What do you think?
Rate this book
Tajemnica z Auschwitz
Jaka jest najwyższa cena, którą można zapłacić za Polskę?
Stefania Stawowy doświadczyła piekła na własnej skórze. Będąc żoną słynnego partyzanta AK, trafiła za niego do Auschwitz. Zakładniczka i ofiara "męskiej" wojny, sama znalazła się na froncie. Jej wojna to obozowe baraki, place apelowe i kilometry drutów pod napięciem. Głód, selekcja i ciągłe zagrożenie śmiercią.
Paniczny strach o dzieci, wyrzuty sumienia i ból. A jednak przetrwała. Przeszła przez piekło Auschwitz, Ravensbrück, Flossenbürg.
Przeżyła "marsz śmierci" do Zwodau. Duża w tym zasługa Jürgena – strażnika- esesmana, który jak ona zostawił w domu dwie małe córeczki. To, co ich połączyło, to jeszcze przyjaźń czy już miłość.
Tego nie napisał żaden scenarzysta, tę historię napisało życie!
Stefania Stawowy doświadczyła piekła na własnej skórze. Będąc żoną słynnego partyzanta AK, trafiła za niego do Auschwitz. Zakładniczka i ofiara "męskiej" wojny, sama znalazła się na froncie. Jej wojna to obozowe baraki, place apelowe i kilometry drutów pod napięciem. Głód, selekcja i ciągłe zagrożenie śmiercią.
Paniczny strach o dzieci, wyrzuty sumienia i ból. A jednak przetrwała. Przeszła przez piekło Auschwitz, Ravensbrück, Flossenbürg.
Przeżyła "marsz śmierci" do Zwodau. Duża w tym zasługa Jürgena – strażnika- esesmana, który jak ona zostawił w domu dwie małe córeczki. To, co ich połączyło, to jeszcze przyjaźń czy już miłość.
Tego nie napisał żaden scenarzysta, tę historię napisało życie!
360 pages, Paperback
First published November 13, 2019
12 people are currently reading
141 people want to read
About the author
Nina Majewska-Brown
26 books14 followersNina Majewska-Brown jest absolwentką wydziału polonistyki na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Przez lata pracowała w wielu wydawnictwach. Obecnie prowadzi dom i wychowuje synów.
Jej debiut Wakacje stał się jednocześnie najpopularniejszą wśród czytelników pozycją jej autorstwa jak i również cała seria Nina Brown, którą owa książka zapoczątkowała. Spod pióra autorki wyszła również inna seria zatytułowana Anka oraz kilka niezależnych powieści, do których zaliczamy chociażby Grzech oraz Tylko dla dorosłych.
Jej debiut Wakacje stał się jednocześnie najpopularniejszą wśród czytelników pozycją jej autorstwa jak i również cała seria Nina Brown, którą owa książka zapoczątkowała. Spod pióra autorki wyszła również inna seria zatytułowana Anka oraz kilka niezależnych powieści, do których zaliczamy chociażby Grzech oraz Tylko dla dorosłych.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 23 of 23 reviews
May 11, 2025
Brak JAKIEJKOLWIEK bibliografii w książce o Auschwitz jest zatrważający i jakże jawnie pokazuje jej wartość historyczną. Tak samo było w tym przypadku. Napisana na fali trendu „coś/ktoś w Auschwitz" jest kolejną pozycją która tłucze dobre pieniądze na tragedii ludzkiej. I, oczywiście, powieść nie powinna być książką historyczną, jednakże jeśli jest osadzona w miejscu które istniało i w czasach, które również nie są wymyślone powinna ona być zgodna z prawdą historyczną. Ponieważ problem zaczyna się, gdy czytelnicy widząc słowa „prawdziwa historia" na okładce właśnie na takich szmatławcach będą bazować swoją wiedzę. Zresztą, nawet ten dopisek (choć jeszcze dobitniej wskazuje chciwość i przebiegłość autorki) nie jest potrzebny aby człowiek czytający książkę osadzoną w Auschwitz na tym budował swoje rozumienie tematu. Dlatego jest to książka niezmiernie szkodliwa, jak zresztą cała rzesza jej podobnych.
