Ποτέ μην πιέσεις το κουδούνι του τρόμου! Αν το τολμήσεις, θα είναι πια πολύ αργά για σένα!
Μετά το «Η Τελευταία Μαύρη Γάτα», το οποίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα και για όλο τον κόσμο από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, ο λατρεμένος συγγραφέας μικρών και μεγάλων επιστρέφει με το δεύτερό του μυθιστόρημα σε παγκόσμια πρώτη...
Μια συναρπαστική περιπέτεια για αναγνώστες με ατσάλινα νεύρα!
Eugene Trivizas (Greek: Ευγένιος Τριβιζάς ) has published many books on literature and he is one of Greece's leading writers for children . He has produced more than a hundred books of enduring popularity, all of them currently in print, that are enjoyed as much by grown ups as by children and he has received more than twenty national and international literary prizes and awards.
Reviewers have described him as 'a miracle worker who brings to life a whole new world 'and as 'the author who with a distinctive combination of lyricism and surrealism, humour and poetic imagination has revitalised the whole of our children's literature. '
Much of E.Trivizas work has been transferred to the stage and serialised for television as well as the radio. He is currently the most frequently performed writer of plays for children in Greece, In 1986 his play ''THE CARECROW''was placed on the International Board on Books for Young People's "Honour List" and awarded a Diploma for excellence in writing,
His first book for children published in the English language was ''The three little wolves and the big bad pig (1993) The English ''Economist'' wrote about this book that ''only the most talented of writers can tamper with a classic nursery tale and produce something almost as amusing and thought-provoking as the original. ''The three little wolves'' has reached the second place in the American best seller list for picture books, has won many distinctions (including A.L.A. notable book and A.S.L.J. Best book , and the ''Parents Choice Amazing Accomplishment Award'') and has been translated in fifteen languages.
He received his LL.B degree at Athens University in 1969 In 1972 passed the Athens Bar examinations and in the same year he was called as a barrister to the Athens Bar. In 1973 he received a B.Sc. degree in Politics and Economics from the University of Athens and the following year he received an LL.M degree in Comparative Criminal Law and Procedure from the University of London (University College) and a diploma in Shipping Law from the City of London Polytechnic. In 1977 he was made a Fellow of the Salzburg seminar in American studies and in 1979 he was awarded his Ph.D. degree in Criminology from the University of London (London School of Economics and Political Science, Law Department)
Στην αρχή το πέρασα για παρωδία βιβλίων τρόμου και αναρωτήθηκα από ποτέ ο Τριβιζάς άρχισε να γράφει βιβλία για μεγάλους. Ίσως με μπέρδεψε το εξώφυλλο που αν και εντυπωσιακό (με λεοπαρδάλεις, νυχτερίδες και μαύρο χρώμα) δεν έχω συνηθίσει να βλέπω σε παιδικά βιβλία.
Τελικά όμως ήταν παιδικό το βιβλίο. Σίγουρα ευφάνταστο. Σίγουρα με σκηνές τηλεοπτικού/κινηματογραφικού χαρακτήρα. Και σίγουρα με το γνωστο τρόπο που ο αγαπημένος Τριβιζάς περιγράφει πρόσωπα και καταστάσεις χωρίς να βγάζουν απαραίτητα κάποιο νόημα, αλλά που σε κάνουν σίγουρα να χαμογελάς. Είναι χωρίς αμφισβήτηση εκπληκτικός λεξιπλάστης.
Υπάρχει ένα μυστήριο που πλανιέται στα πρώτα κεφάλαια. Γιατί κόλλησε το δάκτυλο του Νικολάκη στο κουδούνι όταν εκείνος πήγε να κάνει σκανδαλιά; Ήταν ατύχημα ή παγίδα? Αλλά το μυστήριο λύνεται σχετικά γρήγορα όταν εμφανίζονται οι ιδιοκτήτες του κουδουνιού. Μετά το μόνο που σε αγχώνει είναι το πως θα ξεμπερδέψει ο μικρός απο την κατάσταση στην οποία έβαλε ο ίδιος τον εαυτό του.
