Δεξί κίτρινο λουστρίνι

by Ιφιγένεια Τέκου

Κάλυμνος 1934, ιταλική κατοχή. Η Θεμελίνα και η Χριστίνα, συμμαθήτριες και αδελφικές φίλες, μοιράζονται τα πάντα: σκέψεις, όνειρα, φοβίες, τη στοργική μητέρα της Θεμελίνας, ένα ζευγάρι κίτρινα λουστρίνια, που τα φοράνε εναλλάξ, αλλά και ένα φρικιαστικό μυστικό που τις κατατρύχει.
Όταν κάποια στιγμή γίνονται μάρτυρες ενός βιασμού που καταλήγει σε φόνο, έρχονται τα πάνω κάτω στη ζωή τους, αφού δράστης είναι ο Ιταλός διοικητής του νησιού. Λίγο καιρό αργότερα η Χριστίνα εξαφανίζεται, αφήνοντας ως μοναδικό ίχνος το ένα από τα δύο αγαπημένα της κίτρινα λουστρίνια, το δεξί, ενώ η Θεμελίνα με τη μητέρα της ακολουθούν με άλλους συμπατριώτες τους τον δρόμο της μετανάστευσης.
Δεύτερη πατρίδα τους θα είναι στο εξής το Σαλέν ντε Ζιρό, στη Νότια Γαλλία, όπου οι συνθήκες εργασίας στις αλυκές είναι παραπάνω από σκληρές, ενώ όλοι οι ξένοι έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με τον ρατσισμό, τα στυγνά αφεντικά και την απόλυτη φτώχεια.

Νέες φιλίες, έρωτες και μικρές ευτυχισμένες στιγμές κάνουν τον καιρό να περνά γρήγορα, ώσπου ξεσπά ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και η ζωή της Θεμελίνας αλλάζει προς το χειρότερο. Εγκλήματα, δωσίλογοι, στρατόπεδα αιχμαλωσίας, κρεματόρια, Αντίσταση και ένας έρωτας γεννημένος μέσα στις φλόγες του πολέμου ατσαλώνουν τη θέλησή της για ζωή – ωστόσο… δεν παύει να νιώθει μισή. Μέχρι που ένα κίτρινο λουστρίνι βρίσκεται έξω από την πόρτα της.
Ένα βιβλίο για την αληθινή φιλία, τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, το παράλογο της βίας και του πολέμου, τον θάνατο και τον έρωτα. Σημείο αναφοράς στην ξέγνοιαστη νιότη και την ελπίδα: ένα ζευγάρι κίτρινα λουστρίνια.

448 pages, Paperback

Published February 20, 2020

Reviews

[Skorofido Skorofido · Rating 3 out of 5]

Ωραίος τίτλος, ευφάνταστος με το χρωματάκι του, κίτρινο της χαράς, της ενέργειας και της ζήλειας.
Η ιστορία ξεκινάει στην ιταλοκρατούμενη Κάλυμνο, τότε που τα Δωδεκάνησα δεν ήταν ακόμα Ελλάδα κι αν δεν ερχόταν ο Β’ Παγκόσμιος δεν ξέρω αν θα γίνονταν και ποτέ. Είναι η ιστορία δύο κοριτσιών της Θεμελίνας και της Χριστίνας και μέσα από τον τρόπο που ξεκίνησε η φιλία τους κι ένα τρομερό μυστικό που θα τις δέσει, η συγγραφέας σκιαγραφεί όλη τη ζωή της Καλύμνου εκείνης της εποχής, ήθη κι έθιμα, δοξασίες, ιστορικά γεγονότα, όλα τόσο όσο δίνοντας στίγμα, χωρίς ωστόσο να γίνονται κουραστικά. Υπάρχει δράση, ένα «τέρας» που βιάζει και σκοτώνει μικρά αγόρια κι ολόκληρο το νησί αδυνατεί να βρει τον δράστη, καντούνια και μικρά σπίτια, σφουγγαράδες και ταξίδια, πόδια που σέρνονται και χορός των δυτών.
Αυτό είναι το πρώτο κομμάτι του βιβλίου, δηλαδή είναι το μισό βιβλίο. Και μέχρι αυτό το σημείο, είναι ένα καλό βιβλίο. Και μετά έρχεται το δεύτερο μέρος του βιβλίου… τώρα θα μου πεις, μεγάλη εξυπνάδα ξεστόμισες. Ποιο μέρος ήθελες να έρθει το τρίτο ή το τέταρτο;
Το οποίο διαδραματίζεται στη Γαλλία, ένα κομμάτι στην Αρλ (κάπου στον Νότο) κι ένα κομμάτι στο Παρίσι (γιατί Γαλλία χωρίς Παρίσι δεν είναι Γαλλία…) Κι εδώ λίγο χάνεται η μπάλα. Όχι γιατί είναι κακό το στόρυ ή η γραφή αλλά γιατί είναι ένα άλλο βιβλίο, μια άλλη υπόθεση. Ξαφνικά μπουκάρουν ο Ιζάκ και ο Ελάιτζα και το κυνηγητό των Εβραίων και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και… ναι καλά όλα αυτά, ενδιαφέροντα όλα αυτά αλλά για ένα άλλο βιβλίο. Δεν είναι η ιστορία της Χριστίνας και της Θεμελίνας, είναι μια άλλη ιστορία.
Είναι σαν να είναι δύο βιβλία σε ένα. Εμ σαμπού εμ κοντίσιονερ ένα πράγμα. Πάρε δύο στην τιμή του ενός. Όμως εγώ εάν ήθελα δύο βιβλία, θα αγόραζα δύο βιβλία. Εγώ ήθελα να διαβάσω ένα βιβλίο… δεν χρειαζόταν ξόδεμα… αυτά…
Α! και το τέλος… λίγο πατ κιουτ… πολύ πατ κιουτ…. Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε… ούτε το άζαξ τόση βιασύνη…

[Lena Papanikolaou · Rating 5 out of 5]

