What do you think?
Rate this book
จรดรัก
จากการพบกันในวัยเยาว์
จากคนที่สวนกันไปมาบนเส้นทางแห่งศิลปะ
จากคนที่เคยเป็นดั่งดวงดาวที่ไม่อาจแตะต้อง
กลายเป็นแรงบัลดาลให้ใจไม่ย่อท้อ
และเป็นแรงสนับสนุนให้ก้าวต่อไป
จากหมึกที่จรดเขียนชื่อลงบนปิ่น
กลายมาเป็นความรู้สึกที่จรดรักเข้ามาในจิตใจ...
ขอเชิญทุกท่านเข้ามาพบเรื่องราวความรักของเกอิชาและนักแสดงคาบุกิดาวรุ่งกันเถิด
จากคนที่สวนกันไปมาบนเส้นทางแห่งศิลปะ
จากคนที่เคยเป็นดั่งดวงดาวที่ไม่อาจแตะต้อง
กลายเป็นแรงบัลดาลให้ใจไม่ย่อท้อ
และเป็นแรงสนับสนุนให้ก้าวต่อไป
จากหมึกที่จรดเขียนชื่อลงบนปิ่น
กลายมาเป็นความรู้สึกที่จรดรักเข้ามาในจิตใจ...
ขอเชิญทุกท่านเข้ามาพบเรื่องราวความรักของเกอิชาและนักแสดงคาบุกิดาวรุ่งกันเถิด
322 pages, Paperback
First published December 1, 2019
2 people are currently reading
6 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
January 6, 2020
โดยปกติไม่ค่อยนิยมเรื่องราวที่ตัวเอกมีช่วงเวลาในการดำเนินชีวิตยาวนาน ประเภท เกิด แก่ เจ็บ ตาย ส่วนใหญ่เราจะอินกับประเภทหยิบเหตุการณ์บางช่วงมาเล่า แล้วอาจแฟลชแบ็คไปในอดีตมากกว่า
จรดรักเป็นนิยายแนววงเวียนชีวิต (นิยามของดิฉัน) เรื่องราวในยุคเมย์จิของคู่พระนาง ไมโกะสาว และหนุ่มนักแสดงคาบุกิตัวท็อปในบทอนนะกาตะแห่งมิยากาว่าโจ-ฮานะมาจิ จังหวัดเกียวโต เริ่มเล่าตั้งแต่ฝ่ายหญิงที่เพิ่งเดบิวเป็นไมโกะ ได้รับเชิญเข้าไปชมละครคาบุกิในช่วงเดือน 12 ซึ่งเป็นช่วงเทศกาลประจำปีเก๋ๆ คือหลังดูจบ เหล่าไมโกะเท่านั้นจะได้มีโอกาสเข้าไปขอลายเซ็นต์กับนักแสดงคนโปรดในห้องแต่งตัว ให้เขาเซ็นต์บนปิ่น แล้วนางก็จะปักปิ่นอันนั้นตลอดทั้งเดือน เพื่อขิง เอ้ย โปรโมทซึ่งกันและกัน (และมันก็เป็นธรรมเนียมที่มีจริงด้วยล่ะ อิอิ) จากนั้นก็เป็นช่วงจีบกัน มีอุปสรรค ผ่านอุปสรรค มีลูก มีอุปสรรค ผ่านอุปสรรค ลูกโต ฯลฯ
ด้วยจำนวนหน้าไม่เยอะ เรื่องจึงดำเนินค่อนข้างไว เน้นเหตุการณ์สำคัญหลักๆ แต่ก็ยังเก็บอรรถรสได้อย่างไม่ตกหล่น
อนึ่ง เนื่องจากนักเขียนเป็นคนไทย และออกผลงานเป็นเล่มมาแล้วอย่าง The Willow World บทความแนวสารคดีชีวิตของเหล่าเกโกะ/ไมโกะ ตั้งแต่ต้นกำเนิด การเข้าสำนัก มารยาท การฝึกรำ การแยกประเภท พิธีกรรม เครื่องแต่งกาย เพลงประกอบ การละเล่น ฯลฯ แบบละเอียด แต่เนื่องจากเล่มนั้นมีพิมพ์ผิดเยอะมาก เราจึงผิดหวังนิดหน่อย และทำให้ไม่ได้หวังอะไรมากกับเล่มนี้ ที่จริงก็รอดูด้วยซ้ำว่าจะเอาอยู่ไหม เพราะเป็นนิยายเรื่องแรกของผู้เขียนด้วย