Επίσης σου μένει η κακία των διαφόρων περαστικών που αντί να βοηθήσουν ένα άτακτο μικρό παιδί, προτίμησαν να τον κοροϊδέψουν, να τον εκδικηθούν, να τον κλέψουν, να τον εξευτελίσουν. Άκαρδος ο κόσμος μας δυστυχώς....
Να προσθέσω τέλος ότι όταν ξεκινήσεις το βιβλίο και το εξώφυλλο αποκτά νόημα, αλλά και θα απολαύσεις την υπέροχη ασπρόμαυρη εικονογράφηση του Στίβεν Γουέστ.
Το συγκεκριμένο περιλαμβάνει δύο σατανικές γιαγιάδες με ένα αδιανόητο σχέδιο, μια λεοπάρδαλη τσίρκου, ύποπτο γλυκό περγαμόντο, μια συμμορία κλόουν με καθόλου καλές προθέσεις, απαγωγές σπάνιων ζώων, έναν δαιμόνιο υπαστυνόμο και πολλά πολλά άλλα! Φυσικά οι απίθανες λέξεις που χρησιμοποιεί ο Τριβιζάς για να περιγράψει το οτιδήποτε, απίθανοι χαρακτήρες και τρελές καταστάσεις, όλα είναι εδώ! Διασκεδαστικό όπως θα έπρεπε να είναι!
Είχα να διαβάσω Τριβιζά από τα καλοκαίρια της παιδικής μου ηλικίας και όταν είδα αυτό το βιβλίο στον πάγκο του βιβλιοπωλείου δεν μπόρεσα να αντισταθώ, το πήρα και άρχισα να το διαβάζω πριν καλά καλά γυρίσω σπίτι. Είναι οι ξέγνοιαστες παιδικές αναμνήσεις που με δένουν με τον συγγραφέα, είναι η ευφυής γραφή του, οι μαγικοί του κόσμοι, οι φανταστικές και εξωτικές αναφορές που με ταξιδεύουν εκεί που θέλω να πάω. Σε όποια ηλικία ένας αναγνώστης διαβάσει Τριβιζά θα καταλάβει διαφορετικά πράγματα, αλλά το σίγουρο είναι πως θα γεμίσει εικόνες, θα τέρψει την φαντασία και το παιδί που έχει μέσα του. Τέσσερα αστεράκια, κι όχι πέντε, γιατί ο ενθουσιασμός του ανέμελου "τέλειου" ανήκει σε μία άλλη εποχή..
Κλασικός Τριβιζάς με τις παράξενες φλυαρίες του και τα ξεχωριστά ονόματα του, σε ένα βιβλίο πολύ καλοφτιαγμένο, με ωραία εικονογράφηση και σχεδιακια στα περιγράμματα. Εχω μεγαλώσει βέβαια και δεν μπορω να το συγκρινω με τους Πειρατές της Καμινάδας (το αγαπημένο μου), αλλά καλό ήταν. Λίγο φλύαρο στην αρχή, αλλά από τη μέση και μετά άρχισε η δράση και έγινε καλύτερο. Σίγουρα θα αρέσει πολύ στα παιδιά, αλλά και οι ενήλικες να του δώσουν μια ευκαιρία!
Ο Νικολάκης Πιτσιρίμπος του Φιλήμονα και της Ιολάνθης, γυρνώντας απ’ το σχολείο του, αποφάσισε να χτυπήσει το κουδούνι ενός παλιού αρχοντικού και να το βάλει στα πόδια, κάνοντας έτσι την κλασική φάρσα των παιδικών μας χρόνων. Έλα όμως που το κουδούνι είναι μια παγίδα γι’ αυτά ακριβώς τα παιδάκια κι έτσι ο Νικολάκης μπλέκει σε μια απίστευτη περιπέτεια με λεοπαρδάλεις, ηλικιωμένες κυρίες, σαμποταρισμένες πίτσες κι ένα κλειδί κρυμμένο σ’ ένα κολιμπρί!
