Τάισέ με

by Μαριαλένα Σπυροπούλου

23 Απριλίου 2010, η χώρα μπαίνει στο μνημόνιο. Εκείνη την ημέρα η Μαρίνα δέχεται από τον σύντροφό της πρόταση γάμου και καταρρέει. Αντί να χαρεί, βυθίζεται σε μια ανάγκη να βρει τον θολό εαυτό της. Αναζητά κομμάτια της ταυτότητάς της μέσα από τη μητέρα της, την αδερφή της, τη γιαγιά της. Μέσα από τους άνδρες της ζωής της. Παράλληλα διαβάζει ένα δυστοπικό βιβλίο για έναν κόσμο δυο αιώνες από σήμερα, όπου οι γυναίκες έχουν πάρει στα χέρια τους την εξουσία του κόσμου. Για έναν κόσμο όπου απαγορεύεται η μητρότητα. Η Μαρίνα είναι μια σύγχρονη γυναίκα σε μια χώρα που αντιμετωπίζει τα ίδια ψυχικά ζητήματα. Αν ο θεός χρειάστηκε 7 μέρες για να δημιουργήσει τον κόσμο, για τη Μαρίνα τρεις μέρες ήταν αρκετές για να γκρεμιστεί ο κόσμος που ήξερε μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Ένα πολύ σύγχρονο βιβλίο για τις γυναίκες του σήμερα, τις γυναίκες του χθες, και κυρίως του αύριο. Ένα βιβλίο για το ποιος ταΐζει ποιον και πότε χορταίνουμε τελικά. Για τις γυναίκες που κρύβουν μέσα τους τη δύναμη των πατεράδων τους, σε μια χώρα όπου οι πατέρες είναι άγνωστοι.

248 pages, Paperback

Published February 6, 2020

Reviews

[Ιωάννα Μπαμπέτα · Rating 5 out of 5]

Με άγγιξε αυτό το βιβλίο. Με έβαλε σε σκέψεις. Με αναστάτωσε και με συγκίνησε. Τι είναι η αγάπη, τι είναι ο γάμος τελικά; Η γυναίκα για να ολοκληρωθεί πρέπει να παντρευτεί και να κάνει παιδιά;
Δύο ιστορίες που ενώ στην αρχή μοιάζουν άσχετες μεταξύ τους, τελικά δεν είναι.
Εξαιρετική γραφή! Σκληρή και αληθινή. Η συγγραφέας είναι ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεύτρια και γράφοντας σκάβει βαθιά μέσα της.

[Chinchilla_clouds · Rating 1 out of 5]

Διαβάζοντας στο οπισθόφυλλο για την αναφορά σε μια δυστοπική κοινωνία, όπου οι γυναίκες παίρνουν την εξουσία, ενδιαφέρθηκα πολύ να διαβάσω το συγκεκριμένο βιβλίο. Φαντάστηκα ότι σε έναν παραλληλισμό με το παρόν, η συγγραφέας θα αναδείξει ότι το γυναικείο ζήτημα (όπως και άλλα, αν γενικεύσουμε) μπορεί να αποβεί μοιραίο για όλους εφόσον δεν λύνεται.

Τελικά όμως, σε όλο το βιβλίο, που όπως είπα, τρέχει σε δύο διαφορετικούς χρόνους - παρόν και μέλλον - η όλη ουσία φαίνεται να είναι πως οι γυναίκες υπομένουν τους κακούς άντρες που έχουν ορμές και προβλήματα, πως η μητρότητα είναι το παν (στο μέλλον οι γυναίκες θα την αρνηθούν ως το μέγιστο κακό, καθώς τις κρατά δέσμιες στο σπίτι, κάτι όχι ψευδές σε πολλές περιπτώσεις, αλλά στο βιβλίο αυτό κρίνεται ως κακή επιλογή καθώς μαζί με αυτή, θα θελήσουν λέει να γίνουν -σαν- άντρες!) και το αχρείαστο, φροϋδικό, του πόση σημασία έχει το πέος στη ζωή τους. Να σημειώσω ότι στο σύντομο βιογραφικό της, η κυρία Σπυροπούλου παρουσιάζεται ως ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεύτρια.

Για να μην σχολιάσω - να που το κάνω ωστόσο - το ότι η πρωταγωνίστρια, έχει σχέση με έναν άντρα, ο οποίος μαθαίνουμε ότι την διεκδίκησε πιέζοντάς τη τρομερά, μια και όταν γνωρίστηκαν εκείνη δεν ενδιαφερόταν, αλλά αυτός κυριολεκτικά αρνήθηκε την άρνηση της, με λόγια και πράξεις. Για την συγγραφέα αυτό παρουσιάζεται ως θετικό και γλυκό, γνήσια αρρενωπό, και στο τέλος οι αμφιβολίες της κοπέλας που πιέζεται ακόμη με τα θέλω του συντρόφου της (γάμος, παιδιά, δέσμευση) κρίνονται ασήμαντες μπροστά στην σημασία της μητρότητας και της οικογένειας.

