سلمان در زمان حیات بلکه در اول جوانی شهرت تمام یافته و محسود اقران و طرف توجه بزرگان شد. قبل از آنکه به سن ۲۷ سالگی برسد، رکن الدین علاالدوله سمنانی در حق او میگفت که چون انار سمنان و شعر سلمان ندیدهام. فی الواقع در همین سن بود که سلمان نه تنها اشعار ساده و قصاید غرا میساخت بلکه قصیده معروف و مصنوع خارج دیوان خود را که موسوم است به بدایع الابحار، به نظم درآورد.