What do you think?
Rate this book
Winteruren
Een ontroerende roman met een vleugje humor over ontluikende liefde, onderdrukte verlangens en het verglijden van de jaren.
Richard, een man die zijn vader in de Eerste Wereldoorlog verloor, ontvangt een postkaart van zijn jeugdliefde Josephine. Ze wil hem nog een laatste keer ontmoeten. Net op dat moment ligt zijn vrouw Anna-Maria op sterven.
Door de ogen van Richard maakt de lezer de grote gebeurtenissen van de twintigste eeuw mee: beide wereldoorlogen, de Koude Oorlog, de wereldexpositie in Brussel en de val van de Berlijnse Muur.
Een aangrijpend verhaal waarin de geschiedenis tot leven komt.
Winnaar van de Indie Award 2018: “Meest memorabele personage”
Meest gelauwerde boek van de Indie Awards 2018.
Richard, een man die zijn vader in de Eerste Wereldoorlog verloor, ontvangt een postkaart van zijn jeugdliefde Josephine. Ze wil hem nog een laatste keer ontmoeten. Net op dat moment ligt zijn vrouw Anna-Maria op sterven.
Door de ogen van Richard maakt de lezer de grote gebeurtenissen van de twintigste eeuw mee: beide wereldoorlogen, de Koude Oorlog, de wereldexpositie in Brussel en de val van de Berlijnse Muur.
Een aangrijpend verhaal waarin de geschiedenis tot leven komt.
Winnaar van de Indie Award 2018: “Meest memorabele personage”
Meest gelauwerde boek van de Indie Awards 2018.
240 pages, Paperback
Published February 14, 2020
2 people are currently reading
56 people want to read
About the author
Filip Bastien
4 books20 followersFilip Bastien (Eeklo, 1962) studeerde informatica aan de Katholieke Universiteit van Leuven.
Hij werkt als systeembeheerder bij Smals en woont met zijn vrouw Annie in Werchter.
Als auteur is Filip een laatbloeier. Pas op zijn vijftigste begon hij aan zijn eerste roman, Winteruren.
Winteruren werd genomineerd als ‘beste boek 2018’, zowel voor de jury als voor het publiek, voor de Indie Awards – de prijs voor onafhankelijke uitgevers. Het boek won de juryprijs van het meest memorabele hoofdpersonage 2018 - meteen ook de eerste (en voorlopig enige) Indie Award voor een Vlaming.
Hij werkt als systeembeheerder bij Smals en woont met zijn vrouw Annie in Werchter.
Als auteur is Filip een laatbloeier. Pas op zijn vijftigste begon hij aan zijn eerste roman, Winteruren.
Winteruren werd genomineerd als ‘beste boek 2018’, zowel voor de jury als voor het publiek, voor de Indie Awards – de prijs voor onafhankelijke uitgevers. Het boek won de juryprijs van het meest memorabele hoofdpersonage 2018 - meteen ook de eerste (en voorlopig enige) Indie Award voor een Vlaming.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 31 reviews
February 17, 2020
We schrijven eind december 1989. Voor hoofdpersonnage Richard Van Waeyenberghe is er geen feest. Zijn Anna-Maria ligt op sterven. En dan vindt hij plots een Russische postkaart van een oude jeugdliefde in de bus: de laatste van de vele die ze hem gedurende jaren stuurde, zo schrijft ze.
Hier begint dan het verhaal van Richard, Anna-Maria en Josephine en hun leven voor tijdens en na de oorlog.
Het is een fictief verhaal gebaseerd op waargebeurde feiten die mij toch wel geïntrigeerd hebben ook al lees ik niet zo graag verhalen die over de oorlog gaan of waargebeurd zijn. Filip heeft mij door zijn schrijf- en vertelstijl, door van het heden naar het verleden te springen wel geboeid kunnen houden. En heb ik dit boek met veel plezier gelezen
Ik heb vooral genoten van de Richard's avonturen tijdens de wereldexpo '58 te Brussel, en hoe Anna-Maria en Josephine vechten om zijn liefde. De periode dat Richard in Breendonk zat heeft mij vooral doen beseffen hoe gruwelijk mensen kunnen zijn als er oorlog is en je niet weet wie je wel of niet kan vertrouwen.
Het boek is een heruitgave met een nieuwe cover, toffe foto's binnenin en een nieuwe lay-out. Een zeer geslaagde vernieuwing volgens mij.
https://leuk-lezen.webnode.be/l/winte...
Hier begint dan het verhaal van Richard, Anna-Maria en Josephine en hun leven voor tijdens en na de oorlog.
Het is een fictief verhaal gebaseerd op waargebeurde feiten die mij toch wel geïntrigeerd hebben ook al lees ik niet zo graag verhalen die over de oorlog gaan of waargebeurd zijn. Filip heeft mij door zijn schrijf- en vertelstijl, door van het heden naar het verleden te springen wel geboeid kunnen houden. En heb ik dit boek met veel plezier gelezen
Ik heb vooral genoten van de Richard's avonturen tijdens de wereldexpo '58 te Brussel, en hoe Anna-Maria en Josephine vechten om zijn liefde. De periode dat Richard in Breendonk zat heeft mij vooral doen beseffen hoe gruwelijk mensen kunnen zijn als er oorlog is en je niet weet wie je wel of niet kan vertrouwen.
Het boek is een heruitgave met een nieuwe cover, toffe foto's binnenin en een nieuwe lay-out. Een zeer geslaagde vernieuwing volgens mij.
https://leuk-lezen.webnode.be/l/winte...
March 18, 2020
Voor mij persoonlijk een moeilijk te volgen boek. Aangezien ikzelf al een enorm warhoofd ben, werd er teveel gewisseld in het verhaal. Vooral naar het einde toe kon ik nog moeilijk volgen tussen de verschillende jaartallen. Gelukkig was er wel de nodige humor aanwezig, waardoor ik niet opgaf. Dus geen spijt dat ik het een kans heb gegeven.
March 10, 2019
Mijn eerste gedachten bij het dichtslaan van dit boek was: "wauw. Wat een leven moet Richard gehad hebben met die up´s en vele down’s". Respect!
Filip neemt je mee in het leven van Richard van Waeyenberghe. waar hij al hunkerend naar de ware liefde door het leven gaat. Houdt het dan nooit op? Dat gaat door het hoofd deze 74-jarige man en ik snap hem. Steeds opnieuw komt Josephine, zijn jeugdvriendin op zijn pad en keer op keer verliezen ze elkaar weer uit het oog. En dan krijgt hij een kaart in de bus. De laatste kans om haar te ontmoeten. Net op dat moment ligt zijn vrouw Anna-Maria op sterven. Wat ga je doen?
Op sommige momenten vond ik het boek lastig om te lezen. Niet omdat het een moeilijk boek is. Maar omdat ik als Nederlandse Friezin sommige Vlaamse woorden gewoonweg niet kende. Maar daarin was Google mijn beste vriend ;)
Ondanks dat was het een heerlijk boek om te lezen. Het neemt je mee door het in mijn ogen moeilijke leven van Richard, die veel grote gebeurtenissen in Europa meegemaakt heeft. Richard kreeg in mijn hoofd het gezicht van mijn eigen opa, die ook menig tegenslag in het leven te verduren heeft gehad. Daardoor maakte het dit verhaal nog meer echt!
Het tijdhoppen in het boek was in het begin wat lastig inkomen, maar naarmate het boek verder kwam, ben ik er helemaal ingezogen. Dit boek is zeker het lezen waard..
En wat een prachtige quote stond er voorin het boek. Die wil ik ook nog even met jullie delen.
“Des winters lijken de dagen zich voort te slepen. Donker zijn ze louter opgelicht opgelicht door feestjes en gesprekken om de engte tussen Herfst en Lente te overbruggen”.
@Filip, wat heb jij een prettige schrijfstijl en een fijn lettertype gekozen voor je boek. Je hebt de nominatie voor beste boek 2018 van de Indie Awards zeker verdiend met dit boek.
Filip neemt je mee in het leven van Richard van Waeyenberghe. waar hij al hunkerend naar de ware liefde door het leven gaat. Houdt het dan nooit op? Dat gaat door het hoofd deze 74-jarige man en ik snap hem. Steeds opnieuw komt Josephine, zijn jeugdvriendin op zijn pad en keer op keer verliezen ze elkaar weer uit het oog. En dan krijgt hij een kaart in de bus. De laatste kans om haar te ontmoeten. Net op dat moment ligt zijn vrouw Anna-Maria op sterven. Wat ga je doen?
Op sommige momenten vond ik het boek lastig om te lezen. Niet omdat het een moeilijk boek is. Maar omdat ik als Nederlandse Friezin sommige Vlaamse woorden gewoonweg niet kende. Maar daarin was Google mijn beste vriend ;)
Ondanks dat was het een heerlijk boek om te lezen. Het neemt je mee door het in mijn ogen moeilijke leven van Richard, die veel grote gebeurtenissen in Europa meegemaakt heeft. Richard kreeg in mijn hoofd het gezicht van mijn eigen opa, die ook menig tegenslag in het leven te verduren heeft gehad. Daardoor maakte het dit verhaal nog meer echt!
Het tijdhoppen in het boek was in het begin wat lastig inkomen, maar naarmate het boek verder kwam, ben ik er helemaal ingezogen. Dit boek is zeker het lezen waard..
En wat een prachtige quote stond er voorin het boek. Die wil ik ook nog even met jullie delen.
“Des winters lijken de dagen zich voort te slepen. Donker zijn ze louter opgelicht opgelicht door feestjes en gesprekken om de engte tussen Herfst en Lente te overbruggen”.
@Filip, wat heb jij een prettige schrijfstijl en een fijn lettertype gekozen voor je boek. Je hebt de nominatie voor beste boek 2018 van de Indie Awards zeker verdiend met dit boek.
February 24, 2020
Samenvatting
Het is in december van het jaar 1989 als Richard Van Waeyenberghe, 74-jaar oud een prentbriefkaart met op de voorkant de peperkoeken kerken van Leningrad van zijn Josefientje in zijn hand heeft en daardoor terug gezogen wordt in het verleden. Het vreemde is dat er op de kaart staat: ‘wellicht mijn allerlaatste’ en dit doet vermoeden dat er meer kaarten en of brieven zijn verstuurd die hij niet heeft ‘gekregen’. Zou zijn vrouw, nu op het sterfbed liggend ze achtergehouden hebben? En is dit de laatste kans om Fientje, de liefde van zijn leven nog eenmaal te ontmoeten? Dilemma, je kunt niet bij je vrouw weg op dit cruciale moment, maar je wilt wel de kans krijgen om nog eenmaal je jeugdliefde te ontmoeten.