Αντί να αναζητούμε τρόπους να μειώσουμε το χάσμα του σεξισμού, ώστε να υπάρχει η ελευθερία της επιλογής του τι θέλει η καθεμία και καθένας να κάνει με τη ζωή και το σώμα του, φαίνεται πως ασχολούμαστε με επικίνδυνα στερεότυπα και φανταστικό τρόμο. Κι αν σκεφτούμε ότι τέτοιες προσεγγίσεις έρχονται και από κάποιον που θεωρητικά είναι ψυχοθεραπευτής, μάλλον η κατάσταση χρίζει μεγάλης προσοχής και κρίσης.

[Pelio Papadia · Rating 5 out of 5]

Το "Τάισέ με", της Μαριαλένας Σπυροπούλου, είναι ένα μυθιστόρημα για τη γυναικεία φύση, για τη γυναικεία ψυχολογία, για τις εσωτερικές συγκρούσεις που βιώνει κάθε γυναίκα στη σύγχρονη εποχή (αλλά και οι γυναίκες του παρελθόντος και του μέλλοντος). Η Σπυροπούλου επιλέγει μια διπλή αφήγηση: Μια κεντρική, στην Αθήνα του 2010, την εποχή της εισόδου στα μνημόνια και μια δευτερεύουσα, που λαμβάνει χώρα στο μέλλον, σε μια δυστοπία όπου οι άντρες είναι πλέον εξορισμένοι και οι γυναίκες, έχοντας αποποιηθεί τα χαρακτηριστικά του φύλου τους, βρίσκονται στην εξουσία. Οι δυο αφηγήσεις διαδέχονται η μια την άλλη και εμπλέκονται με δεξιοτεχνία, ώσπου να ενωθούν σε ένα ανοιχτό τέλος, που μας αφήνει να προβληματιστούμε. Κεντρική ηρωίδα της πρώτης είναι η τριαντάχρονη -και ανικανοποίητη από πολλές απόψεις- Μαρίνα, που κουβαλά τις δικές της νευρώσεις και έρχεται αντιμέτωπη με μια επίπονη πρόταση γάμου, την οποία αδυνατεί να διαχειριστεί. Κεντρική ηρωίδα της δεύτερης, εγκιβωτισμένης στην πρώτη, είναι η Μάγκντα, μια Μαγδαληνή του μέλλοντος, που χάρη σε έναν Ιησού-όργανο μιας διεστραμμένης εξουσίας, εγκυμονεί την πιθανή συνέχεια μιας ετοιμοθάνατης ανθρωπότητας. Η πρώτη -φαινομενικά τουλάχιστον- έχει επιλογές, ενώ η δεύτερη ξέρει τι θέλει.
Οι ιστορίες τους δημιουργούν ένα ευφυές μυθιστόρημα για το ποιος ταΐζει ποιον και για το πότε τελικά χορταίνουμε, ένα μυθιστόρημα για τη "μάχη" των φύλων, που χρειάζεται να πετάξουν μακριά τις στρεβλώσεις της πατριαρχίας και της μητριαρχίας και να συναντηθούν ξανά, ώστε τελικά να συνυπάρξουν με αρμονία. Η κάθε φράση, μην πω και η κάθε λέξη, που επιλέγει η συγγραφέας καταδεικνύουν πως η δημιουργός τους είναι ψυχαναλύτρια και γνωρίζει καλά τα "σώψυχα", όπως θα λέγαμε στην καθομιλουμένη, τόσο των γυναικών όσο και των ανδρών. Παρ' όλα αυτά, η Σπυροπούλου έχει καταφέρει να γράψει -ως λογοτέχνης και όχι ως θεραπεύτρια- ένα πυκνό νοημάτων βιβλίο, που μπορεί μεν να μη δίνει έτοιμες απαντήσεις σε όσα μας απασχολούν (άλλωστε δε νομίζω ότι αυτές υπάρχουν), αλλά τουλάχιστον μας "χορταίνει" συναισθηματικά, "ταϊζοντάς" μας με άφθονη τροφή για σκέψη και ενδοσκόπηση για το οικογενειακό μας παρελθόν, για τους κοινωνικούς και έμφυλους ρόλους μας, για τις σεξουαλικές μας σχέσεις, για την ψυχική μας υγεία, για τον γάμο και -κυρίως και υπεράνω όλων για τη μητρότητα- ως συμβολική και ως πρακτική κατάσταση.

[Marianna Sharktooth · Rating 3 out of 5]

Ωμό και σκληρό σαν την πραγματικότητα της μέσης γυναίκας. Τελικά όμως η Μαρίνα τι αποφασίζει; θα ζήσει τη ζωή των γυναικών όλου του κόσμου ή θα ταξιδέψει μόνη της;