Κοινά αγαθά και κοινωνικά κινήματα

by Raul Zibechi, Álvaro Reyes, Michael Hardt

Ο τόμος αυτός μας εισάγει στα κινήματα της Λατινικής Αμερικής, στις κυβερνήσεις που προέκυψαν λόγω της δικής τους δυναμικής παρουσίας, αλλά και στις σχέσεις που αναπτύχθηκαν μεταξύ τους στην πορεία του χρόνου. Αναφέρεται επίσης στη διαχείριση των κοινών, συσχετίζοντας την οικολογική και την αντικαπιταλιστική οπτική.

Ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να κατανοήσει, να αποσαφηνίσει ή άλλως να διαυγάσει την έκταση των υπόρρητων κοινωνικών σχέσεων των ανεπίσημων κοινωνιών και των διεργασιών τους στον χώρο της Λατινικής Αμερικής.

Τα κείμενα του βιβλίου, κάνοντας σαφή διαχωρισμό ανάμεσα στα παλιά και τα νέα κινήματα, θέτουν ως πρώτη βασική διαφορά τον τρόπο οργάνωσής τους. Ενώ το παλιό συνδικαλιστικό κίνημα ήταν κρατικοκεντρικό, αναπαράγοντας τη γραφειοκρατία, τον ιεραρχικό καταμερισμό εργασίας και τις πυραμιδικές δομές εξουσίας, τα σημερινά κινήματα είναι πιο οριζόντια, χωρίς διαχωρισμούς ανάμεσα στην "ηγεσία" και τη βάση. Οι νέες οργανώσεις είναι πιο μικρές, και η γενική αρχή της κυκλικής εναλλαγής επιτρέπει να κυκλοφορεί ο λόγος.

Αυτός ο άκρως επίκαιρος και για την ελληνική πραγματικότητα τόμος αναδεικνύει πώς η κοινωνία των φτωχών και των αποκλεισμένων, αυτών που ζουν πέραν του κράτους και των θεσμών του, έρχεται δυναμικά στο προσκήνιο της ιστορίας, όχι για να ικετεύσει τη φιλανθρωπία του κράτους, αλλά για να προβάλει ένα δικό της, διαφορετικό αξιακό σύστημα.

144 pages, Paperback

Published May 1, 2016

About the author

Raúl Zibechi (nacido el 25 de enero de 1952 en Montevideo) es un escritor y pensador-activista uruguayo, dedicado al trabajo con movimientos sociales en América Latina.

Entre 1969 y 1973 fue militante del Frente Estudiantil Revolucionario (FER), agrupación estudiantil vinculada al Movimiento de Liberación Nacional Tupamaros. Bajo la dictadura militar, iniciada en 1973, fue activista en la resistencia al régimen hasta que en 1975 se trasladó a Buenos Aires (Argentina) para exiliarse en 1976, después del golpe militar en ese país, en Madrid, España, donde estuvo vinculado durante más de diez años al Movimiento Comunista en tareas de alfabetización de campesinos y en el movimiento antimilitarista contra la OTAN.

Hacia mediados de la década de 1980 comenzó a publicar artículos en revistas y periódicos de izquierda (Página Abierta, Egin, Liberación) y en medios latinoamericanos (Página /12, Argentina) y Mate amargo (Uruguay). Al regresar a Uruguay, publicó en el semanario Brecha, del cual se convirtió en editor de Internacionales y ganó el Premio José Martí de Periodismo por sus análisis del movimiento social argentino en el entorno de la insurrección del 19 y 20 de diciembre de 2001. También trabajó en la revista ecologista Tierra Amiga, entre 1994 y 1995.

Desde 1986, como periodista e investigador-militante ha recorrdio casi todos los países de América Latina, con especial énfasis en la región andina. Conoce buena parte de los movimientos de la región, y colabora en tareas de formación y difusión con movimientos urbanos argentinos, campesinos paraguayos, comunidades indígenas bolivianas, peruanas, mapuche y colombianas. Todo su trabajo teórico está destinado a comprender y defender los procesos organizativos de estos movimientos