Ο Ευγένιος Τριβιζάς επιστρέφει με τα γνωστά του λεξοπαιχνιδίσματα και τις διασκεδαστικές απιθανότητες ενός ξεκαρδιστικού σουρεαλιστικού κόσμου, δημιουργώντας ένα απείρου κάλλους συνονθύλευμα από σπάνια είδη ζώων, ακόμη πιο σπάνιους χαρακτήρες, έξυπνους αστυνομικούς, λεοπαρδάλεις που μασάνε τσιχλόφουσκες, τσίρκο που αρπάζουνε φωτιά και χιλιάδες άλλα ευρήματα που θα χαρίσουν γέλιο και αστείες στιγμές στους μικρούς αναγνώστες. Ευμορφία και Πενθεσίλα Τριανταβάρ, κόμης ντε Λακρουαβίλ, Ζιλμπέρ ο ζογκλέρ, Τορρτελίνι ο κλόουν, υπαστυνόμος Παντεσπάνης και άλλοι μπλέκουν σ’ ένα γαϊτανάκι αξέχαστων στιγμιότυπων που συγκροτούν μια ιστορία απάτης, λαθροθηρίας, κλοπής, εκβιασμού και… εκπλήξεων! Κι όλα αυτά επειδή ένα παιδί θέλησε να πατήσει ένα κουδούνι και να το βάλει στα πόδια αμέσως μετά!
Η ασπρόμαυρη εικονογράφηση είναι ιδιαίτερα προσεγμένη και απόλυτα πιστή στο κείμενο, κάτι που πρέπει να προκάλεσε τρομερό πονοκέφαλο στον καλλιτέχνη Stephen West, μιας και ο Ευγένιος Τριβιζάς είναι τρομερά λεπτολόγος και λεπτομερής στις περιγραφές των σκηνών του. Εκτός από τις πλούσιες εικονογραφήσεις του κειμένου, έχουμε ευρηματικές υποσέλιδες εικόνες με θέματα ξεχωριστά σε κάθε κεφάλαιο, εμπνευσμένα από την κεντρική ιδέα του καθενός από αυτά, μικρές εικόνες που κλείνουν το κάθε κεφάλαιο και μια σειρά από νυχτερίδες που κοσμούν την εξωτερική μεριά του βιβλίου, προετοιμάζοντας τα παιδιά για μια ανατριχιαστικά διασκεδαστική ιστορία.
«Το κουδούνι του τρόμου» είναι μια νέα ευφάνταστη περιπέτεια, γεμάτη λεκτικά ευρήματα και απανωτές ανατροπές που θα αγαπήσουν οι μικροί αναγνώστες από 11 ετών και πάνω.
Το βιβλίο ήταν αρκετά καλό. Χαρακτηριστικό έργο του Τριβιζά σε όλα του: στην πλοκή, στην περιγραφή των χαρακτήρων και των τοποθεσιών, με μια πιο σκοτεινή νότα απ' τα υπόλοιπα έργα του. Αυτή η σκοτεινή νότα και η ατμόσφαιρα της πλοκής κάνουν το έργο ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Ο πρωταγωνιστής από τη μία δείχνει αρκετά αδαής, από την άλλη φανερώνει σημάδια ευγλωττίας και ευφυίας ασυνήθιστα για την ηλικία του. Δεν ξέρω αν τελικά τον συμπάθησα ή όχι. Το χιούμορ του Τριβιζά, για όσους το αντιλαμβάνονται και το έχουν ζήσει από άλλα έργα, είναι ικανοποιητικό. Παρ' όλα αυτά, βρίσκω διάφορα σημεία που με άφησαν λιγάκι ανικανοποίητο: το μοτίβο των τεράστιων παραγράφων με ασυνάρτητες λεπτομέρειες -αναμενόμενο από τον Τριβιζά- ορισμένες φορές καταντά υπερβολικό χωρίς να προσφέρει στην πλοκή. Αντίθετα, την καθυστερεί κι αφήνει λίγο χώρο για την εξέλιξή της. Έπειτα, οι χαρακτήρες και τα σχέδιά τους είναι λίγο πολύ απλοϊκά δοσμένα, με την έμφαση να δίνεται σε περιγραφές και λεπτομέρειες. Συνολικά το προτείνω σε όσους διαβάζουν Τριβιζά και σε όσους αρέσκονται σε παιδική/εφηβική λογοτεχνία με ελαφρώς σκοτεινά μοτίβα.
