Niets is gelogen

by Sacha Bronwasser

Sacha Bronwasser debuteert met de prachtige roman Niets is gelogen, waarin een klein incident het uitgangspunt vormt van een indringend verhaal over dood, leven en kunst.

In Niets is gelogen van Sacha Bronwasser opent de Nederlandse kunstjournalist Gala Versluis een tentoonstelling in Kortrijk en maakt ze kennis met de flamboyante arts en mecenas Pé Derkinderen. Een samengeraapt gezelschap gaat met hem op pad voor een ontspannen nazit, maar de avond verloopt heel anders dan gedacht door een intense gebeurtenis. Iedereen staat op dat moment op scherp. Achteraf blijkt echter dat elke aanwezige het moment anders heeft beleefd. Het maakt een precieze reconstructie onmogelijk. De herinnering blijkt een onbetrouwbare, grillige bondgenoot.

De kunstenaar, de bankier, de gynaecoloog, de galeriehouder, de journalist en de adviseur ervaren ieder de gevolgen van wat zich op deze avond heeft afgespeeld. Hun verhouding tot elkaar, hun ideeën over leven en dood en de rol van kunst kunnen niet hetzelfde blijven. Met Niets is gelogen heeft Sacha Bronwasser, kunsthistoricus en lange tijd recensent voor de Volkskrant, een ideeënrijke, beeldende roman geschreven waarin oorzaak en gevolg samenvallen, uniek in taal en compositie.

Genres: Roman, Fiction, Audiobook, Dutch Literature

256 pages, Paperback

Published October 1, 2019

About the author

Sacha Bronwasser is a Dutch art historian, journalist and novelist.

Reviews

[Marieke · Rating 2 out of 5]

Daar waar ik ‘Luister’ in een ruk heb uitgelezen kon ‘Niets is gelogen’ me niet echt raken. Een vreemd absurdistisch verhaal over onverwerkt leed, een tragische man, herinneringen die door ieder anders ingekleurd worden en de dood centraal staat. Je mag zelf kiezen…

[Reyer · Rating 3 out of 5]

Na het briljante Luister werd ik nieuwsgierig naar ander werk van Sacha Bronwasser (1968). Niets is gelogen is haar debuutroman uit 2020. Zoals verwacht haalt dit boek het niveau van haar opvolger niet, maar de stijl van de schrijver boeide me genoeg om te blijven luisteren. Bronwasser speelt met de tekortkomingen van het geheugen om een gebeurtenis uit het verleden te laten uitlopen in een kakofonie van meningen. Helaas vond ik die gebeurtenis – een dronken avond na de opening van een tentoonstelling in Kortrijk – niet interessant genoeg en het personage Pé Derkinderen niet de moeite van een verhaal waard. Bronwasser haast zich weliswaar om hem te omschrijven als ‘weinig empathisch’ (zelf zou ik zeggen: kwijnend in zelfmedelijden), maar het mag niet baten. Gelukkig maakt de schrijver veel goed met haar oog voor kunst(geschiedenis).

[Elma from the Dutch literary and potato peel pie society · Rating 4 out of 5]

Ik las dit boek naar aanleiding van een interview met Sacha Bronwasser dat ik hoorde bij Kunststof radio. De aanleiding voor dit verhaal is een persoonlijke gebeurtenis die voor alle betrokkenen hun leven een draai heeft gegeven, gebaseerd op de gelijk(soortig)e gebeurtenis in het leven van de auteur. Dit maakt het verhaal heel aantrekkelijk. Het boek leest heel prettig en het taalgebruik is zeer de moeite waard en bepaalt mede mijn beoordeling van 3,5 sterren. Het eind van het boek kwam voor mij als e-book lezer erg onverwachts en ik blijf achter met het gevoel dat het verhaal niet helemaal af is.

[Floor Kleuskens · Rating 2 out of 5]

Na Luister waren mijn verwachtingen misschien te hoog gespannen. Dit boek pakte me niet, jammer. Het was gewoon een beetje vreemd

[Ineke · Rating 4 out of 5]

Wat een mooi debuut! De stijl is mooi, met grote wijsheden verstopt in korte zinnen, goedgevonden metaforen en lenig taalgebruik. Net als in Luister zijn de scènes filmisch beschreven, de tijd vertraagt en rekt uit, het perspectief op de personages wisselt. Onderwerpen als rouw en verlies staan in dit boek centraal en net als in Luister zijn de associaties met kunst een verrijking. Luister zit strakker in elkaar, en het plot is dwingender, maar de eigenheid van de schrijfster is heel herkenbaar.

