Το κύκλωμα

by Γιώργος Σταφυλάς

Ο Ιγκόρ κοίταξε τον αστυνόμο Λάμπρου. Εκείνος κούνησε ανεπαίσθητα σχεδόν το κεφάλι και ο τετράγωνος τύπος με το αλυσοπρίονο έκανε δυο βήματα προς τον αιχμάλωτο. Ο Γιώργος Ρέντας είδε με τρόμο τη λάμα να κατεβαίνει σιγά-σιγά προς το τεντωμένο πόδι του... Το πτώμα της νεαρής φοιτήτριας Χριστίνας Αντωνίου ανακαλύπτεται στα λιμανάκια της Βουλιαγμένης. Ο αστυνόμος Λάμπρου αναλαμβάνει την έρευνα και διαπιστώνει πως βρίσκεται μπροστά σε ξεκαθάρισμα λογαριασμών ανάμεσα στα μέλη ενός κυκλώματος που προμηθεύει με ναρκωτικά και πόρνες πολυτελείας την υψηλή κοινωνία της Αθήνας. Πόσο ψηλά μπορεί να φτάσει η διαφθορά; Ο Λάμπρου θα εξαρθρώσει το κύκλωμα φτάνοντας μέχρι την κορυφή της πυραμίδας αλλά με μεγάλο προσωπικό κόστος.

Η δεύτερη περιπέτεια του αστυνόμου Λάμπρου είναι μια ιστορία γύρω από το οργανωμένο έγκλημα. Ένα νουάρ σκοτεινό, βίαιο, ρεαλιστικό με σκληρούς άνδρες, όμορφες γυναίκες και αυθεντική ατμόσφαιρα του υποκόσμου της Αθηναϊκής νύχτας.

222 pages, Paperback

First published December 1, 2019

Reviews

[Δημήτριος Ντούρλιας · Rating 5 out of 5]

Τον Γιώργο Σταφυλά, τον γνώρισα μέσα από ομάδα βιβλίων. Δημοσιογράφος σε αρκετά έντυπα, δοκίμασε τις δυνάμεις του πριν από περίπου ένα χρόνο, με το πρώτο του βιβλίο "Η Συγκάλυψη", στο οποίο γνωρίσαμε τον αστυνόμο Λάμπρου του Εγκληματολογικού της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αθηνών. Φέτος έρχεται με το δεύτερο μυθιστόρημα του, με τίτλο "Το κύκλωμα", στο οποίο ο αστυνόμος Λάμπρου είναι ξανά πρωταγωνιστής σε μία υπόθεση που θα θορυβήσει τόσο τις Αρχές, όσο και τους πολίτες.
Η Αθήνα τη νύχτα, δεν είναι και τόσο αθώα. Όπως αθώα δεν είναι και όλα τα μαγαζιά που πίσω από τις φανταχτερές βιτρίνες τους και το άψογο στήσιμο τους, κρύβονται ιστορίες που περιλαμβάνουν σωματεμπορία, διακίνηση ναρκωτικών και πληρωμένα συμβόλαια θανάτου. Μία αυτοκτονία νεαρής φοιτήτριας, φαίνεται ότι κρύβει κάτι πιο μεγάλο και πιο σκοτεινό από πίσω της. Γρήγορα ο αστυνόμος Λάμπρου αντιλαμβάνεται τη συσχέτιση με ένα παρόμοιο γεγονός του παρελθόντος. Όμως τα γεγονότα εξελίσσονται πολύ πιο γρήγορα και πλέον πρέπει να ξεπεράσει τον εαυτό του για να μπορέσει να λύσει την υπόθεση.
"Το κύκλωμα" είναι σίγουρα ένα καλοστημένο μυθιστόρημα. Γρήγορο και σαφές, χωρίς πλατειασμούς και κουραστικές αναφορές, βάζει τον αναγνώστη στην υπόθεση και του κρατά αναπόσπαστο το ενδιαφέρον του. Δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλο και θα έλεγα πως είναι γραμμικό. Δεν προσπαθεί ο συγγραφέας να κάνει αναδρομές στο παρελθόν και να μπλέξει πολλές ιστορίες που να εκτυλίσσονται παράλληλα, ώστε να αποσπάσει τον αναγνώστη από την κεντρική υπόθεση. Αυτό το κάνει αρκετά ευανάγνωστο, κάτι στο οποίο συντελεί και η αρκετά καλή επιμέλεια του. Ζήτημα είναι να είδα 2-3 λαθάκια, κυρίως τυπογραφικά.
Το εξώφυλλο του αναδίδει μία εικόνα μυστηρίου και αισθησιασμού. Το σκοτεινό περίγραμμα μίας κοπέλας που καπνίζει στο αχνοκίτρινο φόντο μου κίνησε από την αρχή το ενδιαφέρον και νομίζω πως ανταποκρίνεται και στην υπόθεση σε μεγάλο βαθμό.
Αυτό που μου άρεσε στην "Συγκάλυψη" και το είδα και στο παρόν μυθιστόρημα, είναι πως ο αστυνόμος Λάμπρου είναι πραγματικά μία φιγούρα βγαλμένη από την ελληνική πραγματικότητα. Δεν είναι κάποιος σούπερ ήρωας που μπορεί να σκέφτεται περίτεχνα για να βρίσκει αυτό που ο μέσος νους δεν μπορεί να αντιληφθεί. Έχει πάθη, έχει εμμονές και μία κατασταλαγμένη άποψη που μπορεί πολλοί να διαφωνήσουν με αυτήν, αλλά δεν μπορούν να μην παραδεχτούν πως αποτελεί κάτι που συναντιέται συχνά στην Κοινωνία μας. Σε αυτήν την υπόθεση όμως φαίνεται ακόμα πιο ανθρώπινος και πιο αληθινός και πραγματικά μου άρεσε ο τρόπος με τον οποίο αποκαλύφθηκε ένα άλλο μέρος του χαρακτήρα του.
Άλλο ένα χαρακτηριστικό του βιβλίου είναι πως διαβάζοντας το κάποιος, δεν θα δυσκολευτεί να αναγνωρίσει πρόσωπα και καταστάσεις της ελληνικής επικαιρότητας και ειδησεογραφίας. Είναι προφανές πως από εκεί αντλεί ο συγγραφέας αρκετά στοιχεία και τα εντάσσει στην υπόθεση του. Αυτό το κάνει ακόμα πιο οικείο στον Έλληνα αναγνώστη και βέβαια μοιραία τον κάνει να αναρωτιέται αν τελικά αυτή είναι και η πραγματικότητα για τα πρόσωπα στα οποία πηγαίνει το μυαλό του.
Τελειώνοντας "Το κύκλωμα" και έχοντας κανείς διαβάσει και την πρώτη ιστορία του συγγραφέα, πιστεύω πως θα μείνει ικανοποιημένος από αυτό που διάβασε. Είναι ένα τίμιο μυθιστόρημα, καθόλου δήθεν και δεν προσπαθεί να κοροϊδέψει τον αναγνώστη παρουσιάζοντας του μία υπόθεση τραβηγμένη από τα μαλλιά για να φανεί διαφορετικό από όλα τα άλλα. Πρωτότυπο δεν το λες, το λες όμως αληθινό και οικείο. Η σειρά μυθιστορημάτων, όπως εξελίσσεται, του Γιώργου Σταφυλά, θα μπορούσαν να αποτελέσουν σενάρια κάποιας τηλεοπτικής αστυνομικής σειράς με εξαιρετική ευκολία. Προσωπικά, μου αρέσει τόσο ο τρόπος γραφής του συγγραφέα, όσο και ο χαρακτήρας του αστυνόμου Λάμπρου και αναμένω με ενδιαφέρον την επόμενη περιπέτεια του.

