Ο Παραχαράκτης είναι μια συλλογή από φωτογραφηγήματα μικρού μήκους, δηλαδή, από ιστορίες συνοδευόμενες από αδιάσειστες φωτογραφικές αποδείξεις της ύπαρξης ενός παράξενου και γεμάτου ανατροπές κόσμου· ενός κόσμου ο οποίος, κρυμμένος ανάμεσα στις γραμμές, στις ανάσες, στο ανοιγοκλείσιμο των ματιών και στα λεπτά γκρίζα στρώματα της πραγματικότητας, περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να ξεδιπλωθεί. Εκεί, μεταξύ άλλων απίστευτων, μπορεί να συναντήσει κανείς έναν άνδρα που αρχίζει το κάπνισμα στα εβδομήντα του και προσπαθεί να κερδίσει τον χαμένο χρόνο καπνίζοντας τέσσερα πακέτα τσιγάρα την ημέρα, ένα βραβευμένο σε καλλιστεία σκυλάκι σαλονιού που αναπολεί τα χρόνια που εργαζόταν ως τσομπανόσκυλο στα Γρεβενά, ένα λούτρινο αρκουδάκι που απεχθάνεται τις εκδηλώσεις τρυφερότητας και οδηγείται σε επαγγελματικό και συναισθηματικό αδιέξοδο, ένα χρυσόψαρο με μνήμη τριών ελεφάντων που καταπιέζεται μέσα στη γυάλα του και αναζητεί νέες εμπειρίες, έναν νεκροθάφτη που σκάβει επί σαράντα έτη τους λάκκους των άλλων χωρίς να έχει πέσει ούτε μια φορά μέσα ο ίδιος, αλλά και έναν άνδρα που βιοπορίζεται προσποιούμενος τη φωνή της συνείδησης για λογαριασμό ασυνείδητων ανθρώπων που είναι διατεθειμένοι να τον πληρώσουν για αυτό. Ο Αχιλλέας III, σε αυτό το ανατρεπτικό βιβλίο, αμφισβητεί το προφανές και μαζί με αυτό παραχαράσσει παγιωμένες αντιλήψεις και στερεότυπα, παραθέτοντας μια σειρά από -συχνά αλλόκοτες- ιστορίες, στις οποίες το παράδοξο προβάλλεται ως πραγματικό και συνηθισμένο, ενώ αυτό που συνήθως θεωρείται φυσιολογικό και αποτελεί δεδομένο κομμάτι της καθημερινότητας των περισσότερων ανθρώπων αντιμετωπίζεται με την καχυποψία που του αξίζει και επαναξιολογείται, χωρίς δισταγμό και χωρίς την υποχρέωση υπακοής σε κανέναν άλλον κανόνα πέρα από εκείνον που ορίζει ότι "Δεν ισχύει κανένας κανόνας".
Είναι αυτές οι προσπάθειες που τις βλέπεις και ξέρεις ότι κάνουν ένα άλλο, πιο ιδιαίτερο και μοναδικό ξεκίνημα, μήπως και μια φωνή ακουστεί. Ωραία προσέγγιση, άποψη και ενδιαφέρον παιχνίδι για τη σκέψη. Δεν έχει σημασία η βαθμολογία, μιας και πιο σημαντικό είναι ότι ξεκινά μια ωραία ιδέα, η οποία σίγουρα (πιστεύω) θα οδηγήσει σε μια τέτοια γραφή ή απόδοση σκέψης για την οποία λίγα θα έχουμε να συζητήσουμε. Πολύ ελπιδοφόρο, άσχετα με τη λογοτεχνική του απόδοση. Respect.
Ευφυές και συμπαθέστατο, περιέχει αρκετές ιστορίες που με έκαναν να γελάσω φωναχτά. Νομίζω αν η διαδικασία της ανθολόγησης ήταν λίγο "σφιχτή" ώστε να διατηρείται αμείωτος ο ρυθμος και να έμεναν οι πιο αξιομνημόνευτες ιστορίες, θα μιλούσαμε για αριστούργημα.