March 3, 2023
Musiałam jakiś czas przemyśleć to co przeczytałam w tej książce.
Wydarzenia do których tam dochodziło nie życzę nikomu...
To jest aż niewyobrażalne do czego człowiek jest tak naprawdę zdolny...
Na szczęście są jednak osoby, które się na to nie zgadzają.
Musiałam momentami tą książkę odkładać i zastanawiać się nad tym, jak my byśmy się zachowali w takich sytuacjach...
Miałam łzy w oczach gdy ją czytałam.
Pani Stefania Stawowy moim zdaniem była najsilniejszą kobietą.
Właśnie od takich osób powinniśmy się uczyć jak się nie poddawać gdy życie podrzuca kolejne kłody.
Stopniowo zaczynam co raz częściej sięgać po książki związane właśnie z tą tematyką.
Tutaj się nie zawiodłam i pewnie jeszcze nie raz sięgnę po inną historię.
Wydarzenia do których tam dochodziło nie życzę nikomu...
To jest aż niewyobrażalne do czego człowiek jest tak naprawdę zdolny...
Na szczęście są jednak osoby, które się na to nie zgadzają.
Musiałam momentami tą książkę odkładać i zastanawiać się nad tym, jak my byśmy się zachowali w takich sytuacjach...
Miałam łzy w oczach gdy ją czytałam.
Pani Stefania Stawowy moim zdaniem była najsilniejszą kobietą.
Właśnie od takich osób powinniśmy się uczyć jak się nie poddawać gdy życie podrzuca kolejne kłody.
Stopniowo zaczynam co raz częściej sięgać po książki związane właśnie z tą tematyką.
Tutaj się nie zawiodłam i pewnie jeszcze nie raz sięgnę po inną historię.
August 14, 2024
Mocna historia, momentami zaskakująca ale cały czas z mroczną prawdą w tle
February 16, 2022
Historia, którą jak zawsze ciężko ocenić ponieważ są to czyjeś wspomnienia ale postaram się nie oceniać wydarzeń (które są szokujące i niezwykle angażujące) w nich opisanych a samą konstrukcje powieści.
Przez książkę płynie się jak burza ale niestety mam wrażenie, że tak samo jak ona jest zbyt szybka i nagła. Początek był niesamowity, bardzo klimatyczny powolny i dało się utożsamić z postaciami, gdy przychodzimy do segmentu obozowego, fabuła zaczyna przyspieszać i niestety nie ma już takiego potencjału emocjonalnego. wydarzenia są tragiczne ale nie czuć takiego ciężkiego klimatu. Trudno się wczuć w ten brud, głód czy wszędobylskie robaki i śmierć. Postaci towarzyszące głównej bohaterce są również bardzo "odległe", majaczą gdzieś i nie można wiele o nich powiedzieć o ich cechach charakteru czy wyglądzie i średnio obchodzi nas ich los.
Wątek męża mam wrażeni, że jest równie interesujący, a przedstawia się go w tak negatywnym świetle niemal porównywalnie jak Niemców, że aż mi chłopa szkoda. Ja rozumiem, że to wspomnienia i jest to mocno subiektywna treść ale na litość boską, dajcie mu w tym paszkwilu adwokata! Nie każdy kto nie jest ojcem i mężem roku jest na równi z nazistami.
Postać dobrego Niemca też po łebkach napisana. Otóż niby coś o nim wiemy ale jednak nie ma tu zbyt wiele informacji o jego życiu rodzinie. Można by się było pokusić o jakiś większy research co do losów jego osoby podczas pisania tej książki. Nie mówię, że trzeba by było napisać całą jego biografię aczkolwiek jego historia zasługuje na jakiś informacje choćby w epilogu.
Podsumowując uważam, że książka nie jest zła ale nie jest też wyczerpująca. to tak jakby temat zasługujący na pracę doktorską zawrzeć w pracy licencjackiej. Oczywiście można rzec, że nie są to pamiętniki a tylko fabularyzowane wspomnienia ale nadal uważam, że tym bardziej dało się wycisnąć z tego znacznie więcej!