Η συγγραφέας με την απίστευτη ιστορία της, μας μεταφέρει στην Κάλυμνο της Ιταλικής κατοχής του1934,σε μια κοινωνία σκληρή και απάνθρωπη, γεμάτη ανέχεια και πικρές στιγμές.
Γυρνώντας πίσω στον χρόνο,γνωρίζουμε δύο μικρά κορίτσια, την Θεμελίνα και την Χριστίνα. Ένα ζευγάρι κίτρινα λουστρίνια είναι το έναυσμα για να ξεκινήσει μια φιλία τόσο δυνατή, που λίγοι έχουν την τύχη να γευτούν . Η Θεμελίνα και η Χριστίνα, γίνονται αδερφές ψυχές !Η μια εισχωρεί στη ψυχή της άλλης.
Βιώνουν από κοινού στόχους , όνειρα , επιθυμίες και τα πρώτα χτυποκάρδια του έρωτα καθώς περνούν τα χρόνια, μα πάνω από όλους και από όλα είναι η σπάνια φιλία τους.
Και έρχεται η στιγμή που τα πάντα αλλάζουν...
Γίνονται μάρτυρες ενός βιασμού που καταλήγει σε φόνο!

Η ενοχή σημαδεύει, ο φόβος, η ντροπή ακολουθεί, ο πόνος συσσωρεύεται...

Η Χριστίνα εξαφανίζεται αφήνοντας πίσω της το δεξί κίτρινο λουστρίνι.
Η εξαφάνιση της είναι μία από τις μεγαλύτερες απώλειες στη ζωή της Θεμελίνας.
Οι άγριες καταστάσεις την αναγκάζουν να φύγει από το νησί , μετακομίζει με την μητέρα της και κάποιους φίλους στη Νότιο Γαλλία, στο Σαλέν ντε Ζιρό.
Ζούνε απάνθρωπες συνθήκες εργασίας, ενώ σαν ''ξένοι'' έρχονται συνέχεια αντιμέτωποι με τον ρατσισμό!
Νέες φιλίες, νέοι έρωτες, νέοι ορίζοντες, μέχρι που ξεσπά ο Β' Παγκόσμιος πόλεμος.
Οι παλιές πληγές αιμορραγούν και προστίθενται και άλλες. .
Οι απρόβλεπτες ανατροπές μαζί με τις απώλειες κάνουν τις σελίδες του βιβλίου να γλιστρούν από το χέρι σου με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην καταλαβαίνεις πότε έφτασες στο τέλος του.
Η φιλία, η αγάπη , ο έρωτας , η ελπίδα , η αναζήτηση ο πόλεμος , ο πόνος, ο ρατσισμός,η ελπίδα!
Όσο οι ήρωες παλεύουν για την ευτυχία, βήμα βήμα, εμείς οι αναγνώστες βιώνουμε ένα ανεπανάληπτο ταξίδι!
Είναι αδύνατο να μην παρασυρθείς από τα γεγονότα!!!
Είναι αδύνατον να μην συγκινηθείς , να μην οργιστείς, να μην πονέσεις!
Η Ιφιγένεια Τέκου στάθηκε για άλλη μια φορά αντάξια των προσδοκιών μου!
Συστήνεται με το χέρι στην καρδιά!
https://lovebooksloveread.blogspot.co...
LOVE BOOKS-LOVE READ

[Eva Maraki · Rating 5 out of 5]