Κι ακομα σημαντικότερο το γεγονός οτι ο συγγραφέας ξεπερνά και ξεφεύγει από τα συνηθισμένα, και δημιουργεί ένα δικό του νεο τροπο έκφρασης, με διαφορα εκφραστικα μέσα, δίχως να γίνεται ποτε δηθεν ή να παρασύρεται, επιβεβαιώνοντας οτι και η προσπάθεια είναι ειλικρινής αλλά και το ταλέντο μεγάλο. Χάρηκα πολύ που διάβασα τουτο το βιβλίο και περισσότερο που υπάρχει αυτος ο συγγραφέας και γράφει στη γλώσσα μου
ΠΑΡΑΧΑΡΑΚΤΗΣ. Αχιλλέας ΙΙΙ. Εκδόσεις ΝΕΦΕΛΗ. Σχέδια εξωφύλλου: Δημήτρης Μάνος (φοβερά!). Το βιβλίο αυτό είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο,που περιλαμβάνει 54 μικρά διηγήματα. Είναι διαφορετικό από ότι έχετε δει μέχρι τώρα. Πολλοί φίλοι παρακολουθούν μαθήματα δημιουργικής γραφής κατά τα οποία τους δίνουν μια φωτογραφία και καλούνται να γράψουν μια ιστορία,έχω διαβάσει πολλές τέτοιες ιστορίες, κάποιες καλές, κάποιες όχι και τόσο. Στον Παραχαράκτη, υπάρχει μια φωτογραφία και ο Αχιλλέας ΙΙΙ καλείται να γράψει κάτι,αλλά το κάνει με έναν τέτοιο μοναδικό και αλλοπρόσαλλο τρόπο που τα κείμενα του γίνονται τόσο ξεχωριστά που σε αφήνουν άφωνο .Πίσω από αυτά τα κείμενα μπορούμε να αναγνωρίσουμε έναν ευφυή άνθρωπο με πολύ λεπτούς τρόπους που ενώ μπορεί να ειρωνεύεται ,δεν προσβάλει, τουλάχιστον αυτή η εντύπωση μου δημιουργήθηκε εμένα.Το συγγραφικό του αποτύπωμα είναι μοναδικό, παίζει με τις λέξεις και ξυπνάει την κοιμισμένη φαντασία μας. Κείμενα πρωτότυπα, ευφάνταστα με πολύ έξυπνο χιούμορ. Ξεχώρισα τις" Εντωμότητες τύπου Ε" ,και τους "Κανόνες στρατιωτικής αλληλογραφίας ", γέλασα πολύ με τα "Αχρηστούγεννα "και ομολογώ ότι ποτέ δεν είχα φανταστεί έπιπλο να είναι εκδικητικό και να έχει νύχια! "Το τραπεζάκι έγινε κομμάτια κάτω από το βάρος του << Αγίου>>και , επιδεικνύοντας μια σπάνια για έπιπλο εκδικητικότητα,έμπηξε τα κοφτερά και διάφανα νύχια της γυάλινης οριζόντιας επιφάνειας του στο σώμα και το πρόσωπο του." Βρήκα πολύ ευφάνταστο το "Καπνισθήτω το θέλημα Σου" και στο "Ο χρονοών νοείτο" είδα πόσο διαφορετικά μπορεί να χρησιμοποιήσει κάποιος όλα τα συνηθισμένα κλισέ των γηρατειών. χρησιμοποιήσαμε πολλές φωτογραφίες για να παίξουμε σαν οικογένεια το παιχνίδι "πες και εσύ μια ιστορία, μπορείς", ομολογώ ότι δεν τα πήγαμε τόσο καλά,μας έφαγε η κοινοτυπία και τα προφανή συμπεράσματα. Παίξτε και εσείς με τον Παραχαράκτη θα το ευχαριστηθείτε , ίσως μάθετε και εσείς πώς να παραχαράσετε τις παγιωμένες αντιλήψεις και τα στερεότυπα.
Ο Αχιλλέας ΙΙΙ έχει σίγουρα πολύ μεγάλο κεφάλι. Δεν μπορώ, άλλωστε, να σκεφτώ άλλο τρόπο να χωρέσει μέσα του τόσες πολλές ιδέες, ιστορίες, φάρσες και εμπνεύσεις. Γιατί με όλα αυτά τα υλικά είναι φτιαγμένος ο εξαιρετικός 'Παραχαράκτης' του.
Παραχαράκτης είναι -βέβαια- ο ίδιος. Αλλά και παραμυθάς. Σίγουρα πάντως, ψεύτης ολκής. Στο βιβλίο του επιλέγει καμιά πενηνταριά παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες και στη συνέχεια σκαρφίζεται μικρές ολιγοσέλιδες βινιέτες που εμπνέονται από αυτές. Ιστορίες συνήθως εξωπραγματικές, σουρεαλιστικές, απίστευτες. Ιστορίες που σε κάνουν σίγουρα να χαμογελάσεις, πιθανά να ξεκαρδιστείς και καμιά φορά να δακρύσεις. Ιστορίες που -κοίτα να δεις!- τι κρύβουν από κάτω τους. Ιστορίες που είσαι σίγουρος ότι θα σκηνοθετήσει ο εικονοκλάστης Roy Andersson στην επόμενη ταινία του ('Διοίκηση Προσωπικού, μάθημα 1ο'). Καφκικές ('Εντωμότητες τύπου Ε'). Της παιδικότητας που προ καιρού χάσαμε ('Σαν χιόνειρο'). Και βαθύτατα ανθρώπινες, γαμώτο! ('Κανόνες στρατιωτικής αλληλογραφίας').
Ένας τέτοιος παραχαράκτης χρειάζεται σε όλους μας: να συντρίψει τη μίζερη καθημερινότητά μας, να ξυπνήσει τη φαντασία μας, να μας ταρακουνήσει και τελικά, να μας πάρει μαζί του.
Το βιβλίο είναι πρωτότυπο, καλογραμμένο, ευφάνταστο και διασκεδαστικό. Ο συγγραφέας-σαφώς ταλαντούχος άνθρωπος-ξέρει να κεντρίζει το ενδιαφέρον, να εξιτάρει το μυαλό και να παρασύρει από την αρχή μέχρι το τέλους του βιβλίου τον αναγνώστη του σε ένα φεστιβάλ σουρεαλισμού που προσωπικά δεν ήθελα να τελειώσει.