บันทึกรักจิ่นหราน เล่ม 1

謹然記 #1

by Yan Liang Yu, เหยียนเหลียงอวี่, 顏涼雨

'ชุนจิ่นหราน' โปรดปรานการเร้นกายไปในสายลมยามราตรี เพื่อสนทนาปราศรัยกับเหล่าบุรุษรูปงามจนดึกดื่น เพื่อให้ได้มาซึ่งความสุขทางใจ โลดแล่นในยุทธภพโดยมีเรื่องรักใคร่เป็นส่วนใหญ่ ไม่คิดข้องแวะกับเรื่องวุ้นวายใดๆ ทั้งสิ้น จนกระทั้งได้พบกับเผยเซียวยี่ บุรุษรูปงามล้นเมืองแต่กลับเชื่อมั่นว่ามนุษย์ชั่วช้าโดยกมลสันดาน ด้วยเหตุนี้ ศพ การฆาตกรรม บุญคุณความแค้นและกลอุบายจึงบังเกิด ครั้นแล้ว 'นักสืบเสี่ยวชุนจื่อ' ผู้มีทักษะในการสันนิษฐานจึงเข้าไปพัวพันกับความโกลาหลที่ท่วมท้นยุทธจักรด้วยความไม่เต็มใจ

336 pages, Paperback

Published December 1, 2019

About the author

Associated Names:
* 颜凉雨 / 顏涼雨 (Chinese)
* Yan Liang Yu (English)
* เหยียนเหลียงอวี่ (Thai)
* Nhan Lương Vũ (Vietnamese)

Reviews

[Kamons · Rating 4 out of 5]

สนุกเกินจากที่คิดเอาไว้มาก ๆ ชอบตอนที่จู่ๆ ก็มารวมกันเป็นทีมโดยไม่ได้ตั้งใจ แล้วมันเป็นทีมที่ตลกหน้าตายมาก ช่วงรวมกลุ่มออกมุกตลกโบ๊ะบ๊ะมาก เป็นงานที่หลุดขำหลายรอบเลย เนื้อเรื่องโดยรวมๆ คือตัวเอกอย่างจิ่นหรานมีนิสัยดึก ๆ ชอบแอบเข้าห้องหนุ่มหล่อ บังเอิญถึงคราวซวยเข้าไปพัวพันกับคดีฆาตกรรมโดยไม่ตั้งใจ ก็ใช้ความถนัดเดิมที่ช่างสังเกตชอบปริศนามาคลี่คลาย ส่วนพระเอกเป็นพวกไม่ไว้ใจคน เย็นชาไร้หัวใจ ถูกตัวเอกลากมาเกี่ยวด้วย ท้ายเล่มตัวเอกทำสัญญาใจร่วมมือกันช่วยพระเอกถอนพิษ

[Panchaya · Rating 4 out of 5]

เหมือนทุกรีวิว เราจูนภาษาอยู่ประมาณ 80 หน้า แต่หลังจากเข้าสู่คดีก็อ่านยาวจนจบเล่ม แต่เราก็ชอบภาษานะ อาจจะสั้นห้วนไปหน่อยในบางจุดแต่พอจับสำนวนได้ก็ไหลลื่นมาก มีชั้นเชิงทางวรรณศิลป์มาก อันนี้ชมความตั้งใจ

สำหรับเนื้อเรื่อง ออกเป็นแนวสืบสวน คดีไม่ซับซ้อน นิสัยนายเอกน่าสนใจ โทนเรื่องตลก วิธีคิดดี ความสัมพันธ์เริ่มจากไม่ถูกชะตามาสู่ความสนใจ ไม่ค่อยเน้นความสัมพันธ์แต่ความค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปกลับมีเสน่ห์

[Mint · Rating 4 out of 5]

ตอนแรกงงๆการแปลนิดนึง แล้วก็งงๆคาร์นิดหน่อย แบบ อ่านพระเอกไม่ออกเลย นึกภาพไม่ได้เลย ไม่เข้าใจพระเอก แล้วก็ไม่ค่อยชอบนายเอกที่เป็นโจรเด็ดบุปผา แต่ก็ อ่านไปเรื่อยๆ ก็ติดหนึบเลย

ชอบพาร์ทคดีมาก อาจจะไม่ซับซ้อนแต่ก็อ่านแล้วติดหนึบ ออกจะเป็นเรื่องความสัมพันธ์มากกว่าเน้นเรื่องทริคอะไรงี้ ทำได้ดีเลย