<<ΔΕΞΙ ΚΙΤΡΙΝΟ ΛΟΥΣΤΡΙΝΙ >>



Είναι από τις φορές που ολοκληρώνοντας ένα βιβλίο νιωθεις μοναξιά που δε σου κάνει και άλλες στιγμές συντροφιά . Το ταξίδι με συνοδοιπόρο το τελευταίο μυθιστόρημα της Ιφιγένειας Τεκου μου άφησε μια γλυκιά αίσθηση , η οποία κάποιες φορές ξεχείλιζε μελαγχολία και άλλες λύτρωση . Το<<δεξί κίτρινο λουστρίνι>> είναι από εκείνα τα βιβλία που σίγουρα θα συγκινηθεις, γιατί θα το απολαύσεις από την αρχή ως το τέλος του .
Στην Καλυμνο ,το 1934 η ιταλική κατοχή είναι έκδηλη και επηρεαζει την καθημερινότητα των κατοίκων . Δυο αδελφικές φίλες , η Θεμελινα και η Χριστίνα μεγαλώνουν μαζί και τις ενώνουν πολλά . Πάνω από όλα η βαθιά ,άδολη αγάπη τους και ένα συγκλονιστικό ,ανίερο μυστικό , το οποίο ,θα τις κατατρέχει για χρόνια και θα τις χωρίσει στο διαβα της ζωής τους . Θα ακολουθήσουν διαφορετικές πορείες τις οποίες θα τις σημαδέψουν συγκλονιστικά γεγονότα, όμως ,κάποια στιγμή το ίδιο το δεξί κίτρινο λουστρίνι , το οποίο έμεινε χωρίς το ταίρι του, θα το αναζητήσει .
Έχουμε ένα συγκλονιστικό κοινωνικό μυθιστόρημα το οποίο έχει και ιστορικές προεκτασεις . Με κεντρικά θέματα την φιλία , τη ξενοφοβία και τη φρίκη του πολέμου, η Τεκου συνθέτει ένα μυθιστόρημα για αναγνώστες με απαιτήσεις . Τα μηνύματα του πολλά και αγγίζουν την καρδιά σου . Οι εκφραστές του , οι ήρωες μιλάνε στην ψυχή σου . Άλλους εσεις οι αναγνωστες θα τους λατρέψετε και κάποιος θα σας γεμίσει οργή με τις πράξεις του . Ειδικά , στο σημείο με το μυστικό που συνδέει τις δυο κεντρικές ηρωίδες αισθάνθηκα πως μεταφέρθηκα στο σήμερα, γιατί το θέμα του είναι δυστυχώς παντοτινό και δυσεπίλυτο .
Με αφετηρία την Καλυμνο και με ενδιάμεσες στάσεις στην Ιταλία και τη Γαλλία η συγγραφέας συνθέτει μια πολυπρόσωπη ιστορία , χρησιμοποιώντας ιστορικά γεγονότα χωρίς να κουράζει με αυτά , αλλά εστιάζοντας περισσότερο στη λαίλαπα του πολέμου και τις αλλαγές που επιφέρει στις ζωές των ανθρώπων . Επίσης , προβάλλει μηνύματα κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας ,γιατί οι ήρωες του έγιναν μετανάστες και δυστυχώς βίωσαν την περιθωριοποίηση και την αποξένωση από τους ντόπιους . Κατάφερε ,δηλαδή, με ενα ιστορικό ταξίδι στο χτες να μας δείξει πως τα κοινωνικά προβλήματα του τότε είναι τελικά και δικά μας , γιατί πολύ απλά δεν έχουν πεθάνει και ανασταίνονται σε κάθε συγκυρία .
Λάτρεψα τις δυο ηρωιδες με τις πολυδιάστατες προσωπικότητες . Μου κέντρισε το ενδιαφέρον η ηθογραφηση τους γιατί η Τεκου με τη Θεμελινα και τη Χριστίνα επιφύλαξε πολλές εκπλήξεις . Στο διαβα της ζωής τους τα δυο αυτά κορίτσια διαμόρφωσαν τον τελικό τους χαρακτήρα έχοντας πάντα ως βάση την αγάπη στο συνάνθρωπο και την αδάμαστη θέληση για αγώνα ενάντια στις δυσκολίες . Ωστόσο και οι υπόλοιποι ήρωες έβαλαν τη δική τους ψηφίδα στο μωσαϊκό της πλοκής . Πρόσωπα καθημερινά και ακρως καμωμένα με ρεαλισμό που έχουν κάτι να πουν και κυρίως να μας διδάξουν . Ιστοριες ,λοιπόν , ζωής για τον άνθρωπο που δε παύει ποτέ να μας εκπλήσσει
Φυσικά , δε μπορώ να μην εστιάσω στο κομμάτι της γραφής . Εδώ η συγγραφέας επέδειξε τεράστια μαεστρία . Με ώριμη και μεστή γραφή κατάφερε να κάνει τις λέξεις της κοινωνο μηνυμάτων . Την κάθε μια την τοποθετεί στην κατάλληλη σειρά και βρίθουν από αποστάγματα Σοφίας . Εχοντας μελετήσει πολύ και η ίδια καταφερε να συνταιριάσει αποσπάσματα από κλασικά έργα και να τα εντάξει στο πονημα της .Έχοντας η διαβάσει τα περισσότερα της βιβλία , διαπίστωσα πως η ήδη εξαιρετική γραφή της μετεξελίχτηκε σε κάτι άρτιο και ακρως λογοτεχνικο .
Χαίρομαι ,όταν διαπιστώνω πως οι άξιες πένες εξελίσσονται κάθε φορά σε κάθε βιβλίο ένα βήμα πιο πέρα . Το δεξί κίτρινο λουστρίνι είναι για μένα το καλύτερο βιβλίο της συγγραφέως και ταυτόχρονα ένα από τα πιο δυνατά που διάβασα φέτος .

[Stella · Rating 3 out of 5]

Το πρώτο μέρος του βιβλίου στην Ιταλοκρατούμενη Κάλυμνο μου άρεσε πάρα πολύ και ήταν κάτι για το οποίο δεν είχα ξαναδιαβάσει. Η γραφή της κ. Τέκου εξαιρετική.... αλλά το δεύτερο μέρος του βιβλίου δεν μου άρεσε , σαν να ήταν άλλη υπόθεση ...στο τέλος όμως έρχεται η πολυπόθητη λύτρωση!

[Γιώτα Παπαδημακοπούλου · Rating 4 out of 5]

Πάντα πίστευα πως η φιλία αποτελεί ένα από τα πλέον σημαντικά κεφάλαι�� στη ζωή ενός ανθρώπου. Είναι αυτή που καθορίζει σε πολύ μεγάλο βαθμό το ποιοι είμαστε, ποιοι γινόμαστε με το πέρασμα του χρόνου, το πως νιώθουμε, αντιδράμε, κατανοούμε, συγχωρούμε, αγαπάμε, γενικότερα, το πως αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο γύρω μας και τους ανθρώπους μέσα σε αυτόν. Οι φίλοι είναι εκείνοι που μπορούν να μας πληγώσουν όσο κανένας άλλος, γιατί τους έχουμε επιλέξει, αλλά την ίδια στιγμή, για τον ίδιο ακριβώς λόγο, μπορούν να είναι η οικογένεια που ποτέ δεν είχαμε -ή που δεν νιώσαμε ποτέ να έχουμε-, ένα συναίσθημα που δεν χάνεται και που δεν σβήνει μέσα στο πέρασμα του χρόνου ό,τι και να γίνει, ό,τι κι αν συμβεί.

Μια τέτοια φιλία αποτελεί τον κεντρικό άξονα του νέου βιβλίου της Ιφιγένειας Τέκου, με σημείο αναφοράς της ένα ζευγάρι κίτρινα λουστρίνια. Ένα ζευγάρι κίτρινα λουστρίνια που η Θεμελίνα και η Χριστίνα, αδελφικές φίλες που λάτρευαν η μία την άλλη, μοιραζόντουσαν και φορούσαν εναλλάξ. Δύο κορίτσια που μοιραζόντουσαν τα ίδια όνειρα, τις ίδιες επιθυμίες, τους ίδιους φόβους, την ίδια λαχτάρα για μια ζωή καλύτερη απ' αυτήν που είχαν. Δύο κορίτσια που άθελά τους έγιναν μάρτυρες ενός βιασμού που κατέληξε σε φόνο και που δεν έπρεπε να τον έχουν δει, πόσο μάλλον όταν ο δράστης δεν ήταν άλλος από τον Ιταλό διοικητή της Καλύμνου, του νησιού όπου οι ίδιες διέμεναν. Ενός νησιού τόσο μικρού που κανείς δεν μπορούσε να κρύψει πράγματα, μα ούτε και να κρυφτεί ο ίδιος. Και όμως, τόσο εύκολα, τόσο απλά, η Χριστίνα εξαφανίστηκε αφήνοντας πίσω της μόνο το δεξί από τα κίτρινα αγαπημένα τους λουστρίνια.