[Simos Tsounis · Rating 3 out of 5]

Κλασικό αστυνομικό θα το χαρακτήριζα, νουάρ, με πολύ έντονη δράση και ευανάγνωστο. Εντρυφεί στον υπόκοσμο της Αθήνας και στα παράνομα κυκλώματα. Κεφάλαιο το κεφάλαιο ξεσκεπάζεται αργά αργά ένα παράνομο κύκλωμα μέχρι να φτάσει στα ανώτερα κεφάλια. Αν φτάσει τελικά. Θα μπορούσε κατά κάποιο τρόπο να είναι και αληθινή ιστορία. Ή να το πω αλλιώς, έχουν υπάρξει παρόμοιες ιστορίες. Αν εξαιρέσω μερικά αρνητικά που βρήκα (σχετικά ακριβό βιβλίο για τον όγκο του, μερικά τυπογραφικά μικρολαθάκια, κάποιες υπερβολές που πρόσεξα κατά τη δράση του ήρωα ο οποίος συνεχώς βρίσκει τα πτώματα, και κάποια λίγα κλισέ), σε γενικές γραμμές θεωρώ πως είναι καλό στην κατηγορία του.

[Petros Chatzisotiriou · Rating 1 out of 5]

Ιδιαίτερο βιβλίο. Γραμμένο περισσότερο σε στυλ συνέντευξης κάποιου που ξέρει τη νύχτα και τον υπόκοσμο. Η αληθοφάνειά του εντυπωσιάζει και ... τρομάζει.

[Georgia Retetakou · Rating 4 out of 5]

Είναι το πρώτο βιβλίο του Γιώργου Σταφυλά που διαβάζω. Έχει προηγηθεί το βιβλίο με τον τίτλο "Συγκάλυψη" που σίγουρα θα είναι και αυτό ένα από τα επόμενα αναγνώσματα μου. Μιας και ο συγγραφέας κατάφερε να με κερδίσει με την πλοκή και την διακύμανση της ιστορίας του. Αλλά κυρίως με την γνώση εις βάθος της σαθρότητας που υπάρχει στην Ελληνική κοινωνία και στα κέντρα εξουσίας που ορίζουν τους νόμους της νύχτας και καλύπτουν στο σκοτάδι τις παράνομες και εγκληματικές πράξεις μιας σειράς ανθρώπων ευυπόληπτων, αλλά και σκοτεινών. Που ζουν κάτω από μια βιτρίνα χλιδής και λάμψης. Κινδύνου, εξάρτησης και φόβου. Μια αλυσίδα ανθρώπων που στηρίζει ο ένας τον άλλον με διαφορετικό ρόλο ώστε να διατηρήσει τις ισορροπίες μέσα σε ένα Κύκλωμα σκοτεινό και αδιάρρηκτο. Πόσο δύσκολο είναι να μπεις στο Κύκλωμα και πόσο δύσκολο να εξέλθεις από αυτό;

Το πτώμα μιας νεαρής φοιτήτριας, τσακισμένο στα Λιμανάκια της Βουλιαγμένης, θα φέρει αντιμέτωπο τον Αστυνόμο Λάμπρου με μια υπόθεση που έχει πολλά παρακλάδια και πολλές προεκτάσεις. Βάζοντας το μυαλό μας σε μια πολυεπίπεδη διαδικασία σκέψης και κατανόησης. Γιατί ένα από τα ξεχωριστά προτερήματα του βιβλίου είναι πως η κάθε δράση προκαλεί μια αντίδραση στο μυαλό του αναγνώστη. Θετική ή αρνητική. Κρυφή ή φανερή. Ξεκάθαρη ή επεξεργασμένη.

Οι διαδοχικοί φόνοι συγκάλυψης και εκβιασμού. Οι ταχύτατες ακολουθίες των βεβιασμένων κινήσεων. Οι γρήγορες εξελίξεις και εναλλαγές μας φέρνουν μπροστά σε σκοτεινές ιστορίες, αλλά και σε επίκαιρα γεγονότα. Το εύκολο κέρδος, η πρόσκαιρη ικανοποίηση ουτοπικών φιλοδοξιών. Πλούτος και εξουσία επάνω σε κορμιά και ψυχές. Πληρωμένα συμβόλαια θανάτου και πληρωμένοι εκτελεστές. Σωματεμπορία, διακίνηση ναρκωτικών, δημόσιες σχέσεις. Ένα σύστημα μαφίας που κυβερνά και συγκαλύπτει με στημένα σκηνικά και επαγγέλματα βιτρίνες, έναν ολόκληρο κόσμο σαπίλας και καθοδήγησης.

Ο Συγγραφέας στήνει την πλοκή του σε ένα γρήγορο και περιορισμένο χρονικό πλαίσιο, που η μια εξέλιξη ακολουθεί την άλλη, χωρίς να πλατειάζει. Εστιάζοντας σε συγκεκριμένα γεγονότα που δίνουν την ουσία στις περιγραφές του και στα συναισθήματα των ηρώων του. Οι περισσότεροι ήρωες του κουβαλούν μια εμφανή σκληρότητα και βία. Δεν προσπαθεί να ωραιοποίησει τους ήρωες του αλλά να τους δώσει την πραγματική υπόσταση που τους προσδίδει ο κόσμος και οι νόμοι της νύχτας, αλλά και ο πρότερος δύσκολος βίος τους με τις αποτροπιαστικές εμπειρίες τους. Και όμως καταφέρνει σε κάποιες στιγμές να ζυγιάσει την σκληρότητα με λίγα ψήγματα ευαισθησίας έστω και στιγμιαία. Γιατί όλοι σε κάποια στιγμή λυγίζουν, φοβούνται, αναπολούν τον καθαρό εαυτό τους.

Με κοφτές ατάκες, που έχουν κέντρο και σκοπό να προωθήσουν άμεσα τις εξελίξεις και να εντείνουν και να τονίσουν εκείνα ακριβώς τα σημεία στα οποία θέλει να δώσει αξία, έμφαση και σημασία ο συγγραφέας. Σκληρή γλώσσα που δεν είναι κεκαλυμμένη, Μια γλώσσα που ξεσκεπάζει καμουφλαρισμένες αλήθειες. Έχει ένταση, έχει ρυθμό. Αληθινούς και ρεαλιστικούς διαλόγους. Σκηνές άγριες στα σημεία των εγκλημάτων. Καταδιώξεις με κινηματογραφικές σκηνές. Στιγμές αγωνίας και θυμού. Υπόκοσμος, υπόγειες κινήσεις. Στιγμές που αγγίζουν κοινωνιολογικά πρότυπα, Που έχουν έντονη πολιτικοποιημένη χρεία και προσγειώνουν με το ξεσκέπασμα της πραγματικότητας απότομα και αποστομωτικά. Οι οικογένειες που βρίσκονται στην άγνοια επαναπαυόμενες στην επιτυχία του παιδιού τους. Ψάχνουν αφορμές και αιτίες μέσα από τις έντονα φορτισμένες έμμεσες απολογίες τους. Εκτελεστές -μηχανές θανάτου - που μεταλλάχτηκαν σε κτήνη μέσα από έναν πόλεμο σκληρό και αδυσώπητο. Γίνονται τα εργαλεία της συγκάλυψης και της τελεσίδικης σιωπής. Ενός οργανωμένου εγκλήματος που έχει διασυνδέσεις και άκρες σε όλη την Ευρώπη. Πόρνες και πληρωμένος έρωτας. Γυναίκες χαμένες σε ένα Κύκλωμα που τους καταπίνει και τους συντρίβει ηθικά ψυχικά και τελεσίδικα.