Quote: ‘Tenzij…Anna-Maria beschouwde de postbus als haar persoonlijke territorium. Het enige sleuteltje ervan hing aan haar sleutelbos.’
Mijn mening
Het was even wennen omdat het verhaal steeds terug in de tijd ging en dat maakte het moeilijk om dit verhaal te begrijpen in het begin, net alsof alles midden in een zin afgekapt was. Pas later in het boek begon het boek me te pakken en kon ik het verhaal beter volgen. Het gaat over een leven van vallen en opstaan, veel meemaken en overleven. Fijn dat Filip het verhaal van zijn grootvader met een groot publiek heeft gedeeld.
Conclusie
Het is een boek dat een verhaal verteld over een leven die niet gemakkelijk is geweest, de liefde van je leven die steeds uit je leven glipt en daardoor een andere keuze maakt, hoe hij beide oorlogen heeft beleeft en wat hij daar heeft meegemaakt. Een eeuw aan leven dat verteld wordt doormiddel van terugblikken. Het boek is prachtig uitgevoerd met mooie oude zwart/witte foto's die bij de verhaallijn passen.
Het is in december van het jaar 1989 als Richard Van Waeyenberghe, 74-jaar oud een prentbriefkaart met op de voorkant de peperkoeken kerken van Leningrad van zijn Josefientje in zijn hand heeft en daardoor terug gezogen wordt in het verleden. Het vreemde is dat er op de kaart staat: ‘wellicht mijn allerlaatste’ en dit doet vermoeden dat er meer kaarten en of brieven zijn verstuurd die hij niet heeft ‘gekregen’. Zou zijn vrouw, nu op het sterfbed liggend ze achtergehouden hebben? En is dit de laatste kans om Fientje, de liefde van zijn leven nog eenmaal te ontmoeten? Dilemma, je kunt niet bij je vrouw weg op dit cruciale moment, maar je wilt wel de kans krijgen om nog eenmaal je jeugdliefde te ontmoeten.
Quote: ‘Tenzij…Anna-Maria beschouwde de postbus als haar persoonlijke territorium. Het enige sleuteltje ervan hing aan haar sleutelbos.’
Mijn mening
Het was even wennen omdat het verhaal steeds terug in de tijd ging en dat maakte het moeilijk om dit verhaal te begrijpen in het begin, net alsof alles midden in een zin afgekapt was. Pas later in het boek begon het boek me te pakken en kon ik het verhaal beter volgen. Het gaat over een leven van vallen en opstaan, veel meemaken en overleven. Fijn dat Filip het verhaal van zijn grootvader met een groot publiek heeft gedeeld.
Conclusie
Het is een boek dat een verhaal verteld over een leven die niet gemakkelijk is geweest, de liefde van je leven die steeds uit je leven glipt en daardoor een andere keuze maakt, hoe hij beide oorlogen heeft beleeft en wat hij daar heeft meegemaakt. Een eeuw aan leven dat verteld wordt doormiddel van terugblikken. Het boek is prachtig uitgevoerd met mooie oude zwart/witte foto's die bij de verhaallijn passen.
January 27, 2021
Winteruren, een fictief verhaal met waargebeurde elementen.
In zijn boek Winteruren, doet Filip Bastien het verhaal van Richard van Waeyenberghe.
Het is het jaar 1989. Terwijl Richard aan het ziekbed (sterfbed) van zijn vrouw Anna zit, ontvangt hij een brief van zijn jeugdliefde Josephine (Fientje).
Deze brief is de aanzet tot vele overdenkingen van Richard. We leren hem kennen tijdens zijn jeugdjaren, tijdens de oorlog – waar hij gevangen genomen werd en in kamp Breendonk terecht kwam – tijdens de wereldexpositie in 1958 en hoe hij uiteindelijk met Anna is getrouwd.
We lezen ook meer over zijn relatie met beide vrouwen en hoe die twee het leven van Richard door hun handelingen hebben beïnvloed.
Zal Richard uiteindelijk op het verzoek van Josephine ingaan, want ze wil hem graag nog één keertje zien. En wat zal hij van haar nog allemaal te weten komen?
Mooi boek, maar door de wissels in tijd wel nodig om je hoofd erbij te houden.
Best wel een pakkend verhaal. Ondanks de ernst (de oorlog, het strafkamp, Richard heeft best wel wat meegemaakt) is er ook plaats een stukje vrolijkheid.
Alsof dat niet voldoende was, deden de regenbogen hun best om de stemming nog wat op te krikken. Alles was er om die zomerdag de gelukkigste in mijn leven te maken
Bastien heeft een beeldende manier van schrijven. De lezer voelt zich goed betrokken bij wat Richard meemaakt. Dat het boek in de ik-vorm is geschreven zal hier ook wel toe bijdragen.
Het boek “Winteruren” is niet waargebeurd, maar kon het echt “wel” geweest zijn.
Deze debuutroman krijgt van mij 4 sterren.
In zijn boek Winteruren, doet Filip Bastien het verhaal van Richard van Waeyenberghe.
Het is het jaar 1989. Terwijl Richard aan het ziekbed (sterfbed) van zijn vrouw Anna zit, ontvangt hij een brief van zijn jeugdliefde Josephine (Fientje).
Deze brief is de aanzet tot vele overdenkingen van Richard. We leren hem kennen tijdens zijn jeugdjaren, tijdens de oorlog – waar hij gevangen genomen werd en in kamp Breendonk terecht kwam – tijdens de wereldexpositie in 1958 en hoe hij uiteindelijk met Anna is getrouwd.
We lezen ook meer over zijn relatie met beide vrouwen en hoe die twee het leven van Richard door hun handelingen hebben beïnvloed.
Zal Richard uiteindelijk op het verzoek van Josephine ingaan, want ze wil hem graag nog één keertje zien. En wat zal hij van haar nog allemaal te weten komen?
Mooi boek, maar door de wissels in tijd wel nodig om je hoofd erbij te houden.
Best wel een pakkend verhaal. Ondanks de ernst (de oorlog, het strafkamp, Richard heeft best wel wat meegemaakt) is er ook plaats een stukje vrolijkheid.
Alsof dat niet voldoende was, deden de regenbogen hun best om de stemming nog wat op te krikken. Alles was er om die zomerdag de gelukkigste in mijn leven te maken
Bastien heeft een beeldende manier van schrijven. De lezer voelt zich goed betrokken bij wat Richard meemaakt. Dat het boek in de ik-vorm is geschreven zal hier ook wel toe bijdragen.
Het boek “Winteruren” is niet waargebeurd, maar kon het echt “wel” geweest zijn.
Deze debuutroman krijgt van mij 4 sterren.
January 9, 2022
Zeer mooi en sterk geschreven liefdesverhaal. Een man huwde de vrouw die niet zijn echte keuze was. Stukje bij beetje wordt ontrafeld hoe dit kon gebeuren.
Filip Bastien neemt de lezer mee in het verleden met Expo '58 als spil en het heden. Pakkend einde.
Filip Bastien neemt de lezer mee in het verleden met Expo '58 als spil en het heden. Pakkend einde.
November 20, 2019
Ik kreeg de kans om vóór een boekentoer georganiseerd door de FBgroep “Boeken toer, lezen en recenseren van boeken van onbekende schrijvers” dit boek te lezen. Het is een forum om het leesvirus te verspreiden en waar auteurs hun boeken beschikbaar stellen voor een boekentoer. WINTERUREN. Ver achter de klaprozen horizon is een prachtig roman geschreven door Filip Bastien. Deze roman werd genomineerd voor verschillende Indie Awards. Hij won onder andere de juryprijs voor het meest memorabele hoofdpersonage 2018. Dit personage “Richard” was een inspiratiebron waarbij de auteur zich heeft laten beïnvloeden door zijn eigen grootvader. Bij aanvang van het boek was het voor mij even moeilijk. We maken kennis met Richard op verschillende momenten doorheen zijn leven. Het springen doorheen de tijden maakte het voor mij wat verwarrend maar ik paste mij toch vrij snel aan net door zijn mooie manier van alles neer te schrijven. Doorheen de gebeurtenissen maken we kennis met Josephine en Anna-Maria. Beide vrouwen spelen cruciale rollen doorheen Richard zijn leven en beide vrouwen vinden de weg naar zijn hart. Maar wie is nu de ware liefde? Telkens door speling van het lot scheiden en verbinden hun wegen met elkaar, je krijgt sympathie voor alle partijen en je voelt mee met de twijfel in het hart van Richard. En toen was er WOII, Richard gaat in het verzet, wordt verraden en beland in Breendonk. Een strafkamp met de bijnaam “Het kamp van de waanzin” had zijn naam niet gestolen. De angsten, het verdriet, de wanhoop, de pijnen je voelt ze gewoon tussen het lezen door. Ik wist niet dat het ford van Breendonk zo een verschrikkelijk concentratiekamp was met een eigen folterkamer. Ook hier kruisen de wegen van de drie, om ook weer te scheiden door toedoen van... Wat is dat toch tussen Anna-Maria en Josephine? De antwoorden krijg je doorheen de hoofdstukken door. Winteruren is voor mij een geweldig debuut van een prachtauteur. Het is zeker 5 sterren waard en een must read. De rode draad mag dan wel de zoektocht van Richard naar ware liefde zijn, de gruwel van WOII is hier zo goed beschreven en mag nooit vergeten worden.
July 22, 2020
Filip Bastien is een Vlaamse auteur woonachtig in Werchter. Hij begon zijn schrijversactiviteiten pas op zijn achtenveertigste levensjaar. Winteruren is zijn debuutboek.
De auteur grijpt terug naar zijn eigen familie, door zijn grootvader Richard Van Wayenberghe als inspiratie te gebruiken voor de hoofdrol in dit boek. Om het verhaal herkenbaarder te maken heeft Filip het strafkamp waar zijn grootvader verbleef, verplaatst van Noord-Frankrijk naar Breendonk. Elke scene uit Breendonk haalt hij uit een getuigenis over dit kamp.
In dit verhaal volgen we Richard. Op latere leeftijd ontvangt hij een postkaart van zijn jeugdliefde, Josephine. Op dat moment ligt zijn vrouw Anna-Maria op sterven. Richard overdenkt zijn leven en al wat er is gebeurd. Hoe hij heel zijn leven wordt verscheurd tussen twee vrouwen. Door de ogen van Richard maken we de tweede wereldoorlog mee, de koude oorlog, de Expo ’58 in Brussel en de val van de Berlijnse muur.