Η Θεμελίνα χάνει σε μια στιγμή την καλύτερή της φίλη και τη ζωή της όπως την ήξερε μέχρι τότε, αφού μαζί με τη μητέρα της μεταναστεύουν στη Νότια Γαλλία αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον. Αντίθετα, όμως, συναντούν μια καθημερινότητα σκληρή και άγρια και πολύ απαιτητική, βουτηγμένη στον ρατσισμό και στην ανέχεια. Μέχρι που ξεσπά ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος και τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα, με τις μικρές στιγμές ξεγνοιασιάς και χαράς να μην είναι αρκετές για να φωτίσουν τις σκοτεινές τους μέρες. Και κάπου εκεί ξεκινάει η Αντίσταση και μέσα στην καρδιά του πολέμου γεννιέται κι ένας έρωτας αντίξοος μα συνάμα δυνατός, με την Θεμελίνα, όμως, να νιώθει πάντοτε μισή, αφού ένα κομμάτι της καρδιάς της χάθηκε μαζί με τη Χριστίνα. Μέχρι τη μέρα που στην πόρτα της θα βρεθεί ένα κίτρινο λουστρίνι, εκείνο που συμπληρώνει το δεξί που η Χριστίνα άφησε τόσα χρόνια πριν πίσω της.

Η Ιφιγένεια Τέκου, όπως έχει κάνει και άλλες φορές στο παρελθόν, μας ταξιδεύει πίσω στον χρόνο με έναν τρόπο νοσταλγικό και ονειροπόλο, που κρύβει μέσα του τόση αγάπη όσο και απελπισία, γιατί έτσι είναι η ζωή, διχασμένη ανάμεσα στα εύκολα και στα δύσκολα, τα όμορφα και τα άσχημα, κι εμείς, κάπου εκεί, ανάμεσά τους, να παλεύουμε για ό,τι καλύτερο μπορούμε, για όλα όσα επιθυμούμε και ονειρευόμαστε, μα και για όλα όσα αγαπάμε. Ερχόμαστε αντιμέτωποι, λοιπόν, με μια ιστορία χαρακτήρων που, περνώντας μέσα από τη χρονική ροή κοινωνικών και ιστορικών γεγονότων που άλλαξαν τον κόσμο για πάντα, αλλάζουν κι εκείνοι για πάντα, στιγματισμένοι από τις στιγμές εκείνες που και να ήθελαν να ξεχάσουν δεν μπορούν, αλλά διατηρώντας πάντα μέσα τους κι εκείνο το ανέμελο κομμάτι του νεανικού εαυτού τους που πίστευε πως μπορούσε να κάνει τον κόσμο καλύτερο, όπως και την ίδια του τη ζωή, πράγμα που τους επιτρέπει να μην ξεχνάνε πως υπάρχουν πράγματα για τα οποία αξίζει να παλεύει κανείς, ακόμα κι όταν όλα φαντάζουν δυσοίωνα.

Ένα κοινωνικό, καθαρά ανθρωποκεντρικό μυθιστόρημα, με πλούσιες ιστορικές προεκτάσεις -χωρίς να μπορεί να χαρακτηριστεί αμιγώς ιστορικό- και αναφορές, όσο γλαφυρές και λεπτομερείς, περιγραφικά και όχι μόνο, χρειάζονται να είναι, ως προς την απεικόνιση και αποτύπωσή τους στο χαρτί, με τη συγγραφέα να έχει ρίξει μεγάλο βάρος σε όλο αυτό χωρίς, ωστόσο, να χάνει την ανθρώπινη προσέγγιση του πράγματος, αντιμετωπίζοντας με ιδιαίτερη ευαισθησία τις λεπτές εκείνες γραμμές που δεν γίνεται να μην αναφερθούν σε μια ιστορία όπως αυτή, αλλά που δεν είναι απαραίτητο και να ξεπεράσουν κάποια συγκεκριμένα όρια, όχι ηθικής, αλλά ευρύτερης αντοχής. Ένα βιβλίο που μιλάει για την αγάπη σε όλες τις τίς μορφές και εκφάνσεις, μα που επικεντρώνεται περισσότερο από κάθε άλλη στην φιλική αγάπη που μπορεί να είναι ικανή να ξεπεράσει ακόμα και την αγάπη που το ίδιο αίμα γεννά.

[KIRIAKI(Dominica Amat) · Rating 5 out of 5]

https://dominicamat.blogspot.com/2020...