Κάθε φορά που διαβάζω Τριβιζά, είναι σαν να' ναι η πρώτη! Πραγματικά, έχει ένα εξαιρετικά σπάνιο ταλέντο να αγκαλιάζει την ψυχή σου. Στις σελίδες του βρίσκεις την παιδικότητα, την οικειότητα και την αχαλίνωτη φαντασία. Κάθε λέξη, κάθε μικρή λεπτομέρεια σε ταξιδεύει σε χώρες μαγικές, σου συστήνει ιδιαίτερους και διασκεδαστικούς χαρακτήρες με αυτό το εξαιρετικό και ξεκαρδιστικό χιούμορ που φαίνεται να κληρονόμησε από τον πατερούλη του είδους Λιούις Κάρολ.
Ο Νικολάκης Πιτσιρίμπος του Φιλήμονα και της Ιολάνθης είναι ένα πολύ άτακτο αγόρι. Συνηθίζει να κυκλοφορεί με τις φόδρες του μπουφάν του γεμάτες κουκούτσια, αποφάγια και άλλα ύποπτα αντικείμενα. Επίσης, συνηθίζει να πειράζει κάθε άνθρωπο στο διάβα του, να χτυπάει τα κουδούνια των σπιτιών και ��α τρέχει όσο πιο γρήγορα μπορεί πριν προλάβουν να τον τσακώσουν. Μια αποφράδα μέρα όμως, ο Νικολάκης έρχεται αντιμέτωπος με τις συνέπειες των πράξεών του, όταν το δάχτυλό του κολλάει πάνω στο κουδούνι μιας έπαυλης με τριανταφυλλιές. Βρίσκεται αιχμάλωτος δύο ηλικιωμένων κυριών οι οποίες σκοπεύουν να τον προσφέρουν ως γεύμα στην λεοπάρδαλή τους, την Λουσίντα, η οποία έχει τα γενέθλιά της την αμέσως επόμενη μέρα. Τον φυλακίζουν λοιπόν, τον κακομοίρη τον Νικολάκη στη σοφίτα τους, αφού πρώτα του έχουν δώσει με το ζόρι γλυκό περγαμόντο(το οποίο παρεμπιπτόντως σιχαίνεται), εμποτισμένο με αναισθητικό. Ο Νικολάκης θα κατορθώσει να δραπετεύσει από την σοφίτα για να πέσει στα χέρια ενός διεστραμμένου κλόουν και του κακιασμένου ζογκλέρ φίλου του. Αφού τον μπουκώσουν με μια χούφτα καρύδια και του σφαλίσουν το στόμα, τον δένουν χειροπόδαρα μέσα σε μια μπανιέρα, τοποθετώντας ανάμεσα στα πόδια του μια γυάλα με αιμοδιψή πιράνχας και άνοιξαν την βρύση. Την τελευταία στιγμή, ένα δευτερόλεπτο πριν γεμίσει η μπανιέρα και δραπετεύσουν τα πεινασμένα πιράνχας, ο αστυνόμος Παντεσπάνης που είναι άσος στην ντεντεκτιβική θα σώσει τον μικρό ήρωα και θα ανακαλύψει τους ενόχους και τα κίνητρα πίσω από τις εγκληματικές τους πράξεις. Ένα καταπληκτικό μυθιστόρημα τόσο για παιδιά, όσο και για μεγάλους, που μας θυμίζει ότι οι πράξεις έχουν συνέπειες, που μας ευαισθητοποιεί απέναντι στα δικαιώματα των ζώων και που στο τέλος ικανοποιεί το κοινό αίσθημα της δικαιοσύνης.
This entire review has been hidden because of spoilers.