Het verhaal wisselt continu tussen de verschillende tijdszones, maar het onderscheid ertussen bewaren lukt zeer goed. Alhoewel het niet aan te raden is om het boek in korte stukjes te lezen.
De gebeurtenissen en omgevingen zijn zeer gedetailleerd weergegeven. Die details zorgen ervoor dat de ernst van sommige episodes nog meer doordringt bij de lezer.
De personages hebben elk hun karakter en dit wordt gedurende het verhaal zeer diep uitgewerkt. Doordat het grootste deel van het verhaal in de ik-vorm geschreven is, vanuit het perspectief van Richard, komt alles harder binnen. Als het ware alsof je het zelf allemaal meemaakt.
Bij het slot van het verhaal worden alle tijdszones afgesloten en kunnen we het volledige verhaal van Richard begrijpen. Alle vragen die nog konden blijven hangen krijgen hun antwoord.
Conclusie
Een vlotlezend boek met een missie. Niet enkel het beschrijven van Richard, die wordt verscheurd tussen twee vrouwen, maar ook een gezicht geven aan de slachtoffers van Breendonk, het kamp van de waanzin. Een verhaal waar liefde , wanhoop en lichamelijk leed hand in hand gaan.
De auteur grijpt terug naar zijn eigen familie, door zijn grootvader Richard Van Wayenberghe als inspiratie te gebruiken voor de hoofdrol in dit boek. Om het verhaal herkenbaarder te maken heeft Filip het strafkamp waar zijn grootvader verbleef, verplaatst van Noord-Frankrijk naar Breendonk. Elke scene uit Breendonk haalt hij uit een getuigenis over dit kamp.
In dit verhaal volgen we Richard. Op latere leeftijd ontvangt hij een postkaart van zijn jeugdliefde, Josephine. Op dat moment ligt zijn vrouw Anna-Maria op sterven. Richard overdenkt zijn leven en al wat er is gebeurd. Hoe hij heel zijn leven wordt verscheurd tussen twee vrouwen. Door de ogen van Richard maken we de tweede wereldoorlog mee, de koude oorlog, de Expo ’58 in Brussel en de val van de Berlijnse muur.
Het verhaal wisselt continu tussen de verschillende tijdszones, maar het onderscheid ertussen bewaren lukt zeer goed. Alhoewel het niet aan te raden is om het boek in korte stukjes te lezen.
De gebeurtenissen en omgevingen zijn zeer gedetailleerd weergegeven. Die details zorgen ervoor dat de ernst van sommige episodes nog meer doordringt bij de lezer.
De personages hebben elk hun karakter en dit wordt gedurende het verhaal zeer diep uitgewerkt. Doordat het grootste deel van het verhaal in de ik-vorm geschreven is, vanuit het perspectief van Richard, komt alles harder binnen. Als het ware alsof je het zelf allemaal meemaakt.
Bij het slot van het verhaal worden alle tijdszones afgesloten en kunnen we het volledige verhaal van Richard begrijpen. Alle vragen die nog konden blijven hangen krijgen hun antwoord.
Conclusie
Een vlotlezend boek met een missie. Niet enkel het beschrijven van Richard, die wordt verscheurd tussen twee vrouwen, maar ook een gezicht geven aan de slachtoffers van Breendonk, het kamp van de waanzin. Een verhaal waar liefde , wanhoop en lichamelijk leed hand in hand gaan.
May 9, 2020
Winteruren.
Mooi en boeiend levensverhaal van een man die erg veel heeft meegemaakt in zijn lange leven.
Korte hoofdstukken, waar telkens duidelijk boven staat over welk jaar het gaat.
De jeugdjaren, de oorlog, expo '58, de jaren '90. Er wordt veel heen en weer gesprongen in de tijd. Sommigen vinden dat verwarrend; ik vond dit eerder een voordeel, want dat houdt het spannend tot op het einde.
Het hele levensverhaal is doorweven met twee liefdesgeschiedenissen. Richard is getrouwd met Anna-Maria, maar blijft zijn hele leven denken aan Fientje, die in Rusland is terechtgekomen en onbereikbaar lijkt. Hij kan haar maar niet vergeten.
Op de expo '58 ontmoet hij haar weer even. Zij is daar als hostess van de USSR.
Dit boek gaat over de vele toevalligheden in het leven en over keuzes maken, … of geen keuze hebben.
Ik vond het een mooi boek, behalve de stukken over Breendonk. Die waren zo hard en verschrikkelijk dat ik het boek, na het derde stukje over dat kamp, bijna vol afschuw opzij heb gelegd. Gelukkig las ik toch door, want het was verder zeker een fijne leeservaring.
(In het nawoord wordt uitgelegd waarom de gruwelijkheden van Breendonk er in zijn opgenomen.
Het verhaal gaat over de grootvader van de schrijver.
Maar die grootvader heeft niet in dat kamp gezeten. Hij zat 1 maand ergens in een kamp in Noord-Frankrijk en gelukkig heeft die mens niet meegemaakt wat er in dit boek beschreven staat!
De onmenselijkheid in zo'n kamp kan volgens mij perfect beschreven worden zonder alle folteringen tot in de bloederigste details te beschrijven, en het te doen uitschijnen alsof al die dingen echt gebeurden binnen de tijdsspanne van één maand.)
Mooi en boeiend levensverhaal van een man die erg veel heeft meegemaakt in zijn lange leven.
Korte hoofdstukken, waar telkens duidelijk boven staat over welk jaar het gaat.
De jeugdjaren, de oorlog, expo '58, de jaren '90. Er wordt veel heen en weer gesprongen in de tijd. Sommigen vinden dat verwarrend; ik vond dit eerder een voordeel, want dat houdt het spannend tot op het einde.
Het hele levensverhaal is doorweven met twee liefdesgeschiedenissen. Richard is getrouwd met Anna-Maria, maar blijft zijn hele leven denken aan Fientje, die in Rusland is terechtgekomen en onbereikbaar lijkt. Hij kan haar maar niet vergeten.
Op de expo '58 ontmoet hij haar weer even. Zij is daar als hostess van de USSR.
Dit boek gaat over de vele toevalligheden in het leven en over keuzes maken, … of geen keuze hebben.
Ik vond het een mooi boek, behalve de stukken over Breendonk. Die waren zo hard en verschrikkelijk dat ik het boek, na het derde stukje over dat kamp, bijna vol afschuw opzij heb gelegd. Gelukkig las ik toch door, want het was verder zeker een fijne leeservaring.
(In het nawoord wordt uitgelegd waarom de gruwelijkheden van Breendonk er in zijn opgenomen.
Het verhaal gaat over de grootvader van de schrijver.
Maar die grootvader heeft niet in dat kamp gezeten. Hij zat 1 maand ergens in een kamp in Noord-Frankrijk en gelukkig heeft die mens niet meegemaakt wat er in dit boek beschreven staat!
De onmenselijkheid in zo'n kamp kan volgens mij perfect beschreven worden zonder alle folteringen tot in de bloederigste details te beschrijven, en het te doen uitschijnen alsof al die dingen echt gebeurden binnen de tijdsspanne van één maand.)
November 25, 2018
Winteruren sinds debuut roman van Filip Bastien en ik mocht hem lezen via het Selfpub café. Het boek heeft 244 pagina`s en heeft een groot lettertype wat het lezen aangenaam maakt.
Het boek begint als Richard Van Waeyenberghe, aan het sterfbed van zijn Anne-Maria zit. Het boek gaat over hun verleden via diverse flashbacks welke zich oa afspelen in de 2e wereld oorlog en in 1958 op de Expo in België.
Richard heeft een ansichtkaart ontvangen uit Sint-Petersburg die hij veel te laat in handen krijgt. De gebeurtenissen uit de 2e wereld oorlog waar Richard deel uit maakt van het verzet spelen een grote rol.
Richard is eigenlijk heel verliefd op Josefine en het boek werkt langzaam naar de ontmoeting in Sint Petersburg toe.
Het boek werkt veel met flashbacks, teveel eigenlijk voor mij. Het grote verhaal tijdens de oorloog weet te boeien. Dat is goed en heftig geschreven. De ontmoeting tussen Josefine en Richard aan het einde wordt in mijn ogen afgeraffeld. Dat alles maakt dat ik hem met 3 sterren beoordeeld heb.
Het boek begint als Richard Van Waeyenberghe, aan het sterfbed van zijn Anne-Maria zit. Het boek gaat over hun verleden via diverse flashbacks welke zich oa afspelen in de 2e wereld oorlog en in 1958 op de Expo in België.
Richard heeft een ansichtkaart ontvangen uit Sint-Petersburg die hij veel te laat in handen krijgt. De gebeurtenissen uit de 2e wereld oorlog waar Richard deel uit maakt van het verzet spelen een grote rol.
Richard is eigenlijk heel verliefd op Josefine en het boek werkt langzaam naar de ontmoeting in Sint Petersburg toe.
Het boek werkt veel met flashbacks, teveel eigenlijk voor mij. Het grote verhaal tijdens de oorloog weet te boeien. Dat is goed en heftig geschreven. De ontmoeting tussen Josefine en Richard aan het einde wordt in mijn ogen afgeraffeld. Dat alles maakt dat ik hem met 3 sterren beoordeeld heb.
June 20, 2020
Ik kreeg de kans om het boek 'Winteruren, ver achter de klaproze horizons' van Filip Bastien te lezen voor de facebookgroep “Boeken toer, lezen en recenseren van boeken van onbekende schrijvers"
We maken kennis met Richard Van Waeyenberghe en de vrouwen die zijn leven zin geven/gaven.
Telkens krijgen we een terugblik naar een jaar waarin Anna-Maria of Josephine een belangrijke rol speelde in Richards leven. In het begin wat verwarrend , maar na een paar hoofdstukken snap je er de bedoeling van.
We leren over het leven tijdens WO I (vader-soldaat sterft), Congo (landeigenaar), WO II (Richard soldaat), het verzet (witte brigade), Breendonck ( strafkamp, het kamp van de waanzin).
En telkens kruisen de wegen van de drie elkaar..
Anna-Maria, Josephine en Richard.....
Het hoe, het waarom, ontdek je tijdens het lezen van dit boek.
De angst, het verdriet, de wanhoop, de pijn..alles komt ter sprake...en alles beleef je als lezer mee.
De zoektocht van Richard is de rode draad...maar de beschreven gruwel tijdens WO II mag ook nooit vergeten worden.
We maken kennis met Richard Van Waeyenberghe en de vrouwen die zijn leven zin geven/gaven.
Telkens krijgen we een terugblik naar een jaar waarin Anna-Maria of Josephine een belangrijke rol speelde in Richards leven. In het begin wat verwarrend , maar na een paar hoofdstukken snap je er de bedoeling van.
