Η ενενηντάχρονη δόνια Μάρου ζει σε μια πόλη του Μεξικού έχοντας ως μοναδικό θησαυρό το ποδήλατό της. Ποτέ δεν έμαθε να διαβάζει, αλλά αποπνέει σοφία. Έχει περάσει δύσκολα χρόνια, γεμάτα δεινά και ταλαιπωρίες, αλλά δεν χάνει ποτέ το κουράγιο της. Όταν πληροφορείται ότι ο εγγονός που ποτέ δεν γνώρισε το έχει σκάσει από το ορφανοτροφείο όπου μεγάλωσε και βρίσκεται στην άλλη άκρη της χώρας, ξεκινάει με το ποδήλατό της ένα ταξίδι ζωής…
Αυτή η τρυφερή ιστορία αποτελεί μια πρόσκληση να ανακαλύψουμε τους θησαυρούς που έχει φυλαγμένους για εμάς η ζωή. Να αφήσουμε πίσω οτιδήποτε μας κάνει δυστυχισμένους και να αναζητήσουμε νέες, πιο συναρπαστικές εμπειρίες. Να δούμε τον κόσμο όπως πραγματικά είναι, όπως τον βλέπαμε εκείνα τα ατέλειωτα καλοκαιρινά βράδια των παιδικών μας χρόνων…
Τολμάς ν’ ανεβείς σ’ αυτό το ποδήλατο; Ένα εμπνευσμένο μυθιστόρημα για τη μαγεία των μικρών πραγμάτων, με μια εντυπωσιακή ηρωίδα που θα μπει στις καρδιές των αναγνωστών κάνοντάς τους να πιστέψουν στη μεταμορφωτική δύναμη της αγάπης. Ένα εμπνευσμένο μυθιστόρημα για τη μαγεία των μικρών πραγμάτων, με μια εντυπωσιακή ηρωίδα που θα μπει στις καρδιές των αναγνωστών κάνοντάς τους να πιστέψουν στη μεταμορφωτική δύναμη της αγάπης. Με εξαιρετική και ευχάριστη γραφή, ο συγγραφέας Gabri Rodenas προσφέρει στον αναγνώστη μια πραγματική εμπειρία αυτογνωσίας, επιτρέποντάς του να ανακτήσει τη μαγεία της ζωής. Με εξαιρετική και ευχάριστη γραφή, ο συγγραφέας Gabri Rodenas προσφέρει στον αναγνώστη μια πραγματική εμπειρία αυτογνωσίας, επιτρέποντάς του να ανακτήσει τη μαγεία της ζωής.
Gabri Ródenas es autor de ficción contemporánea con un toque de realismo mágico suave, donde la humanidad cotidiana, el sentido del humor y la reflexión filosófica se entrelazan de forma natural.
Sus historias exploran el valor de lo sencillo, las decisiones que nos transforman y la belleza escondida en lo ordinario, con una filosofía accesible que invita a pensar sin perder la emoción narrativa.
Es autor, entre otras novelas, de La abuela que cruzó el mundo en una bicicleta, una fábula moderna sobre el amor, el viaje y la capacidad de reinventarse incluso en las etapas más inesperadas de la vida. Actualmente en vías de adaptación audiovisual.
Sus obras han sido publicadas en varios países y traducidas a múltiples idiomas, conectando con lectores que buscan historias humanas, luminosas y profundamente cercanas.
Más actualizaciones y contenido del autor en Instagram.
Gabri Ródenas is a contemporary fiction author whose work blends soft magical realism with everyday humanity, gentle humor, and accessible philosophical reflection.
His stories explore the value of simplicity, the decisions that transform us, and the hidden beauty within ordinary life, offering thoughtful yet emotionally engaging narratives.
He is the author, among other novels, of The Grandmother Who Crossed the World on a Bicycle, a modern fable about love, journey, and the ability to reinvent oneself even in the most unexpected stages of life. Currently in development for audiovisual adaptation.
His books have been published in multiple countries and translated into several languages, resonating with readers who seek warm, human, and quietly uplifting stories.
Nada como um netinho distante para pôr uma avó a pedalar por esse mundo fora. Embora da sua prática ciclística constassem roteiros menos ousados, e, apesar da idade avançada, a dita senhora dava mostras de considerável desenvoltura quando montada no seu velocípede 🚵♀️. Assim, logo que soube da existência dum neto longínquo, esta nonagenária de fibra, agarrou no biciclo e, pedalando desaforadamente, partiu numa aventura arrojada em busca do almejado neto.