อย่างไรก็ตาม หลังอ่านไปค่อนเล่ม ต้องอุทานว่า คุณพระ! ความวรรณศิลป์ ทักษะการเลือกใช้คำบรรยายสภาพแวดล้อมนี่ร้ายกาจทีเดียว เวลานำมาใช้คั่นจังหวะในช่วงตัวละครสนทนากันก็ลงตัวเหมาะสม หาข้อผิดพลาดได้น้อย (แต่ก็ยังมีคำผิดนะจ๊ะ) ส่วนตัวที่เราเจอจังๆ มีอยู่สองคำ ไม่แน่ใจว่าคนอื่นอ่านจะรู้สึกเหมือนกันหรือไม่ ตอนที่ตัวละครบอกรู้สึกอุ่นเหมือนอยู่หน้า "เตาผิง" ภาพซานตาครอสมุดเตาผิงนี่ลอยมาเลยจ้าา ควรจะเป็นเตาถ่านดีบ่ หรือในบ้านตระกูลคาบุกิที่สืบทอดมาตั้งแต่ยุคเอโดะจะมีเตาผิง? แต่ในหน้าอื่นหล่อนยังใช้เตาถ่านผิงไฟกันอยู่เลยอ่ะค่ะ (อีกคำนึกไม่ออกละ)
แล้วก็คำศัพท์บางคำใช่บ่อยมาก เช่น วสันต์ (ฤดูใบไม้ผลิ) ใช้แทนทั้งฤดู และเรื่องกามกิจ (ลมวสันต์ ภาพวสันต์) หลายช่วงใช้ใกล้ๆ กันแบบค่อนข้างถี่ เสียอรรถรสเล็กน้อย
แต่อย่างไรก็ดี โดยรวมเราชอบนะ ความเนียนในการใส่ข้อมูลเข้ามาในเนื้อเรื่องก็ทำได้ดี ไม่รู้สึกเหมือนถูกยัดเยียด อ่านได้ง่ายสบาย ด้านหลังมีปทานุกรมด้วย แต่ถ้าจะให้ดีแนะนำให้อ่านเล่มโลกของต้นหลิวก่อน ต่อด้วยเล่ม "เกอิชา ดอกไม้ในโลกของต้นหลิว" และก็เล่ม "ชีวิตเกอิชา" ตามด้วยมังงะ "เส้นทางฝันของเกอิชา" จากนั้นดูหนัง "Lady Maiko" "Sakuran" (อันนี้เป็นเรื่องยูโจะ) ประมาณนี้ ดูจบหมดนี่ก็จะเห็นทุกอย่างสวยงาม ชักอยากจะควงพัด ... อะไรนะ ยังมีอีกเรื่องเหรอ "Memoirs of a Geisha" ซายูริ โดยจางซี่ยี่ และฮัทสึโมโม่ของคุณแม่กงลี่ / me เริ่มทาปาก
จรดรักเป็นนิยายแนววงเวียนชีวิต (นิยามของดิฉัน) เรื่องราวในยุคเมย์จิของคู่พระนาง ไมโกะสาว และหนุ่มนักแสดงคาบุกิตัวท็อปในบทอนนะกาตะแห่งมิยากาว่าโจ-ฮานะมาจิ จังหวัดเกียวโต เริ่มเล่าตั้งแต่ฝ่ายหญิงที่เพิ่งเดบิวเป็นไมโกะ ได้รับเชิญเข้าไปชมละครคาบุกิในช่วงเดือน 12 ซึ่งเป็นช่วงเทศกาลประจำปีเก๋ๆ คือหลังดูจบ เหล่าไมโกะเท่านั้นจะได้มีโอกาสเข้าไปขอลายเซ็นต์กับนักแสดงคนโปรดในห้องแต่งตัว ให้เขาเซ็นต์บนปิ่น แล้วนางก็จะปักปิ่นอันนั้นตลอดทั้งเดือน เพื่อขิง เอ้ย โปรโมทซึ่งกันและกัน (และมันก็เป็นธรรมเนียมที่มีจริงด้วยล่ะ อิอิ) จากนั้นก็เป็นช่วงจีบกัน มีอุปสรรค ผ่านอุปสรรค มีลูก มีอุปสรรค ผ่านอุปสรรค ลูกโต ฯลฯ