We leren over het leven tijdens WO I (vader-soldaat sterft), Congo (landeigenaar), WO II (Richard soldaat), het verzet (witte brigade), Breendonck ( strafkamp, het kamp van de waanzin).
En telkens kruisen de wegen van de drie elkaar..
Anna-Maria, Josephine en Richard.....
Het hoe, het waarom, ontdek je tijdens het lezen van dit boek.
De angst, het verdriet, de wanhoop, de pijn..alles komt ter sprake...en alles beleef je als lezer mee.
De zoektocht van Richard is de rode draad...maar de beschreven gruwel tijdens WO II mag ook nooit vergeten worden.
November 5, 2021
Ik mocht het boek 'Winteruren' van Filip Bastien lezen dankzij 'De grenzeloze leesclub' die ons weer een prachtig boek wist voor te leggen. Dank je wel Erna en Anya, dank ook aan de uitgeverij en uiteraard aan de auteur Filip Bastien, die ook actief reageerde in de leesclub en ons leesplezier nog vergrootte door zijn spontane antwoorden.
Richard Van Waeyenberg zit aan het sterfbed van zijn echtgenote Anna-Maria. We schrijven 1989. Werchter, België. Richard is dan een zeventiger die zijn leven de revue laat passeren, nadat hij een postkaart kreeg van zijn jeugdliefde, Josephine, alias Fientje, die hem vraagt om een laatste ontmoeting maar daar wordt Richard verscheurd tussen zijn wens om het vliegtuig op te stappen en zijn verantwoordelijkheidsgevoel, dat hem zegt dat hij Anna-Maria niet in de steek kan laten.
Het verhaal van de ontmoeting met Fientje is lieflijk en herkenbaar. Jongetje van tien jaar dat smoorverliefd wordt op een meisje van dezelfde leeftijd. De beschrijving hoe hij probeert haar voor zich te winnen met een zak snoep is prachtig en tovert een glimlach op je lippen. De auteur neemt ons mee langs de grote gebeurtenissen die de twintigste eeuw hebben getekend en gevormd, altijd in een beeldende stijl waarbij je de indruk krijgt dat hij er zelf bij is geweest. Mooie beelden, zoals die van de Wereldtentoonstelling in Brussel, in 1958, beelden over de jeugd van zijn grootvader, begin van de eeuw en schrijnende beelden over Breendonk. De personages zijn mooi getekend, hebben diepgang, niemand is een heilig boontje, niemand de baarlijke duivel. Het is een roman die zich afspeelt tegen de achtergrond van situaties die echt gebeurd zijn, wat het heel bijzonder maakt, naar mijn gevoel. Als je tijdens het lezen soms teruggekatapulteerd wordt naar je kinderjaren omdat je een bepaald woord leest dat je toen gebruikte en nu al vele jaren niet meer, dan doet dat iets met een mens. Er duiken meteen herinneringen op. Richard is een twijfelaar. Dat maakt hem soms tot een heel sympathiek mens, heel gevoelig en soms heb je de neiging hem een schop onder de k.. te geven en te zeggen 'komaan man, zeg, beslis eens'. Hij is niet trots op bepaalde zaken die in de oorlog gebeurd zijn en het maakt hem alleen maar meer mens, het maakt van hem een empathisch iemand, hoe raar dat misschien ook moge klinken. Een roman over het zoeken naar liefde en warmte, met vallen en opstaan, tegen de achtergrond van de grote wereldgebeurtenissen. Als debuut kan dit tellen. En hoé. Ik vind het een prachtig boek en hoop nog meer van de auteur te kunnen ontdekken! Dank je wel, Filip Bastien!
Richard Van Waeyenberg zit aan het sterfbed van zijn echtgenote Anna-Maria. We schrijven 1989. Werchter, België. Richard is dan een zeventiger die zijn leven de revue laat passeren, nadat hij een postkaart kreeg van zijn jeugdliefde, Josephine, alias Fientje, die hem vraagt om een laatste ontmoeting maar daar wordt Richard verscheurd tussen zijn wens om het vliegtuig op te stappen en zijn verantwoordelijkheidsgevoel, dat hem zegt dat hij Anna-Maria niet in de steek kan laten.
Het verhaal van de ontmoeting met Fientje is lieflijk en herkenbaar. Jongetje van tien jaar dat smoorverliefd wordt op een meisje van dezelfde leeftijd. De beschrijving hoe hij probeert haar voor zich te winnen met een zak snoep is prachtig en tovert een glimlach op je lippen. De auteur neemt ons mee langs de grote gebeurtenissen die de twintigste eeuw hebben getekend en gevormd, altijd in een beeldende stijl waarbij je de indruk krijgt dat hij er zelf bij is geweest. Mooie beelden, zoals die van de Wereldtentoonstelling in Brussel, in 1958, beelden over de jeugd van zijn grootvader, begin van de eeuw en schrijnende beelden over Breendonk. De personages zijn mooi getekend, hebben diepgang, niemand is een heilig boontje, niemand de baarlijke duivel. Het is een roman die zich afspeelt tegen de achtergrond van situaties die echt gebeurd zijn, wat het heel bijzonder maakt, naar mijn gevoel. Als je tijdens het lezen soms teruggekatapulteerd wordt naar je kinderjaren omdat je een bepaald woord leest dat je toen gebruikte en nu al vele jaren niet meer, dan doet dat iets met een mens. Er duiken meteen herinneringen op. Richard is een twijfelaar. Dat maakt hem soms tot een heel sympathiek mens, heel gevoelig en soms heb je de neiging hem een schop onder de k.. te geven en te zeggen 'komaan man, zeg, beslis eens'. Hij is niet trots op bepaalde zaken die in de oorlog gebeurd zijn en het maakt hem alleen maar meer mens, het maakt van hem een empathisch iemand, hoe raar dat misschien ook moge klinken. Een roman over het zoeken naar liefde en warmte, met vallen en opstaan, tegen de achtergrond van de grote wereldgebeurtenissen. Als debuut kan dit tellen. En hoé. Ik vind het een prachtig boek en hoop nog meer van de auteur te kunnen ontdekken! Dank je wel, Filip Bastien!
November 5, 2021
Recensie van het boek
Winteruren
Ver achter de klaproze horizon
Auteur: Filip Bastien
(Eeklo, 1962) woont met zijn vrouw Annie in Werchter. In het dagelijks leven is hij systeembeheerder, daarnaast schrijft hij ook boeken. De titel van zijn debuut, ‘Winteruren’ kan je mogelijk bekend in de oren klinken. Logisch, want Filip heeft dit verhaal in eigen beheer uitgebracht in 2018, waarna het meteen warm werd ontvangen door vele lezers. Winteruren werd genomineerd als ‘beste boek 2018’, zowel voor de jury als voor het publiek, voor de Indie Awards – de prijs voor onafhankelijke uitgevers. Het boek won de juryprijs van het meest memorabele hoofdpersonage 2018, meteen ook de eerste Indie Award voor een Vlaming. Deze prijs betekent veel voor Filip, die zich voor zijn boek liet inspireren door zijn grootvader, Richard Van Waeyenberghe, die in werkelijkheid helaas op jonge leeftijd stierf en een zwaar leven achter de rug had.
Winteruren kwam in het voorjaar van 2020 uit in een volledig nieuw jasje, met nog een aantal extra scènes. Een extra bijzonderheid is dat er ook authentieke foto’s verwerkt werden in het binnenwerk.
Genre: roman
Het verhaal is gebaseerd op het leven van de grootvader van de auteur.
Dit verhaal is in de Ik vorm geschreven.
Cover:
Ik vind de cover mooi. Waarom?
De kleur is mooi door dat donkerblauw wat lichtjes overgaat in lichtblauw. Een afbeelding van een soort van klok. Betekent dat terug in de tijd of hoeveel tijd iemand nog heeft? De oude foto's maken nieuwsgierig. Wie zijn of waren deze mensen. De titel en de subtitel mooi in het midden. Ook deze maakt nieuwsgierig. Wat betekent winteruren? Speelt het verhaal in de winter of wordt er wat anders bedoeld? Genoeg redenen om het boek te willen openslaan en te gaan ontdekken.
Wijze van lezen:
Paperback
Nu lezen en recenseren voor de Grenzeloze Leesclub o.l.v. Anya van der Gracht en Erna Eikhoudt.
Eerder voor:
Boekentoer, lezen van boeken van onbekende auteurs beheerd door Attie Dotinga
Mooie emotionele teksten:
Mijn vrouw, mijn lievelief. Als ge na de oorlog naar deze velden komt dan ben ik er niet meer, stap dan tussen de klaprozen. Luister naar hun gefluister en denk aan mij. Laat me niet zomaar verzinken tussen de rimpels van de tijd. Pagina 65
Tekst voorin het boek:
Ver achter de klaprozen horizon walste ik in de dromen van een ander. Openarms liep je naar me toe. Toch bleef ik maar staren naar die immer verre horizon.
Het verhaal:
Richard van Waeyenberghe is 74 jaar als hij aan het sterfbed van zijn vrouw Anna Maria zit. Toch gaan zijn gedachten telkens terug naar zijn jeugdvriendin Josephine. Telkens werden ze van elkaar gescheiden. De kaart van Josephine die hij ontving brandt in zijn handen.
Het is de laatste kans om haar te ontmoeten. Maar Richard kan het niet maken om zijn stervende vrouw achter te laten. Of heeft hij nooit echt van Anna Maria gehouden?
Mijn mening:
Doordat het verhaal in de Ik vorm verteld wordt kruipt het gelijk onder de huid. Het is dan gelijk BAM! dit komt bij je binnen. Alsof er door de auteur rechtstreeks tot je gesproken wordt. Je wordt deelgenoot van de situatie waarin het hoofdpersonage zich bevindt. Naast het bed van zijn geliefde vrouw die haar laatste proces doormaakt om straks op haar laatste reis te gaan. De flashbacks naar vroeger zijn ingenieus vervlochten met die van de huidige tijd van het hoofdpersonage. Dat is voor mij een reden om te zeggen Ik wil doorlezen, ik wil ervaren, voelen en in het verhaal zijn. De wereld om mijn heen vergeten. Want het verhaal in dat boek is op dit moment belangrijker.
Richard neemt de lezer mee terug naar begin jaren 30 toen hij jong was, naar de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog en naar de jaren 50 als hij gelukkig samen is met Anna Maria maar moeite heeft om de gevoelens voor die andere vrouw te onderdrukken.