“Doña Maru tinha em mente um propósito e uma certeza: queria encontrar o seu neto e sabia que iria conseguir fazê-lo. No seu pensamento, o desfecho já tinha tido lugar. Agora só tinha de aproveitar o percurso.”
Quanto a mim, esta divertida ficção propõe-se mostrar como o Amor, quando aliado a uma forte determinação, é capaz de realizar impossíveis!!! 👍🌟🌟🌟🌟👍
Entrei nesta leitura completamente às escuras, sem saber nada dela a não ser o título. E foi exatamente o título que me "enganou", pois achei que seria mais uma obra com velhotes, como tanto e tanto gosto. Não deixa de ser uma obra protagonizada por uma velhota de 90 anos (ou algo assim), mas tudo o resto me irritou desde as primeiras páginas. Esta é uma obra repleta de chavões, frases e ideias feitas, com demasiada "filosofia baratucha" para o meu gosto... Não quero dizer com tudo isto que não a devam ler. Pelo contrário, se gostam de obras de auto-ajuda, recomendo que a leiam. Para mim, que reviro os olhos a tudo a que cheira a esse género de literatura, é que não dá mesmo! Já há algum tempo que não desistia de uma leitura...
Книга за човечността, неуморимата сила на любовта, трудните житейски избори и най-вече прошката. Книга за едно ново начало и затварянето на вратата на миналото.
На моменти силно ми напомняше на "Малкият принц", който обожавам, и това допълнително ме накара още повече да се насладя на книгата.
"Най-висшата форма на човешка интелигентност е способността да се наблюдава, без да се съди."
2026 Препрочит
Все още ми е абсолютен любимец! Толкова много тиха мъдрост и възприемчивост! Сякаш се връщаш у дома ❤️
Definitivamente los libros de autoayuda y/o crecimiento personal no son para mí. La historia es muy tierna, está bien escrita y se lee en un rato porque es muy cortita. Sin embargo, los diálogos que se suceden a lo largo del libro me han resultado poco creíbles ya que me ha dado la sensación de que la protagonista tenía una respuesta para cada problema que la vida nos pone en nuestro camino. De cualquier forma, si os gusta este tipo de libros os animo a leerlo porque ya os digo que se lee súper rápido y te causan mucha ternura los personajes.
Πως να μην ερωτευτείς την δόνια Μάρου που αν και αναλφάβητη, κουβαλά σοφία και αγάπη, τις οποίες μοιράζεται με όποιον συναντά! Ωραία ιστορία που κυλάει όμορφα, θυμίζοντας μας τι είναι ουσιαστικό στην ζωή μας και πως μπορούμε να κάνουμε το ταξίδι μας στη γη αυτή αξιομνημόνευτο! Μπορεί ο συγγραφέας να μην ανακάλυψε τον τροχό, τον έβαλε όμως να κυλήσει και να μας ταξιδεύσει στο κέντρο του κόσμου για τον καθένα μας, στα μεγάλα μας θέλω, στα μεγάλα μας όνειρα, στις μεγάλες μας ανάγκες, στις σημαντικές εμπειρίες που ολοκληρώνουν το είναι μας! Στα απλά βρίσκεται η ουσία!
Esu tikra, jog tokių istorijų realiame gyvenime nebūna. Todėl susiskaitė vos ne kaip pasaka. Bet kaip labai šilta ir jauki pasaka... Keturios žvaigždutės už mintį, už be galo daug citatų, nuostabių minčių, už gerumą kūrinyje ir lyg kiekvienas skyrius ėjo lyg kaip atskira, pamokanti istorija. Gražu, stipru, prasminga. Bet pats stilius labai lengvas, kaip pūkelis. Per daug idealizuota ir daugiau grožio nei realybės. Jei būčiau vėl 16-18, duočiau turbūt 5 žvaigždutes... O bendru atžvilgiu, rekomenduoju kaip šiltą, prasmingą vakaro kūrinį ypač dabar - rudeniui 😉🙃😊
Este livro é um convite ao leitor para acompanhar a jornada da avó Maru. O convite exige algumas coisas de nós, a ousadia de não pensar nos fantasmas do passado e do futuro, de manter o coração aberto, inspirar fundo e saber agradecer. Uma história que faz reflectir e que fala essencialmente de amor, de como amar não tem qualquer custo, nem preço, recheado de mensagens poderosas.