Ο Αστυνόμος Λάμπρου, ο Κεντρικός Πρωταγωνιστής της ιστορίας μας, είναι ένας άνθρωπος που δεν προσπαθεί να μοιάσει κανέναν. Που δεν προσποιείται και δεν αλλοιώνεται προς χάριν της τέρψης του αναγνώστη να διασκευάσει ένα τέλειο και πρωτότυπο ήρωα. Ο Συγγραφέας δεν προσπαθεί να του προσθέσει ιδιοτροπίες, ή ιδιότυπα χαρακτηριστικά. Είναι ένας άμεσος χαρακτήρας που λέει πάντα αυτό που αισθάνεται και πιστεύει, Την προσωπική αλήθεια που κουβαλάνε οι δικές του σκέψεις και όχι οι τροποποιημένες σκέψεις του φαίνεσθαι. Είναι σκληρός αλλά ευθύς. Απόλυτος, αλλά ειλικρινής, Σε κάποιους θα φανεί προκλητικός, αλλά είναι ωστόσο αληθινός για τον εαυτό του, αλλά και για τις καταστάσεις τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπος. Είναι πεισματάρης, βαδίζει στα όρια των διαταγών και ορισμένες φορές παραβιάζει τις εντολές ακολουθώντας τον δικό του μονόδρομο για την διαλεύκανση της υπόθεσης, που έχει τις άκρες της στο παρελθόν. Παρελθόν και Παρόν μέσα από μια διαδικασία κουκουλώματος, πολιτικής διαφθοράς και συναδελφικής παρεμπόδισης θα δημιουργήσουν ένα καταπληκτικό σκηνικό αγωνίας, έντασης και ανατροπής. Σφιχτοδεμένη πλοκή και λιτή αλλά σε βάθος η εμβάθυνση των ηρώων. Άριστη χαρτογράφηση των υπέρμετρων φιλοδοξιών, αλλά και της παραίτησης ή της κόντρα αντίδρασης μπροστά στους νόμους του Κυκλώματος.

Ένα σύγχρονο Αστυνομικό μυθιστόρημα που ακολουθεί τα σημεία των καιρών και τον χαρακτήρα της εποχής μας, παρουσιάζοντας χοντρές και ανόθευτες αλήθειες. Κοινωνικοπολιτικούς προβληματισμούς που φέρουν ενστάσεις, αλλά φανερώνουν αλήθειες. Που σε βάζουν στην διαδικασία να δεις τον τρόπο σκέψης που υπάρχει αλλά πολλοί δεν τολμάνε να τον εκφράσουν απλά για να μην ξεφύγουν από το ρεύμα των πολλών. Και για αυτό το αγάπησα αυτό το βιβλίο, Γιατί ακολούθησε τον δρόμο μιας ξεκάθαρης σκέψης και έδωσε την λύση που μονοδρομεί τις περισσότερες φορές την αληθινή ζωή. Βάζει ρεαλισμό και όχι απλά και μόνο φαντασία. Για αυτό πολύ απλά μπορεί να γίνει ένα ανάγνωσμα προσιτό σε όλους.

Διαβάζεται Απνευστί γιατί καταφέρνει να σε παρασύρει με το γρήγορο των εξελίξεων και το ντόμινο των αντιδράσεων που ακολουθούν πότε την λογική ροή και πότε την ροή που εκτρέπει το μυαλό και η σκέψη του Κεντρικού Πρωταγωνιστή Αστυνόμου Λάμπρου. Σας προτείνω λοιπόν να μην το χάσετε.
https://vivlionerga.blogspot.com/2020...

[KIRIAKI(Dominica Amat) · Rating 4 out of 5]

https://dominicamat.blogspot.com/2020...

Το πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημα που διάβασα για αυτήν την χρονιά έχει τον τίτλο ''Το κύκλωμα''. Ο συγγραφέας του είναι ο κύριος Γιώργος Σταφυλάς καί κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Όστρια.
Μέσα σε αυτό το βιβλίο θα διαβάσουμε την δεύτερη υπόθεση του κεντρικού ήρωα,αστυνόμου Λάμπρου καί υπόσχεται να μας κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον από την αρχή έως καί το τέλος. Κάτι το οποίο-κατά την γνώμη μου-το καταφέρνει με μεγάλη ευκολία. Αυτό οφείλεται κυρίως στον τρόπο με τον οποίο επέλεξε ο συγγραφέας να μας παρουσιάσει την πλοκή του βιβλίου. Η απλότητα του βιβλίου καί ο μικρός του σχετικά όγκος έχουν ως αποτέλεσμα μία σφιχτοδεμένη πλοκή για αναγνώστες με απαιτήσεις.
Έχει όλα τα απαραίτητα στοιχεία για να μιλήσουμε για ένα αρκετά καλό αστυνομικό μυθιστόρημα. Από τους σκληροτράχηλους αστυνομικούς που επιθυμούν να φτάσουν στην επίλυση κάθε υπόθεσης έως καί την εμπλοκή πολιτικών προσώπων σε παρανομίες,σεξ,ναρκωτικά,όμορφες γυναίκες,ξεκαθαρίσματα λογαριασμών καί διεφθαρμένους αστυνομικούς. Όλα αυτά πάντα δοσμένα με αληθοφανή τρόπο,που βοηθούν τον αναγνώστη να νιώσει πιο οικεία την υπόθεση καί να θελήσει από μεριάς του να βοηθήσει στην εξέλιξη της ιστορίας.
Το βιβλίο είναι αρκετά καλογραμμένο. Το χαρακτηρίζει ο καλός,στρωτός λόγος,τα μικρά,μεστά καί περιεκτικά κεφάλαια,καθώς καί αληθοφανείς,γρήγοροι διάλογοι ανάμεσα στους πρωταγωνιστές,πάντα με την αρμόζουσα καθημερινή γλώσσα καί εκφράσεις.
Aν καί όπως προείπα,μέσα στο βιβλίο θα μάθουμε τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στην δεύτερη περιπέτεια του αστυνόμου,μπορώ να σας πώ ότι δεν μου γεννήθηκε καμία απορία ή κάποιο κενό καθ'όλη την διάρκεια της ανάγνωσης,παρά το γεγονός ότι δεν έχω διαβάσει το πρώτο βιβλίο. Για μένα η υπόθεσή του μπορεί να σταθεί επάξια κι από μόνη της.
Όσον αφορά τους χαρακτήρες του βιβλίου,κάποιοι θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι καί πρόσωπα της διπλανής πόρτας ή καί άτομα που γνωρίζουμε μέσα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Το σίγουρο είναι ότι θα σας γεννήσουν διάφορα συναισθήματα εξαιτίας της συμπεριφοράς τους. Συναισθήματα όπως είναι ο θυμός έως καί η συμπόνοια.
Γενικά όλο το βιβλίο το διακατέχει μία αληθοφάνεια την οποία αναζητώ σε όλα τα αστυνομικά βιβλία που πέφτουν στα χέρια μου. Πόσες άλλωστε δεν είναι οι φορές που έχουμε ακούσει για ανάλογες υποθέσεις; Νομίζω ότι αυτός είναι καί ένας από τους βασικούς λόγους που επιθυμούμε να διαβάζουμε αστυνομικά μυθιστορήματα. Θέλουμε με κάποιον τρόπο να δέχονται την ανάλογη τιμωρία οι ένοχοι καί να αποδίδεται δικαιοσύνη,η οποία δυστυχώς στην πραγματική ζωή δεν είναι πάντα εφικτή....
Δεν θα σας κουράσω λέγοντάς σας παραπάνω,μόνο θα σας προτρέψω να αναζητήσετε καί να διαβάσετε το βιβλίο είτε είστε λάτρεις της αστυνομικής λογοτεχνίας,είτε επιθυμείτε να αρχίσετε να διαβάζετε βιβλία που να ανήκουν στην εν λόγω κατηγορία.
Καλές σας αναγνώσεις!

