What do you think?
Rate this book
รุ่นพี่ที่รัก
Not yet published
Expected 11 Aug 62เมื่อน้องปี 1 อยากจะสอยรุ่นพี่ปี 3 ข้างบ้าน มาเป็นคนรักข้างใจ
“ใจรัง” สถาปนิกสาววัย 31 ปี มีความหลังฝังใจกับ “ดอย” รุ่นพี่หนุ่มหล่อ
เธอแอบชอบเขามาตั้งแต่วันแรกที่พบเขา ณ คณะสถาปัตย์
จนวันนี้ผ่านมาแล้วนับสิบปีก็ยังชอบ
เมื่อเธอได้พบกับเขาอีกครั้ง โชคชะตาดลบันดาลให้เธอย้อนอดีตกลับไปสาวน้อย ปี 1
โอกาสครั้งที่ 2 ที่ได้รับ ใจรังสัญญากับตัวเองว่า เธอจะทำทุกวิถีทาง
จะสอยรุ่นพี่หนุ่มหล่อข้างบ้าน มาเป็นคนรักข้างใจ
“ใจรัง” สถาปนิกสาววัย 31 ปี มีความหลังฝังใจกับ “ดอย” รุ่นพี่หนุ่มหล่อ
เธอแอบชอบเขามาตั้งแต่วันแรกที่พบเขา ณ คณะสถาปัตย์
จนวันนี้ผ่านมาแล้วนับสิบปีก็ยังชอบ
เมื่อเธอได้พบกับเขาอีกครั้ง โชคชะตาดลบันดาลให้เธอย้อนอดีตกลับไปสาวน้อย ปี 1
โอกาสครั้งที่ 2 ที่ได้รับ ใจรังสัญญากับตัวเองว่า เธอจะทำทุกวิถีทาง
จะสอยรุ่นพี่หนุ่มหล่อข้างบ้าน มาเป็นคนรักข้างใจ
702 pages, ebook
Expected publication August 11, 2562
1 person want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
February 19, 2020
>ใจรังและพี่ดอย<
.
ขอเปรียบเรื่องนี้ให้เป็น Love-hate Relationship คือ ชอบมากกกกกกกกก แต่ก็เกลียด(ตอนจบ)เหมือนกัน555
.
เริ่มเรื่องเปิดมาที่ ใจรัง รักรุ่นพี่คนนึงมานานนนนมากกกกกกก (พี่ดอยนั่นแหล่ะจะใครอีก) รักเพราะอะไรไม่ได้เอ่ยไว้ แต่คือนางรักพี่ดอยมากจริงๆ รักมาตั้งแต่สมัยเรียนสถาปัต แต่เพราะนิสัยนางเป็นคนนิ่งๆไม่เข้ากิจกรรม ไม่ทำอะไร รักเขาแต่ก็ไม่มีโอกาสได้คุย ได้สนิทสนม ทำได้แค่แอบมอง เป็นสิบๆปี
แต่ตอนนี้ใจรังทำงานแล้ว นางกล้าแสดงออกมากขึ้น ร่าเริงนุ่นมากขึ้น แต่กับพี่ดอยที่ตอนนี้มารับตำแหน่งเป็นหัวหน้านางก็ยังคงเขินๆอยู่บ้าง ตอนกินเลี้ยง ใจรังเมาพี่ดอยก็อาสาไปส่งที่คอนโดเพราะทางเดียวกัน ระหว่างนั้น ใจรังก็กลิ้งตกบันได
และเรื่องราวก็เริ่มต้นขึ้นตรงนี้
.
ใจรังโดนย้อนอดีตกลับมาสมัยเรียน (พลอตมาแนวจีนย้อนยุคมากๆแต่ชอบเลยอ่าน555)
ย้อนมาปุ๊บ ใจรังก็มีการตกใจนิดๆหน่อยๆ แต่ๆๆๆๆ ในเมื่อมีโอกาสนางก็เลยคิดว่าจะใช้โอกาสนี้ สานความสัมพันธ์กับพี่ดอยซะเลย
.