เอ้อ แต่ที่ไม่ค่อยชอบในพาร์ทสืบสวนคือรู้สึกเหมือน จากนายเอกแบบ ไปเกี่ยวข้องแบบงงๆ แล้วอยู่ๆก็พลิกมาสืบเฉยเลย แบบ เอ้า เรอะ คือไม่มีสัญญาณไรมาก่อนเลย (เท่าที่รู้สึกตอนอ่าน) ว่านายเอกเป็นนักสืบ แล้วก็ แอบรู้สึกว่าคดีไม่ได้ทิ้ง clue ไว้ให้คนอ่านคิดตามเท่าไหร่ พอไม่มี clue ก็เลยไม่รู้จะเดายังไง มาถึงนายเอกก็เฉลยเลย คนอ่านสายคิดตามแบบเราก็จะรส.ไม่สุดนิดนึง แต่ก็ชอบอยู่นะๆๆๆ

ชอบสุดคือพาร์ทมุขตลกโบ๊ะบ๊ะ คือตลกแบบ อ่านไปยิ้มไป อ่านแล้วหลุดหัวเราะออกมาจริงๆ ชอบจังหวะตลกของคนเขียนมาตั้งแต่อ่านคู่จิ้นฯ แต่พอมาเป็นเรื่องนี้ที่เนื้อเรื่องเบากว่า เลยตลกแบบไปสุดจริงๆ

ในส่วนของคาร์ และความสัมพันธ์ เรารู้สึกเหมือนกับว่าเราเห็นทุกคนชัดมาก หมอติง ฉีว่านก้วน หางหมิงเจ๋อ ฯลฯ และชอบทุกคน ยกเว้นพระเอก คืออ่านไม่ออกเลย แบบ ไม่เข้าใจนางเลย ทำอะไรเนี่ย จนเกือบจบเล่มหนึ่ง ถึงเริ่มเข้าใจ ส่วนนายเอก เราชอบมาก เป็นคนแบบ น่ารักน่าเอาใจช่วย ความคิดดี ใจดี แม้จะอ๊องๆไปหน่อย แอบนึกถึงน้องเซี่ยในเรื่องคู่จิ้นฯ แต่เป็นเวอร์ชั่นเหวี่ยงน้อยกว่า 555555555555 แต่ยังมองไม่เห็นว่าจะไปรักกันอิท่าไหน คือคสพ. Slowburn มาก ค่อยเป็นค่อยไป รอดูว่ารักกันไง

การแปล เราว่าทำได้ดี อย่างที่บอก ตอนแรกแอบงงๆนิด แต่พอจูนติดแล้วก็ติดเลย แล้วในเรื่องมีเล่นคำ สำนวน มุขตลก เยอะมาก แต่คุณนักแปลทำได้ดีมาก อ่านลื่นมาก อันนี้ขอชื่นชมมากๆเลยค่ะ

โดยรวมค่อนข้างชอบเลย เป็นสายพีเรียดยุทธภพที่ไม่หนักเกิน ไม่การเมืองจ๋า (แต่เล่มถัดๆไปไม่แน่แฮะ) กับมุขตลกโบ๊ะบ๊ะ ให้ 4 ดาว หัก 1 จากที่ไม่ได้ทำให้เรากรี๊ดดดดดเบอร์นั้น (แต่คู่จิ้นฯเราให้ 5 ดาวนะ555555)

[Kaeka Peyanon · Rating 4 out of 5]

อ่านบทแรกๆ งงกับการแปลเหมือนกัน จนอ่านมาถึงคดีก็สนุกมาก แถมตลกด้วย สนุกดี

[orangejasmine · Rating 3 out of 5]