O μετρ της φαντασίας καί πολύ αγαπημένος συγγραφέας κύριος Ευγένιος Τριβιζάς ''ξαναχτυπά'' με ένα πολύ καλό βιβλίο που αυτήν την φορά απευθύνεται σε αυτούς οι οποίοι δεν θα πάψουν ποτέ να αισθάνονται παιδιά. Ο λόγος για το νέο του βιβλίο με τίτλο ''ΤΟ ΚΟΥΔΟΥΝΙ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ''. Η άριστη γραφή του και η έξυπνη ιστορία του σε συνδυασμό με το ευφυέστατο χαρακτηριστικό λεξιλόγιο του συγγραφέα έχουν ως αποτέλεσμα ένα εξαιρετικό βιβλίο που διαβάζεται με μία ανάσα καί δεν θα θέλετε να το αποχωριστείτε. Ένα βιβλίο που αν καί κατατάσσεται στην κατηγορία της φανταστικής λογοτεχνίας,κάλλιστα θα μπορούσε να θεωρηθεί ως κοινωνικό,αφού μέσα από την αληγορική του ιστορία καταδικάζει και ταυτόχρονα αναδεικνύει τα κακώς κείμενα της κοινωνίας μας. Όπως είναι η απληστία του ανθρώπου,η μη αποδεκτή συμπεριφορά απέναντι στον συνάνθρωπό του καί η καταστροφή της χλωρίδας καί της πανίδας με τα δυστυχώς καθόλου ευοίωνα αποτελέσματα για την ζωή μας γενικότερα. Στην περίληψη του οπισθοφύλλου γράφει: ''ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΠΙΕΣΕΙΣ ΤΟ ΚΟΥΔΟΥΝΙ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ!ΑΝ ΤΟ ΤΟΛΜΗΣΕΙΣ,ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ!'' κι αμέσως μας κάνει να αναρωτηθούμε τι θα βρούμε στις σελίδες του. Ο τρόμος για μένα μεταφράζεται σαν τις συνέπειες των πράξεών μας. Είμαι σίγουρη πως τελειώνοντας την ανάγνωσή του,θα βρείτε τον εαυτό σας να αναθεωρεί πολλά καί να σκεφτέται περισσότερο πρίν πράξει. Για μένα είναι από εκείνα τα βιβλία που αξίζει να διαβαστούν από άτομα νεότερης έως καί μεγαλύτερης ηλικίας γιατί μέσα από την υπόθεσή του μας περνάει σοβαρά νοήματα για την ζωή μας με έναν πιο χιουμοριστικό αλλά πάντα σοβαρό τρόπο. Κλείνοντας να μην παραλείψω να σας πώ ότι βρήκα πολύ ευχάριστη -αν καί σε απρόμαυρους χρωματισμούς- την εικονογράφηση του βιβλίου,από το εξώφυλλό του μέχρι μέσα στις σελίδες του. Τέλος η γραμματοσειρά που επιλέχθηκε να χρησιμοποιηθεί,έκανε το βιβλίο πιο ευανάγνωστο κι οικείο για το μάτι του αναγνώστη. Διαβάστε το καί δεν θα χάσετε!Καλά σας αναγνώσματα!
Ο αγαπημένος σε μικρούς και μεγάλους συγγραφέας Ευγένιος Τριβιζάς κατορθώνει με το μοναδικό γλωσσοπλαστικό του ταλέντο, το αστείρευτο χιούμορ και την κοινωνική ευαισθησία να μαγεύει τους μικρούς και να συναρπάζει τους ενήλικους αναγνώστες, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλον τον κόσμο.
Αυτήν τη φορά ο μεγαλύτερος Έλληνας παραμυθάς, επιστρέφει με ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα. Ο άνθρωπος που μας χάρισε αριστουργήματα όπως η «Φρουτοπία» και τα «Τρία μικρά λυκάκια» δημιούργησε τώρα μία ιστορία για ατσάλινα νευρά.
«Το κουδούνι του τρόμου» μόλις κυκλοφόρησε και θα κάνει κάθε μικρό και μεγάλο παιδί να μην σηκώσει κεφάλι μέχρι το τέλος του. Η λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά; Αναμφισβήτητα, οι μαύρες νυχτερίδες που κοσμούν το πλαινό τμήμα του εξωφύλλου (σόκορο)!
