Στην οδό Γαληνού, τρισέγγονου του Ασκληπιού, στέκει ακίνητο εδώ και χρόνια το βιβλιοπωλείο Κομητεία. Στον τόπο αυτό, συνυπάρχουν δύο παράλληλοι κόσμοι, αυτός των πελατών και ο άλλος των κανονικών ανθρώπων. Εκεί συναντάμε τον Τάσο και τη Βούλα, δύο πτωχούς πλην τίμιους συναδέλφους, οι οποίοι οπλίζονται καθημερινώς με τεράστια υπομονή για να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα. Χωρίς τους ήρωές μας, και το αφεντικό που τους κρατάει στη δουλειά, θα σωζόταν ένα δέντρο ακόμα, αλλά δεν θα κρατούσατε εσείς αυτό το μικρό βιβλίο στα χέρια σας.
Ενα σφηνάκι 76 σελίδων που κύλησε σα γάργαρο νεράκι. Έξυπνο γρήγορο, σαρκαστικο, διασκεδαστικό. Ειδικά σε κάποια σημεία μας χαρίζει στιγμες καθημερινότητας που τρέχουν δάκρυα από τα πολλά γέλια. Ιστορίες αληθινές γραμμένες με ψυχή και απίστευτο χιούμορ.
Ιστορίες βιβλιοϋπαλληλικής τρέλας στο υπόγειο του βιβλιοπωλείου Κομητεία επί της οδού Γαληνού (που είναι απόγονος του Ασκληπιού). Αδύνατον να καταλάβω σε τι αναφέρεται.. Λοιπόν, το βιβλιαράκι αυτό είναι μικρό, χαριτωμένο και διασκεδαστικό. Και διδακτικό. Εσείς το ξέρατε πχ ότι έχουν βύσσινα στην Τσεχία; Γιατί του κυρίου με το σακάκι στο χρώμα κομμένης μαγιονέζας του παρήγγειλε η σύζυγος τον Βυσσινόκαμπο ενός Τσέχου. Και τις Βούλες του Ζελέ. Μα έχει Βούλες ο Ζελές; Πιάσε έναν ονειροκρίτη, αλλά έγκριτο, επιστημονικής βάσης.
Ότι όλοι είμαστε ολίγον τρελοί το ξέρω αλλά σε τούτο το μικρό βιβλιαράκι θα ζήσετε μια άλλη τρέλα, το θέατρο του παραλόγου όπως λέει ο συγγραφέας, ο οποίος έζησε αυτές τις ιστορίες.
Στο βιβλιοπωλείο Κομητεία δύο μικροί ήρωες, ο Τάσος και η Βούλα, έρχονται αντιμέτωποι με τον παραλογισμό, την απερισκεψία, τον ρατσισμό, τη δηθενιά, την προκατάληψη, την κακοτροπία και πολλά άλλα τέτοια ‘εκπληκτικά’ ανθρώπινα χαρίσματα.
Τον Tasos Alexiadis τον ξέρω, τον εκτιμώ και τώρα τον αγαπώ λίγο παραπάνω. Όμως από τις σελίδες του γνώρισα και τη Βούλα και την αγάπησα, ίσως αν ενώσουμε τις φωνές μας να τον πιάσουμε τον πλατινένιο δίσκο!!!
Με ετούτο το μικρό βιβλιοσφηνάκι θα γελάσετε, θα τραβήξετε τα μαλλιά σας, ευτυχώς εγώ έχω πολλά, θα θυμηθείτε ότι οι υπάλληλοι είναι άνθρωποι που ναι μεν πληρώνονται για να σας εξυπηρετήσουν αλλά δε σας ανήκουν και τους οφείλετε τον σεβασμό που και εσείς απαιτείτε.
Ιστορίες βιβλιοπωλείου με πολύ χιούμορ απο έναν υπάλληλο βιβλιοπωλείου! Αληθινές και καλογραμμένες! Είναι ενδιαφέρον το οτι σε βάζει στα μάτια της άλλης πλευράς, αυτού που πουλάει το βιβλίο και όχι όλων εμάς που το αγοράζουμε. Ωραίο, γρήγορο ανάγνωσμα και αυξάνει τη συμπάθεια προς το προσωπικό του βιβλιοπωλείου!
Συλλογή με "ανέκδοτα" σαν ιστορίες από το υπόγειο του βιβλιοπωλείου "Κομητεία" (ευτυχώς, όχι το δικό μας γνωστό υπόγειο της λογοτεχνίας, αλλά εκείνο με τα θεατρικά και τα λεξικά). Όχι κακό, αλλά ούτε κάτι σπουδαίο.