Lúc đọc đoạn cuối, phản ứng của anh main làm tôi thông cảm dễ sợ. Chuyện của người ta mà cứ như là chuyện của mình. Cho dù chuyện của tôi thì cũng không đến mức đó. "Nhưng nhờ vậy mà cậu ấy có được trải nghiệm âm nhạc bên người bạn mới, thế cũng tốt. Còn tôi sẽ quay về thế giới của mình, một cách yên ắng nhất." Đến cả đoạn tự an ủi cũng giống nữa. Chứng tỏ rằng tôi vẫn còn trẻ con lắm. Haha. * Ngoại truyện làm tôi nhớ đến oneshot đứa bé tự nhỏ lại rồi chui vào bụng mẹ. Kinh vl. Cơ mà thực sự thì... :v
sử dụng tất cả các trope của SA luôn không những thế còn sử dụng rất khéo vừa đủ để khiến những inner hủ nữ quắn quéo lại vừa đạt hiệu quả trong việc truyền tải tình cảm của các nhân vật khiến người đọc rung động thiệc sự ư_ư
Hummmm, Bon is acting really controlling and toxic in this one. I didn't really enjoy it. Also the story keeps dragging on and doesn't seem like it is going anywhere, so I might stop reading the series.
Este tomo no decae en absoluto. Mención especial al one-shot del final, de apenas unas paginitas. Todos están genial, pero este me ha gustado especialmente.
Nueva recomendación de esta obra. Cuarto volumen y no decae. Al contrario, la historia avanza, costumbrista y sutil, permitiéndonos conocer a los personajes a fuego lento. Vemos como se fraguan los posibles nudos y desenlaces de sus relaciones y cruces. Son personajes complejos, emocionales y con situaciones tan simples y tan importantes como las que vivimos en nuestras vidas.
Un perfecto homenaje a una época para algunos directamente de nuestra generación anterior, y además enmarcada en el lejano Japón. Un país que abraza (por gusto y fuerza) ya abiertamente las influencias occidentales a un nivel muy propio.
Jazz, amores y juventud en los 60 en un josei (demografía cada vez más atractiva para mí como lector) perfecto.