[Θεωνη Κωνσταντοπουλου · Rating 5 out of 5]

Χριστίνα Αντωνίου.
Αυτό είναι το όνομα της φοιτήτριας που εντοπίζεται νεκρή στα Λιμανάκια της Βουλιαγμένης. Αυτό είναι το όνομα μιας νεαρής κοπέλας, η οποία είχε όνειρα για καριέρα στο μοντελινγκ.

" Η ομορφιά συχνά σκοτώνει."

Η Χριστίνα υπήρξε θύμα των κυκλωμάτων εκείνων που φουσκώνουν τα μυαλά νέων, όμορφων κοριτσιών και η απόφασή της να απεμπλακεί από όλη αυτή την κατάσταση θα κόψει το νήμα της ζωής της...

Αστυνόμος Λάμπρου.
Είναι εκείνος που θ'αναλαβει την υπόθεση. Πρόκειται για έναν οξυδερκή αστυνόμο με ανεπτυγμένη διαίσθηση και με έντονο το αίσθημα ευθύνης. Ο Λάμπρου θα βρεθεί αντιμέτωπος με διαδοχικούς φόνους σε μια πολυ σκοτεινή υπόθεση, η οποία τα έχει όλα .... σωματεμπορία, διακίνηση ναρκωτικών, ξεκαθάρισμα λογαριασμών, πρόσωπα της νύχτας αλλά και της υψηλής κοινωνίας. Όλα μαζί φτιάχνουν ένα ψηφιδωτό το οποίο αντανακλά την παρακμή και σαθροτητα της ελληνικής κοινωνίας. Απώτερος στόχος όλων όσοι αποτελούν μέρος του συγκεκριμένου ψηφιδωτού, το εύκολο κέρδος, ο πλούτος, η καλή ζωή και η εξουσία..

Πόσο ψηλά μπορεί να φτάσει η διαφθορά;
Θα καταφέρει ο Λάμπρου να τιμωρήσει τους ενόχους;
Πόσο βαθιά βρίσκονται τα πλοκάμια του υποκόσμου;
Ποιες δυσκολίες θα βρεθούν στο δρόμο του;
Πόσο επικίνδυνη θα αποδειχθεί η υπόθεση αυτή για τον ίδιο;

Διαβάζοντας το βιβλίο αυτό, ο αναγνώστης θα κάνει μια βουτιά σε πολύ βαθιά νερά. Θα δει πως λειτουργεί η νύχτα και θα πάρει μια γεύση από τους νόμους που ορίζουν αυτήν και τα κυκλώματα της.

" Το κύκλωμα απαιτούσε πειθαρχία, συναισθηματισμοί δεν χωρούσαν. "

" Ο δυνατός οφείλει να είναι ανελέητος. "

Πρόκειται για ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με πολύ ένταση και αγωνία που καταφέρνει να προβληματίσει τον αναγνώστη. Ένα νουάρ, σκοτεινό, βίαιο μα ταυτόχρονα ρεαλιστικό μυθιστόρημα με καταιγιστική δράση που δεν θα σας αφήσει να το αφήσετε από τα χέρια σας!!

[Dimitris · Rating 5 out of 5]

Ίσως το καλύτερο καθαρόαιμο Αστυνομικό διήγημα που έχω διαβάσει τα τελευταία 10 χρόνια -δίχως υπερβολές- από τον εκλεκτό φίλο και άξιο συγγραφέα Γιώργο Σταφυλά. Το μυθιστόρημα σε απορροφά από τις πρώτες κιόλας σελίδες και δεν το αφήνεις από τα χέρια σου πριν το τελειώσεις. Χαρακτήρες, γραφή, πλοκή, διάλογοι και ανατροπές που θυμίζουν οπωσδήποτε και επάξια μεγάλους συγγραφείς που άφησαν εποχή!!

[Hristos Dagres · Rating 4 out of 5]

Το “Κύκλωμα” είναι ένα κλασσικό, παλιάς κοπής αστυνομικό νουάρ και υπηρετεί τον στόχο αυτό με τον τιμιότερο δυνατό τρόπο: έχει ένα ξεκάθαρο σύστημα ηθικών κανόνων, τους οποίους υπηρετεί και υπερασπίζεται ο κεντρικός ήρωας επιθ. Λάμπρου είτε λεκτικά, είτε, συχνότερα, μέσα από τις πράξεις του. Το σύστημα αυτό έχει βασικά χώρο για καλές ή κακές πράξεις και αποφάσεις, για καλούς ή κακούς πρωταγωνιστές και μια πολύ λεπτή γκρίζα ζώνη όπου συνήθως βρίσκονται όσοι κάνουν τη μετάβαση από τη μία πλευρά στην άλλη. Στο σημείο αυτό εάν κάποιος ψάχνει για ένα βιβλίο με αμφιλεγόμενους χαρακτήρες και αντιήρωες, για ηθικό σχετικισμό και για πρωταγωνιστές που “ναι μεν κάνουν το κακό αλλά κατά βάθος φταίνε οι κοινωνικές συνθήκες και η απόρριψη της κοινωνίας” δεν χρειάζεται να συνεχίσουν να διαβάζουν - δεν τους αφορά το βιβλίο (liberal snowflakes και SJW ακτιβιστές δεν έχετε λόγο για να παρακολουθείτε καν αυτό το προφίλ - απομακρυνθείτε ησύχως και άμεσα).