[Sandrijn W. · Rating 4 out of 5]

3,5 ster. Stilistisch gezien doet dit debuut zéker niet onder voor Luister. Plottechnisch wint Luister.

[Irma Maes · Rating 4 out of 5]

Dit is wederom een goed geschreven roman . Goed opgebouwd met boeiende personen en vooral prettig verwoord, met mooi taalgebruik zodat je het niet te snel wil lezen. De zinnen zijn soms lang maar geven tegelijkertijd stof tot nadenken. Wat mij betreft een aanrader.

[Isabelle · Rating 1 out of 5]

[Boekenclub boek #6]

Hm. Mwa. Hoewel de thematiek van het boek me aanspreekt, namelijk het menselijk geheugen en herinneringen, en hoe eenieder individu andere ervaringen heeft en andere accenten legt na een ingrijpende gebeurtenis, vond ik het wat oppervlakkig. De karakters worden onvoldoende uitgewerkt (nu houd ik er ook wel van als karakters psychologisch compleet worden uitgewerkt/doorgezaagd, maar bon) en er wordt vaak onnodig lastige taal gebruikt.

Desondanks, leuk om gelezen te hebben en brengt scherpte waarom we ook alweer niet aan waarheidsvinding doen in mijn werk en dat eenieder altijd zijn eigen ervaring heeft. Niets is gelogen.

[Erik Snel · Rating 5 out of 5]

Prachtig boekje. Mooi geschreven, interessant, mooie beschouwingen over kunst en schitterende observaties. Veel compassie en sfeer. En toch eigenlijk best moeilijk te verdedigen waarom dit nou zo'n mooi boek is. Een aantal diverse herinneringen van een voorval tijdens een diner. Hoe ons geheugen ons nept en hoe de tijd alles aanvult. Ik zou er niet direct voor zijn gevallen, maar ik heb ervan genoten.

[Raya Schaduwjaagster]

Sacha Bronwasser heeft een scherpzinnige schrijfstijl en het boek begon goed. Maar toen dook er een personage op dat erg dronken en oneindig irritant was. In het echte leven wil ik geen tijd doorbrengen in de buurt van zulke mensen en ik wil er ook geen boeken over lezen. Daarom hield ik het na 70 bladzijden voor bekeken.

[Loes · Rating 3 out of 5]

Zeer vermakelijk en in kleurrijke taal, maar de personages voelen afstandelijk en het verhaal beklijft niet.

[Elisa Goudriaan · Rating 3 out of 5]

Qua onderhuidse spanning haalt dit boek het niet bij het onlangs verschenen 'Luister', maar op zichzelf, en als debuut, vond ik het een mooi boek. Ook omdat het over een vrij onbeduidende man gaat, die toch in herinnering van zoveel mensen is gebleven, alleen door een vreemd voorval. Vanwege alle personages die vanuit hun perspectief reflecteren op de situatie, via de verteller, moest ik ook nog aan "Na Mattias" (2018) van Peter Zantingh denken.

[Evelien · Rating 3 out of 5]

Raakte de interesse even kwijt rond de 40%. Even later toch weer opgepakt.

Het is een immaculaat geschreven boek, ik kan echt genieten van het taalgebruik, maar de clou van dit verhaal ontgaat mij echt volledig.

[Lonneke Boons]

Alsof ze ergens naar opbouwde, maar geen idee waar naartoe

[Jentine Schipaanboord · Rating 3 out of 5]

Geen slecht, maar vooral een totaal oninteressant en stom verhaal.

[Evanne D · Rating 2 out of 5]

Het is alsof er van alles verteld wordt, maar er eigenlijk niks gebeurd is... Helaas totaal niet mijn boek.

[Falun Ellie Koos]

Sacha Bronwasser mag eindeloos kunst aan mij beschrijven.

[Henk Kleij · Rating 4 out of 5]

Ik had Luister al gelezen en ontdekte nu pas dat Sascha Bronwasser al eerder een roman had geschreven.
Het boek is heel erg goed geschreven maar verliest in het laatste deel veel van haar spanning. Dat is jammer omdat het tot dan toe ronduit fascinerend is.
Desondanks met veel plezier gelezen.

[Simon · Rating 5 out of 5]

Aantrekkelijk geschreven verhaal over een ingrijpende gebeurtenis in Kortrijk na bezoek aan een vernissage. Kunstenaar, mecenas, galeriehouder en inleider gaan nog wat drinken. Het klinkt niet boeiend maar er ontspint zich een intrigerende beschrijving van herinneringen die bij elk van de betrokkenen net wat anders liggen. In een ruk uitgelezen.