Η φιλία είναι ιερό πράγμα καί για να θεωρηθεί κάποιος φίλος μας θα πρέπει να έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη μας,να έχουμε μοιραστεί μαζί πράγματα,δύσκολες κι εύκολες καταστάσεις,χαρές καί λύπες καί να είναι πάντα δίπλα μας. Χρειάζεται χρόνος για να θεμελιωθεί μία φιλία. Άλλωστε,οι φίλοι είναι οι συγγενείς που επιλέγουμε καί υπάρχουν φορές που παίρνουν την θέση της οικογένειας. Ειδικά οι φιλίες που δημιουργούμε στην παιδική μας ηλικία είναι καί οι πιο καθοριστικές για την υπόλοιπη ζωή μας.
Ήθελα εδώ καί καιρό να διαβάσω βιβλίο της συγγραφέως κυρίας Ιφιγένειας Τέκου αλλά πάντα κάτι με κράταγε. Ήρθε,λοιπόν,η στιγμή για να συναντήσω την πένα της μέσα από το νέο της βιβλίο με τίτλο ''ΔΕΞΙ ΚΙΤΡΙΝΟ ΛΟΥΣΤΡΙΝΙ''. Πρόκειται για ένα ιστορικό-κοινωνικό μυθιστόρημα που με αιχμαλώτισε απ΄το πρώτο βλέμμα που έριξα στον τίτλο του καί το εξώφυλλο που το κοσμεί.
Η συγγραφέας κυρία Ιφιγένεια Τέκου μέσα από την ιστορία του νέου της βιβλίου μας πηγαίνει ένα ταξίδι στο όχι καί τόσο μακρινό παρελθόν,στην εποχή της ιταλικής κατοχής στην Κάλυμνο,έως καί την περίοδο μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο καί εξιστορεί γεγονότα που σημάδεψαν τους κατοίκους του νησιού καί κατ'επέκταση όλον τον κόσμο.
Η γραφή της συγγραφέως ρέει σαν νεράκι καί ο λόγος της είναι αδιάκοπος. Το λεξιλόγιο που χρησιμοποιεί είναι πλούσιο κι ενισχύεται από τους τοπικούς ιδιωματισμούς της Καλύμνου για να γίνει πιο οικείο στο άκουσμα καί πιο αληφοθανές. Η δε πλοκή είναι μεστή,σφιχτοδεμένη καί δεν υπάρχουν ''κοιλιές'',ή,περιττές επαναλήψεις καί τάσεις εντυπωσιασμού.
Μέσα από την υπόθεση η συγγραφέας εύστοχα προσεγγίζει κι αναδεικνύει πολλά ιστορικά γεγονότα καί αντιλήψεις της κοινωνίας εκείνης της εποχής. Καταδικάζει τον πόλεμο καί την ασχήμια του,υμνεί την ειρήνη,μιλάει για τις ανθρώπινες σχέσεις καί το πως ενώνονται όλοι κάτω από έναν κοινό σκοπό,την συζυγική αγάπη,την γονεϊκή αγάπη,την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον,το πρώτο,αγνό καρδιοχτύπι,τον ρατσισμό,την ξενοφοβία καί την παντοτινή φιλία που σημαδεύει τις ψυχές όσων την γνώρισαν καί την ζούν.
Ένα ζευγάρι κίτρινα λουστρίνι γοβάκια θα γίνει ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα σε δύο μικρά κορίτσια που η φιλία τους θα μεταμορφωθεί σε αδερφική αγάπη,πιο δυνατή κι από αυτές που τις ενώνουν δεσμοί αίματος. Σκεφτείτε πόσο μεγαλείο ψυχής καί αστείρευτη αγάπη πήγαζε από την μία για την άλλη,που σε μία περίοδο πολέμου όταν δεν υπήρχαν πολλά από τα βασικά,μοιράζονταν εναλλάξ αυτό το ζευγάρι παπούτσια. Αυτό είναι το νόημα καί η ουσία της αληθινής,ανιδιοτελούς φιλίας καί το λαμβάνουμε εμείς ως αναγνώστες διαβάζοντας την ιστορία αυτών των δύο μικρών κοριτσιών.
Ένα ακόμη στοιχείο με το οποίο καταπιάνεται η συγγραφέας μέσα από την πλοκή είναι η σεξουαλική κακοποίηση μικρών παιδιών. Δεν γίνεται γραφική αλλά με πολλή λεπτότητα καί σοβαρότητα προσεγγίζει το θέμα καί το πως επηρέασε την τοπική κοινωνία αλλά καί τις δύο μικρές μας πρωταγωνίστριες. Πάντα θα είναι καταδικαστέο καί ποινικά κολάσιμο καί θα μου επιτρέψετε να είμαι απόλυτη πάνω σε αυτό το ζήτημα. Ακόμη κι αν ο θύτης υπήρξε ο ίδιος θύμα ανάλογων αποτρόπαιων καταστάσεων σε καμία των περιπτώσεων δεν δικαιολογεί τις πράξεις του.
Καθ'όλη την διάρκεια της ανάγνωσης πέρασα από πολλά ψυχολογικά στάδια. Έγινα πάλι παιδί που δεν ήθελε να πάει στο σχολείο αλλά να βγεί έξω να παίξει,έζησα τον έρωτα καί την απώλειά του,πόνεσα τον χαμό αγαπημένων ανθρώπων,ένιωσα αγωνία καί ανατριχίλα σε όλο μου το κορμί εξαιτίας των περιγραφών κάποιων σκληρών γεγονότων καί την λαχτάρα για ένα μέλλον που όλα θα είναι όμορφα.
Η ψυχογράφηση των χαρακτήρων καθώς καί η περιγραφή των σκηνών από την συγγραφέα ήταν περίτεχνη με αποτέλεσμα να γίνουν πιο έντονα τα συναισθήματα που σας περιέγραψα παραπάνω,αφού κι εγώ έστω κι ακούσια έγινα μέρος όλο του σκηνικού. Η συναισθηματική μου φόρτιση φτάνοντας προς το τέλος του βιβλίου ήταν τόσο μεγάλη που δεν ήθελα να το αποχωριστώ από τα χέρια μου αν δεν είχαμε το πολυπόθητο τέλος. Πιστέψτε με! Το ίδιο θα πάθετε κι εσείς.
Για να μην σας κουράσω παραπάνω,κάπου εδώ επιλέγω να κλείσω την κριτική μου παραθέτωντάς σας την περίληψη που κοσμεί το οπισθόφυλλο του βιβλίου: ''Κάλυμνος 1934, ιταλική κατοχή. Η Θεμελίνα και η Χριστίνα, συμμαθήτριες και αδελφικές φίλες, μοιράζονται τα πάντα: σκέψεις, όνειρα, φοβίες, τη στοργική μητέρα της Θεμελίνας, ένα ζευγάρι κίτρινα λουστρίνια, που τα φοράνε εναλλάξ, αλλά και ένα φρικιαστικό μυστικό που τις κατατρύχει. Όταν κάποια στιγμή γίνονται μάρτυρες ενός βιασμού που καταλήγει σε φόνο, έρχονται τα πάνω κάτω στη ζωή τους, αφού δράστης είναι ο Ιταλός διοικητής του νησιού. Λίγο καιρό αργότερα η Χριστίνα εξαφανίζεται, αφήνοντας ως μοναδικό ίχνος το ένα από τα δύο αγαπημένα της κίτρινα λουστρίνια, το δεξί, ενώ η Θεμελίνα με τη μητέρα της ακολουθούν με άλλους συμπατριώτες τους τον δρόμο της μετανάστευσης. Δεύτερη πατρίδα τους θα είναι στο εξής το Σαλέν ντε Ζιρό, στη Νότια Γαλλία, όπου οι συνθήκες εργασίας στις αλυκές είναι παραπάνω από σκληρές, ενώ όλοι οι ξένοι έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με τον ρατσισμό, τα στυγνά αφεντικά και την απόλυτη φτώχεια. Νέες φιλίες, έρωτες και μικρές ευτυχισμένες στιγμές κάνουν τον καιρό να περνά γρήγορα, ώσπου ξεσπά ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και η ζωή της Θεμελίνας αλλάζει προς το χειρότερο. Εγκλήματα, δωσίλογοι, στρατόπεδα αιχμαλωσίας, κρεματόρια, Αντίσταση και ένας έρωτας γεννημένος μέσα στις φλόγες του πολέμου ατσαλώνουν τη θέλησή της για ζωή – ωστόσο… δεν παύει να νιώθει μισή. Μέχρι που ένα κίτρινο λουστρίνι βρίσκεται έξω από την πόρτα της. Ένα βιβλίο για την αληθινή φιλία, τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, το παράλογο της βίας και του πολέμου, τον θάνατο και τον έρωτα. Σημείο αναφοράς στην ξέγνοιαστη νιότη και την ελπίδα: ένα ζευγάρι κίτρινα λουστρίνια.''.
Σας προτρέπω να το αναζητήσετε καί να το διαβάσετε. Αξίζει την προσοχή σας. Μέχρι την επόμενη φορά σας εύχομαι καλές σας αναγνώσεις.

