Πολιτεία - Βιβλία Θ', Ι'

by Plato, Πλάτων, Φιλολογική Ομάδα Κάκτου (Translator)

Δίκαιη και άδικη ζωή. Ευδαιμονία και κακοδαιμονία. Η ηθική υπεροχή της δικαιοσύνης έναντι της αδικίας. Το ουράνιο υπόδειγμα. Κριτική της μίμησης και των μιμητικών τεχνών. Καταδίκη της μιμητικής τέχνης. Η «εξορία των ποιητών». Οι αμοιβές του δίκαιου άνδρα. Εσχατολογικός μύθος.

216 pages, Paperback

Published January 1, 1992

About the author

Plato (Greek: Πλάτων), born Aristocles (c. 427 – 348 BC), was an ancient Greek philosopher of the Classical period who is considered a foundational thinker in Western philosophy and an innovator of the written dialogue and dialectic forms. He raised problems for what became all the major areas of both theoretical philosophy and practical philosophy, and was the founder of the Platonic Academy, a philosophical school in Athens where Plato taught the doctrines that would later become known as Platonism.
Plato's most famous contribution is the theory of forms (or ideas), which has been interpreted as advancing a solution to what is now known as the problem of universals. He was decisively influenced by the pre-Socratic thinkers Pythagoras, Heraclitus, and Parmenides, although much of what is known about them is derived from Plato himself.
Along with his teacher Socrates, and Aristotle, his student, Plato is a central figure in the history of philosophy. Plato's entire body of work is believed to have survived intact for over 2,400 years—unlike that of nearly all of his contemporaries. Although their popularity has fluctuated, they have consistently been read and studied through the ages. Through Neoplatonism, he also greatly influenced both Christian and Islamic philosophy. In modern times, Alfred North Whitehead famously said: "the safest general characterization of the European philosophical tradition is that it consists of a series of footnotes to Plato."

Reviews

[Roula · Rating 5 out of 5]

Γιατί στη χώρα μας και πιο ειδικα στους κύκλους ανάγνωσης δεν τιμούμε τη φιλοσοφία? Γιατί όταν γίνεται τελικά αυτό και μιλάμε για φιλοσοφία αναγνωριζονται ως σπουδαίοι, φιλόσοφοι όπως ο Νίτσε, ο Κιρκεγκορ, ο Βιτγκενστάιν αλλά όχι τόσο οι αρχαίοι Έλληνες? Βασικά, ίσως να αναγνωριζονται ως σπουδαίοι, αλλά πόσοι από εμάς μπορούμε να πούμε ότι τους έχουμε μελετήσει? Αυτά τα ερωτήματα έθεσα στον εαυτό μου εδώ και καιρό και παραδέχτηκα πως από τότε που στο σχολείο "διάβασα" κάποια αποσπάσματα και έμαθα κάποια ελάχιστα πράγματα για τους μεγάλους Έλληνες φιλοσόφους, έκτοτε δεν τους "ακούμπησα" ποτέ. Ο λόγος? Δεν είμαι σίγουρη. Ίσως γιατί όταν όλοι μας στα σχολικά χρόνια ήρθαμε σε επαφή με το έργο τους, μάθαμε για το πόσο μεγάλα μυαλά ήταν με έναν τρόπο πολύ στείρο που τελικά μας απωθησε ή μας έπεισε ότι είναι κάτι πολύ δύσκολο..
Με αφορμή όλες αυτές τις σκέψεις αποφάσισα να δοκιμάσω την τύχη μου με τον Πλάτωνα και το ίσως πιο γνωστό του έργο, την Πολιτεία και φυσικά κανεις δε περιμένει από εμένα να πω πόσο σπουδαίο, διδακτικό και υπερβολικά σύγχρονο παραμένει το έργο του. Αυτό που θα ήθελα να τονίσω ως προσωπική άποψη και ως συμπέρασμα μέσα από την ανάγνωση αυτού του έργου όμως, είναι πόσο ανάγκη είναι να μελετήσουμε και να στραφούμε ξανά προς τη φιλοσοφία. Πόσο σημαντικό θα ήταν να δοθεί βήμα σε ανθρώπους και μυαλά που έχουν μελετήσει τέτοια έργα, αλλά και τον κόσμο γενικότερα ο οποίος φαίνεται να κινείται σε έναν ατελείωτο κύκλο και να επαναλαμβανει τα ίδια λάθη, να έχει τις ίδιες ανάγκες και τους ίδιους προβληματισμούς. Φαντάζομαι λοιπόν πως ο τομέας της φιλοσοφίας και η πιο σοβαρή και οργανωμένη προσέγγιση του από τα μαθητικά χρόνια, θα μπορούσε να προσφέρει πολύ περισσότερες λύσεις στον κόσμο μας και στα ερωτήματα που πάντα απασχολούσαν την ανθρωπότητα.
Θα ξεχωρίσω ως πιο αγαπημένα κομμάτια αυτού του τεράστιου έργου ΦΥΣΙΚΆ τον ανεπανάληπτο, πασίγνωστο μύθο του σπηλαιου, καθώς και το τελευταίο βιβλίο(10) και πιο συγκεκριμένα, το μύθο του Ηρος σχετικά με την αναγέννηση της ψυχής που με συγκίνησε απίστευτα πολύ.