Uma das situações mais emocionantes da vida humana é a carga emocional que levamos no decorrer da nossa vida, Doña Maru, a velhinha que pega na bicicleta à procura do seu neto, é o bom exemplo de isso mesmo, pois percorre o (seu) mundo inundada de sabedoria e cheia de rugas, rugas profundas que demonstram os seus noventa anos.
Ao longo da jornada, a avozinha Maru cruza-se com várias personagens que estão aprisionadas a algum problema ou a alguma situação e ela acaba por lhes dar uma pequena lição e as ferramentas necessárias para se libertarem dos seus dilemas. Conseguindo, assim, um grande feito; a construção de uma história que é capaz de comover com situações peculiares, trabalhadas de uma forma limpa e sem fantasias, dando-lhe um toque de realidade às questões humanas que aqui são reflectidas.
Então, prontos para deixar entrar a luz que esta história trás? Montar na pequena e velha bicicleta e percorrer o (vosso) mundo com a leveza no coração? com coragem e muito amor?
Tai pirmoji mano atostogu knyga. Nors knyga ir plona, taciau joje pateikiama ivairiu gyvenimisku patarimu. Pasakojama mociutes kelione per sali ieskant niekada nematyto anuko. Knyga rekomenduoju kaip viena is lengvu, bet pamokanciu kuriniu.
Susigundžiau viršeliu, tačiau gavau lėkštą, neįtikinamą istoriją su tiesmuka didaktika kiekvieno skyriaus pradžioje, viduryje ir pabaigoje. O skyrių yra keturiolika. Be to, dar yra įžanga ir epilogas. Knygos įžangoje įspėjama, kad vartai į tiesą atsivers peržengus pirmųjų dviejų skyrių slenkstį, trečio skyriaus pabaigoje. Reikėjo klausytis savo vidinio balso ir po įžangos išdrįsti sėstis ant savo dviračio ir vežti knygą atgal į biblioteką. Anotacijoje knyga lyginama su "Mažuoju princu", "Džonatanu Livingstonu Žuvėdra" ar "Alchemiku". Tačiau nepamenu, kad pastarosiose būtų tiek didaktikos ir baltų siūlų.
Foi uma viagem deliciosa, bem introspectiva e cheia de lições. Garantidamente, um livro que aconselho a todos. Um bem haja à avó Maru, e que o seu percurso nos inspire a jogar este jogo da vida, dando e recebendo amor a cada pedala, a cada ciclo, onde chegarmos. Grato, Sr. Ródenas!
J'ai beaucoup apprécié lire ce roman. un livre plutôt leger et positif qui m'a fait du bien. Au cours de cette histoire, nous suivons mémé Maru qui nous enmmène dans un voyage semé de rencontres, de lecons de vie, de partages et d'aventures. C'est une histoire poétique et émouvante qui reste humoristique.
Os que nos acompanham sabem que livros de auto-ajuda ou ficção com o mesmo intuito não tendem a ter espaço cá em casa. Na verdade, não passam de todo pelas minhas prateleiras. Mas quis ler "A Avó que Percorreu o Mundo de Bicicleta" em lembrança um livro que li em adolescente (não me lembro qual ou qual o autor), que recordava através de fábulas ficcionais alguns valores morais a reter. E este livro é precisamente uma pequena fábula, dotada de um certo surrealismo mágico e ternura, na quimera de uma avó que procura um neto desconhecido, para compensar os laços familiares perdidos com um filho problemático. Os clichês são abundantes, as predominâncias deterministas do destino constantes, e as ligações do acaso com a certeza dominante de um percurso certo que poderia soar absurdo também. No entanto, esta leitura acabou por não resultar para mim por dois motivos. O primeiro prende-se com a própria personagem, que tida como avozinha sábia se torna irritante, pelas constantes "lições de vida", especialmente para uma pessoa com uma vida pessoal tão mal resolvida (e que reconta a sua história mas não reflecte muito sobre ela). O outro motivo prende-se com o tom da escrita, bacoco e paternalista, que implementa forçosamente uma série de ditos e pensamentos do senso comum - mas que até poderiam ser relembrados sem causar mossa, não fosse o facto que serem inseridos continuadamente e em todas as páginas, e de uma forma pouco natural. Neste caso, em vez de serem as lições que se pretendem enunciar ao arrepio da narrativa, é a narrativa que segue em segundo plano perante as lições de moral constantes, o que acaba por desvirtuar a história que poderia ser inspiradora e se torna somente maçuda. As coincidências constantes acabam por tapar as incongruências narrativas, e até o mote principal da fábula, que é ensinar e colocar a reflectir através do entretenimento, acaba por sair defraudado pela forma como é conduzido. Tenho pena, porque a premissa que surge como aliciante no início se perde no conjunto. No entanto, é um livro que poderá surpreender os leitores menos habituados a reflectir sobre si e sobre o mundo envolvente, e sobre qual o seu papel no meio desta trama vivencial. - Cláudia
Antes de correr de cualquier cosa, antes incluso de saludaros, quiero decir que una vez más, salí de mi zona de confort y me arriesgue por un libro que ya el título decía mucho. Algo dentro de mi necesitaba leer esta historia y ya os digo que no me ha defraudado.