กลางๆเรื่อง คือใจรังตามจีบพี่ดอยก่อน นางรุกแบบโต้งๆเลย 5555 แบบว่าผู้ชายคนนี้หนูชอบบบบบบบบ หนูจะเอาาาา
อ่านแล้ว ฮาดี 555 และพี่ดอยตอนแรกเหมือนจะกลัวๆ แต่ก็ไม่ผลักไสไล่ส่งนางเอก ให้นางเอกกระดึ๊บๆเข้ามาในหัวใจช้าๆ
ละมุนมากกกก ยิ่งเวลาพี่ดอยทำอะไรน่ารักๆให้ใจรัง นี่ฟิกจนหมอนแทบขาด คือ พี่ดอยไม่ได้พูดคำหวานหรืออะไรแต่การกระทำนี่น่ารักมากโคตร
แต่ๆๆๆๆๆๆๆๆ อยู่ดีๆ พี่ดอยก็เทใจรัง แล้วไปคุยกับผู้หญิงอีกคนเฉยเลย ทำให้ใจรังร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร (แอบหงุดหงิดพี่ดอยนิดๆแต่พอพี่ดอยอธิบายก็เข้าใจความรุ้สึกพี่ดอยเหมือนกัน) ///จบเล่ม1
.
แต่พอสองคนเขาปรับความเข้าใจกันได้ ก็จบ หวานกันยิ่งกว่าเดิมอีกจ้าาาา แถมมีบทNCร้อนๆจนเดือนกำเดาพุ่ง ไม่หยาบแต่อ่านแล้วฟินเฟ้อ 5555
.
และตอนนี้มันก็ถึงจุดใกล้พีคของเรื่อง คือ ใจรังงงกับสถานะตัวเอง สรุปแล้ว เป็นแฟนกันหรือยัง? เมื่อสงสัยนางก็ถาม แล้วพี่ดอยก็เสือกเป็นคนปากหนัก ไม่ยอมให้สถานะกับใจรัง ตอบว่า "เป็นคนพิเศษ" ทำให้นางเอกของเราสับสน แรกๆนางก็ไม่ได้คิดมากอะไร แต่พอมีคนถาม นางก็คิดมากบ้างอะไรบ้าง
ประกอบกับ กังวลว่าวันนึง นางจะโดนย้อนกลับไปอนาคต ตอนหลังๆแอบอิรุงตุงนัง อ่านแล้วขัดใจนะ
ใจนึงก็เข้าใจนางเอก แต่ใจนึงก็รำคาญไอ้พี่ดอย มึงจะปากหนักอะไรนักหนาวะ
ไม่ได้ขอแต่งงานนะเว้ยเฮ้ย
นั่นแหล่ะ จนทั้งคู่กระทบกระทั้งกันเรื่องสถานะ (ใจรังโวยซะมากกว่า ส่วนพี่ดอยก็ขอเวลาให้คำตอบ ซึ่งขอมานานแล้วก็ไม่ได้คำตอบสักที) สุดท้ายใจรังลื่นล้มหัวพาดพื้น กลับมาที่อนาคตเหมือนเดิม
.
อ่ะ ทีนี้คือจุดที่ทำให้ สับสน และหงุดหงิด
คือ ใจรังจำเรื่องที่เกิดขึ้นได้ แต่คนอื่น จำไม่ได้
เพื่อนสนิทใจรัง/พี่รูมเมท ก็ไม่มีใครจำอะไรได้ ราวกับเรื่องที่เกิดขึ้นแค่ฝันไปเฉยๆ
.
แต่พี่ดอยเหมือนจะรักใจรัง ซึ่ง...รักได้ไงวะ? รักตอนไหน? ถ้าเรื่องที่เกิดขึ้นไม่มีใครจำได้ แล้วทำไมพี่ดอยพูดเหมือนมีความรักลึกซึ้งกับใจรังเลย? แล้วก็ตัดจบแบบนี้ ง่ายๆ ให้ไปคิดต่อเอง แต่เรา งง
สรุปคือ ใจรังฝันไปเอง หรือ มันคือเรื่องจริง? แล้วอะไรคือ ไม่มีใครจำใจรังคนร่าเริงได้ (กลายเป็นใจรังคนที่เงียบๆคนเดิมก่อนย้อนเวลา) ถ้างั้นพี่ดอยรัก/ชอบใจรังตอนไหนวะ? อ่านจบแต่รู้สึกไม่จบ มันมีคำถามเต็มหัวไปหมด
.
เข้าใจว่าคนเขียนต้องการให้คนอ่านจินตนาการต่อเองแบบ Open ended story ซึ่งมันอาจจะโอเค(มั้ง)
แต่เห็นว่า เซทนี้เป็นเซทแรก ยังมีเรื่องของรูมเมทนางเอกอีก แล้วไงล่ะทีนี้? งง ค่ะ
.