[Aggelina Papathanasiou · Rating 4 out of 5]

Η συγγραφέας Ιφιγένεια Τέκου, προκειμένου να γράψει το συγκεκριμένο βιβλίο, ερεύνησε, μελέτησε και κατάφερε να εναρμονίσει την ιστορία με τη μυθοπλασία. Το βιβλίο της «Δεξί κίτρινο λουστρίνι» κυκλοφορεί από τις Eκδόσεις Ψυχογιός. Πρόκειται για ένα πολυπρόσωπο κοινωνικό μυθιστόρημα, διανθισμένο με ιστορικά γεγονότα.



Μας μεταφέρει νοερά στην Κάλυμνο, στη Βενετία, αλλά και στη Νότια Γαλλία. Η ιστορία που μας περιγράφει αρχικά, εκτυλίσσεται στην Κάλυμνο το 1934. Λίγα χρόνια πριν ξεσπάσει ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Το νησί βρίσκεται υπό ιταλική κατοχή. Οι κάτοικοί του ζουν από τα σφουγγάρια. Μια ζωή γεμάτη κινδύνους και στερήσεις, ενώ ο ιταλικός ζυγός τους πνίγει και ασφυκτιούν.

Δυο κορίτσια, η Θεμελίνα και η Χριστίνα, συνομήλικες, φίλες αχώριστες, ξεπερνούν μαζί τις δυσκολίες που η ζωή φέρνει. Η Χριστίνα, μετά τη φυγή της μητέρας της από το σπίτι με τον Ιταλό φίλο της, μένει με τον αλκοολικό πατέρα της, ενώ η Θεμελίνα θα χάσει τον δικό της σε ένα ταξίδι για σφουγγάρια. Τα δυο κορίτσια, μετά τις απώλειές τους, θα μείνουν μαζί στο σπίτι της Θεμελίνας, όπου η μητέρα της θεωρεί πλέον και τη Χριστίνα κόρη της.
Τα δυο κορίτσια θα γίνουν μάρτυρες ενός βιασμού. Θύτης ο Ιταλός διοικητής. Αυτό το περιστατικό θα γίνει η αφορμή για να χωριστούν. Η Θεμελίνα έχει μόνο ένα δεξί κίτρινο λουστρίνι της φίλης της για να της θυμίζει όλα όσα έζησαν μαζί.

Παρέα με τη μητέρα της και με μια οικογένεια από το νησί, η Θεμελίνα θα βρεθεί στη Νότια Γαλλία, και μετά από πολλές δυσκολίες, μητέρα και κόρη θα κάνουν μια νέα αρχή.

Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που αναφέρεται στην αληθινή φιλία, στη φρίκη του πολέμου και του ρατσισμού, στις τρομερές απώλειες ζωών, αλλά και στη δύναμη ψυχής που οδηγεί από το σκοτάδι στο φως.

Αν και χρονικά το βιβλίο αναφέρεται σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για την ανθρωπότητα, ο αναγνώστης δεν φορτίζεται τόσο έντονα συναισθηματικά. Η συγγραφέας δεν υπεισέρχεται σε λεπτομέρειες στις περιγραφές της, δεν κάνει ανάλυση των χαρακτήρων σε βάθος. Η συγγραφέας, με την πένα της, αφηγείται καλά μια ιστορία και την εμπλουτίζει με ιστορικά και κοινωνικά στοιχεία. Διαβάζεται εύκολα χωρίς να κουράζει, και κρατά καλή συντροφιά σε όσους το επιλέξουν.

https://www.thematofylakes.gr/deksi-k...