No soy de leer libros de autoayuda, de hecho, este no lo es. Es más bien del tipo inspiracional que al final del camino, seguro te deja con una sonrisa. Es una obra corta que me he devorado en un ratito, fui compañera de un viaje, recorrí parte de mi amado México y a la vez, viajé al lado de Doña Maru en la búsqueda más importante de su vida.
¿Has conocido a ese tipo de personas mágicas que aparecen en un parpadeo en tu vida para darte un regalo? Esa es Doña Maru. Una mujer analfabeta con mucha sabiduría adquirida a través de los años, no sabe leer libros, pero sabe leer en los corazones. Y así LA ABUELA QUE CRUZÓ EL MUNDO EN UNA BICICLETA, va dejando tras de sí un mensaje de amor universal, de ese conocimiento trascendental en donde todo se resume a tres cosas simple: VIVE EL PRESENTE, AMA Y PERDONA, SIGUE ADELANTE.
Para mi conocer a esta mujer de la mano de Gabri Ródenas ha sido algo muy bonito. Hay mucha dulzura en esta belleza que espero le des la oportunidad, yo por mi parte disfrute de la pluma del autor, que es sencilla, directa y amena. ¡Feliz lectura!
Fui apanhada de surpresa, pois não fazia ideia que este era um livro de aut-ajuda e desenvolvimento pessoal. Mas é um livro leve cheio de bonitas mensagens, que fazem todo o sentido na época actual. Foi uma leitura leve e que levanta o astral. E a avó Maru é um amor.
Atrodo paprasta, bet ne prasta. Po kiekvieno kelionės stabtelėjimo galima pagalvoti ir atrasti gražių tiesų. Viena labiausiai patikusių: vienintelis nekintamas dalykas pasaulyje yra pokytis.
Novela motivadora, inspiradora, emotiva y reflexiva, llena de enseñanzas de vida y muchas frases que podrias poner en marcos y colgar a lo largo y ancho de tu casa para recordarte en el día a día lo verdaderamente importante y ayudarte a mantenerte enfocado.
Escrita por un autor español pero ambientada en México, consigue retratar fielmente nuestra indiosincracia y lo pintorezco de algunos de nuestros pueblos y paisajes, a lo largo del viaje que emprende Doña Maru de Oaxaca a Veracruz.
Il y a beaucoup de très beaux messages dans cette histoire, c’est d’ailleurs le but principal de ce livre, je pense.
Il se lit rapidement, il y a de jolies citations à chaque début de chapitre.
Je me suis vraiment laissé embarquer sur la bicyclette de mémé Maru, j’ai écouté les conseils qu’elle a distillés tout au long de son parcours. C’est un livre agréable à lire qui vous fera néanmoins réfléchir à beaucoup de choses, notamment notre façon de penser et de vivre.