Το βιβλίο είναι το δεύτερο του συγγραφέα και θεωρώ ότι είναι πιο ώριμο και καλογραμμένο. Είναι εξαιρετικά ρεαλιστικό (έως “δημοσιογραφικό” θα μπορούσα να πω - με την απαραίτητη μυθοπλασία, φυσικά), καλογραμμένες σκηνές δράσης (ειδικά στο πρώτο μισό), αρκετή βία (όχι περισσότερη από αυτήν που μας επιβλήθηκε στην καθημερινότητα μας) και μερικές απαραίτητες (αλλά πιο διακριτικές από το 1ο βιβλίο) σκηνές με σεξ. Όπως το προηγούμενο βιβλίο δείχνει να γράφτηκε με κινηματογραφική λογική και γι’αυτό δίνει βαρύτητα κυρίως στις πράξεις και τους διαλόγους των ηρώων και πολύ λιγότερο στην εσωτερική τους ψυχική κατάσταση ή τις εσωτερικές τους συγκρούσεις - πράγμα που δίνει ρυθμό και ένταση στο κείμενο. Πιο καλογραμμένος είναι επίσης ο κεντρικός ήρωας επιθ. Λάμπρου, ο οποίος έστω και με μικρά στοιχεία δείχνει έναν άνθρωπο που έχει κατασταλάξει σε ένα κώδικα αξιών (αλλά θα μπορούσε ίσως να επιλέξει κάτι άλλο) και όχι - όπως πιο πριν - ένας χοντροκομμένος νταής που κυκλοφορεί έξω επειδή κάποιος ξέχασε το κλουβί του ξεκλείδωτο. Έχω την αίσθηση ότι στο επόμενο βιβλίο θα δούμε περισσότερη εξέλιξη σε αυτόν τον τομέα.

Ένα από τα στοιχεία που μπορούν να βοηθήσουν στην κατεύθυνση αυτή είναι το προφίλ του βοηθού του Λάμπρου. Προς το παρόν περιορίζεται σε μία σχεδόν καρτουνίστικη μορφή που απλώς εξυπηρετεί την ανάπτυξη του κεντρικού ήρωα, ώστε να μην αναγκάζεται να παραμιλά δημοσίως. Προσωπικά θα τον έβλεπα ως ένα καλοπροαίρετο και ικανό νέο αστυνομικό που όμως κουβαλάει υποσυνείδητα κάποιες “δημοφιλείς” πολιτικορθές σαχλαμάρες που περιορίζουν τον ορίζοντα του - η “μαθητεία” κοντά στον Λάμπρου μπορεί να γίνει μια συμβολική ενηλικίωση όπου χάνει τα “ιδεολογικά” λέπια και μαθαίνει να βλέπει την πραγματικότητα ως έχει, και όχι μέσω ψευτο-ουτοπικών παραμορφωτικών φακών ενώ θα δώσει περισσότερο βάθος και στο αξιακό σύστημα του Λάμπρου - χωρίς, βέβαια, περιττές ομφαλοσκοπήσεις. Μπορεί να γίνει απλά και λιτά όπως ταιριάζει στον κεντρικό ήρωα. Η “αντανακλαστική” τάση του Δρακάκη να αυτολογοκριθεί όταν διαπιστώνει πως στο έγκλημα του προηγούμενου βιβλίου εμπλέκεται λαθρομετανάστης και η άμεση παρέμβαση του Λάμπρου που διορθώνει το λάθος, δείχνουν το δρόμο για το πως μπορεί να εξελιχθεί η μαθητεία αυτή. Στο απώτερο μέλλον βέβαια, ο ρόλος του βοηθού θα μπορούσε να γίνει ακόμη πιο ενδιαφέρων εάν κάποια στιγμή (προσωρινά, ίσως) βρεθεί στη θέση αυτή μία γυναίκα! Δεν ξέρω όμως πόσο πολύ θέλει να “ταλαιπωρήσει” τον ήρωα του ο συγγραφέας.

Τέλος, μία σημαντική ομοιότητα μεταξύ των δύο βιβλίων ως προς το περιεχόμενο και το είδος του εγκλημάτος είναι ότι αναφέρονται σε ένα “πιασιάρικο” είδος φόνου που συνδυάζει ωραίες γυναίκες, υψηλή κοινωνία, χρήμα, πολυτέλεια και ναρκωτικά. Όλους δηλαδή τους παράγοντες που τραβούν αυτόματα το ενδιαφέρον του αναγνώστη ενός κλασσικού νουάρ. Πως όμως θα λειτουργούσαν η αφήγηση και ο κεντρικός ήρωας εάν ο φόνος και το πλαίσιο ήταν πιο στρυφνό; Για παράδειγμα, πως θα λειτουργούσε ο Λάμπρου σε ένα φόνο στα Εξάρχεια, με όλα τα συμπαραμαρτούντα (αντιφάδες, συμμορίες αλλοδαπών ναρκεμπόρων, φτηνή πορνεία, ισλαμοτζιχαντιστές καταληψίες κ.α.), με φόντο το παράνομο χυτήριο χρυσού που λειτουργούσε κάτω από τη μύτη (προστασία) διαβόητης συμμορίας αναρχικών; Το αφήνω εδώ ως μία αδρή ιδέα και θα περιμένω να δω πως θα εξελιχθεί ο Λάμπρου στο μέλλον.

Προς το παρόν πάντως θεωρώ ότι το “Κύκλωμα” είναι μιας πρώτης τάξης επιλογή για την παραλία και είμαι σίγουρος ότι πολλοί θα βρουν θλιβερά επίκαιρα όσα γράφει αλλά δυστυχώς το τέλος θα είναι όπως έπρεπε να τελειώσει μια τέτοια ιστορία αλλά “στην Ελλάδα δεν γίνονται τέτοια πράγματα”.

[Miltiadis Papadimitropoulos · Rating 5 out of 5]

«Άνοιξε την πίσω πόρτα και πήρε το σώμα της Χριστίνας στα χέρια του. Η κοπέλα είχε αρχίσει να κοκαλώνει. Ο Ιβάν στάθηκε πάνω από την άκρη του γκρεμού και κοίταξε κάτω. Ήταν σχεδόν είκοσι μέτρα ύψος και τα βράχια μπήγονταν ως μέσα στη θάλασσα. Με μια κίνηση άφησε το σώμα της κοπέλας. Ήχος από κόκκαλα που τσακίζονται στα βράχια διέρρηξε την ησυχία της νύχτας. Πριν φύγει, έριξε μια τελευταία ματιά. Τα νερά μπροστά στα βράχια είχαν αρχίσει να βάφονται κόκκινα. Άνοιξε την πόρτα, κάθισε στο τιμόνι του Καγιέν και ξεκίνησε…»