Μπορούν οι ιστορίες μυστηρίου για παιδιά να γίνουν ένα θεαματικό παραμύθι φαντασίας;
Ο ολίγον επιπόλαιος Νικολάκης Πιτσιρίμπος βαριέται καθημερινά στο δρόμο επιστροφής απ’ το σχολείο, οπότε σκαρφίζεται να χτυπάει τα κουδούνια των σπιτιών της διαδρομής κι αμέσως να τρέχει και να κρύβεται, σπάζοντας πλάκα με τους αγανακτισμένους ιδιοκτήτες που δεν βλέπουν κανέναν στην πόρτα τους. Θα πάρει κάποιο μάθημα ή θα συνεχίζει να εμπαίζει ηλικιωμένες κυρίες; Όταν το μικρό αγόρι απερίσκεπτα χτυπά ένα κουδούνι, θέτει σε κίνηση το μοχθηρό σχέδιο δύο γηραιών κυριών. Ένα μυστήριο που φέρνει στο προσκήνιο μυστικούς αστυνομικούς μεταμφιεσμένους σε ταυρομάχους, Γιαπωνέζες γκέισες, εκατομμυριούχους συλλέκτες και ζογκλέρ του τσίρκου στο φανταστικό πέρα από χώρο και χρόνο Τριβιζοσύμπαν.
...Μετά, αφού τον φίμωσαν με μια λωρίδα χοντρή λινάτσα σχισμένη από ένα τσουβάλι με τούρμερικ και του σφιχτόδεσαν πίσω από την πλάτη τα χέρια και τα πόδια από τους αστράγαλους, τον πήραν από τις μασχάλες σηκωτό, βγήκαν σε μια εσωτερική αυλή με ένα ξεροπήγαδο σκεπασμένο με σάπιες σανίδες, πάνω στις οποίες κοιμόταν μια γιγάντια χελώνα των νησιών Γκαλαπάγκος, ανέβηκαν μια σκουριασμένη στριφογυριστή σιδερένια σκάλα, πέρασαν από ένα δωμάτιο με βαλσαμωμένους ερωδιούς και ένα άλλο γεμάτο κλουβιά με κοιμισμένα κοάλα, και έφτασαν σε έναν στενό διάδρομο, στο βάθος του οποίου βρισκόταν μια τουαλέτα με εμαγιέ μπανιέρα, διάστικτη με καφετιούς λεκέδες, που η βρύση της -πλιν, πλιν, πλιν- έσταζε εκνευριστικά.
Αγαπημένος λεξιπλάστης ο κ. Τριβιζάς. Γεμάτος ευφάνταστες παρομοιώσεις, πανέξυπνους συνδυασμούς επιθέτων/ουσιαστικών, πάντα σουρεαλιστικές περιγραφές και ιδιαίτερες ονομασίες. Αστείρευτο το κωμικό στοιχείο του. Αποφεύγει τον κραυγαλέο διδακτισμό που απωθεί. Αφιερώνεται στο να διασκεδάσει το παιδί, να καλλιεργήσει τη φαντασία του και να διευρύνει τους δημιουργικούς του ορίζοντες. Έμμεσα επιλέγει να μεταδώσει αξίες και μηνύματα, αφού πρώτα έχει κερδίσει τον αναγνώστη, εκπλήσσοντάς τον και συναρπάζοντάς τον. Και επιμένει να βλέπει τον κόσμο μέσα από τα παιδικά μάτια.
Το κουδούνι του τρόμου - Ευγένιος Τριβιζάς
Οι πρωταγωνιστές του αθώοι, οι κακοί εμμονικοί και οι αστυνομικοί ατρόμητοι. Μια σουρεαλιστική περιπέτεια για ένα αρχοντικό με κίτρινες τριανταφυλλιές που περνά μηνύματα συμπεριφοράς, οικολογικούς προβληματισμούς, θίγοντας την απληστία και την εκμετάλλευση με ιδιαιτέρως εύστροφο τρόπο. Μια ιστορία -με σκοτεινότερο μοτίβο αυτήν τη φορά- γεμάτη συγκίνηση, χιούμορ, μυστήριο αλλά κι ελπίδα που πηγαίνει από ανατροπή σε ανατροπή.
Ο ήλιος έλαμπε σαν ένα μεγάλο αξεφλούδιστο πορτοκάλι πασπαλισμένο με χρυσόσκονη...