Je proeft de zoete smaak van het snoep dat hij uitdeelt op je tong. De diepe angst, de intense honger, de ondraaglijke pijn die Richard meemaakt. Je voelt het knellende keurslijf van samen zijn met iemand terwijl je een andere persoon op je netvlies gebrand hebt. Zo beeldend geschreven, zo intens, zo echt. Ik werd onderdeel van dit prachtige verhaal.
Toen ik was begonnen met lezen kon ik het boek niet meer wegleggen.
De karakters zijn zeer goed en gedetailleerd beschreven. Ze komen tot leven op het papier.
Vaak werd ik tijdens het lezen emotioneel door al het leed wat de karakters moesten doorstaan.
Maar ook is het verhaal aandoenlijk, gepassioneerd en vol van humor. Je zou wel moedeloos van worden op sommige punten. Diep respect voor de karakters en met name de Ik persoon dat ze de meest woeste stormen doorstaan. Diepe buiging.
De spanning in het verhaal zit 'm voor mij in de volgende momenten:
De belevenissen en ontberingen in het kamp van Richard en andere gevangenen.
Is de liefde tussen Josephine en Richard wederzijds of ziet hij zich gedwongen toch met Anna-Maria verder te gaan?
Het stervensproces van Anna-Maria.
Is de zoektocht naar Josephine uiteindelijk succesvol?
Al deze momenten grijpen je bij de keel omdat de spanning niet is in te tomen of te remmen. Deze spanning is gelijk volop en niet door de lezer zelf te doseren.
Een schitterend ooggetuigenverslag. Zeer waardevol ook om voor de toekomst te bewaren. Helden die voor onze vrijheid hun levens geriskeerd hebben.
Daarom is het een verhaal met vele verschillende lagen. Dat maakt het zo sterk denk ik. Het is roman met een historische waarde die zeer goed verwoord hoe het er in de oorlog daadwerkelijk aan toe ging. Tevens de zoektocht van een man naar zijn ware liefde. In de toekomst wil ik meer van Filip Bastien lezen. Ik ben fan na het lezen van Winteruren.
Mijn conclusie:
5 sterren.
Bedankt Filip Bastien voor dit prachtige verhaal.
Het verhaal klopt voor mij op alle vlakken. De opbouw, de schrijfstijl, de personage uitwerking
In de toekomst wil ik zeker meer boeken van je lezen. Je bent de omschrijving van het woord auteur meer dan waardig.
Dag Richard, Anna Maria en Josephine dat jullie mogen rusten in vrede en samen nog veel geweldige tijden mogen beleven daar boven. Ver voorbij de klaproze horizon.
Bedankt voor jullie intens mooie levensbeschrijving.
Winteruren
Ver achter de klaproze horizon
Auteur: Filip Bastien
(Eeklo, 1962) woont met zijn vrouw Annie in Werchter. In het dagelijks leven is hij systeembeheerder, daarnaast schrijft hij ook boeken. De titel van zijn debuut, ‘Winteruren’ kan je mogelijk bekend in de oren klinken. Logisch, want Filip heeft dit verhaal in eigen beheer uitgebracht in 2018, waarna het meteen warm werd ontvangen door vele lezers. Winteruren werd genomineerd als ‘beste boek 2018’, zowel voor de jury als voor het publiek, voor de Indie Awards – de prijs voor onafhankelijke uitgevers. Het boek won de juryprijs van het meest memorabele hoofdpersonage 2018, meteen ook de eerste Indie Award voor een Vlaming. Deze prijs betekent veel voor Filip, die zich voor zijn boek liet inspireren door zijn grootvader, Richard Van Waeyenberghe, die in werkelijkheid helaas op jonge leeftijd stierf en een zwaar leven achter de rug had.
Winteruren kwam in het voorjaar van 2020 uit in een volledig nieuw jasje, met nog een aantal extra scènes. Een extra bijzonderheid is dat er ook authentieke foto’s verwerkt werden in het binnenwerk.
Genre: roman
Het verhaal is gebaseerd op het leven van de grootvader van de auteur.
Dit verhaal is in de Ik vorm geschreven.
Cover:
Ik vind de cover mooi. Waarom?
De kleur is mooi door dat donkerblauw wat lichtjes overgaat in lichtblauw. Een afbeelding van een soort van klok. Betekent dat terug in de tijd of hoeveel tijd iemand nog heeft? De oude foto's maken nieuwsgierig. Wie zijn of waren deze mensen. De titel en de subtitel mooi in het midden. Ook deze maakt nieuwsgierig. Wat betekent winteruren? Speelt het verhaal in de winter of wordt er wat anders bedoeld? Genoeg redenen om het boek te willen openslaan en te gaan ontdekken.
Wijze van lezen:
Paperback
Nu lezen en recenseren voor de Grenzeloze Leesclub o.l.v. Anya van der Gracht en Erna Eikhoudt.
Eerder voor:
Boekentoer, lezen van boeken van onbekende auteurs beheerd door Attie Dotinga
Mooie emotionele teksten:
Mijn vrouw, mijn lievelief. Als ge na de oorlog naar deze velden komt dan ben ik er niet meer, stap dan tussen de klaprozen. Luister naar hun gefluister en denk aan mij. Laat me niet zomaar verzinken tussen de rimpels van de tijd. Pagina 65
Tekst voorin het boek:
Ver achter de klaprozen horizon walste ik in de dromen van een ander. Openarms liep je naar me toe. Toch bleef ik maar staren naar die immer verre horizon.
Het verhaal:
Richard van Waeyenberghe is 74 jaar als hij aan het sterfbed van zijn vrouw Anna Maria zit. Toch gaan zijn gedachten telkens terug naar zijn jeugdvriendin Josephine. Telkens werden ze van elkaar gescheiden. De kaart van Josephine die hij ontving brandt in zijn handen.
Het is de laatste kans om haar te ontmoeten. Maar Richard kan het niet maken om zijn stervende vrouw achter te laten. Of heeft hij nooit echt van Anna Maria gehouden?
Mijn mening:
Doordat het verhaal in de Ik vorm verteld wordt kruipt het gelijk onder de huid. Het is dan gelijk BAM! dit komt bij je binnen. Alsof er door de auteur rechtstreeks tot je gesproken wordt. Je wordt deelgenoot van de situatie waarin het hoofdpersonage zich bevindt. Naast het bed van zijn geliefde vrouw die haar laatste proces doormaakt om straks op haar laatste reis te gaan. De flashbacks naar vroeger zijn ingenieus vervlochten met die van de huidige tijd van het hoofdpersonage. Dat is voor mij een reden om te zeggen Ik wil doorlezen, ik wil ervaren, voelen en in het verhaal zijn. De wereld om mijn heen vergeten. Want het verhaal in dat boek is op dit moment belangrijker.
Richard neemt de lezer mee terug naar begin jaren 30 toen hij jong was, naar de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog en naar de jaren 50 als hij gelukkig samen is met Anna Maria maar moeite heeft om de gevoelens voor die andere vrouw te onderdrukken.
Je proeft de zoete smaak van het snoep dat hij uitdeelt op je tong. De diepe angst, de intense honger, de ondraaglijke pijn die Richard meemaakt. Je voelt het knellende keurslijf van samen zijn met iemand terwijl je een andere persoon op je netvlies gebrand hebt. Zo beeldend geschreven, zo intens, zo echt. Ik werd onderdeel van dit prachtige verhaal.
Toen ik was begonnen met lezen kon ik het boek niet meer wegleggen.
De karakters zijn zeer goed en gedetailleerd beschreven. Ze komen tot leven op het papier.
Vaak werd ik tijdens het lezen emotioneel door al het leed wat de karakters moesten doorstaan.
Maar ook is het verhaal aandoenlijk, gepassioneerd en vol van humor. Je zou wel moedeloos van worden op sommige punten. Diep respect voor de karakters en met name de Ik persoon dat ze de meest woeste stormen doorstaan. Diepe buiging.
De spanning in het verhaal zit 'm voor mij in de volgende momenten:
De belevenissen en ontberingen in het kamp van Richard en andere gevangenen.
Is de liefde tussen Josephine en Richard wederzijds of ziet hij zich gedwongen toch met Anna-Maria verder te gaan?
Het stervensproces van Anna-Maria.
Is de zoektocht naar Josephine uiteindelijk succesvol?
Al deze momenten grijpen je bij de keel omdat de spanning niet is in te tomen of te remmen. Deze spanning is gelijk volop en niet door de lezer zelf te doseren.
Een schitterend ooggetuigenverslag. Zeer waardevol ook om voor de toekomst te bewaren. Helden die voor onze vrijheid hun levens geriskeerd hebben.
Daarom is het een verhaal met vele verschillende lagen. Dat maakt het zo sterk denk ik. Het is roman met een historische waarde die zeer goed verwoord hoe het er in de oorlog daadwerkelijk aan toe ging. Tevens de zoektocht van een man naar zijn ware liefde. In de toekomst wil ik meer van Filip Bastien lezen. Ik ben fan na het lezen van Winteruren.
Mijn conclusie:
5 sterren.
Bedankt Filip Bastien voor dit prachtige verhaal.
Het verhaal klopt voor mij op alle vlakken. De opbouw, de schrijfstijl, de personage uitwerking
In de toekomst wil ik zeker meer boeken van je lezen. Je bent de omschrijving van het woord auteur meer dan waardig.
Dag Richard, Anna Maria en Josephine dat jullie mogen rusten in vrede en samen nog veel geweldige tijden mogen beleven daar boven. Ver voorbij de klaproze horizon.
Bedankt voor jullie intens mooie levensbeschrijving.
March 2, 2020
Winteruren - Filip Bastien (HamleyBooks)
Een ontroerende roman met een vleugje humor over ontluikende liefde, onderdrukte verlangens en het verglijden van de jaren.
Richard, een man die zijn vader in de Eerste Wereldoorlog verloor, ontvangt een postkaart van zijn jeugdliefde Josephine. Ze wil hem nog een laatste keer ontmoeten. Net op dat moment ligt zijn vrouw Anna-Maria op sterven.
Door de ogen van Richard maakt de lezer de grote gebeurtenissen van de twintigste eeuw mee: beide wereldoorlogen, de Koude Oorlog, de wereldexpositie in Brussel en de val van de Berlijnse Muur.
Ik mocht dankzij HamleyBooks dit boek lezen, recenseren en deelnemen aan deze blogtour, waarvoor hartelijk dank.
De cover en de details binnenin het boek zorgen voor een extra emotioneel gegeven. Ik val waarschijnlijk in herhaling nu maar dit is toch echt wel één van de vele sterkten van deze jonge uitgeverij.
