Beagnach céad bliain ó céadfhoilsíodh Jimín Mháire Thaidhg, tugann an t-eagrán maisithe seo léargas úr ar an leabhar is aitheanta i gcorpas litríocht Ghaeilge na n-óg. Leagan glanta agus giorraithe de Jimín Mháire Thaidhg a léigh glúine de pháistí scoile Éireannacha, ar baineadh tagairtí don chleamhnas, do chaidreamh idir dhaoine fásta agus don bhás amach as. Filleann an t-eagrán seo ar an mbuntéacs agus tugann sé cuntas níos grinne agus níos greannmhaire ar nósanna agus ar chultúr na Gaeltachta ag tús an fichiú haois.
Almost one hundred years since Jimín Mháire Thaidhg was first published, this illustrated edition gives a fresh insight into the most recognized book in the canon of Irish-language children’s literature. A generation of Irish school children read a censored and abridged version of Jimín Mháire Thaidhg, where references to matchmaking, adult relationships and death were removed. This edition returns to the original text and gives a more accurate and more humorous account of Gaeltacht customs and culture at the beginning of the twentieth century.
Tar éis an tsaoil, bhain mé an-áthas agus tairbhe as seo! Don chuid is mó is gaiscíochtaí buachall óig iad na heachtraí seo, agus feictear caidé mar ar eagraigh an t-údar iad de reir a chéile, chun léargas leathan a thabhairt don leitheoir faoi ‘shaol sa Ghaeltacht fadó’. Is leabhar beathaisnéise é de réir dealraimh, agus is leabhar na hathbheochana é fosta.
Tá Jimín i mbuachaill ar nós ‘Michel von Loenneberga’ (Astrid Lindgren), agus é ag déanamh gaiscí go dtí go bhfuil dearg-bhuile nó éadóchas ar a mháthair bhocht. Tá sé soiléar áfach go ndéanann An Seabhac iarracht, an seansaol a chur ar ár súile, ag dul ón fheirm chun na scoile, ó rásanna bád chun an mhargaidh. Tá caibidil faoi mheitheal sa mhóin, faoin Nollaig, agus faoin iascaireacht, agus ansin tá scéal faoi Jimín agus a chara Micilín - seanchairde a bhfuil pluais bhithiúnach nó ‘robbers’ den’ acu - ag márú cait chun fáil amach an bhfuil sé fíor go bhfuil naoi saol ag an chréatur.
Ach is í an chaibidil dheireanach an ceann is corraithí: faigheann Jimín amach go bhfuil scoil chónaithe agus an tsagartóireacht i ndán dó. Is deacair é a chreidiúint – nach drochscoláire é Jimín? Bhuel, is léir go raibh ar an údar stop a chuir leis an leabhar agus gur fíorscéal é seo – seachas nach ndéarnadh sagart as ag an deireadh. Leabhar deas, agus cé go bhfuil cuma leabhar páistí air, is píosa béaloideasa ar nós ‘Fiche Bliain ag Fás’ é fosta.
This book is one of the best Irish language books ever, I don't know what the English language version is like but if its anything like the original its hilarious!