Габри Роденас е съвременен испански писател, който пише истории със силни послания. В "Старицата, която прекоси света на колело" авторът ни среща със 90-годишната доня Мару, изоставена 2-годишна пред вратите на сиропиталище. На 13 години тя решава и бяга от сиропиталището и животът й се променя... Тя е неграмотна, но много мъдра жена. С хората, с които животът я среща по време на своето пътешествие (да открие своя внук), тя се опитва да им помогне със съвет... и алфахор. За нея любовта е най-ценното нещо! За нея няма минало, бъдещето още не е дошло. Тя живее само в настоящето. "Живей в настоящето, обичай и прощавай, продължавай напред!" - това ни съветва тя. Прекрасна книжка. Прочетох я за един ден. Горещо я препоръчвам!
Заглавието е доста пресилено, също както и случките - твърде нагласени. Така го почувствах. Много философия в романа. Звучеше ми като книга за самоусъвършенстване - направи "така", за да имаш "това". Доня Мару е на 90 години и има внук на приблизително 20 г.? Родила е, когато е била на 13 г. и ми се вижда неестествено да има внук на толкова. Не че не е възможно де, но все пак... Тя го издирваше и срещаше хора по пътя, които "поучаваше". Много ме подразниха употребата на изразите "внук ми", "внук ви", "внук си". Не знам какво се опитват да докажат чрез употребата точно на тези думи, вместо книжовните български изрази. Вече и преводачи, и редактори се стремят да бъдат "оригинални". Все пак ѝ дадох 3/5, но по-скоро е 2,5*.
É a primeira vez que leio um livro da autoria de Gabri Ródenas, mas segundo as palavras do próprio, esta obra é muito diferente das suas anteriores. Ler A Avó... fez-me lembrar a leitura dos livros de Paulo Coelho (que Ródenas parece também ler) e de outras obras metafóricas que nos fazem refletir sobre, afinal, o que andamos aqui a fazer, para quê, com quem, etc. A noção de destino, de missão ou de planos de vida sofrem, nesta obra, uma reviravolta. É um convite a pensar. E a abraçar o agora. Porque, afinal, tudo é perfeito como é.
L'idée de départ est sympa, mais malheureusement la réalisation est plutôt grossière. L'histoire n'est qu'une excuse pour donner des conseils philosophiques et de développement personnels, certes très justes, mais dans un format si évident que ça en devient niais. Les rebondissements de l'histoire m'ont fait lever les yeux au ciel à chaque fois ... l'histoire reste quand même mignonne et les éléments philosophiques sont pertinents, néanmoins je ne recommande pas la lecture de ce livre
⭐ 3,5 Skaitant šią knygą buvo sudėtinga išlaikyti dėmesį. Tačiau skaitinyje tikrai galima rasti gerų, įdomių frazių, pastebėjimų iš gyvenimo. Be to, ši knyga lyginama su „Alchemiku“, „Mažuoju princu“, galiu patvirtinti, kad šiek tiek panašumų su šiomis knygomis galime rasti.
Patikusios mintys iš knygos: „Viena atklydusi mintis buvo ta, kad iš tikrųjų mes gyvenime elgiamės tik dviem būdais: dalijamės meile ir reikalaujame jos. Visa kita – tik variacijos ta pačia tema.“ „<...> Ir atsiminkite: nuolat mylėdami ir nieko nelaikydami savaime suprantamu mes amžinai būname ką tik gimę.“ „Bet aš nutariau, kad praeitis gyva tik vaizduotėje. O ateities nėra ir nebuvo. Tik dabartis yra tikra.“
Δεν είναι το φόρτε μου βιβλία με φιλοσοφικές υποδείξεις, διδαχές και συμβουλές. Πλήττω αφόρητα. Ευτυχώς διαβαζόταν γρήγορα και ήταν μικρό. Θα ήταν λίγο πιο πιστευτό αν η γιαγιά ήταν 80 χρονών αντί για 90.
Alguna vez leí la historia de un “Caballero de Armadura Oxidada” que emprendió un camino y cada parada le significó ir perdiendo su armadura porque iba creciendo en conocimientos. Esta historia de una abuela montada en una bicicleta es casi lo mismo, no cruza el mundo, solo va de Oaxaca a Veracruz aprendiendo y compartiendo su filosofía con las personas con las que se va cruzando en su ruta. Sé que para que algunos practicantes de yoga y adultos en plenitud esto sonará atractivo y hasta tierno, pero créeme; es una historia predecible y gracias a Dios no tan aburrida, porque no tiene muchas páginas, por lo que única y exclusivamente la recomendaría para esas personas que son adictas a los libros de autoayuda (que sé, no son pocos)