Αν μη τι άλλο, ο Σταφυλάς φτιάχνει ατμόσφαιρα. Σε βάζει μέσα στην ιστορία που γράφει. Σαν να είσαι μπροστά την ώρα που εξελίσσονται τα γεγονότα. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που το δεύτερό του βιβλίο, το «Κύκλωμα» είναι ένα page-turner, το οποίο από την ώρα που θα το πιάσεις στα χέρια σου, δεν θα το αφήσεις παρά μόνο όταν το τελειώσεις.
Ο κεντρικός του ήρωας, ο αστυνόμος Λάμπρου, μοιάζει με αυτόν τον αστυνομικό που όλοι θα θέλαμε να ξέρουμε ότι βρίσκεται εκεί έξω για να μας φυλάει, ιδιαίτερα σήμερα, σε μια εποχή όπου ο καυγάς για την ποιότητα και την ποσότητα της αστυνομίας και της αστυνομεύσεως, μέσα σε ένα συγκείμενο γενικότερης σύγχυσης, υπερ- και παρα- πληροφόρησης, και μονόπλευρης θεάσεως των συμβαινόντων, ένθεν-κακείθεν, καλά κρατεί.
Αν θα θέλαμε να αναφερθούμε στο «Κύκλωμα» με δημοφιλείς νεολογισμούς, θα το χαρακτηρίζαμε σαν ένα screenshot μιας δυστοπικής, πλην όμως πέρα για πέρα υπαρκτής, πλευράς της κοινωνίας μας. Μια αποτύπωση του τρόπου λειτουργίας ενός κόσμου αθέατου, του οποίου όμως η επίδραση πάνω στον θεατό είναι κάθε άλλο παρά ασήμαντη.
Υφολογικά, ο συγγραφέας δεν χαρίζεται στον αναγνώστη. Δεν θα δεις στρογγυλεμένες εκφράσεις και ωραιοποιημένο στυλ εδώ. Θα δεις τα πράγματα ως έχουν. Και τα πράγματα δεν είναι πάντα πασπαλισμένα με ζάχαρη άχνη… αλλά και με άλλες άσπρες σκόνες.
Η αφήγηση έχει γρήγορη ροή, οι καταστάσεις διαδέχονται η μια την άλλη με κλιμακούμενη ένταση, και η ιστορία ολοκληρώνεται με τρόπο αναπάντεχο. Κάτι που την κάνει ακόμη καλύτερη.
Έχοντας διαβάσει, απνευστί ομολογώ, και τα δύο βιβλία του Γιώργου, τη «Συγκάλυψη» και το «Κύκλωμα», θεωρώ ότι γεννιέται σιγά σιγά ένας μυθιστορηματικός ήρωας του οποίου η δράση θα μας απασχολήσει τα επόμενα χρόνια. Για καλά και για καλό.

[Giannis Toskas · Rating 5 out of 5]

Έχω διαβάσει την Συγκάλυψη πριν διαβάσω Το Κύκλωμα. Μπορώ να πω πως πολλά από τα θέματα που εντόπισα στο προηγούμενο βιβλίο λείπουν από αυτό. Αυτό δείχνει πως ο συγγραφέας έχει ρίξει δουλειά στην συγγραφή του και πήρε υπόψη του απόψεις που του δόθηκαν παλιότερα, καθώς και συμβουλές που δόθηκαν τώρα. Προσωπικά εκτιμώ τέτοιους συγγραφείς, έτι περισσότερο που στην Ελλάδα είναι σπάνιο είδος.
Στο βιβλίο μαθαίνουμε πράγματα για τους χαρακτήρες μέσα από την αλληλεπίδραση τους με το περιβάλλον και άλλους χαρακτήρες ή μέσα από τα μάτια άλλων χαρακτήρων. Και γίνονται γνωστά για αυτούς τόσα όσα χρειάζονται σε κάθε δεδομένη στιγμή, με τρόπο που να διατηρείται το μυστήριο και το ενδιαφέρον του αναγνώστη για αυτούς. Θεωρώ πως αυτό είναι δείγμα πετυχημένης αφήγησης. Οι διάλογοι είναι καλύτερα δουλεμένοι δίνοντας περισσότερη αληθοφάνεια στο κείμενο.
Στην δεύτερη ιστορία ο συγγραφέας, μέσα από δευτερεύουσες πλοκές, δείχνει μια διαφορετική πλευρά του πρωταγωνιστή του. Μία αδύναμη πλευρά του χαρακτήρα του, που τον κάνει να μοιάζει περισσότερο ανθρώπινος σε σχέση με το προηγούμενο βιβλίο. Θεωρώ πως αυτό είναι θετικό δείγμα, μιας και ο μέσος αναγνώστης δένεται πιο εύκολα με έναν χαρακτήρα ο οποίος είναι πιο κοντά σε αυτόν ως προς την ανθρώπινη πλευρά του. Σε γενικές γραμμές θεωρώ πως οι χαρακτήρες είναι καλογραμμένοι, μιας και ξέρουμε ως το τέλος τι είναι ο καθένας, τι δεν είναι, ποια είναι τα κίνητρα τους και οι πράξεις τους είναι κατανοητές.
Το ίδιο ισχύει και για την ιστορία. Εκτυλίσσεται με τρόπο που να διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη και την ίδια στιγμή όσα γίνονται φαίνονται αληθοφανή.
Σε συγγραφικό επίπεδο αποφεύγονται οι υπερβολικές περιγραφές και η χρήση άσχετων λογοτεχνικών σχημάτων και περίπλοκων λέξεων που ενώ κάνουν το κείμενο να φαίνεται ωραίο, το παραφορτώνουν κάνοντας το κουραστικό για τον αναγνώστη ενώ δεν προσφέρουν κάτι στην ιστορία.
Εντόπισα κάποια προβλήματα, που όμως θεωρώ πως δεν είναι όλα εξαιτείας του συγγραφέα. Θα ξεκινήσω μ αυτά. Πρώτον, η τιμή. Δεν δικαιολ��γείται ενα βιβλίο 221 σελιδών να κοστίζει 14 ευρώ. Πολλοί αναγνώστες δεν θα ασχοληθούν για αυτόν ακριβώς τον λόγο. Την σχέση τιμής-όγκου. Και θέλουμε δεν θέλουμε, κρίνουν και με αυτό τον τρόπο. Προφανώς αυτό δεν είναι απόφαση του συγγραφέα, αλλά πρέπει να ειπωθεί. Δεύτερον, υπάρχουν κάποια ορθογραφικά λάθη τα οποία δεν θα έπρεπε να υπάρχουν εφόσον έχει πέσει επιμέλεια. Ευτυχώς είναι λίγα, κάτι που μου δείχνει ότι απλά ξέφυγαν απ΄τον επιμελητή. Επειδή όμως είναι λάθη σε βασικό επίπεδο, φαίνονται άσχημα ακόμα μαι σε κάποιον που δεν ασχολείται με φιλολογία.
Τα τελευταία δύο θεωρώ πως είναι πρόβλημα συγγραφής. Κάποια στιγμή ο αστυνόμος συζητά με τον δημοσιογράφο για τον νόμο περί αποσυμφόρησης φυλακών. Το πρόβλημα υπάρχει επειδή μιλούν ο ένας στον άλλον σαν να ειναι κάτι που ο ένας ουσιαστικά αγνοεί την λειτουργία του νόμου ενώ λογικά λόγω επαγγέλματων συναφών μεταξύ τους θα έπρεπε να το γνωρίζουν στην εντέλεια. Εδώ ο συγγραφέας ουσιαστικά μιλάει ο ίδιος στο κοινό του. Δεν έχω πρόβλημα με κάτι τέτοια, αλλά θεωρώ πως μπορεί να γίνει με καλύτερο τρόπο. Π.χ. ο ένας από τους δύο να το αναλύει σε κάποιον άσχετο με το επάγγελμα του αστυνομικού ή δημοσιογράφου. Τέλος, η πλοκή που ασχολείται με την σχέση του Λάμπρου με την Τζίνα. Η πλοκή θεωρώ πως χρησιμοποιήθηκε για να δείξει μία ανθρώπινη πλευρά του αστυνόμου. Ο τρόπος όμως που τελειώνει δεν έχει την συναισθηματική επίδραση που θεωρώ πως ο συγγραφέας ήθελε να έχει στο κοινό. Και ο λόγος είναι η μικρή έκταση του βιβλίου που δεν αφήνει την ιστορία αυτή να εκτυλιχθεί στην έκταση που χρειάζεται ώστε να νοιαστεί κάποιος. Θεωρώ πως αν υπήρχαν άλλες 100 σελίδες όπου αυτή η πλοκή μπλεκόταν πιο ενεργά στην ιστορία και βλέπαμε με περισσότερες λεπτομέρειες την σχέση των χαρακτήρων, θα νοιαζόμασταν περισσότερο για τους χαρακτήρες και την κατάσταση στην οποία βρίσκονταν ώστε να νοιαστούμε περισσότερο για τον τρόπο που τελειώνει. Και είναι κρίμα γιατί είναι μια ενδιαφέρουσα υπο-ιστορία. Προσωπικά θεωρώ ως το μεγαλύτερο πρόβλημα του βιβλίου την μικρή του έκταση. Δεν αφήνει την ιστορία να ξεδιπλωθεί με περισσοτερες και δουλεμένες λεπτομέρειες ενώ δεν αφήνει τον συγγραφέα να ξεδιπλώσει τις ικανότητες που διαθέτει και που συνεχώς βελτιώνει.
Πέρα από αυτά, όποιος διάβασε το προηγούμενο βιβλίο, θα του αρέσει και αυτό. Το ίδιο ισχύει και για κάποιον που μόλις ξεκινάει με το δεύτερο βιβλίο.