ด้วยจำนวนหน้าไม่เยอะ เรื่องจึงดำเนินค่อนข้างไว เน้นเหตุการณ์สำคัญหลักๆ แต่ก็ยังเก็บอรรถรสได้อย่างไม่ตกหล่น
อนึ่ง เนื่องจากนักเขียนเป็นคนไทย และออกผลงานเป็นเล่มมาแล้วอย่าง The Willow World บทความแนวสารคดีชีวิตของเหล่าเกโกะ/ไมโกะ ตั้งแต่ต้นกำเนิด การเข้าสำนัก มารยาท การฝึกรำ การแยกประเภท พิธีกรรม เครื่องแต่งกาย เพลงประกอบ การละเล่น ฯลฯ แบบละเอียด แต่เนื่องจากเล่มนั้นมีพิมพ์ผิดเยอะมาก เราจึงผิดหวังนิดหน่อย และทำให้ไม่ได้หวังอะไรมากกับเล่มนี้ ที่จริงก็รอดูด้วยซ้ำว่าจะเอาอยู่ไหม เพราะเป็นนิยายเรื่องแรกของผู้เขียนด้วย
อย่างไรก็ตาม หลังอ่านไปค่อนเล่ม ต้องอุทานว่า คุณพระ! ความวรรณศิลป์ ทักษะการเลือกใช้คำบรรยายสภาพแวดล้อมนี่ร้ายกาจทีเดียว เวลานำมาใช้คั่นจังหวะในช่วงตัวละครสนทนากันก็ลงตัวเหมาะสม หาข้อผิดพลาดได้น้อย (แต่ก็ยังมีคำผิดนะจ๊ะ) ส่วนตัวที่เราเจอจังๆ มีอยู่สองคำ ไม่แน่ใจว่าคนอื่นอ่านจะรู้สึกเหมือนกันหรือไม่ ตอนที่ตัวละครบอกรู้สึกอุ่นเหมือนอยู่หน้า "เตาผิง" ภาพซานตาครอสมุดเตาผิงนี่ลอยมาเลยจ้าา ควรจะเป็นเตาถ่านดีบ่ หรือในบ้านตระกูลคาบุกิที่สืบทอดมาตั้งแต่ยุคเอโดะจะมีเตาผิง? แต่ในหน้าอื่นหล่อนยังใช้เตาถ่านผิงไฟกันอยู่เลยอ่ะค่ะ (อีกคำนึกไม่ออกละ)
แล้วก็คำศัพท์บางคำใช่บ่อยมาก เช่น วสันต์ (ฤดูใบไม้ผลิ) ใช้แทนทั้งฤดู และเรื่องกามกิจ (ลมวสันต์ ภาพวสันต์) หลายช่วงใช้ใกล้ๆ กันแบบค่อนข้างถี่ เสียอรรถรสเล็กน้อย
แต่อย่างไรก็ดี โดยรวมเราชอบนะ ความเนียนในการใส่ข้อมูลเข้ามาในเนื้อเรื่องก็ทำได้ดี ไม่รู้สึกเหมือนถูกยัดเยียด อ่านได้ง่ายสบาย ด้านหลังมีปทานุกรมด้วย แต่ถ้าจะให้ดีแนะนำให้อ่านเล่มโลกของต้นหลิวก่อน ต่อด้วยเล่ม "เกอิชา ดอกไม้ในโลกของต้นหลิว" และก็เล่ม "ชีวิตเกอิชา" ตามด้วยมังงะ "เส้นทางฝันของเกอิชา" จากนั้นดูหนัง "Lady Maiko" "Sakuran" (อันนี้เป็นเรื่องยูโจะ) ประมาณนี้ ดูจบหมดนี่ก็จะเห็นทุกอย่างสวยงาม ชักอยากจะควงพัด ... อะไรนะ ยังมีอีกเรื่องเหรอ "Memoirs of a Geisha" ซายูริ โดยจางซี่ยี่ และฮัทสึโมโม่ของคุณแม่กงลี่ / me เริ่มทาปาก
Displaying 1 of 1 review