[Taco Vink · Rating 1 out of 5]

Het boek 'Luister' vond ik echt heel goed. Dit boek 'Niets is gelogen' vond ik ruk. Vaag verhaal met een eindeloze scene - echt eindeloos - over een restaurantscene die ***spoiler*** met een saaie sisser afloopt. Typetjes waar ik niet meer over wil(de) weten. Jammer. 'Luister' was echt heel goed.

[Peter Altena · Rating 4 out of 5]

Verhaal is misschien niet geweldig, maar de stijl van schrijven is prachtig. Alleen al de prachtige, onnadrukkelijke en rake vergelijkingen maken de lectuur tot een avontuur. De trefzekerheid van de stijl is een wonder.

[Eline · Rating 4 out of 5]

Verrassende roman. Ik kreeg hem van mijn moeder, die het
uit Baarns boekenkastje had meegenomen. Het leuke bij zoiets is dat je helemaal blanco begint te lezen, zonder oordelen in recensies en van anderen in je achterhoofd.
Sacha Bronwasser vertelt een verhaal rond een schokkende gebeurtenis die de hoofdpersoon jaren geleden op een avond meemaakt in een samengeraapt gezelschap. Achteraf blijkt dat iedereen andere herinneringen heeft aan de avond. Wat is de waarheid? Fascinerend gegeven, en heel mooi verteld.

[Margreeth · Rating 3 out of 5]

Het verhaal komt wat traag op gang. Verrassend zijn de af en toe vindingrijke metaforen. Thema van het verhaal is interessant maar de uitwerking waaiert alle kanten op. Dit komt de leesbaarheid/luistervaardigheid niet ten goede.

[TienD · Rating 1 out of 5]

Voor mij onherkenbare personages met een kleine, beperkte blik in hun eigen wereldje. Heb het met moeite uitgelezen. Dit is waar Ozcan Akyol over schrijft in Generaal zonder leger.

[Lotte Eilers · Rating 4 out of 5]

Sacha Bronwasser’s "Niets is Geloven" is een opmerkelijke prestatie in de korte verhalenliteratuur. In dit compacte werk weet Bronwasser een rijke diepgang aan haar personages te geven, wat bijzonder indrukwekkend is gezien de beperkte omvang van het verhaal. Elk personage voelt levensecht aan, met duidelijke motivaties en innerlijke conflicten die hen onderscheiden en hun acties begrijpelijk maken.

Een van de meest interessante benaderingen in dit boek is het spelen met verfraaiing door het geheugen en de effecten van perspectief. Bronwasser toont een scherp inzicht in hoe onze herinneringen ons bedriegen en hoe verschillende perspectieven dezelfde gebeurtenis anders kunnen kleuren. Deze techniek geeft het verhaal een boeiende en complexe laag die de lezer aanzet tot nadenken over de aard van waarheid en perceptie.

Daarnaast biedt "Niets is Geloven" een intrigerende kijk op de kunstwereld. Bronwasser weet deze wereld met al haar eigenaardigheden en intriges levendig neer te zetten. Voor kunstliefhebbers bevat het boek talrijke verwijzingen naar kunstwerken, die een extra dimensie aan het verhaal toevoegen.

Echter, na de grote gebeurtenis in het boek verloor ik mijn interesse enigszins. Hoewel de opbouw en de climax goed uitgevoerd zijn, lijkt het alsof de narratieve spanning daarna afvlakt. Dit kan voor sommige lezers een teleurstelling zijn, vooral gezien de sterke start van het verhaal.

Als kunstliefhebber waardeer ik de aandacht voor kunst, maar er waren momenten waarop de vele verwijzingen naar kunstwerken me afleidden van de hoofdverhaallijn. Dit overvloedige gebruik van kunstreferenties kan voor sommige lezers storend werken, vooral als ze minder bekend zijn met de genoemde werken.

Al met al is "Niets is Geloven" een rauw en beklijvend geschreven boek dat de lezer veel stof tot nadenken biedt. Sacha Bronwasser toont met dit werk haar vermogen om complexe thema’s en personages op een pakkende manier te presenteren, ondanks enkele kleine nadelen. Voor liefhebbers van zowel literatuur als kunst is dit boek zeker het ontdekken waard.

[Hibbe · Rating 3 out of 5]

De omschrijvingen zijn mooi geschreven en het laat je toch erg denken over hoe verschillend alles wordt gezien door ieder individu, maar het was ook een boek waarvan ik tegen het einde me afvraag wat ik precies heb gelezen en waar het eigenlijk over ging. Misschien is het beter dit niet te lezen indien je nog niet bent begonnen aan het boek want het zal spoilers bevatten.