[Γιώργος Δημητρακόπουλος · Rating 5 out of 5]

Η μεγαλύτερη δική του αγωνία που μου έβγαλε το Κύκλωμα ως βιβλίο είναι το πάθος του να συντρίψει τον φαύλο κύκλο του.......κυκλώματος.
Αυτό γιατί ο Σταφυλάς έγραψε άλλο ένα βιβλίο αντισυμβατικό σε τεχνική και ουσία,που ρισκάρει να γίνει καύσιμη ύλη σε φωτιά δημόσιας τελετής της λοατκι κοινότητας στην Κλαυθμώνος και ο ίδιος να πάει κατηγορούμενος μετά από μήνυση του Δημητρά.
Κι όμως,το βιβλίο δεν είναι καθόλου χειριστικό.Λέει μόνο την αλήθεια μέσα από πλοκή που δε σέρνεται για να γεμίσει σελίδες αλλά είναι καταιγιστική.
Ύφος ενίοτε brutal? Ε , μην περιμένετε τετριμμένα γλυκανάλατα ούτε και την έντυπη μορφή άλλου CSI.Ο συγγραφέας ακολουθεί αντίθετη αφηγηματική τεχνική που καταφέρνει να εστιάσει το ενδιαφέρον,όχι στα εγκλήματα καθεαυτά,αλλά στο θεωρητικό πλαίσιο Ιδεών ,όπως το Δίκαιο, η Ηθική,η Τιμή,το Καθήκον με τρόπο διόλου δασκαλίστικο,με δυνατή όμως δόση ρεαλισμού.
Οι χαρακτήρες του έχουν βάθος που καλείσαι να ανακαλύψεις,να ψηλαφίσεις.Οι αναφορές του,έμμεσες αλλά τόσο σαφείς,σε πρόσωπα και πράγματα της παρούσας επικαιρότητας σε βάζουν τον ίδιο μέσα στην ιστορία του.Νιώθεις να περπατάς στους δρόμους της Αθήνας,που περιγράφει,και να ανοιγοκλείνεις τις πόρτες των γραφείων των πρωταγωνιστών.Το παλαιάς κοπής αρσενικό,αστυνόμος Λάμπρου,μοιάζει να σε θέλει συνεργάτη του, σε κολλάει την έξαψή του για να σε βάλει στη διαδικασία αναζήτησης της λύτρωσης.
Κι εκεί που αυθαδιάζεις νομίζοντας ότι τον κατάλαβες,τον ανέλυσες, έρχεται ένα εκρηκτικό τέλος να σε διαψεύσει και να σε κάνει να παρακαλέσεις μέσα σου να έχει τελειώσει ο Σταφυλάς την επόμενη ιστορία του αστυνόμου Λάμπρου.
Διαβάστε το λοιπόν. Είναι καλό.Πολύ καλό,γρήγορο,δυνατό,όχι το συνηθισμένο noir.
Ο Σταφυλάς χτίζει έναν νέο,προσωπικό κλάδο στο αστυνομικό μυθιστόρημα.
Ας τον διαβάσουμε όσο παραμένει έξω από τα γκουλάγκ της γ' ελληνικής δημοκρατίας.

[Michael Kostaras · Rating 5 out of 5]

Η αλήθεια είναι ότι περίμενα με ανυπομονησία το καινούργιο βιβλίο του κ. Σταφυλά μιας και το πρώτο του, "Η Συγκάλυψη", μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Λοιπόν, το νέο του πόνημα, "Το Κύκλωμα", όχι μόνο φτάνει αυτές τις προσδοκίες, αλλά σίγουρα τις ξεπερνάει κατά πολύ.
Με "Το Κύκλωμα", ο Γιώργος Σταφυλάς φεύγει από τα στεγανά της uderground Αστυνομικής Λογοτεχνίας και μπαίνει επάξια ανάμεσα στους κορυφαίους του είδους. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι έριξε νερό στο κρασί του, μιας και "Το Κύκλωμα" παραμένει αντίθετο σε οποιαδήποτε νεοταξική "αξία", συνεχίζοντας να δείχνει τη σκληρή πραγματικότητα χωρίς φόβο και πάθος.
Από την πρώτη μέχρι και την τελευταία σελίδα η έντονη δράση σε συνδυασμό με τη σκληρή, αλλά τόσο αληθινή, περιγραφή του κ. Σταφυλά σε αναγκάζει να συνεχίζεις να διαβάσεις χωρίς να σκέφτεσαι ότι μπορεί να τελειώσεις το βιβλίο την ίδια μέρα! Ο Αστυνόμος Λάμπρου, παραμένει ο άμεμπτος κεντρικός ήρωας χωρίς όμως να είναι άγιος! Η ίδια απλότητα διέπει και τους υπόλοιπους χαρακτήρες, αφήνοντας τον αναγνώστη να συνδεθεί άνετα με τη κεντρική ιστορία, πιστεύοντας πώς πρόκειται για την πραγματικότητα που συναντιέται στην Αθηναϊκή νύχτα.
Απευθυνόμενος στους φίλους της Ελληνικής Αστυνομικής Λογοτεχνίας οι οποίοι βρουν οπισθοδρομικές ή υπέρ του δέοντος σκληρές τις περιγραφές ή τους χαρακτήρες του βιβλίου, πιστεύω πώς αν επιλέξουν να το προσπεράσουν απλά θα χάσουν ένα διαμάντι του είδους. Για τους υπόλοιπους, αφήστε από τώρα ένα κενό ράφι μιας και σίγουρα θα χρειαστούν χώρο για τα υπέροχα βιβλία του Γιώργου Σταφυλά!

[Ειρηναίος Μαράκης · Rating 5 out of 5]

Ο Γιώργος Σταφυλάς ξέρει να γράφει. Και γράφει καλά. Θα μπορούσε να μας παραδώσει ένα αστυνομικό βιβλίο-τούβλο των 300 ή 400 σελίδων, με περίεργη πλοκή που μπερδεύει και κουράζει τον/την αναγνώστη/τρια. Θα μπορούσε να το προωθήσει μέσω των κατεστημένων δομών που κινείται σήμερα η λογοτεχνική παραγωγή, ακόμα και η πιο "εναλλακτική" ή κυρίως αυτή. Όμως αν έχεις την αίσθηση του μέτρου και εμπιστοσύνη στις δυαντότητες της τέχνης σου τέτοιες κακοτοπιές ξέρεις πως να τις αποφύγεις.