ส่วนตัว นิยายฝรั่งหลายเรื่องชอบจบแบบนี้ ตอนอ่านก็เฉยๆ แต่สำหรับเรื่องนี้ คือ NO NO NO ไม่ชอบเลย เกลียด
มันค้างคาใจมากกกกกกกกกกกกกก แล้วพาลให้หงุดหงิด
เรื่องนี้เพิ่งอ่านจบไปต้นเดือนก็อ่านซ้ำแล้วเพราะชอบความละมุนละไมของพระ-นาง แต่อ่านจนถึง80-90%ของเรื่องเพราะ
รับกับตอนจบไม่ได้ และไม่มีตอนพิเศษมาอธิบายอะไร ทำให้ไม่รุ้จะเรียกว่า ชอบ หรือ เกลียด นิยายเรื่องนี้ดี 555
.
.
ขอเปรียบเรื่องนี้ให้เป็น Love-hate Relationship คือ ชอบมากกกกกกกกก แต่ก็เกลียด(ตอนจบ)เหมือนกัน555
.
เริ่มเรื่องเปิดมาที่ ใจรัง รักรุ่นพี่คนนึงมานานนนนมากกกกกกก (พี่ดอยนั่นแหล่ะจะใครอีก) รักเพราะอะไรไม่ได้เอ่ยไว้ แต่คือนางรักพี่ดอยมากจริงๆ รักมาตั้งแต่สมัยเรียนสถาปัต แต่เพราะนิสัยนางเป็นคนนิ่งๆไม่เข้ากิจกรรม ไม่ทำอะไร รักเขาแต่ก็ไม่มีโอกาสได้คุย ได้สนิทสนม ทำได้แค่แอบมอง เป็นสิบๆปี
แต่ตอนนี้ใจรังทำงานแล้ว นางกล้าแสดงออกมากขึ้น ร่าเริงนุ่นมากขึ้น แต่กับพี่ดอยที่ตอนนี้มารับตำแหน่งเป็นหัวหน้านางก็ยังคงเขินๆอยู่บ้าง ตอนกินเลี้ยง ใจรังเมาพี่ดอยก็อาสาไปส่งที่คอนโดเพราะทางเดียวกัน ระหว่างนั้น ใจรังก็กลิ้งตกบันได
และเรื่องราวก็เริ่มต้นขึ้นตรงนี้
.
ใจรังโดนย้อนอดีตกลับมาสมัยเรียน (พลอตมาแนวจีนย้อนยุคมากๆแต่ชอบเลยอ่าน555)
ย้อนมาปุ๊บ ใจรังก็มีการตกใจนิดๆหน่อยๆ แต่ๆๆๆๆ ในเมื่อมีโอกาสนางก็เลยคิดว่าจะใช้โอกาสนี้ สานความสัมพันธ์กับพี่ดอยซะเลย
.
กลางๆเรื่อง คือใจรังตามจีบพี่ดอยก่อน นางรุกแบบโต้งๆเลย 5555 แบบว่าผู้ชายคนนี้หนูชอบบบบบบบบ หนูจะเอาาาา
อ่านแล้ว ฮาดี 555 และพี่ดอยตอนแรกเหมือนจะกลัวๆ แต่ก็ไม่ผลักไสไล่ส่งนางเอก ให้นางเอกกระดึ๊บๆเข้ามาในหัวใจช้าๆ
ละมุนมากกกก ยิ่งเวลาพี่ดอยทำอะไรน่ารักๆให้ใจรัง นี่ฟิกจนหมอนแทบขาด คือ พี่ดอยไม่ได้พูดคำหวานหรืออะไรแต่การกระทำนี่น่ารักมากโคตร
แต่ๆๆๆๆๆๆๆๆ อยู่ดีๆ พี่ดอยก็เทใจรัง แล้วไปคุยกับผู้หญิงอีกคนเฉยเลย ทำให้ใจรังร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร (แอบหงุดหงิดพี่ดอยนิดๆแต่พอพี่ดอยอธิบายก็เข้าใจความรุ้สึกพี่ดอยเหมือนกัน) ///จบเล่ม1
.
