Το παλιό έγκλημα

by Claude Amoz, Θεοδώρα Καβαρατζή (Translator)

"Θα πετάξουμε πέρα τις μάσκες" γράφει στη Ζουντίτ (κεντρική ηρωίδα) ο παππούς της σε μια αγγελία της εφημερίδας Liberation. Η νεαρή, και κοινωνικά απροσάρμοστη κοπέλα, αφήνει τη γαλλική επαρχία και έρχεται στο Παρίσι για να συναντήσει επιτέλους αυτόν τον περίφημο παππού ο οποίος είχε εγκαταλείψει την οικογένειά του. Στο μεταξύ, όμως, η αγγελία στη Liberation φέρνει στο προσκήνιο κάμποσους άλλους πρωταγωνιστές του παρελθόντος και χτίζεται ένα αστυνομικό δράμα (αν μπορούμε να το πούμε έτσι) με συνεχείς ανατροπές.

Στη σειρά VERTIGO έχει εκδοθεί και ένα ακόμη μυθιστόρημα της Claude Amoz, το Παιχνίδι στο καμένο δάσος.

268 pages, Hardcover

First published March 2, 1999

About the author

Née en 1955, Claude Amoz, de son vrai nom Anne-Marie Ozanam, est agrégée de lettres classiques, ancienne élève de l'Ecole normale supérieure, professeur de chaire supérieure en khâgne et en chartes au Lycée Henri-IV. Elle a notamment participé à l'édition de La Germanie - Vie d'Agricola de Tacite (1998), des Vies parallèles de Plutarque (2002) et des Portraits de philosophes de Lucien de Samosate (2008) aux éditions des Belles Lettres.

En tant que romancière, elle a choisi le pseudonyme androgyne de Claude Amoz pour éviter que ses romans ne soient d'emblée qualifiés de "féminins", avec tous les a priori qui accompagnent cette étiquette. Elle ferait volontiers sienne la formule de Flaubert : « L'écrivain ne doit laisser derrière lui que ses œuvres. Sa vie importe peu ».

Elle écrit des romans noirs dans lesquels les personnages sont confrontés à "un passé qui ne passe pas" et qui a toujours des conséquences plus ou moins graves.

Ses thèmes favoris sont les blessures d'un passé douloureux, la fragilité de la mémoire, la recherche d'identité, la vérité, le désir, la famille, l'Histoire.

Reviews

[Christina Mastoraki · Rating 2 out of 5]

Νομίζω ότι το βιβλίο χάνει τα αυγά και τα πασχάλια. Προσπαθούσε να συνδιάσει παρά πολλά στοιχεία και στο τέλος σε κάνει να μην ενδιαφέρεσαι για κανένα. Επίσης, οι συνεχής αναφορές και υπονοούμενα για παιδικό σ*ξ, διακόρευση ανηλίκων και το μη συναινετικό σ*ξ μου ανακάτεψε το στομάχι. Το ότι δεν ξέρουμε την τύχη της Ζουντίτ και του Οπενό ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Από τη μια δεν με ενδιέφερε τι έγιναν και από την άλλη θέλω να μάθω αν επέζησαν. Μεγάλη απογοήτευση.

[Kostas Kanellopoulos · Rating 2 out of 5]

Ένας αχταρμας χωρίς ενδιαφέρον και νόημα