Het boek is geschreven in de ik-vorm die je meeneemt doorheen Richards belevingen van 1925 tot 1989 en weer terug en alles ertussenin. Dat verspringen in tijd is echt even gewoon worden omdat pas later in het boek meer details en tekst gegeven wordt aan die bepaalde tijden.
Bijzonder is dat de auteur schrijft over zijn grootvader Richard, wat een ongelooflijk moeilijk vermoeiend leven heeft die man. Verscheurd tussen de liefde van zijn leven die hem steeds weer lijkt te ontglippen en de liefde voor zijn huidige vrouw, die laatste probeer ik nog steeds te doorgronden en begrijpen.
Een leven waarin hij beide wereldoorlogen doorstaat, met een gevangenschap in concentratiekamp tijdens WOll waar elke dag een hel is. Ook de koude oorlog en de val van de Berlijnse muur maakt hij mee. Wanneer je dan bedenkt dat deze persoon er echt is geweest, dat is gewoon erg heftig.
Het boek won de juryprijs van het meest memorabele hoofdpersonage 2018, meteen ook de eerste Indie Award voor een Vlaming. Compleet terecht want Richard is een erg interessant en mooi personage.
Een roman om rekening mee te houden en zeker een aanrader. Dit is een roman die gaat over liefde, verscheurende keuzes, over oorlog en hoe iemand daarmee tracht om te gaan en tracht te overleven.
Filip Bastien is een auteur om in het oog te houden die hopelijk snel met nieuw werk komt.
Een ontroerende roman met een vleugje humor over ontluikende liefde, onderdrukte verlangens en het verglijden van de jaren.
Richard, een man die zijn vader in de Eerste Wereldoorlog verloor, ontvangt een postkaart van zijn jeugdliefde Josephine. Ze wil hem nog een laatste keer ontmoeten. Net op dat moment ligt zijn vrouw Anna-Maria op sterven.
Door de ogen van Richard maakt de lezer de grote gebeurtenissen van de twintigste eeuw mee: beide wereldoorlogen, de Koude Oorlog, de wereldexpositie in Brussel en de val van de Berlijnse Muur.
Ik mocht dankzij HamleyBooks dit boek lezen, recenseren en deelnemen aan deze blogtour, waarvoor hartelijk dank.
De cover en de details binnenin het boek zorgen voor een extra emotioneel gegeven. Ik val waarschijnlijk in herhaling nu maar dit is toch echt wel één van de vele sterkten van deze jonge uitgeverij.
Het boek is geschreven in de ik-vorm die je meeneemt doorheen Richards belevingen van 1925 tot 1989 en weer terug en alles ertussenin. Dat verspringen in tijd is echt even gewoon worden omdat pas later in het boek meer details en tekst gegeven wordt aan die bepaalde tijden.
Bijzonder is dat de auteur schrijft over zijn grootvader Richard, wat een ongelooflijk moeilijk vermoeiend leven heeft die man. Verscheurd tussen de liefde van zijn leven die hem steeds weer lijkt te ontglippen en de liefde voor zijn huidige vrouw, die laatste probeer ik nog steeds te doorgronden en begrijpen.
Een leven waarin hij beide wereldoorlogen doorstaat, met een gevangenschap in concentratiekamp tijdens WOll waar elke dag een hel is. Ook de koude oorlog en de val van de Berlijnse muur maakt hij mee. Wanneer je dan bedenkt dat deze persoon er echt is geweest, dat is gewoon erg heftig.
Het boek won de juryprijs van het meest memorabele hoofdpersonage 2018, meteen ook de eerste Indie Award voor een Vlaming. Compleet terecht want Richard is een erg interessant en mooi personage.
Een roman om rekening mee te houden en zeker een aanrader. Dit is een roman die gaat over liefde, verscheurende keuzes, over oorlog en hoe iemand daarmee tracht om te gaan en tracht te overleven.
Filip Bastien is een auteur om in het oog te houden die hopelijk snel met nieuw werk komt.
June 8, 2019
‘Winteruren’ van Filip Bastien heeft echt niet voor niets die verschillende boekenprijs nominaties gekregen. Het is een schitterend boek!
Een verhaal over het leven van Richard Van Waeyenberghe, een verzetsstrijder en krijgsgevangene tijdens WO II. Over zijn grote liefde Josephine die hij als kleine jongen leerde kennen, maar op ‘t einde van de oorlog verloor, door wel bijzondere omstandigheden zoals hij later zou ontdekken. Over zijn vrouw, die als SS liefje het toch wist te organiseren om Richard te laten ontsnappen uit Breendonk, en later, toen Josephine niet meer terug te vinden was, zijn vrouw werd. Snel vertrekken naar Congo was een uitweg voor haar om niet opgepakt te worden en kaalgeschoren door te straten te moeten lopen, en om die rivale een stap voor te blijven.
Filipe Bastien werkt met flashbacks die Richard’s hele leven omspannen. Vooral de tijd dat hij een kleine jongen was, de oorlogsjaren, en aan het sterfbed van Anne-Marie, zijn vrouw waarvan hij heel veel hield, maar die hem zijn jeugdliefde nooit heeft kunnen doen laten vergeten. Na zijn vrouw’s dood ziet Richard zijn Josephine terug, het vuur van hun liefde is nog altijd brandend.
Zoals ik al zei, het is een schitterend boek, eens erin begonnen was het moeilijk om het opzij te leggen. Ik kijk alvast uit naar een volgend boek van deze veelbelovende nieuwe auteur en geef met plezier en veel overtuiging 5 sterren.
Een verhaal over het leven van Richard Van Waeyenberghe, een verzetsstrijder en krijgsgevangene tijdens WO II. Over zijn grote liefde Josephine die hij als kleine jongen leerde kennen, maar op ‘t einde van de oorlog verloor, door wel bijzondere omstandigheden zoals hij later zou ontdekken. Over zijn vrouw, die als SS liefje het toch wist te organiseren om Richard te laten ontsnappen uit Breendonk, en later, toen Josephine niet meer terug te vinden was, zijn vrouw werd. Snel vertrekken naar Congo was een uitweg voor haar om niet opgepakt te worden en kaalgeschoren door te straten te moeten lopen, en om die rivale een stap voor te blijven.
Filipe Bastien werkt met flashbacks die Richard’s hele leven omspannen. Vooral de tijd dat hij een kleine jongen was, de oorlogsjaren, en aan het sterfbed van Anne-Marie, zijn vrouw waarvan hij heel veel hield, maar die hem zijn jeugdliefde nooit heeft kunnen doen laten vergeten. Na zijn vrouw’s dood ziet Richard zijn Josephine terug, het vuur van hun liefde is nog altijd brandend.
Zoals ik al zei, het is een schitterend boek, eens erin begonnen was het moeilijk om het opzij te leggen. Ik kijk alvast uit naar een volgend boek van deze veelbelovende nieuwe auteur en geef met plezier en veel overtuiging 5 sterren.
June 8, 2019
‘Winteruren’ van Filip Bastien heeft echt niet voor niets die verschillende boekenprijs nominaties gekregen. Het is een schitterend boek!
Een verhaal over het leven van Richard Van Waeyenberghe, een verzetsstrijder en krijgsgevangene tijdens WO II. Over zijn grote liefde Josephine die hij als kleine jongen leerde kennen, maar op ‘t einde van de oorlog verloor, door wel bijzondere omstandigheden zoals hij later zou ontdekken. Over zijn vrouw, die als SS liefje het toch wist te organiseren om Richard te laten ontsnappen uit Breendonk, en later, toen Josephine niet meer terug te vinden was, zijn vrouw werd. Snel vertrekken naar Congo was een uitweg voor haar om niet opgepakt te worden en kaalgeschoren door te straten te moeten lopen, en om die rivale een stap voor te blijven.
Filipe Bastien werkt met flashbacks die Richard’s hele leven omspannen. Vooral de tijd dat hij een kleine jongen was, de oorlogsjaren, en aan het sterfbed van Anne-Marie, zijn vrouw waarvan hij heel veel hield, maar die hem zijn jeugdliefde nooit heeft kunnen doen laten vergeten. Na zijn vrouw’s dood ziet Richard zijn Josephine terug, het vuur van hun liefde is nog altijd brandend.
Zoals ik al zei, het is een schitterend boek, eens erin begonnen was het moeilijk om het opzij te leggen. Ik kijk alvast uit naar een volgend boek van deze veelbelovende nieuwe auteur en geef met plezier en veel overtuiging 5 sterren.
Een verhaal over het leven van Richard Van Waeyenberghe, een verzetsstrijder en krijgsgevangene tijdens WO II. Over zijn grote liefde Josephine die hij als kleine jongen leerde kennen, maar op ‘t einde van de oorlog verloor, door wel bijzondere omstandigheden zoals hij later zou ontdekken. Over zijn vrouw, die als SS liefje het toch wist te organiseren om Richard te laten ontsnappen uit Breendonk, en later, toen Josephine niet meer terug te vinden was, zijn vrouw werd. Snel vertrekken naar Congo was een uitweg voor haar om niet opgepakt te worden en kaalgeschoren door te straten te moeten lopen, en om die rivale een stap voor te blijven.
Filipe Bastien werkt met flashbacks die Richard’s hele leven omspannen. Vooral de tijd dat hij een kleine jongen was, de oorlogsjaren, en aan het sterfbed van Anne-Marie, zijn vrouw waarvan hij heel veel hield, maar die hem zijn jeugdliefde nooit heeft kunnen doen laten vergeten. Na zijn vrouw’s dood ziet Richard zijn Josephine terug, het vuur van hun liefde is nog altijd brandend.
Zoals ik al zei, het is een schitterend boek, eens erin begonnen was het moeilijk om het opzij te leggen. Ik kijk alvast uit naar een volgend boek van deze veelbelovende nieuwe auteur en geef met plezier en veel overtuiging 5 sterren.
April 5, 2020
Ik heb wat moeite met de tijdsverschillen in het begin. Later zit je er zo in dat je er wel op let. Liefde is altijd ingewikkeld. Dat is hier natuurlijk ook het geval . Je moest soms hele stukken fietsen om elkaar te zien. Je kon moeilijker communiceren dan tegenwoordig en dat vind ik altijd mooi om te zien.
September 14, 2020
Een indrukwekkend verhaal dat je door de geschiedenis van Richard mee neemt. Het verhaal is heel meeslepend, het nadeel vind ik wel dat je binnen een hoofdstuk meerdere tijdperken tegelijk mee maakt waarvoor het voor mij persoonlijk wat verwarring geeft. Maar wel een mooi verhaal. Een aanrader.