แต่พอสองคนเขาปรับความเข้าใจกันได้ ก็จบ หวานกันยิ่งกว่าเดิมอีกจ้าาาา แถมมีบทNCร้อนๆจนเดือนกำเดาพุ่ง ไม่หยาบแต่อ่านแล้วฟินเฟ้อ 5555
.
และตอนนี้มันก็ถึงจุดใกล้พีคของเรื่อง คือ ใจรังงงกับสถานะตัวเอง สรุปแล้ว เป็นแฟนกันหรือยัง? เมื่อสงสัยนางก็ถาม แล้วพี่ดอยก็เสือกเป็นคนปากหนัก ไม่ยอมให้สถานะกับใจรัง ตอบว่า "เป็นคนพิเศษ" ทำให้นางเอกของเราสับสน แรกๆนางก็ไม่ได้คิดมากอะไร แต่พอมีคนถาม นางก็คิดมากบ้างอะไรบ้าง
ประกอบกับ กังวลว่าวันนึง นางจะโดนย้อนกลับไปอนาคต ตอนหลังๆแอบอิรุงตุงนัง อ่านแล้วขัดใจนะ
ใจนึงก็เข้าใจนางเอก แต่ใจนึงก็รำคาญไอ้พี่ดอย มึงจะปากหนักอะไรนักหนาวะ
ไม่ได้ขอแต่งงานนะเว้ยเฮ้ย
นั่นแหล่ะ จนทั้งคู่กระทบกระทั้งกันเรื่องสถานะ (ใจรังโวยซะมากกว่า ส่วนพี่ดอยก็ขอเวลาให้คำตอบ ซึ่งขอมานานแล้วก็ไม่ได้คำตอบสักที) สุดท้ายใจรังลื่นล้มหัวพาดพื้น กลับมาที่อนาคตเหมือนเดิม
.
อ่ะ ทีนี้คือจุดที่ทำให้ สับสน และหงุดหงิด
คือ ใจรังจำเรื่องที่เกิดขึ้นได้ แต่คนอื่น จำไม่ได้
เพื่อนสนิทใจรัง/พี่รูมเมท ก็ไม่มีใครจำอะไรได้ ราวกับเรื่องที่เกิดขึ้นแค่ฝันไปเฉยๆ
.
แต่พี่ดอยเหมือนจะรักใจรัง ซึ่ง...รักได้ไงวะ? รักตอนไหน? ถ้าเรื่องที่เกิดขึ้นไม่มีใครจำได้ แล้วทำไมพี่ดอยพูดเหมือนมีความรักลึกซึ้งกับใจรังเลย? แล้วก็ตัดจบแบบนี้ ง่ายๆ ให้ไปคิดต่อเอง แต่เรา งง
สรุปคือ ใจรังฝันไปเอง หรือ มันคือเรื่องจริง? แล้วอะไรคือ ไม่มีใครจำใจรังคนร่าเริงได้ (กลายเป็นใจรังคนที่เงียบๆคนเดิมก่อนย้อนเวลา) ถ้างั้นพี่ดอยรัก/ชอบใจรังตอนไหนวะ? อ่านจบแต่รู้สึกไม่จบ มันมีคำถามเต็มหัวไปหมด
.
เข้าใจว่าคนเขียนต้องการให้คนอ่านจินตนาการต่อเองแบบ Open ended story ซึ่งมันอาจจะโอเค(มั้ง)
แต่เห็นว่า เซทนี้เป็นเซทแรก ยังมีเรื่องของรูมเมทนางเอกอีก แล้วไงล่ะทีนี้? งง ค่ะ
.
ส่วนตัว นิยายฝรั่งหลายเรื่องชอบจบแบบนี้ ตอนอ่านก็เฉยๆ แต่สำหรับเรื่องนี้ คือ NO NO NO ไม่ชอบเลย เกลียด
มันค้างคาใจมากกกกกกกกกกกกกก แล้วพาลให้หงุดหงิด
เรื่องนี้เพิ่งอ่านจบไปต้นเดือนก็อ่านซ้ำแล้วเพราะชอบความละมุนละไมของพระ-นาง แต่อ่านจนถึง80-90%ของเรื่องเพราะ
รับกับตอนจบไม่ได้ และไม่มีตอนพิเศษมาอธิบายอะไร ทำให้ไม่รุ้จะเรียกว่า ชอบ หรือ เกลียด นิยายเรื่องนี้ดี 555
.
Displaying 1 of 1 review