Przez książkę płynie się jak burza ale niestety mam wrażenie, że tak samo jak ona jest zbyt szybka i nagła. Początek był niesamowity, bardzo klimatyczny powolny i dało się utożsamić z postaciami, gdy przychodzimy do segmentu obozowego, fabuła zaczyna przyspieszać i niestety nie ma już takiego potencjału emocjonalnego. wydarzenia są tragiczne ale nie czuć takiego ciężkiego klimatu. Trudno się wczuć w ten brud, głód czy wszędobylskie robaki i śmierć. Postaci towarzyszące głównej bohaterce są również bardzo "odległe", majaczą gdzieś i nie można wiele o nich powiedzieć o ich cechach charakteru czy wyglądzie i średnio obchodzi nas ich los.
Wątek męża mam wrażeni, że jest równie interesujący, a przedstawia się go w tak negatywnym świetle niemal porównywalnie jak Niemców, że aż mi chłopa szkoda. Ja rozumiem, że to wspomnienia i jest to mocno subiektywna treść ale na litość boską, dajcie mu w tym paszkwilu adwokata! Nie każdy kto nie jest ojcem i mężem roku jest na równi z nazistami.
Postać dobrego Niemca też po łebkach napisana. Otóż niby coś o nim wiemy ale jednak nie ma tu zbyt wiele informacji o jego życiu rodzinie. Można by się było pokusić o jakiś większy research co do losów jego osoby podczas pisania tej książki. Nie mówię, że trzeba by było napisać całą jego biografię aczkolwiek jego historia zasługuje na jakiś informacje choćby w epilogu.
Podsumowując uważam, że książka nie jest zła ale nie jest też wyczerpująca. to tak jakby temat zasługujący na pracę doktorską zawrzeć w pracy licencjackiej. Oczywiście można rzec, że nie są to pamiętniki a tylko fabularyzowane wspomnienia ale nadal uważam, że tym bardziej dało się wycisnąć z tego znacznie więcej!
May 18, 2025
"Prawdziwa historia" a w większości to fikcja.
Jeśli nazwana by była "oparta na prawdziwej historii" to by to miało większy sens. Zamiast tego, polecam sięgnąć po wartościową obozową literaturę.
Przez takie książki możemy żegnać się z pamięcią o historycznych wydarzeniach.
Problem nie jest tylko z autorami, a z czytelnikami którzy czytają, polecają, ponieważ nie mają pojęcia, czy nawet nie potrafią rozróżnić historii od fikcyjnej powieści.
Jeśli nazwana by była "oparta na prawdziwej historii" to by to miało większy sens. Zamiast tego, polecam sięgnąć po wartościową obozową literaturę.
Przez takie książki możemy żegnać się z pamięcią o historycznych wydarzeniach.
Problem nie jest tylko z autorami, a z czytelnikami którzy czytają, polecają, ponieważ nie mają pojęcia, czy nawet nie potrafią rozróżnić historii od fikcyjnej powieści.
January 18, 2021
Sięgając po tą książkę miałem świadomość, że to może być coś w stylu "Tatuażysty" ;) ale w sumie nie ma w niej nic co by mi jakoś zgrzytało, za to sporo elementów mi się podobało, np. dość realistyczne przedstawienie realiów i rozterek wojennych zwyczajnej kobiety, matki, żony.
