“Biri, sadece bir amacı olduğunda gezgindir. O, amacı, keşfetmeye gittiği yolun her adımında tekrar tekrar inşa edendir. Bir kâşif ise sadece bir gezginse keşfedebilir. Ama sonunda gezginden öteye gidip amacını bırakabilmeyi de öğrenmelidir. Yolcu, her an veda etmeyi ve kavuşmayı bilendir. Yoksa o henüz sadece bir avaredir.”
Akıcı başladı ama sonlara doğru çok zor bitti. Biraz bitirmek için bittirdiğimi hissettim maalesef. Hayata ve kişinin iç dünyasına ait cümleler güzel ve tasvirler de yerinde lakin özellikle sonlara doğru fazla karamsar geldi. Fazlaca Detaylandırılmış sprituel benzetmelerde de kaybolduğumu hissettim. Daha kısaltılmış bir versiyon tam tadından olabilirmiş.