[Kontogianni Litsa · Rating 5 out of 5]

ΜΕΣΟ ΤΕΧΝΗΣ !! Λίτσα Κοντογιάννη
Είναι πάντα μεγάλη μας χαρά να διαπιστώνουμε την πολύ αξιόλογη πορεία που διανύουν μερικοί συγγραφείς και το πόσο πολύ βελτιώνεται και ωριμάζει η γραφή τους. Σε αυτή την κατηγορία θεωρώ πως ανήκει η κυρία Τέκου.
Μας παρουσιάζει ένα υπέροχο, ατμοσφαιρικό νέο βιβλίο, που κινείται χωρικά στο χωριό των σφουγγαράδων στην Κάλυμνο και φτάνει μέχρι τη Γαλλία. Χρονικά ξεκινά από τα χρόνια της ιταλικής κατοχής το 1934 και καταλήγει στη γερμανική κατοχή, μέχρι το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Ένα μυθιστόρημα που υμνεί την πραγματική αδελφική φιλία, ένα από τα πιο σημαντικά και καθοριστικά πράγματα στη ζωή του ανθρώπου και όποιος την βιώνει είναι πραγματικά πάρα πολύ τυχερός. Μια τέτοια φιλία μπορεί να γίνει η οικογένεια που ποτέ δεν είχαμε ή μπορεί να μας καταστρέψει από κάθε άποψη.
Γύρω από αυτόν τον άξονα υπάρχει και η συζυγική αλλά και η αγάπη που έχουν τα μέλη μιας οικογένειας και κρατά αυτά τα μέλη δεμένα μεταξύ τους.
Η γραφή της συγγραφέα είναι μεστή, ρεαλιστική αλλά και πολύ καλά δεμένη αφηγηματικά, δεν φλυαρεί, δεν κάνει πουθενά κοιλιά, δίνει μια άψογη εικόνα της κοινωνίας της εποχής, τόσο στην Κάλυμνο, όσο και στη Γαλλία μέσα σε έναν φόντο γεμάτο με πολλά ιστορικά γεγονότα.
Πώς να μην λατρέψει κανείς τους ήρωες της ιστορίας, να συγκινηθεί με όσα αντιμετωπίζουν στη ζωή τους, όσο ζουν στην Κάλυμνο, πώς να μη συμπάσχουμε με τον αγώνα των σφουγγαράδων και με τον αγώνα επιβίωσης σε ένα ξένο τόπο, στη προσπάθειά τους να χτίσουν ένα σπιτικό από την αρχή. Και μην ξεχνάμε τον αγώνα τους ενάντια σε ένα τέρας που έχει άπειρα πρόσωπα, όπως εκείνο της φτώχειας, του ιταλού κατακτητή, της ξενοφοβίας, του ρατσισμού, αυτού που κακοποιεί μικρά αγόρια κλπ.
Στον αντίποδα υπάρχουν τα κίτρινα λουστρίνια. Αυτά συμβολίζουν ότι πραγματικά αξίζει στη ζωή, τη φιλία, την αγάπη και τον έρωτα, την αντίσταση στο κακό, την ελπίδα και την ανθρωπιά.
Στα καλύτερα και πιο δυνατά μυθιστορήματα αυτού του έτους ανήκει και αυτό το πόνημα της κυρίας Τέκου. Αναζητήστε το!

[Eleana Jan · Rating 3 out of 5]

Το «Δεξί κίτρινο λουστρίνι» ξεκινά δυναμικά, με ένα πρώτο μέρος που σφύζει από ατμόσφαιρα, ιστορική ιδιαιτερότητα και ψυχικό βάθος. Η ιταλοκρατούμενη Κάλυμνος του ’30, άγνωστη θεματική για το ευρύ κοινό, ζωντανεύει μέσα από μια τρυφερή και τραγική φιλία ανάμεσα στη Θεμελίνα και τη Χριστίνα, δύο νεαρά κορίτσια που μοιράζονται παιδικά όνειρα, φόβους, φτώχεια και τελικά έναν βίαιο, αποτρόπαιο μυστικό δεσμό: έναν βιασμό που καταλήγει σε φόνο. Η εικονοπλασία είναι άψογη, η συναισθηματική ένταση αυθεντική και η αφήγηση κρατά τον αναγνώστη καθηλωμένο.
Ωστόσο, η συνέχεια μοιάζει σχεδόν με αποκοπή. Από την Κάλυμνο μεταφερόμαστε στις αλυκές της Νότιας Γαλλίας, στα χρόνια του πολέμου, της Αντίστασης, των στρατοπέδων συγκέντρωσης και του διωγμού των Εβραίων. Το δεύτερο αυτό μέρος του βιβλίου, όσο κι αν έχει γραφτεί με επιμέλεια, μοιάζει να ανήκει σε άλλο μυθιστόρημα. Νέοι χαρακτήρες, καινούριες πλοκές και μια κλιμάκωση που ξεχειλώνει το νήμα της αρχικής ιστορίας.
Η Θεμελίνα, πια μετανάστρια, παλεύει να σταθεί μέσα σε έναν κόσμο αφιλόξενο, σκληρό και ανελέητο – αλλά εκείνο το αρχικό φορτίο της σχέσης με τη Χριστίνα, το βαθύ ψυχικό τραύμα, το μυστικό που της είχε σημαδέψει τη ζωή, μοιάζει να ξεθωριάζει ή να υποκαθίσταται από άλλες, εξίσου δραματικές αλλά ετερόκλητες αφηγήσεις. Το συμβολικό λουστρίνι επανέρχεται στο τέλος, επιχειρώντας να ενώσει τα δύο μέρη, αλλά η συναισθηματική γέφυρα έχει ήδη χαθεί.
Το φινάλε, βεβιασμένο και «τακτοποιημένο», δεν αποδίδει δικαιοσύνη στην ισχυρή πρώτη εντύπωση. Η αρχική ιστορία, με την παιδική αθωότητα να σφαγιάζεται βάναυσα, απαιτούσε περισσότερο χώρο, εμβάθυνση και ανάσα· όχι μια βιαστική μεταπήδηση σε άλλες θεματικές και τόπους.
Δεν είναι ένα κακό βιβλίο — η γραφή της Ιφιγένειας Τέκου είναι συγκροτημένη, ευαίσθητη και γεμάτη εικόνες — αλλά είναι ένα άνισο βιβλίο. Και είναι κρίμα, γιατί το υλικό του πρώτου μέρους είχε όλα τα φόντα να εξελιχθεί σε μια σπαρακτική, συγκροτημένη λογοτεχνική μαρτυρία για τη μνήμη, την ενοχή, τη φιλία και την απώλεια.