Przeczytałem więc książkę, była ciekawa i bardzo dobrze mi się ją czytało. Oceniam wysoko, to dobra powieść. No i tyle. Ale to jest "historia prawdziwa" podobno i na tym polegają kontrowersje. Jeśli o mnie chodzi to nie jest to dla mnie aż tak ważne czy historia jest prawdziwa czy tylko inspirowana faktami, bo dobrą powieść też się dobrze czyta. Ale ta książka szczerze mówiąc brzmi dosyć realnie (nie jak "Tatuażysta" :P ). Kontrowersje sprowadzają się do tego, że rodzina od jednej strony (starsza córka bohaterów) nie zgadza się z relacją opisaną w książce (opowiedzianą przez młodszą córkę bohaterów). Rodzina chyba też poczuła się dotknięta, że ktoś przedstawił ich ojca/dziadka, który był bohaterem rzekomo w złym świetle. Hmmm... ja tak tego nie odebrałem. Myślę, że problem polega na tym, że ludzie chcą widzieć bohaterów bez skazy, idealnych w każdej kwestii, ale czy tak jest na świecie? Poza tym czy jeśli ktoś stawia dobro kraju ponad rodzinę, to czy to należy źle oceniać? A czy dobrze? Czy w ogóle można to oceniać? Po co ludzie mają taką chęć oceny wszystkiego zawsze? Moim zdaniem tego się nie da ocenić, wcale nie uważam, że stawianie dobra rodziny ponad dobrem kraju byłoby koniecznie jakoś lepsze (ale w drugą stronę też nie, po prostu ludzie są różni i dobrze że są różni). A przede wszystkim jakim prawem ktoś dzisiaj ocenia sytuację sprzed prawie 80 lat i z perspektywy zupełnie innej? Bez sensu, nigdy nie będziemy w dokładnie takiej sytuacji, więc po co oceniać. To tyle w kwestii "bohaterstwa".
Poza tym wnuk napisał jeszcze w jakimś sprostowaniu "(...) Dziadkowie kochali się do końca swych dni." noo i powiem że huh... no ja bym się nie podjął takiego wyrokowania na temat małżeństwa moich dziadków :P I nie mogę się zgodzić z tym, że jako potomkowie wiemy wszystko o naszych rodzicach, dziadkach... Tu też nie bardzo rozumiem taką chęć oceny i pewność w niej. Czyżbyśmy myśleli, że nasi dziadkowie i babcie zwierzyli się nam ze wszystkich swoich sekretów? ;) chyba to myślenie życzeniowe.
I w końcu: ja z własnej rodziny znam historię opowiedzianą zupełnie odmiennie ze strony matki i córki - matki i córki! (a co dopiero mówić o siostrach). Gdzie jest prawda? Pewnie gdzieś po środku, to tylko pokazuje jak różni ludzie, także wśród najbliższego pokrewieństwa, mogą i widzą sprawy zupełnie inaczej. I często trudno odmówić racji zarówno jednej, jak i drugiej stronie.
Na koniec pozwolę sobie zacytować wypowiedź jednej czytelniczki, która uważam jest najbardziej trafna i z którą się zgadzam:
"Ta książka, to jak mniemam, historia jednej rodziny opowiedziana z perspektywy jednej osoby, a nie zbiór ogólnych prawd o wszystkich przedstawicielach jakiegoś narodu. Opis traumy, którą ktoś przeszedł, i osób, które akurat spotkał. Chyba nie tak trudno to załapać? W tle mamy jeszcze jakiś konflikt rodzinny, w którym część rodziny obraziła się na drugą część rodziny za tę książkę, drze szaty, wykrzykuje wielkie słowa, ale nie podaje żadnych konkretów."
(czytana: 8-9.01.2021)
5-/5
Przeczytałem więc książkę, była ciekawa i bardzo dobrze mi się ją czytało. Oceniam wysoko, to dobra powieść. No i tyle. Ale to jest "historia prawdziwa" podobno i na tym polegają kontrowersje. Jeśli o mnie chodzi to nie jest to dla mnie aż tak ważne czy historia jest prawdziwa czy tylko inspirowana faktami, bo dobrą powieść też się dobrze czyta. Ale ta książka szczerze mówiąc brzmi dosyć realnie (nie jak "Tatuażysta" :P ). Kontrowersje sprowadzają się do tego, że rodzina od jednej strony (starsza córka bohaterów) nie zgadza się z relacją opisaną w książce (opowiedzianą przez młodszą córkę bohaterów). Rodzina chyba też poczuła się dotknięta, że ktoś przedstawił ich ojca/dziadka, który był bohaterem rzekomo w złym świetle. Hmmm... ja tak tego nie odebrałem. Myślę, że problem polega na tym, że ludzie chcą widzieć bohaterów bez skazy, idealnych w każdej kwestii, ale czy tak jest na świecie? Poza tym czy jeśli ktoś stawia dobro kraju ponad rodzinę, to czy to należy źle oceniać? A czy dobrze? Czy w ogóle można to oceniać? Po co ludzie mają taką chęć oceny wszystkiego zawsze? Moim zdaniem tego się nie da ocenić, wcale nie uważam, że stawianie dobra rodziny ponad dobrem kraju byłoby koniecznie jakoś lepsze (ale w drugą stronę też nie, po prostu ludzie są różni i dobrze że są różni). A przede wszystkim jakim prawem ktoś dzisiaj ocenia sytuację sprzed prawie 80 lat i z perspektywy zupełnie innej? Bez sensu, nigdy nie będziemy w dokładnie takiej sytuacji, więc po co oceniać. To tyle w kwestii "bohaterstwa".