Τι σχέση έχουν μια κυρία με μούσμουλα, ένα τσίρκο, η λεοπάρδαλη Λουσίντα, οι κοτσίδες της Αστερόπης, η πάπια Πηνελόπη, ένα πιθηκάκι, οι δύο εκκεντρικές ηλικιωμένες αδελφές Ευμορφία και Πενθεσίλα Τριανταβάρ, ο κλόουν Τορτελίνι με τα πράσινα μαλλιά, ένα βαλσαμωμένο κολιμπρί, ένας σκορπιός, μια ταραντούλα, ένας σπάνιος μοβ μυρμηγκοφάγος κι ο δαιμόνιος υπαστυνόμος Παντεσπάνης; Είναι όλοι τους τα πρόσωπα που σταδιακά μπαίνουν στην αρχική ιστορία μας, στοιχεία της μαγικής εικόνας που με μαεστρία πλάθει ο ποιητής παραμυθιών Ευγένιος, που στην αρχή σε προϊδεάζει για κάτι διαφορετικό απ’ αυτό που τελικά προκύπτει στη συνέχεια.
Πόσο εύκολα μια νεανική σκανταλιά παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις; Τι συνέπειες ακολουθούν μια επιπόλαιη απερισκεψία;
Ζωηρές περιγραφές και περίπλοκη δράση για να εξάπτουν τη φαντασία κάθε αναγνώστη σε μια νέα ευφάνταστη περιπέτεια πρωτοτυπίας, γεμάτη λεκτικά ευρήματα και απανωτές ανατροπές. Σκέφτεσαι την ατελείωτη χρωματική παλέτα όπου σε ταξιδεύει η αφήγηση, πασπαλισμένη με όνειρο και μυστήριο, η οποία έρχεται σε ζωηρή αντίθεση με την ασπρόμαυρη εικονογράφηση του κ. Stephen West, εμφατική στις λεπτομέρειες και τις φωτοσκιάσεις, σε μια έκδοση υψηλής αισθητικής.
Ενώ ο Νικολάκης και ο υπαστυνόμος Παντεσπάνης έβγαιναν από την εφιαλτική εκείνη τουαλέτα του απόλυτου τρόμου, ένα ιδιαίτερα τολμηρό πιράνχας τινάχτηκε από το νερό της μπανιέρας και άρπαξε την παχουλή μύγα που είχε καθίσει στο ραγισμένο ρουμπινέτο της βρύσης.
Είναι μεγάλο ρίσκο να γρά��εις για το φαινόμενο Τριβιζά. Ο συγγραφέας αυτός αποτελεί μια κατηγορία από μόνος του. Ωστόσο, εντόπισα ένα -όχι και τόσο θετικό- κοινό μας. Πλάθει πάντα ευφάνταστες, χρωματιστές κι ευωδιαστές προτάσεις που καταλαμβάνουν αρκετές σειρές κι εμπεριέχουν πολύ σχολαστικές λεπτομέρειες, κάτι που ίσως κρύβει τον κίνδυνο να κουράσει τον αναγνώστη. Διάβασέ το. Θα γεμίσεις σίγουρα εικόνες, θα τέρψεις την φαντασία σου και το παιδί που κρύβεται μέσα σου.
Η αλήθεια είναι ότι περίμενα περισσότερη δράση και περιπέτεια εν σχέσει με άλλα έργα του (βλ. Το σεντούκι με τις πέντε κλειδαριές).
Επίσης βρίσκει κανείς σκηνές που σε προϊδεάζουν για το πώς θα εκτυλιχθεί η πλοκή και λίγο με απογοήτευσε σε αυτό.. ήθελα αυτό το plot twist, αλλά σίγουρα δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι όλες οι ηλικίες είναι ευπρόσδεκτες στο συγκεκριμένο ανάγνωσμα οπότε εν μέρει δικαιολογείται σε αυτό το κομμάτι..
Παρόλαυτα παραμένει να είναι ένα έργο που αν δεν σου έλεγαν ότι το έγραψε ο Ευγένιος Τριβιζάς, θα το καταλάβαινες με κλειστά μάτια και μόνο από αυτές τις πανέξυπνες και γεμάτες φαντασία περιγραφές του όλου σκηνικού σε όλο το μήκος του βιβλίου.
Περιγραφές που μέσα από τη φαντασία να σε κάνουν να ζεις το περιβάλλον που σκιαγραφείται σε όλο το εύρος του βιβλίου και να γελάς καταλαβαίνοντας την παιδικότητα που προσπαθεί να ανασύρει από μέσα σου ο συγγραφέας.