เป็นนิยายที่อ่านบันเทิงอยู่นะคะ เล่มแรกนี้เหมือนพาเราไปทำความรู้จักกับตัวละครแก๊งตลกคาเฟ่กันก่อน ใครเป็นยังไง มาจากสำนักไหนอะไรยังไง เนื้อหาค่อนไปทางสืบสวนเป็นหลัก มีคดีตั้งแต่เล่มแรกนี่เลยทีเดียว หลักๆ 3 คดี คดีแรกคือผู้หญิงถูกปาดคอตกจากหลังคา คดีสองคือมีคนเหมือนโดนคำสาปอะไรสักอย่างไล่ฆ่าที่หมู่บ้านร้าง กับคดีที่สามคุณชายเล็กสกุลชิงโดนวางยาพิษ สองคดีแรกน่าจะยังไม่ปิด เพราะยังดูมีเงื่อนงำอยู่ ต้องไปตามเฉลยในเล่มต่อๆ ไป คดีที่สามปิดแล้ว แถมปิดด้วยการตีกันของพระเอกสองคนด้วย ชอบพาร์ตคดีนะ ดูซับซ้อนซ่อนเงื่อนใช้ได้

ตัวละครที่ชอบก็ชุนจิ่นหรานเลย ขออนุญาตใช้คำว่าแรดมาก ปณิธานแน่วแน่มากๆ เรื่องการผูกมิตรกับชายหนุ่มหน้าตาดี แม้ใจจะไม่ได้คิดอะไรในแง่ 18+ กับใครเลย แค่อยากเป็นเพื่อน แต่ฉายาที่คนทั่วไปนินทาก็คือ โจรเด็ดบุปผาไปแล้ว เพราะชอบไปแอบเข้าห้องชายหนุ่มตอนกลางคืน 555555 ไม่ได้จะอะไร แค่อยากไปชวนคุย กินเหล้าใต้แสงจันทร์อะไรแบบนี้เอง แม้จะเป็นวิธีที่ประหลาดไปซักหน่อย แต่ก็ได้เพื่อนมาอยู่นะ บุญบาปมาก 5555555 มาเจอต้าเผยนี่แหละ ผิดแผนไปหมด ไม่ได้เพื่อนไม่พอ ได้แส้ฟาดแถมมาด้วย แต่เห็นเขาเรื่อยๆ เฉื่อยๆ แบบนี้ก็เป็นคนที่ฉลาดมาก ไหวพริบเป็นเลิศ ยอดนักสืบสุด

ส่วนพระเอกก็เย็นชาใจแข็งมาก ดุมากด้วย เอะอะฟาดด้วยแส้ แต่ก็ไม่ได้ฟาดใครไปเรื่อยเปื่อยนะ เพราะก็เห็นฟาดแต่เสี่ยวชุนคนเดียวนี่แหละ เพราะเสี่ยวชุนกะคือยั่วโมโหเก่ง อีกคนก็ยั่วขึ้นเก่ง ตีกันๆ ส่วนที่มาของเขายังเป็นปริศนาอยู่ ต้องไปตามหาเฉลยในเล่มต่อๆ ไป และเส้นทางความรักก็เหมือนกัน ดูไม่น่ามาบรรจบกันได้เลย เพราะส่วนตัวเสี่ยวชุนก็คือรู้สึกแล้วว่าตานี่มันไม่น่าคบเลยสักนิด แต่ก็ละสายตาไม่ได้ มันเป็นย้อนแย้งยุบยิบในหัวใจอะไรของเขาก็ไม่รู้ slow burn แหละ

อีกอย่างที่ชอบเลยคือพวกแก๊งขี้หมูไหล อ่านแล้วบันเทิงมากจุดนี้ ยอมเลย อยู่รวมกันห้าคนแล้วตลกมาก เหมือนแก๊งกากๆ แก๊งหนึ่งทั้งที่แต่ละคนก็ดูมีความสามารถไปวัดไปวาได้อยู่นะ ไม่ว่าจะฉีว่านก้วน กัวพ่าน คุณชายสามบ้านหาง อย่าได้รวมกันเยอะกว่านี้เลย หัวจะปวดแน่ๆ

ที่รู้สึกแปลกๆ คือพวกชื่อตัวละคร อาจจะแค่ไม่คุ้นเวลาสะกดด้วยย.ยักษ์แหละค่ะ สำนวนไม่แย่นะคะ อ่านรู้เรื่องอยู่ ความสละสลวยก็มีประมาณหนึ่งเลย

[AP · Rating 4 out of 5]

ช่วงแรกๆยอมรับว่างกกับการแปลกมากค่ะ แต่พออ่านไปเรื่อยๆจะจับใจความได้ คราวนี้คืออ่านยาวเลยค่ะ สนุกมากๆ อ่านไปแอบหัวเราะไป มันมีความโบ๊ะบ๊ะของตัวละครอยู่ค่ะ สนุกมากๆ