Με λίγα λόγια, στο «Κύκλωμα» έχουμε ένα καλογραμμένο και καθόλου φλύαρο βιβλίο που καθηλώνει τους αναγνώστες, όχι με την πλοκή του - αν και δεν είναι ανάξια λόγου αλλά με τον τρόπο που περιγράφει εικόνες, πρόσωπα και καταστάσεις. Με το μάτι ενός ανθρώπου που γνωρίζει το υλικό του τόσο από την καλή, όσο και από την ανάποδη. Θυμίζει, και αυτό το λέω για καλό, τις σκληρές αστυνομικές ιστορίες των παλιών βιβλίων τσέπης, που τόσο αρέσουν στον συγγραφέα, και αυτό αποτελεί εγγύηση για μια ολοκληρωμένη αναγνωστική απόλαυση.

[Timos Stefanopoulos · Rating 5 out of 5]

Η νέα συγγραφική προσπάθεια του Γιώργου Σταφυλά έχει πάλι σε πρωταγωνιστικό ρόλο τον δραστήριο ,μαχητικό και ασυμβίβαστο με την εποχή μας αστυνόμο Λάμπρου. Μυθιστόρημα με γρήγορη πλοκή σε βάζει απευθείας στο κλίμα του τι θα συναντήσεις. Αλυσιδωτές αντιδράσεις και εναλλαγή συναισθημάτων δένουν κόμπο τα συναισθήματα του αναγνώστη που μέσα στις σελίδες του βιβλίου βλέπει να ξετυλίγονται εικόνες του υποκόσμου της Αθήνας. Ο αστυνόμος Λάμπρου προσπαθεί μέσα από μια σειρά από γεγονότα να ξετυλίξει τον μίτο της Αριάδνης και να φτάσει στον στόχο του που είναι η εύρεση και σύλληψη του ενόχου.
Γρήγορες εναλλαγές , αγωνιώδης πλοκή, ευκολοδιάβαστο και ενδιαφέρον noir.

[Γιώργος Σταφυλάς]

Το Κύκλωμα ειναι το μοναδικό βιβλίο στην Ελλάδα που τολμάει να φωτογραφιζει μια πολύκροτη και πασίγνωστη ιστορία του αστυνομικου δελτίου καθως επίσης πρόσωπα και πρααγματα πολυ γνωστά στον διεφθαρμένο τόπο που λέγεται Ελλάδα. Ο Λάμπρου ειναι ενας πραγματικός άγγελος εκδικητής με σκοπό να φέρει την κάθαρση στο Αθηναϊκό sin city. Το Κύκλωμα αποτελεί μια απο τις πιο πιστες αναπαραστάσεις της λειτουργίας του υπόκοσμου και της διααπλοκής του με επιχειρηματίες και πολιτικούς!

[Christina Sagka · Rating 5 out of 5]

Έχοντας διαβάσει και τη Συγκάλυψη, είδα το νέο βιβλίο σαν συνέχεια του πρώτου , όσον αφορά τους χαρακτήρες, το δυναμισμό και την πλοκή. Διαβάζοντάς το ,αισθάνθηκα σα να έβλεπα ένα φιλμ νουάρ. Μου έκανε εντύπωση η ζωντάνια των χαρακτήρων και η συναρπαστική πλοκή. Δεν σε αφήνει να βαρεθείς, είναι σφιχτή η δομή της αφήγησης . Περιμένω την συνέχεια!

[Louk · Rating 5 out of 5]

Ένα καθαρόαιμο αστυνομικό βιβλίο, με έναν old fashioned ήρωα, βγαλμένο από noir παλιότερων εποχών. Ο ήρωας είναι ένας αστυνομικός με υψηλή αίσθηση καθήκοντος και εντελώς ανθρώπινος,χωρις ιδιαίτεροτητες και εμμονές. Τα γεγονότα εξελίσσονται σε μια κοινωνία ηθικά καταρρακωμενη και απόλυτα συνυφασμένα με το σήμερα. Σε γενικές γραμμές το ευχαριστήθηκα.

[Teodoros Zoubos · Rating 5 out of 5]

Ο Γιώργος Σταφυλάς έχει ένα μοναδικό τρόπο να παρουσιάζει την ιστορία του στον χώρο του Crime fiction, καθώς σε πείθει ότι δεν αφηγείται μια φανταστική ιστορία, αλλά γεγονότα που έχει ζήσει. Το "Κύκλωμα" θα μπορούσε να ήταν ένα συγκεκαλλυμένο πολυσέλιδο αστυνομικό ρεπορτάζ και όχι μια μυθοπλασία. Όσο για το τέλος, δεν έχω λόγια.... Just wait for it!

[Dimitra Patsi · Rating 5 out of 5]

Γρήγορο, με υπόθεση έντονη, σου κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος!!!. Διαβάζουμε ξένους συγγραφείς και τελικά οι Έλληνες δεν υπολείπονταν σε τίποτα. Τουναντιον θα έλεγα. Είναι το δεύτερο βιβλίο του συγγραφέα που διαβάζω. 2 στα δύο...
Είμαι πλέον φαν...

[Χρίστος Σταθόπουλος · Rating 5 out of 5]

Εξαιρετικό!!!

[Mare · Rating 5 out of 5]

Υπέροχο βιβλίο, πέρα από τα τετριμμένα που σε βάζει σε σκέψεις για το τι συμβαίνει γύρω μας.

[Κατερίνα · Rating 3 out of 5]

Ο Γιώργος έχει πολύ καλή πένα που φαίνεται στα μετέπειτα βιβλία του, πολύ περισσότερο.

[Γιώργος Ζαχαράκης · Rating 5 out of 5]

Πολύ καλό αστυνομικό μυθιστόρημα με εξαιρετική πλοκή που θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί αληθινή υπόθεση της νεοελληνικής πραγματικότητας. Σε βγάζει από το κέλυφος της ψεύτικης/εικονικής κανονικότητας της καθημερινής ζωής του καταναλωτή/εργαζομένου και σε εισάγει στην ψυχρότητα του νόμου της ζούγκλας που επικρατεί σε πολλές πτυχές της σημερινής ανίερης και ανερμάτιστης ζωής και ψυχοσύνθεσης.

[Χρήστος Γιαννάκενας · Rating 4 out of 5]

Το Κύκλωμα είναι ένα κλασικό νουάρ που ενώνει το hardboiled με το αστικό αστυνομικό των Κορίνη και Μαρή, δείχνοντας να στοχεύει σε μια ιστορία που θα σε κάνει να περάσεις καλά, με μια ενδιαφέρουσα πλοκή που θα σε κρατήσει, κεφάλαιο το κεφάλαιο, μέχρι το τέλος. Πρόκειται για μια καλή δουλειά, που σίγουρα θα χαρίσει στον αναγνώστη κάποιες ευχάριστες ώρες, καθώς και μια γεύση πικρού τσιγάρου μετά την τελευταία σελίδα.

Περισσότερα στο: https://diastixo.gr/kritikes/elliniki...