Αρχικά, θα ήθελα να αναφέρω πως αυτό το βιβλίο της συλλογής του γνωστού συγγραφέα Ευγενιου Τριβιζά, το αγόρασα με το σκεπτικό πως θα ακολουθούσε τον τρόπο γραφής και στυλ αφήγησης των προηγούμενων κομματιών του, όπως ένα κάποια τα αγαπημένα μου: «Τα 88 ντολμαδάκια», «τα 33 ροζ ρουμπίνια.», «Φουφηχτρα», «η πριγκίπισσα δυσκολουλα» κ.α. Παρολαυτα, το συγκεκριμένο με έβαλε σε σκέψεις.
Διαφέρει αρκετά από όλα τα άλλα βιβλία του που έχω διαβάσει, σου προκαλεί ένα περίεργο συναίσθημα μίξης ήπιας μορφής τρόμου αλλά και αγωνίας. Η πλοκή της ιστορίας είναι ενδιαφέρουσα αλλά οι χαρακτήρες δεν μου άφησαν ιδιαίτερη εντύπωση.
Παράλληλα, το χιούμορ που σε πολλές από τις σκηνές περιμένεις να εμφανιστεί και να ανακουφίσει από το λίγο πιο σκοτεινό κλίμα της ιστορίας, απογοητεύει πραγματικά.
Προσωπικά, δεν είναι ένα βιβλίο που θα συνιστούσα ή που θα διάβαζα ξανά ως παιδί αλλά δεν παύει να είναι μια εμπειρία.
Ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία είναι φυσικά Η Τελευταία Μαύρη Γάτα του Τριβιζά. Για αυτό τον λόγο, χωρίς δεύτερη σκέψη, αγόρασα Το Κουδούνι του Τρόμου μόλις κυκλοφόρησε. Παρόλα αυτά, απογοητεύτηκα πολύ σύντομα κατά τη διάρκεια της ανάγνωσής του. Φτωχή πλοκή, βαρετές και επαναλαμβανόμενες περιγραφές που από ένα σημείο και μετά γίνονται αναμενόμενες, θέλεις να τις προσπεράσεις να δεις τι γίνεται παρακάτω, μήπως γίνεται τελικά τίποτα. Ο συγγραφέας έχει ικανότητες αλλά σε αυτό το εγχείρημα είναι εντελώς τυφλές και άσκοπες. Μια εμπορική κίνηση από τον Τριβιζά. Επίσης, με ενοχλούν όλοι αυτοί οι έπαινοι που υπάρχουν στην αρχή του βιβλίου. Θα το χρησιμοποιούσα ως εξής: να δίνω αποσπάσματα σε ένα παιδί να τα διαβάζει για να εξασκεί την ανάγνωσή του. Αλλά μέχρι εκεί.
Εντάξει... Παραμυθάς και λεξιπλάστης. Είχα ξεχάσει λίγο τον κόσμο του και ήθελα ένα διάλειμμα μετά από ένα πολύ καλό βιβλίο που διάβασα. Γι' αυτό και ξαναβυθίστηκα στο παραμύθι του.
Νομίζω, μοναδικός στο είδος του. Έχει έναν εντελώς δικό του τρόπο να περιγράφει, ν' αστειεύεται, να κινδυνολογεί... Η εικονογράφηση επίσης, του Stephen West είναι εξαιρετική και με απίστευτες λεπτομέρειες σύμφωνα με τις περιγραφές του συγγραφέα. Απολαυστικό. Τα πιτσιρίκια που αρέσκονται σε βιβλία αγωνίας, θα το λατρέψουν.
Ήταν ένα βιβλίο που πριν το αγοράσω μου τραβούσε την προσοχή κάθε φορά που περνούσα έξω από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς. Μόλις το πήρα κάθησα στο κρεβάτι μου (είναι το καλύτερο μέρος για να διαβάσει κάποιος κατά τη γνώμη μου) και διάβαζα. Διάβαζα μέχρι αργά το βράδυ. Είναι ενα φανταστικό βιβλίο και σας προτείνω ανεπιφύλακτα να το διαβάσετε!