Poza tym wnuk napisał jeszcze w jakimś sprostowaniu "(...) Dziadkowie kochali się do końca swych dni." noo i powiem że huh... no ja bym się nie podjął takiego wyrokowania na temat małżeństwa moich dziadków :P I nie mogę się zgodzić z tym, że jako potomkowie wiemy wszystko o naszych rodzicach, dziadkach... Tu też nie bardzo rozumiem taką chęć oceny i pewność w niej. Czyżbyśmy myśleli, że nasi dziadkowie i babcie zwierzyli się nam ze wszystkich swoich sekretów? ;) chyba to myślenie życzeniowe.
I w końcu: ja z własnej rodziny znam historię opowiedzianą zupełnie odmiennie ze strony matki i córki - matki i córki! (a co dopiero mówić o siostrach). Gdzie jest prawda? Pewnie gdzieś po środku, to tylko pokazuje jak różni ludzie, także wśród najbliższego pokrewieństwa, mogą i widzą sprawy zupełnie inaczej. I często trudno odmówić racji zarówno jednej, jak i drugiej stronie.
Na koniec pozwolę sobie zacytować wypowiedź jednej czytelniczki, która uważam jest najbardziej trafna i z którą się zgadzam:
"Ta książka, to jak mniemam, historia jednej rodziny opowiedziana z perspektywy jednej osoby, a nie zbiór ogólnych prawd o wszystkich przedstawicielach jakiegoś narodu. Opis traumy, którą ktoś przeszedł, i osób, które akurat spotkał. Chyba nie tak trudno to załapać? W tle mamy jeszcze jakiś konflikt rodzinny, w którym część rodziny obraziła się na drugą część rodziny za tę książkę, drze szaty, wykrzykuje wielkie słowa, ale nie podaje żadnych konkretów."
(czytana: 8-9.01.2021)
5-/5
January 12, 2021
Na czym polega tytułowa tajemnica skrywana latami?
Książka "Tajemnica z Auschwitz" wydana została dzięki znajomości autorki z jedną, jak można to określić- z bohaterek. Dokładniej mowa o jednej z córek pani Stafani.
Mimo iż dostępne jest wiele książek o obozowej tematyce, to ta jest na swój sposób niezwykła. Jak można wyczytać ze stronnic- bohaterka przeżyła wojenne piekło dzięki wielkiemu szczęściu, co w zestawieniu z miejscem w którym przebywała może brzmieć niezwykle niewiarygodnie. Historia pisana w formie niezwykle podobnej do pamiętnikarskiej, robi na czytelniku wrażenie bliskości z główną postacią, co w finale pomaga przeżyć razem z nią wszystkie opisane w niej sytuacje- od pozornie spokojnego życia z rodziną, przez pełne zwrotów, intryg i tajemnic życie obozowe, aż po powrót do domu i powojenne życie, które do książki zostało dorzucone w formie niejakiej ciekawostki. Książka sama w sobie może zmienić spojrzenie człowieka na wojnę oraz cierpienie innych.
Jest to pozycja obowiązkowa dla każdego miłośnika lektur wojennych, a także tych lubiących występujące w książkach wątki miłości.