January 8, 2020
mooi verhaal, soms te vaak tijdsprongen, maar vaak spannend. terechte winnaar van de indie award. Filip Bastin mag nog boeken schrijven.
February 14, 2020
Mijn recensie in de blogtour rond Winteruren (Filip Bastien) kan je nalezen op mijn blog via https://boeklovers.wordpress.com/2020...
Inclusief leesfragment en boektrailer
Inclusief leesfragment en boektrailer
February 16, 2020
Lees hier waarom ik dit een mooi boek vind...
https://juulsboekwinkeltje.wordpress....
https://juulsboekwinkeltje.wordpress....
December 6, 2020
Prachtig geschreven. In 1 ruk uitgelezen. Zit perfect in elkaar. Een verhaal dat me nog lang zal bijblijven. Een verhaal dat me doet twijfelen of er toch zoiets bestaat als 'het Lot'.
July 15, 2025
Van auteur Filip Bastien de imponerende historische roman mogen ontvangen: "Winteruren" ver achter de klaproze horizon.
Deze imponerende historische roman is uitgegeven door Phoenix Books en is onderscheiden met de "THE INDIE AWARDS".
De cover is, mijn inziens, hoe deze roman is beschreven. Een jonge vrouw, mooi gekleed, die gelaten kijkt.
De titel "Winteruren" past bij deze roman. Het gaat met name over een ouder echtpaar in de winter van hun leven en levenservaringen.
De schrijfstijl is teder, liefdevol, soms hard, ontroerend.
Richard van Waeyenberghe is opgegroeid zonder zijn vader. Zijn vader ging vechten in de Eerste Wereldoorlog en gesneuveld.
Het is het jaar 1989. Er is geen kerstfeest voor Richard, zijn vrouw Anna Maria ligt op sterven. Anna Maria verblijft in het ziekenhuis. Ondertussen heeft Richard wel al een vlucht geboekt naar Congo.
Vele herinneringen komen bij Richard naar boven als hij bij Anna Maria aan haar bed zit te waken. Hoe hij speelde met zijn vriendjes Nicolas en Johan. De streken die ze uithaalde. De autoritten met de Minerva
Op de kermis ziet hij een blond meisje, Richard was toen tien jaar jong. Ze heet Josephine.
Op de Wereldtentoonstelling Brussel 1958 is Richard met Anna Maria. Daar ziet hij Josephine in de verte. Josephine zijn eerste liefde.
Constant zit Richard aan het bed bij Anna Maria. De herinneringen komen naar boven. Zo ook de verschrikkingen van het concentratiekamp Beerndonk (Tweede Wereldoorlog). De relatie van Anna Maria met de Duitse Fritz. De brievenbus is voor Anna Maria heilig, ze bewaart in een groene doos hier brieven in, die Richard niet mag zien en lezen.
Na het overlijden van Anna Maria komt Richard bij de notaris. Hij is niet de enige erfgenaam ook de mof Fritz. Fritz erft de groene doos. Richard pakt de doos van Fritz af en gaat er mee vandoor. Voor Richard de doos van Pandora. Het openen van deze doos heeft Richard zijn leven veranderd.
Deze historische roman is zo indrukwekkend. Richard die altijd van zijn eerste liefde heeft gehouden, maar misschien de verkeerde keuze heeft gemaakt. Wie zal het zeggen. Deze roman raakte mij in mijn hart. Liefdevol, hard, ontroerend emotionerend etc. Het is een roman die blijft hangen.
Deze imponerende historische roman is uitgegeven door Phoenix Books en is onderscheiden met de "THE INDIE AWARDS".
De cover is, mijn inziens, hoe deze roman is beschreven. Een jonge vrouw, mooi gekleed, die gelaten kijkt.
De titel "Winteruren" past bij deze roman. Het gaat met name over een ouder echtpaar in de winter van hun leven en levenservaringen.
De schrijfstijl is teder, liefdevol, soms hard, ontroerend.
Richard van Waeyenberghe is opgegroeid zonder zijn vader. Zijn vader ging vechten in de Eerste Wereldoorlog en gesneuveld.
Het is het jaar 1989. Er is geen kerstfeest voor Richard, zijn vrouw Anna Maria ligt op sterven. Anna Maria verblijft in het ziekenhuis. Ondertussen heeft Richard wel al een vlucht geboekt naar Congo.
Vele herinneringen komen bij Richard naar boven als hij bij Anna Maria aan haar bed zit te waken. Hoe hij speelde met zijn vriendjes Nicolas en Johan. De streken die ze uithaalde. De autoritten met de Minerva
Op de kermis ziet hij een blond meisje, Richard was toen tien jaar jong. Ze heet Josephine.
Op de Wereldtentoonstelling Brussel 1958 is Richard met Anna Maria. Daar ziet hij Josephine in de verte. Josephine zijn eerste liefde.
Constant zit Richard aan het bed bij Anna Maria. De herinneringen komen naar boven. Zo ook de verschrikkingen van het concentratiekamp Beerndonk (Tweede Wereldoorlog). De relatie van Anna Maria met de Duitse Fritz. De brievenbus is voor Anna Maria heilig, ze bewaart in een groene doos hier brieven in, die Richard niet mag zien en lezen.
Na het overlijden van Anna Maria komt Richard bij de notaris. Hij is niet de enige erfgenaam ook de mof Fritz. Fritz erft de groene doos. Richard pakt de doos van Fritz af en gaat er mee vandoor. Voor Richard de doos van Pandora. Het openen van deze doos heeft Richard zijn leven veranderd.
Deze historische roman is zo indrukwekkend. Richard die altijd van zijn eerste liefde heeft gehouden, maar misschien de verkeerde keuze heeft gemaakt. Wie zal het zeggen. Deze roman raakte mij in mijn hart. Liefdevol, hard, ontroerend emotionerend etc. Het is een roman die blijft hangen.
January 24, 2025
Recensie Winteruren
Titel: Winteruren
Auteur: Filip Bastien
Uitgeverij: Phoenix Books
Genre: oorlogsroman
Korte inhoud:
Winteruren is een ontroerende roman met een vleugje humor over ontluikende liefde en onderdrukte verlangens. Richard, een man die zijn vader in de Eerste Wereldoorlog verloor, ontvangt een postkaart van zijn jeugdvriendin Josephine. Ze wil hem nog een laatste keer ontmoeten. Net op dat moment ligt zijn vrouw Anna-Maria op sterven. Op haar sterfbed licht Anna-Maria de sluiers op die de waarheid omhullen. Door de ogen van Richard maakt de lezer de grote gebeurtenissen van de twintigste eeuw mee: beide wereldoorlogen, de Koude Oorlog, de wereldexpositie in Brussel en de val van de Berlijnse Muur. Dit verhaal ligt in scherven gespreid over een heel mensenleven. Scherven die kerven tot diep in je hart.
Over de auteur:
Filip Bastien (Eeklo, 1962) behaalde een bachelordiploma informatica aan de KU Leuven.
Hij werkt als systeembeheerder en woont met zijn vrouw, Annie Six, in Werchter.
Filip is ook oprichter van het Kunstenplatform Groot-Rotselaar, een lokale kunstgroep.
Filip Bastien startte met zijn schrijversactiviteiten op achtenveertigjarige leeftijd.
Met zijn debuut, de historische roman 'Winteruren' gaf hij de Breendonkslachtoffers een gezicht.
Winteruren won de Indie Award (Amsterdam, 2018) voor het meest memorabele personage. Het boek kwam ook op de shortlist voor beste roman 2018, zowel voor de jury- als voor de publieksprijs.
Mijn mening: 4 sterren
Dit geweldige boek neemt je mee op een reis doorheen de oorlogsjaren en erna. Een uitzonderlijk meeslepend liefdesverhaal tussen Richard en twee grote liefdes: Anna-Maria en Josephine. Vriendschap, liefde, verraad en intriges wisselen elkaar af. Het verhaal is vlot geschreven en moeilijk weg te leggen. De cover van het boek is zeer uitnodigend. De personages zijn goed neergezet en komen tot leven voor je ogen. Enige “minpunt” aan het boek… het had nog iets langer mogen duren.
Titel: Winteruren
Auteur: Filip Bastien
Uitgeverij: Phoenix Books
Genre: oorlogsroman
Korte inhoud:
Winteruren is een ontroerende roman met een vleugje humor over ontluikende liefde en onderdrukte verlangens. Richard, een man die zijn vader in de Eerste Wereldoorlog verloor, ontvangt een postkaart van zijn jeugdvriendin Josephine. Ze wil hem nog een laatste keer ontmoeten. Net op dat moment ligt zijn vrouw Anna-Maria op sterven. Op haar sterfbed licht Anna-Maria de sluiers op die de waarheid omhullen. Door de ogen van Richard maakt de lezer de grote gebeurtenissen van de twintigste eeuw mee: beide wereldoorlogen, de Koude Oorlog, de wereldexpositie in Brussel en de val van de Berlijnse Muur. Dit verhaal ligt in scherven gespreid over een heel mensenleven. Scherven die kerven tot diep in je hart.
Over de auteur:
Filip Bastien (Eeklo, 1962) behaalde een bachelordiploma informatica aan de KU Leuven.
Hij werkt als systeembeheerder en woont met zijn vrouw, Annie Six, in Werchter.
Filip is ook oprichter van het Kunstenplatform Groot-Rotselaar, een lokale kunstgroep.
Filip Bastien startte met zijn schrijversactiviteiten op achtenveertigjarige leeftijd.
Met zijn debuut, de historische roman 'Winteruren' gaf hij de Breendonkslachtoffers een gezicht.
Winteruren won de Indie Award (Amsterdam, 2018) voor het meest memorabele personage. Het boek kwam ook op de shortlist voor beste roman 2018, zowel voor de jury- als voor de publieksprijs.
Mijn mening: 4 sterren
Dit geweldige boek neemt je mee op een reis doorheen de oorlogsjaren en erna. Een uitzonderlijk meeslepend liefdesverhaal tussen Richard en twee grote liefdes: Anna-Maria en Josephine. Vriendschap, liefde, verraad en intriges wisselen elkaar af. Het verhaal is vlot geschreven en moeilijk weg te leggen. De cover van het boek is zeer uitnodigend. De personages zijn goed neergezet en komen tot leven voor je ogen. Enige “minpunt” aan het boek… het had nog iets langer mogen duren.
September 24, 2023
Ik kocht dit boek in een boekhandel in Brugge toen ik in de zomer van 2022 daar een dagje was.
Het boek gaat over Richard, de grootvader van de auteur. Maar ook over de grote gebeurtenissen van de 20e eeuw. Als lezer ben je bij de beide wereldoorlogen, de wereldexpositie in Brussel, de koude oorlog en de val van de Berlijnse muur. Maar ook het kolonialisme in Congo komt aan bod.
