ჟაკლინი

by Lela Lashkhi

ჟაკლინმა ცხოვრება თავის სურვილებთან ბრძოლაში გაატარა. წინააღმდეგობა, დაუმორჩილებლობა, საკუთარი თავის ძიება და მიღება – ყოველივე ეს ხანგრძლივი, და ხშირად ძალზე მტკივნეული პროცესია. „ჟაკლინში“ აღწერილი ამბები თითქოს ხელშესახებია, ნამდვილი. მთავარი გმირის მსგავსად, ყოველ ჩვენგანს ერთხელ მაინც მოუნდომებია საკუთარი თავის გაცნობა, ის კი სრულიად უცხო აღმოჩენილა. ეს რომანი მოგვცემს საშუალებას, დავინახოთ ჩვენი თავი ისევე, როგორც სხვებს ვხედავთ. ლელა ლაშხი საფრანგეთში ცხოვრობს. იგი მწერალი, დრამის რეჟისორი და ფოტოჟურნალისტია. არის პარიზის ჟურნალისტთა სახლის წევრი. 2014 წელს მისი თანაავტორობითა და თანარეჟისორობით პარიზის ანტუანის თეატრში დაიდგა სპექტაკლი „Cours, cours encore“ (მიდი, მიდი, გაიქეცი). იგი ხშირად იცვლის პროფესიებს. ამჟამად შატო „მობიუისონის“ შეფმზარეულია. „ჟაკლინი“ ლელა ლაშხის მეორე რომანია

220 pages

Published January 1, 2020

Reviews

[Natia Morbedadze · Rating 4 out of 5]

ჟაკლინი ისეთი არ არის, როგორიც სხვებს უნდათ, რომ იყოს... ჟაკლინი წერს წერილებს ჩვენთვის, საკუთარი თავისთვის, იმისთვის, რომ ყველას აჩვენოს (მათაც, ვინც ამ თუ სხვა მიზეზით მის მდგომარეობაშია, უფრო კი მათ, ვინც ამ პრობლემას შორიდან უყურებს და თითქოს ვერ ხედავს) რა ხდება მაშინ, როცა ებრძვი შინაგან "მე"-ს, რადგან სხვები ვერ გიგებენ... სხვები კი არა, ყველაზე ახლობელი ადამიანი - დედაც - კი, რომელიც ვერ აბიჯებს ღრმად გამჯდარ "პრინციპს", რომ ერთი და იმავე სქესის ადამიანებს ერთმანეთი ვერ ეყვარებათ, ვერც ჟაკლინი ტოვებს უკან უარყოფით გამოწვეულ წყენას... და ხდება ის, რაც ხდება მაშინ, როდესაც ადამიანები თმობენ ერთმანეთს და არა შეხედულებებს... სინამდვილეში კი რა არის საჭირო? მხოლოდ ერთი რამ (ცოტაა არა? არადა ყველაზე რთულია)- მივიღოთ ერთმანეთი ჩვენი დადებითი და უარყოფითი მხარეებით (რაც, რა თქმა უნდა, სუბიექტურია), უბრალოდ ვიცხოვროთ და გავცეთ სიყვარული...

[Meri Kavtelishvili · Rating 2 out of 5]

I was so excited to read this book, but what I have to say after reading it is - sometimes no representation is better than bad representation….

[Salomeja Sandroschvili · Rating 3 out of 5]

უნდა ვიყო სასტიკი: ავტორმა წერა არ იცის. უხეიროდ დაგეგმარებულ-გაწერილი წიგნია. მაგრამ მე მაინც მთელი ინტერესით ვკითხულობდი (შიგადაშიგ ვიჯღანებოდი) და დიდი გავლენა მოახდინა ჩემზე, ცხოვრება გამინათა: განა რამდენია ქართულ ლიტერატურაში ლესბოსელების დაწერილი წიგნები? არ ვიცი. ცოტა. საკუთარ ენაში თავის ვერპოვნის სავალალო შედეგებზე კიდევ, იხ. ბახმანი. ჰოდა, ამ წიგნში ვიპოვე თავი. და უფრო ნაკლებად მეზიზღებოდა. და გამანათა და გამაბედნიერა. ასე რომ, მადლობა ლელას. <3

[Anna Mikautadze]

იმ წიგნების კატეგორიას მიეკუთვნება, რომ კითხულობ და სიცარიელე გრჩება...არც რამეზე დამაფიქრა, არც რამე ემოცია დამიტოვა, საერთოდ ა რ ა ფ ე რ ი
3 ვარსკვლავიც მხოლოდ იმიტომ , რომ მაინც დამწყები მწერალია

[Paranoid Sister · Rating 3 out of 5]

მეგობრის რჩევით წავიკითხე. რომ არ მოვიტყუო, უკეთესს ველოდი და იმედი გამიცრუვდა. რაღაცნაირი გაცრეცილი ტექსტია, ცუდად დალაგებული.

[Giorgi Baskhajauri · Rating 1 out of 5]

იმაზე უკეთ ვერ ვიტყვი, ვიდრე ხელოვნებათმცოდნე ფლეინ ჯეინმა თქვა თავის დროზე: "Protect queer art, but is she giving us anything worth protecting".