Książka "Tajemnica z Auschwitz" wydana została dzięki znajomości autorki z jedną, jak można to określić- z bohaterek. Dokładniej mowa o jednej z córek pani Stafani.
Mimo iż dostępne jest wiele książek o obozowej tematyce, to ta jest na swój sposób niezwykła. Jak można wyczytać ze stronnic- bohaterka przeżyła wojenne piekło dzięki wielkiemu szczęściu, co w zestawieniu z miejscem w którym przebywała może brzmieć niezwykle niewiarygodnie. Historia pisana w formie niezwykle podobnej do pamiętnikarskiej, robi na czytelniku wrażenie bliskości z główną postacią, co w finale pomaga przeżyć razem z nią wszystkie opisane w niej sytuacje- od pozornie spokojnego życia z rodziną, przez pełne zwrotów, intryg i tajemnic życie obozowe, aż po powrót do domu i powojenne życie, które do książki zostało dorzucone w formie niejakiej ciekawostki. Książka sama w sobie może zmienić spojrzenie człowieka na wojnę oraz cierpienie innych.
Jest to pozycja obowiązkowa dla każdego miłośnika lektur wojennych, a także tych lubiących występujące w książkach wątki miłości.
July 18, 2021
Kilka błędów logicznych, ale opowieść taka przerażająca i wzruszająca, że tylko czytać i płakać. Obóz koncentracyjny to miejsce które nie powinno powstać. To co działo się za czasów wojny w naszym kraju to coś niepowtarzalnego i karygodnego. Dobrze, że główna bohaterka miała promyk nadziei i dążyła do przetrwania i spotkania swoich dzieci. 🗡🕣
December 30, 2020
Niesamowita historia otwierająca oczy na temat obozów i ludzi w nich przebywających oraz pracujących. Uświadamia, że nie każdy kto tam pracował był zły, a niektórzy naziści zostali przymuszeni do tej okropnej pracy. Tak jak nie jestem fanką książek historycznych i biografii, ta pozycja ma w sobie coś co wciągnęło mnie całkowicie. Książka przeczytana ciągiem w kilka godzin. Bardzo polecam!
January 16, 2021
Poruszająca, ukazująca, że istnieją różne znaczenia bycia dobrym człowiekiem.
March 14, 2022
Pozycja 10/10 a nawet więcej.
Dramatyczna,fascynująca pokazuje prawdziwe oblicze piekła.
Będe polecać każdemu i naprawdę pilecam przeczytać.
Mimo 360 stron czyta się bardzo szybko.
Dramatyczna,fascynująca pokazuje prawdziwe oblicze piekła.
Będe polecać każdemu i naprawdę pilecam przeczytać.
Mimo 360 stron czyta się bardzo szybko.
November 30, 2022
Niezwykle poruszająca książka
December 16, 2022
Jedna z wielu historii, które łapią za serce. Warto przeczytać.
March 9, 2023
3.5/5
November 2, 2023
Bardzo smutna i przerażająca historia.
Dokładne opisy tamtych wydarzeń z towarzyszącymi im emocjami przenoszą nas w czasie i na własnej skórze poznajemy straszliwą potęgę tej tragedii.
Dokładne opisy tamtych wydarzeń z towarzyszącymi im emocjami przenoszą nas w czasie i na własnej skórze poznajemy straszliwą potęgę tej tragedii.
August 19, 2024
Bardzo wciągająca i przykra historia
Read
March 7, 2025książki o takiej tematyce zawsze są przerażające i smutne
Read
December 14, 2025brak oceny z mojej strony, bo kim ja jestem, żeby oceniać zycie ludzkie? i do tego w trakcie wojny?
April 8, 2025
3,75
Bardzo interesująca pozycja, a tego się po tej książce nie spodziewałam. Było również sporo zdjęć!
Bardzo interesująca pozycja, a tego się po tej książce nie spodziewałam. Było również sporo zdjęć!
May 15, 2025
Smutna i przerażająca
Displaying 1 - 23 of 23 reviews