[Lila · Rating 4 out of 5]

Επιτέλους, να κι ενα βιβλίο με χάπι έντ, παρότι εκτυλίσσεται κατά την Ιταλική κατοχή και αναφέρεται εκτενώς στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Θα μου πείτε δεν πρόκειται για αληθινή ιστορία α��λά για προιόν μυθοπλασίας...Εστω, είναι αρκετά καλογραμμένο, με ενδιαφέρουσα πλοκή και στο τέλος όλα καλά για τις δύο κοπέλες. Πολύ καλό ανάγνωσμα, δεν σε αφήνει να το αφήσεις...

[Alexandra Metou · Rating 2 out of 5]

Πολύ ενδιαφέρουσα πλοκή... Δυστυχώς όμως μου έδωσε την εντύπωση του επιφανειακου και του λειψού.

[Katerina · Rating 1 out of 5]

Επιφανειακό, χωρίς ανάπτυξη των χαρακτήρων, γράψιμο χωρίς έμπνευση.

[Athena Mathioudaki · Rating 4 out of 5]

Ευκολάκι. Αν διαβάζεις σίγουρα έχεις ξανασυναντήσει τις ηρωίδες και τις καταστάσεις που βιώνουν. Παρόλαυτα κατάφερε να με συγκινήσει

[Anna Patera · Rating 5 out of 5]

ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ και όπως αναφέρω σε προηγούμενη άποψη μου λατρεύω να διαβάζω ιστορικά μυθιστορήματα. Αγαπώ τη γραφή της κ.Τέκου και όταν διάβασα σε μία συνέντευξη της, την εποχή που διαδραματίζεται το "Δεξί κίτρινο λουστρίνι" της, έσπευσα να το αποκτήσω-διαβάσω μια και περιέχει ιστορικά στοιχεία που αγνοούσα τελείως!!!

Με πρωταγωνίστριες την Θεμελίνα και τη Χριστίνα, δύο αδερφικές φίλες και συμμαθήτριες που μοιράζονται τα πάντα, αφετηρία την Κάλυμνο του 1934 και την ιταλική κατοχή, η συγγραφέας με ταξίδεψε στο Σαλέν Ντε Ζιρό της Νότιας Γαλλίας, το Λέτσε της Ιταλίας, το Παρίσι κατά τη διάρκεια και ως το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και εμπλούτισε τις γνώσεις μου με πολλά ιστορικά στοιχεία.
Οφείλω να ομολογήσω πως δεν γνώριζα καθόλου για τη μετανάστευση των Καλύμνιων στις αλυκές στο Δέλτα του Ροδανού στη Νότια Γαλλία.Οι δύσκολες συνθήκες διαβίωσης την εποχή της ιταλικής κατοχής τους οδήγησε στο να εγκαταλείψουν την πατρίδα μας και να εργαστούν κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες!

Η συγγραφέας με την ξεχωριστή γραφή της (που σε κάθε νέο βιβλίο της γίνεται όλο και καλύτερη) παντρεύει ξεχωριστά τα ιστορικά γεγονότα με τα μυθοπλαστικά πρόσωπα και περιγράφει μοναδικά τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν κατά την ιταλική κατοχή και αργότερα κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου: δωσίλογοι, στρατόπεδα αιχμαλωσίας, κρεματόρια καθώς και τον ρατσισμό, την φτώχια, τα στυγνά αφεντικά με τα οποία ήρθαν αντιμέτωποι οι μετανάστες. Και ταυτόχρονα υμνεί την αληθινή φιλία και την αγάπη που γίνονται καταφύγιο, δύναμη, δυνατό όπλο απέναντι σ'όλα τα δεινά κι η έλλειψη τους οδηγεί σε σκοτεινές σκέψεις και ανίερες πράξεις!!!

Θεμελίνα και Χριστίνα οι δύο πρωταγωνίστριες οι οποίες μοιράζονται φοβίες ,όνειρα, σκέψεις, στόχους, μυστικά κι ένα ζευγάρι κίτρινα λουστρίνια που τα φοράνε εναλλάξ!!!Τα πάντα θα αλλάξουν όταν θα γίνουν μάρτυρες ενός τραγικού περιστατικού, η Χριστίνα θα εξαφανιστεί αφήνοντας πίσω μοναδικό ίχνος το δεξί κίτρινο λουστρίνι.Δεν θα αναφερθώ στο τι θα ακολουθήσει και τη διαδρομή τους στη ζωή μέχρι που η Θεμελίνα θα ανακαλύψει το δεξί κίτρινο λουστρίνι έξω από την πόρτα της, αλλά θα προτείνω ανεπιφύλακτα να τα ανακαλύψετε μόνοι σας παραθέτοντας ένα αγαπημένο απόσπασμα για τη φιλία. Αν και σημείωσα πολλά ακόμη για τον ρατσισμό ,το παράλογο της βίας του πολέμου επιλέγω αυτό της φιλίας!!!

"Δεν ήταν ποτέ καλή στα λόγια η Νομική' μεγαλώνοντας τα είχε απομυθοποιήσει, καθώς είχε καταλάβει πως δεν είχαν τόση αξία όσο πίστευαν οι περισσότεροι. Μια αγκαλιά, ένα χάδι ή απλά η παρουσία σου δίπλα σε κάποιο αγαπημένο πρόσωπο που υποφέρει είναι κάτι παραπάνω από αρκετό, είναι η πεμπτουσία της αγάπης.(σελ.130)

https://meareseitobiblioafou.blogspot...