De eerste helft van het boek is vooral een introductie naar de karakters, wie ze zijn, wat ze werken, en hoe ze denken. Pas na die helft is het belangrijkste gebeurtenis, waarbij Pé zich verstikt aan een grote biefstuk van hertenvlees, en is bijna zijn einde genaderd als hij wordt gered door een van de zes omzittenden. Deze gebeurtenis blijft lang dwalen in de gedachten van deze mensen, en vooral Gala probeert jaren later nog steeds te achterhalen wat er is gebeurt die dag en hoe hij uiteindelijk is gered door de personen die aanwezig waren te ondervragen, maar het schijnt dat ieder andere herinneringen en gevoelens aan heeft overgehouden, mede door ieders verschillende beroepen, maar ook door de verschillende achtergronden van ieder persoon die deze ervaring anders heeft laten beleven.

Op de allerlaatste pagina blijkt dat Pé haar vader is, en hij dat waarschijnlijk nooit heeft geweten, of misschien er bewust stil over is gebleven. Dit kwam als compleet onverwachts voor mij, maar het maakt wel duidelijk waarom ze de waarheid zo graag wilt achterhalen en waarom het zo’n effect heeft gehad op haar.

[Saskia · Rating 4 out of 5]

Het is best moeilijk om iets over dit boek te zeggen zonder te veel te verklappen. Het heeft een bijzondere stijl vol vaak verrassende metaforen en intrigerende hoofdpersonages die je maar een klein beetje leert kennen. Dat komt ook omdat het eigenlijk maar om één avond in het leven van 6 personen gaat.

Laat ik het dan zo zeggen, op die avond gebeurt iets onverwachts. Het maakt op iedereen indruk, maar de herinneringen en effecten blijken later zeer verschillend. Een boeiend gegeven dat de roman voortstuwt.

Toch was ik aan het einde wel licht teleurgesteld. Ik heb het gevoel dat er meer in gezeten had. Het boek mist een goed uitgespeeld conflict, een dilemma, het problematiseren van de verschillende herinneringen. En omdat je de personages niet echt leert kennen raken de langere termijn effecten je ook niet echt, het wordt wat fragmentarisch.

Het blijft een goed geschreven boek met een interessant thema, maar de diepgang bereikt mij als lezer niet helemaal.

[Kirsten Paoline König · Rating 3 out of 5]

Zeer vermakelijk wanneer je van dichtbij een beetje weet hoe de kunstwereld functioneert. Het voorval waarbij een kunstverzamelaar tijdens een etentje na een opening bijna stikt, is niet meer dan de kapstok voor een vertelling vanuit verschillende perspectieven (maar met name die van Gala, kunstrecensent bij een blad à la Mister Motley) over de lijn tussen kind en ouder, verlies, het verval van het fysieke.

Ik kan zien hoe vanuit een roman als deze 'Lotgevallen' tot stand heeft kunnen komen, maar dat heeft een kracht die ik hier miste.
Dit is hakkeliger, laat meer open en voelt rauwer, minder louterend. Hoewel de slotscène bij het graf absoluut een schoonheid heeft die de enorme sneeuwval tijdens de geboorde van Gala evenaart.

[Marij Frantzen · Rating 1 out of 5]

Vreselijk warrig boek. Ik kon mijn gedachten er niet bijhouden. Al lezende moest ik telkens denken waar gaat dit eigenlijk over. Kort samengevat over een akelige gebeurtenis waarbij iemand zich verslikt in een stuk vlees en bijna stikt. Alle aanwezigen maken daar later hun eigen verhaal van waarmee zij wil zeggen denk ik dat het geheugen onbetrouwbaar is. Er wordt zoveel bijgehaald dat je de draad van het verhaal verliest, voor zover er een draad is. Gewoon een onzin verhaal. Wat zeker is, ze schrijft knap met prachtige metaforen en persoonsbeschrijvingen. Ze laat ook horen dat ze goed op de hoogte is van kunst.
Haar andere boek Luister vond ik daarentegen heel goed!

[Marielle · Rating 4 out of 5]

Dit boek heb ik gelezen na eerder dit jaar het verpletterende 'Luister' te hebben gelezen. Dit boek is mooi, bevat ook al de prachtige metaforen waarvan Sacha Bronwasser zich op meesterlijke wijze bedient en houdt de belofte van 'Luister' al duidelijk in zich. Een boek om rustig naar te luisteren of te lezen en in je op te nemen, te overdenken en zinnen opnieuw te lezen. Complimenten ook voor de schrijfster die haar boek zeer professioneel zelf voorleest. Ik ben zeer benieuwd naar haar volgende boek !!