Η πεταλούδα

by Wilhelm Busch, Γιάννης Κοιλής (Translator)

Ασφυκτιώντας μέσα στα στενά όρια του γενέθλιου τόπου, ο Πέτρος εγκαταλείπει το σπίτι του παρασυρμένος από μια ωραία και σπάνια πεταλούδα που λείπει από τη συλλογή του. Πάνω στο πάθος του κυνηγιού χάνει τον δρόμο της επιστροφής και εμπλέκεται σε ένα ταξίδι που του γνωρίζει τον κόσμο, από το οποίο όμως μόνο αλώβητος δεν βγαίνει. Στο τέλος της περιπλάνησής του διαπιστώνει πως ο κόσμος είναι από τη φύση του κακός και πως η επαφή μαζί του φέρνει την καταστροφή.
Η Πεταλούδα του Βίλχελμ Μπους, τελευταίο εκτενές κείμενο του διάσημου Γερμανού σκιτσογράφου, είναι ένα γοητευτικό όσο και σκληρό παραμύθι για ενηλίκους. Σε ένα δεύτερο επίπεδο αποτελεί αλληγορία για το νόημα της ύπαρξης και του έρωτα, για την κακία και την ιδιοτέλεια, που κυβερνούν τον κόσμο, για την απόπειρα της τέχνης και της σκέψης να προσεγγίσουν το ασύλληπτο.

264 pages, Paperback

First published January 1, 1895

About the author

Heinrich Christian Wilhelm Busch was an influential German caricaturist, painter, and poet who is famed for his satirical picture stories with rhymed texts.

After initially studying mechanical engineering and then art in Düsseldorf, Antwerp, and Munich, he turned to drawing caricatures. One of his first picture stories, Max and Moritz (published in 1865), was an immediate success and has achieved the status of a popular classic and perennial bestseller.

Reviews

[Patrizia · Rating 3 out of 5]

Peter, giovane sfaticato che vive in una fattoria col padre, la cugina e il servo Gottlieb, esce un giorno di casa col retino in cerca di farfalle. Ne vede una bellissima, ma imprendibile, che lo porterà a perdersi in una caccia interminabile, lunga quasi una vita. Dopo una serie di avventure anche grottesche, incontri con personaggi bizzarri e fantastici, Peter tornerà a casa, dove si adatterà a vivere, non riconosciuto, con la cugina, Gottlieb e i loro bambini.

[Οδυσσέας Μουζίλης · Rating 5 out of 5]

Κουράγιο Πετράν!

https://pepperlines.blogspot.com/2020...

[Ρένα Λούνα · Rating 2 out of 5]

Η γερμανική Οδύσσεια του Πέτρου, ξεκινάει με μια όμορφη και σπάνια πεταλούδα, η οποία τον παρασύρει μακριά από την ασφάλεια του σπιτιού του.

Ο Βίλχελμ Μπους υφαίνει τη πικαρική του διήγηση γύρω από τις περιπέτειες που ο Πέτρος θα συναντήσει: Κλέφτες, φίδια, σαλιγκάρια και φυσικά μια ακόμα Κίρκη, η οποία δεν διστάζει να τον μεταμορφώσει σε σκύλο (κι αυτός με τη σειρά του θα εξερευνήσει τις αρετές του να είναι σκύλος της εκκεντρικής μάγισσας).

Για την ακρίβεια αυτό το συναρπαστικό ταξίδι, όμοιο συχνά με τη ζωή, είναι ένα γκροτέσκ αστείο· μόλις ο Πέτρος ηρεμεί από το βάσανο που αιφνίδια λούστηκε και πιάνει την απόχη για να κυνηγήσει τη πεταλούδα, τσούπ! Συναντά κι άλλη καταστροφή μέσα στον λαβύρινθο του δάσους, η οποία ίσως και να είναι λίγο κωμική. Βέβαια είναι κωμική για τους θεατές αυτής, με τον ίδιο τρόπο που είναι κωμικές οι επιθέσεις του Κογιότ στον φτερωτό δρομέα, το ίδιο κωμικές όπως οι στιγμές που ο Δον Κιχώτης υποφέρει από το ταξίδι, όπου κυνηγάει τους ανέγγιχτους, μαγικούς του ανεμόμυλους.

Οι συμβολισμοί του Μπους κρατούν όλο το ενδιαφέρον του οικοδομήματος, ειδικά η εξαιρετική Κακιά Μάγισσα του παραμυθιού:

«Κορόιδο! Αστόχησες! Έλα πιάσε με!» φώναξε πειραχτικά προς τα σύννεφα, κι ύστερα χόρεψε γελώντας στον φλεγόμενο αχυρώνα. Τα αστραφτερά δόντια· τα μαύρα μαλλιά πλεγμένα με χρυσά φλουριά· η γκρίζα φουστίτσα που τρικύμισε, κι από κάτω τα λεπτά πόδια· αυτά όλα, μπορώ να πω, μου τράβηξαν πολύ την προσοχή».

Η πεταλούδα δεν έχει σημασία τι απέγινε – έτσι κι αλλιώς ήταν η σαγηνευτική αφορμή για να ξεμυτήσει ο Πετράκης από τον βαρετό γενέθλιο τόπο, που στην πορεία νοστάλγησε και του έγινε τόσο απαραίτητος. Φαίνεται πως το ταξίδι του νεαρού ήρωα είναι ένας ακόμα Τόπος Θαυμάτων από τον οποίο καμία Αλίκη δεν γλυτώνει, σαν ένα μεθυστικό εφιάλτη που ακρωτηριάζει ψυχή και σώμα και εφόσον ο Πέτρος ξυπνήσει, ακόμα υποφέρει από τις συνέπειες της φαντασίωσής του.

[Dimitris Patriarcheas · Rating 2 out of 5]

2.5 / 5 και αυτό χάρη στο επίμετρο που το βρήκα καταπληκτικό και πιο ενδιαφέρον και από το ίδιο το κείμενο. Το κείμενο είναι ένας χείμαρρος περιπλάνησης του ήρωα σε τόπους και χρόνο άγνωστα, με μια μαγική αύρα να διακατέχει όλο το διήγημα και κωμικοτραγικα συμβάντα να συμβαίνουν καθολη την πλοκή. Όχι κάτι το ιδιαίτερο, σου μεταδίδει παρόλα αυτά τη ρομαντική αίσθηση του ανεκπλήρωτου πόθου στο τέλος.

[Effie · Rating 3 out of 5]

3-

[Hara · Rating 5 out of 5]

Take me home, country roads