Başka Masallar: Zebercet Oğlu Zülküf'ün Yaşadıkları

by İsmail Kılıçarslan

Zebercet oğlu, Zülküf eski ve inatçı bir masalın yapayalnız kalmış kahramanıdır. Zülküf zamanın sahibinden emir alıp da Nişabur yoluna düşeli kaç gün geçmiştir bilinmez. Bilineni şudur ki Zülküf, Nişabur'a doğru giderken zaman içre gittiğinin de farkındadır. Yaşadıklarını düşünür yol boyu. Öyle garip haller, öyle değişik işler gelmiştir ki başına, "Keşke makamından bir demet çiçek mi derdin de düşünürsün" diye sorar kendi kendine. Zülküf nihayet bu masalın zamanının da coğrafyasının da aslında olmadığını anlayıp asıl olanın yolculuk etmek, üstelik içinden içine yolculuk etmek olduğunu keşfedince rahatlar.
(Arka Kapak)

224 pages, Paperback

First published October 1, 2002

About the author

İlk ve orta öğrenimini Ankara'da tamamladı. 1993 yılında Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’ni kazanarak İstanbul’a taşındı. İlahiyat eğitimini yarıda bırakarak bu kez aynı üniversitenin İletişim Fakültesi Radyo Televizyon Sinema bölümüne kaydoldu.
İlk şiiri Kaknüs Dergisi’inde yayınlanan şairin; Hece, Yedi İklim, Dergah, Kırklar,Fayrap, Atlılar ve İtibar gibi dergilerde de şiirleri yayınlandı. "Portakal, Turta, Bir de Kirpi", "Ablam Uzak Ülkede" ve "Amerika Sen Busun" isimli üç şiir kitabı var. "Ablam Uzak Ülkede" ile 2004 yılında Cahit Zarifoğlu Şiir Ödülü'nü aldı. "Başka Masallar" isimli bir "büyüklere masallar" kitabı da olan şair, ayrıca belgesel senaryoları da yazdı. Senaryosunu yazdığı belgeseller arasında "Aliya", "Cahit Zarifoğlu – Yaşamak" ve "Roger Garaudy" var. Bu belgesellerden "Aliya", "T.Y.B Yılın Belgeseli" ödülünü aldı. "Cahit Zarifoğlu – Yaşamak" ise Antalya Film Festivali'nde finalde yarıştı.
İsmail Kılıçarslan'ın senaryosunu yazdığı pek çok TV filmi var. Bunlardan "Susuzluk" ve "Baba Evi", 2006 yılında yönetmen Nazif Tunç tarafından filme alındı.

Reviews

[Sudefteri · Rating 3 out of 5]

Yazarı TV'den ve gazetedeki yazılarından tanıyordum fakat ilk okuduğum kitabı bu oldu.
Önsözde "Niçin masal yazdım?" sorusuna şöyle bir cevap veriyor: "Öykülere borçlu olduğumu düşünürüm hep. Ve bu borcu ödemenin benim açımdan en makul yolu, onları çoğaltmaktı."

Beni etkilemişti bu sözü. Zaten güzel masal okumayı çok severim (kim sevmez ki) ve kitabın ismi de ilgimi çekmişti.

"Zebercet oğlu Zülküf eski ve inatçı bir masalın yapayalnız kalmış kahramanıdır."

Hep bu sözle başlıyor her masal ve kahramanımız adını bilmediğimiz diyârlara yolculuk ediyor. Bazen bildiğimiz ve sevdiğimiz kişilerin yanında oluyor bazen geçmişe ve geleceğe gidiyor, aynı dönemde bulunması imkansız olan tarihteki şahsiyetleri bile Zülküf'ün gözünden görüyoruz peşisıra.

İlk başlardaki yazım tarzı tıpkı ninelerimizin dedelerimizin anlatması gibiydi masal gibiydi. Fakat belli bir yerden sonra o sahicilik uçup gitmiş gibi geldi bana.
Masalın havasından çıkıp normal basit bir öyküye evrilmiş yerleri vardı. Hatta öyle hissettim ki Zülküf bile bu işten memnun değilmiş gibiydi. Yazılmak için yazılmış, bazı kişileri de kitaptaki yolculuklara ekleme telaşı yapılmış ve o büyüden uzaklaşılmış gibiydi.
Bazen de var olanın üzerine hiçbir şey konmamıştı. Daha önce başka başka yerlerde okuduğum şeyleri tekrar okuyor gibiydim.

Her bölümün son sözleri de "Sonra açar ve okur:" diye başlayıp bir ayet ile devam ediyordu. O ayetler kimi zaman yukarıda bahsi geçen olayla ilgiliyken bazen de tamamen farklı bir şeyle ilgili gibiydi bana göre.

Elimdeki kitap 2. baskı olmasına rağmen 202. sayfada yer alan "Buzkaşi oynamasıdır" bölümü 207. sayfada da tekrar basılmış. Gözden kaçmış galiba :)

"Zülküf nihayet bu masalın zamanının da coğrafyasının da aslında olmadığını anlayıp, asıl olanın yolculuk etmek, üstelik içinden içine yolculuk etmek olduğunu keşfedince rahatlar."

Sevdiğim bölümleri buraya eklemek istedim. Belki uzun zaman geçtikten sonra açar tekrar okurum onları. :)

- Haydaran'a öğrencilik etmesidir.
- Neorsk Şehrinde başına gelenlerdir
- Babasının memleketine dönüşüdür
- Eski dostu Selil ile Şahmaran'ın hazinesinin peşine düşmesidir
- Zellande'den Şahmaran'ın öyküsünü dinlemesidir
- Arkadaşı Selil ile birlikte Şahmaran'ın sarayına gitmeleridir


'Yorulur Zülküf. Dünya onu, gördükleri onu, anladıkları onu yorar. Zaten yorgundur Zülküf, zaten bitkindir."
Her bölümün sonundaki sözleri okurken ben de onun gibi hissediyordum kendimi. Bazı insanlar, bu dünya neden böyle diye..

[Adnan Gördegir · Rating 5 out of 5]

zebercetoğlu zülküf eski ve inatçı bir masalın yapayalnız kalmış kahramanıdır.