Het verhaal speelt zich af in België en als Nederlander vond ik het interessant om te lezen over de gebeurtenissen uit de 20e eeuw vanuit Belgisch perspectief.
Richard heeft twee geliefden: zijn vrouw Anna-Maria en zijn jeugdliefde Josephine. De twee vrouwen zijn elkaars tegenpolen. Dat komt zeker naar voren tijdens de tweede wereldoorlog en de gevolgen daarvan in de decennia erna.
Het is een boek over het verglijden der jaren. En een boek dat heel duidelijk laat zien dat er in een oorlog altijd twee kanten zijn. Dat het niet zo simpel is als goed en fout en dat mensen keuzes (moeten) maken om te overleven. Maar ook dat iedereen maar gewoon een mens is.
De cover met klaprozen, een handgeschreven brief en een zakhorloge past perfect bij het verhaal. In het boek staan een aantal zwart-wit foto's, helaas wordt niet vermeld wie of wat op die foto's staan.
Je reist als lezer kris kras door de tijd heen. Ik vond dat dit het verhaal boeiender maakte om te lezen, doordat bepaalde zaken die vroeger gebeurden pas later duidelijk worden. Net als in het echte leven. Ook de wisselwerking tussen Anna-Maria en Josephine vond ik interessant. Ik kon me in beide vrouwen verplaatsen en ik begreep van allebei hun motieven, ook al waren die soms tegengesteld.
Het is een boek dat ik met een soort nostalgische glimlach heb gelezen.
Het boek gaat over Richard, de grootvader van de auteur. Maar ook over de grote gebeurtenissen van de 20e eeuw. Als lezer ben je bij de beide wereldoorlogen, de wereldexpositie in Brussel, de koude oorlog en de val van de Berlijnse muur. Maar ook het kolonialisme in Congo komt aan bod.
Het verhaal speelt zich af in België en als Nederlander vond ik het interessant om te lezen over de gebeurtenissen uit de 20e eeuw vanuit Belgisch perspectief.
Richard heeft twee geliefden: zijn vrouw Anna-Maria en zijn jeugdliefde Josephine. De twee vrouwen zijn elkaars tegenpolen. Dat komt zeker naar voren tijdens de tweede wereldoorlog en de gevolgen daarvan in de decennia erna.
Het is een boek over het verglijden der jaren. En een boek dat heel duidelijk laat zien dat er in een oorlog altijd twee kanten zijn. Dat het niet zo simpel is als goed en fout en dat mensen keuzes (moeten) maken om te overleven. Maar ook dat iedereen maar gewoon een mens is.
De cover met klaprozen, een handgeschreven brief en een zakhorloge past perfect bij het verhaal. In het boek staan een aantal zwart-wit foto's, helaas wordt niet vermeld wie of wat op die foto's staan.
Je reist als lezer kris kras door de tijd heen. Ik vond dat dit het verhaal boeiender maakte om te lezen, doordat bepaalde zaken die vroeger gebeurden pas later duidelijk worden. Net als in het echte leven. Ook de wisselwerking tussen Anna-Maria en Josephine vond ik interessant. Ik kon me in beide vrouwen verplaatsen en ik begreep van allebei hun motieven, ook al waren die soms tegengesteld.
Het is een boek dat ik met een soort nostalgische glimlach heb gelezen.
February 1, 2021
In het boek maken we kennis met Richard van Waeyenberghe. Op het moment dat zijn vrouw Anna-Maria op sterven ligt, ontvangt Richard een kaart van grote jeugdliefde Josephine. Vanaf dat moment blikken we terug op het veelzijdige leven van Richard.
Zijn jeugd en kennismaking met Josephine wordt besproken, de wereldexpo van 1958 met als grote rode draad de tweede wereldoorlog en de ellende van een werkkamp. Met name dat laatste maakt best wel indruk. De martelingen die ze moesten onderling, daar wordt je stil van. Hoe vaak je deze verhalen ook leest.
In het boek wordt heel veel geschakeld tussen tijdsperioden. In het begin is dat even wennen. Eenmaal gewend blijf je lezen in het boek en wil je het niet weg leggen. Het verhaal komt beeldend over. Alles komt dan ook als een film voorbij. De schrijfstijl is lekker vlot met een lekkere Vlaamse inslag. Dat is voor Nederlanders die dat niet machtig zijn misschien wel even wennen. Persoonlijk vind het altijd iets liefelijks hebben.
Samengevat : Een heel boeiend verhaal. Een verhaal over een moeilijk leven, maar ook van volharding en overleving, de wil om te leven. En natuurlijk over de liefde van je leven. Een heerlijk boek, met vleugje spanning en geschiedenis. De auteur heeft een mooi verhaal over zijn grootvader neergezet, waardoor hij voortleeft en waarschijnlijk het verhaal van velen een gezicht gegeven heeft. Boek is absoluut een aanrader.
Zijn jeugd en kennismaking met Josephine wordt besproken, de wereldexpo van 1958 met als grote rode draad de tweede wereldoorlog en de ellende van een werkkamp. Met name dat laatste maakt best wel indruk. De martelingen die ze moesten onderling, daar wordt je stil van. Hoe vaak je deze verhalen ook leest.
In het boek wordt heel veel geschakeld tussen tijdsperioden. In het begin is dat even wennen. Eenmaal gewend blijf je lezen in het boek en wil je het niet weg leggen. Het verhaal komt beeldend over. Alles komt dan ook als een film voorbij. De schrijfstijl is lekker vlot met een lekkere Vlaamse inslag. Dat is voor Nederlanders die dat niet machtig zijn misschien wel even wennen. Persoonlijk vind het altijd iets liefelijks hebben.
Samengevat : Een heel boeiend verhaal. Een verhaal over een moeilijk leven, maar ook van volharding en overleving, de wil om te leven. En natuurlijk over de liefde van je leven. Een heerlijk boek, met vleugje spanning en geschiedenis. De auteur heeft een mooi verhaal over zijn grootvader neergezet, waardoor hij voortleeft en waarschijnlijk het verhaal van velen een gezicht gegeven heeft. Boek is absoluut een aanrader.
April 17, 2023
De cover van dit boek vind ik dus echt prachtig en sleepte mij over de lijn om het boek daadwerkelijk te gaan lezen want van het moment dat ik het woord oorlog al hoor zou ik het boek al terug leggen. Als ik de inhoud las dacht ik dat is echt mijn genre boek niet maar wat ben ik blij dat ik dan toch mijn buikgevoel gevolgd heb. Wat heb ik met aandacht het verhaal gelezen van Richard dat we leren kennen in het jaar 1989 en bij het sterfbed zit van zijn vrouw Anne-Maria en net een postkaart heeft ontvangen van zijn jeugdliefe Josephine (Fientje) Bij ieder hoofdstuk in het heden blikken we terug naar een periode in het verleden. Niet in chronologische volgorde maar lukraak gekozen op de gedachten dat Richard op dat moment krijgt bv de wereldexpo in 1958 , zijn jeugdjaren in de jaren 30, zijn tijd in Breendonk waar we de gruwel meemaken van de martelingen. Alle gebeurtenissen zijn eigenlijk een puzzelstukje van hoe het leven van Richard zich in elkaar geweven heeft. Elk moment in het verleden kon zijn leven in het heden veranderd hebben. En zal hij daadwerkelijk zijn Josephine nog terg zien? Ik vind dit boek echt een aanrader om te lezen.
May 11, 2022
Gebeurtenissen uit het verleden hebben in dit geval een enorme impact op het leven van de hoofdpersoon. Aan het einde van het boek vallen alle puzzelstukjes in elkaar. Dat heeft Filip knap gedaan.
Filip heeft een zeer prettige schrijfstijl. Af en toe maakt hij gebruik van een vleugje humor, wat ook wel nodig is, want het deel over WOII vond ik zeer heftig en maakte veel indruk op me.
Ik vind het niet vervelend dat de auteur door de tijd hopt, maar de stukken die in het heden spelen, zijn wat aan de korte kant en werden eigenlijk ingezet om het verleden te duiken. Dat werd naar mijn idee soms wat sterk aangezet. De lezer had zelf de brug ook wel kunnen slaan, denk ik.
Al met al heb ik enorm genoten van Winteruren. Ik ga zeker meer werk van Filip lezen.
Filip heeft een zeer prettige schrijfstijl. Af en toe maakt hij gebruik van een vleugje humor, wat ook wel nodig is, want het deel over WOII vond ik zeer heftig en maakte veel indruk op me.
Ik vind het niet vervelend dat de auteur door de tijd hopt, maar de stukken die in het heden spelen, zijn wat aan de korte kant en werden eigenlijk ingezet om het verleden te duiken. Dat werd naar mijn idee soms wat sterk aangezet. De lezer had zelf de brug ook wel kunnen slaan, denk ik.
Al met al heb ik enorm genoten van Winteruren. Ik ga zeker meer werk van Filip lezen.
January 13, 2022
Kun je meer hunkeren naar liefde dan als je geliefde je altijd ontglipt ook al kom je ze door je levensverhaal ettelijke keren weer tegen? Want altijd komt er voor Richard, de hoofdfiguur, iets mis. Dat gebeurt tegen de achtergrond van de belangrijkste gebeurtenissen van WO 1 tot de Val van de Berlijnse Muur. Is er toch hoop als dat een laatste maal het geval is, net als je echtgenote op sterven ligt? Prachtig verhaal, mooie ideeën, maar soms moeilijk te volgen door het door elkaar voorkomen van de gebeurtenissen. Je moet verdomd goed ale delen van het verhaal bij elkaar houden om tot hett eind emee te zijn. Misschien het enige dat ik op te merken heb bij dit boek.
September 1, 2022
Heel bijzonder boek met overtuigende dialogen die - authentiek ook door de Vlaams klinkende bewoordingen? - zo écht overkomen dat je jezelf in een film waant.
In elke alinea vloeien geschiedenis en persoonlijk drama elegant en toch ongekunsteld in elkaar, je vraagt je af hoe het kan dat dat nergens misgaat - hier is een regisseur aan het werk, die ondanks de vaart van het verhaal maat weet te houden en fijntjes doseert.
In elke alinea vloeien geschiedenis en persoonlijk drama elegant en toch ongekunsteld in elkaar, je vraagt je af hoe het kan dat dat nergens misgaat - hier is een regisseur aan het werk, die ondanks de vaart van het verhaal maat weet te houden en fijntjes doseert.
Displaying 1 - 30 of 31 reviews