นสิ่งที่เรานึกถึงเมื่อพูดถึงคนผิวสีในงานวรรณกรรมแบบนั้นแทน จนเราไม่อาจจินตนาการความเป็นไปได้ของอารมณ์แบบอื่นให้กับตัวละครผิวสีได้เลย (และอาจส่งผลไปถึงภาพจำในชีวิตได้เลยทีเดียว)
นอกจากองค์ประกอบที่เคยถูกละเลยในเนื้อหาวรณรกรรมแล้ว บทความอีกส่วนนึงยังพูดถึงสิ่งที่อยู่นอกตัวบทที่น่าสนใจและเป็นสิ่งที่กำลังมีการศึกษาอย่างเข้มข้นอีกด้วย เช่น การแปล ความเป็นดิจิตัลของวรรณกรรม ซึ่งอาจเป็นสิ่งที่ในบ้านเรายังไม่ค่อยมีการพูดถึงมากนัก แต่ในโลกอันกว้างใหญ่นี้ สิ่งเหล่านี้กำลังเป็นที่สนใจ มีการศึกษาอย่างลงลึก ซึ่งทำให้เห็นแง่มุมที่เราไม่เคยนึกถึงมาก่อนเลยละครับ
หนังสือเล่มนี้ถึงแม้จะวิชาการจ๋าาาาาาาาาาาาาาาาาาามากกกกกกกก แต่ผมคิดว่าควรเป็นหนังสือสามัญประจำบ้านนักอ่าน ที่เอาไว้หนุนนอน........ (เพราะโค ตะ ระ หนา) และอ่านเพื่อศึกษาว่าในทุกวันนี้ วงการวรรณกรรม เขากำลังพุดถึงอะไรบ้าง ซึ่งไม่ว่านักอ่านหรือแม้กระทั่งนักเขียน ผมคิดว่าได้ประโยชน์จากหนังสือเล่มนี้อย่างคุ้มค่าแน่นอนครับ
Recommend แท้ๆเลยขรั่บ
Displaying 1 of 1 review