Δέσποινα

by Auguste Corteau, Αύγουστος Κορτώ

Κι αν η Παναγία ήταν Ελληνίδα μάνα;

Η Δέσποινα έχασε τον γιο της –τριάντα τριών χρονώ παλικάρι, από μιαν αποκοτιά, μια φτυσιά στα μούτρα της Χούντας– κι έχει γυρίσει την πλάτη στον θρύλο που ξεπήδησε απ’ τον χαμό του: τι να την κάνει τη λατρεία του κόσμου, τους οπαδούς και τους πιστούς, όταν το παιδί της είναι μες στο χώμα;

Κι έτσι επιστρέφει με τον νου στο μόνο καταφύγιο –στο παρελθόν– και ξαναζεί τα πάθη και τα λάθη της: το ακριτικό χωριό και τους γέρους γονείς της, το μωρό στα σπλάχνα της, με τον ανομολόγητο πατέρα, τον ξενιτεμό στην Αθήνα, στο αρχοντικό της Δεξαμενής. Από ψυχοκόρη αφέντρα και κυρά, γυναίκα του καλόκαρδου Σήφη, σύντροφος και στήριγμα στα μαύρα χρόνια της κατεχόμενης Κρήτης – μα πάνω απ’ όλα, μάνα του Χρήστου.

Αλλά όση αγάπη κι αν του έδινε, ο μοναχογιός της ήταν μια ζωή ατίθασος, άπιαστος σαν αγρίμι, άφοβος στον κίνδυνο κι αψήφιστα δοσμένος στη φιλία και στον έρωτα, λες και μπορούσε να πατήσει χάμω ως και τον θάνατο. Κι έτσι παρασύρθηκε, απ’ τον φανατισμό της κουστωδίας του και τα μάτια της Μάγδας, κι έφαγε το κεφάλι του.

Μα όλα αυτά τα χρόνια, τα μερόνυχτα της αγωνίας και της πίκρας, η Δέσποινα είχε μια κρυφή παρέα, ορατή μόνο στα μάτια της ψυχής της: την κόρη που δεν απόχτησε, την κόρη που θα μεγάλωνε στο πλευρό της και θα γινόταν απάγκιο κι αποκούμπι της. Μήπως κι η ίδια η Παναγιά δεν θα ’θελε ένα κοριτσάκι, για να γλυκαίνει η αντάρα που την πότιζε ο κανακάρης της, για να αλαφραίνει ο πόνος του φευγιού του;

Ώσπου μια μέρα, ένας χαμένος φίλος του Χρήστου –ο Γιαννάκης, αφοσιωμένος σαν μαθητής και γλυκός σαν παραγιός– έρχεται να ταράξει τη μοναξιά της Δέσποινας με τις αποκαλύψεις του, με την αλήθεια που λουφάζει στην πιο απίθανη κρυψώνα.

Μια ιστορία γι’ αυτό που ζήλεψε ακόμα κι ο Θεός, την αγάπη της μάνας.

232 pages, Paperback

First published January 1, 2020

About the author

Greek: Αύγουστος Κορτώ

Reviews

[Maria Bikaki · Rating 3 out of 5]

Σε τούτο εδώ το βιβλίο ο Αύγουστος Κορτώ μεταφέρει την ιστορία της Παναγίας σε μια σύγχρονη ιστορία κατά την οποία δίνει στο πρόσωπο της Παναγίας αυτό της Ελληνίδας μάνας.
Ηρωίδα του βιβλίου η Δέσποινα η οποία έχασε το μοναχογιό της το Χρήστο σε ηλικία 33 ετών. Ο γιος της αντιστάθηκε στη Χούντα και πέθανε ως ήρωας. Ωστόσο οι τιμές και η δόξα που απολαμβάνει ακόμα και μετά το θάνατο του για την Δέσποινα ηχούν αδιάφορες καθώς αναζητά το παιδί της. Ο πόνος θα την οδηγήσει ξανά στο παρελθόν όπου θα ζήσει την ιστορία της από την αρχή από τότε κιόλας που ζούσε σε ακριτικό νησί και ήταν απλά μια ψυχοκόρη μέχρι τη στιγμή που έγινε σύζυγος και μάνα.
Ο γιος της ο Χρήστος ήταν πάντα επαναστάτης και ατίθασος γι’ αυτό και κρυφός της πόθος ήταν η απόκτηση μιας κόρης, ένα αποκούμπι για να γλυκαίνει την ψυχή της. Την κόρη αυτή την απέκτησε μόνο στα όνειρα της και αποτέλεσε την κρυφή παρέα της.
Η Δέσποινα είναι ένα βιβλίο ύμνος στη μάνα κι στη μητρική αγάπη ενώ ταυτόχρονα ένα βιβλίο αντιθέσεων. Προσπαθώ εδώ και ώρα ν’ αποφασίσω γράφοντας τούτες εδώ τις γραμμές ν’ αποφασίσω αν μου άρεσε ή όχι. Δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω αλλά μου φάνηκε ένα βιβλίο τόσο Κορτώ και τόσο όχι Κορτώ ταυτόχρονα. Θα δεις σίγουρα τα στοιχεία εκείνα που αγαπά να θίγει ο Κορτώ στα βιβλία του και είναι εκείνα τα στοιχεία που έχεις αποδεχτεί και τα περιμένεις από εκείνο όπως η μητρική αγάπη, η εμμονική αγάπη και άλλα θέματα που αγαπά να καταπιάνεται ο συγγραφέας.
Την ίδια ώρα δεν ξέρω για κάποιον λόγο κάθισα και σκέφτηκα ότι παρά το γεγονός που αναφέρω παραπάνω αν για παράδειγμα μου έδιναν το βιβλίο χωρίς να μπορώ να ξέρω ποιος το έχει γράψει θα τον αναγνώριζα στο κείμενο; Σε αυτό το σημείο έγκειται ο προβληματισμός μου. Από τη μια δηλαδή αναγνωρίζεις όλα αυτά που αγαπάς ή έστω αγαπάς να μισείς τον Κορτώ και από την άλλη σαν ιστορία δε μου φάνηκε κάτι το πολύ ιδιαίτερο που ενδεχομένως αν προερχόταν και από άλλον συγγραφέα να το προσπερνούσα.
Δεν ξέρω πάντως έχω μια πολύ πιο θετική προδιάθεση και αύρα με τα βιβλία του Κορτώ τελευταία. Νομίζω περνάω στο στάδιο της αποδοχής του τι θα διαβάσω από αυτόν και το κρίνω αναλόγως. Συμπαθητικό και ανθρώπινο. Όχι από τα καλύτερα του αλλά ευκολοδιάβαστο και αξιοπρεπές άρα προφανώς κάτι έχει κάνει καλά. Σε μια βδομάδα που στην επικαιρότητα βρέθηκε η δύναμη της μητρικής αγάπης νομίζω ήταν ένα βιβλίο που μου ζέστανε αρκετά την καρδιά.

[Effie (she-her) · Rating 5 out of 5]

Η Δέσποινα έχασε το γιο της στα 33 του χρόνια επειδή τόλμησε να αντιταχθεί στη Χούντα. Τώρα όλοι τον θεωρούν ήρωα, όμως εκείνη γυρίζει την πλάτη σε όλη αυτή τη δόξα. Το μόνο που θέλει είναι το γιό της πίσω, κι αυτό δε μπορεί να το έχει.

Έτσι ανατρέχει στο παρελθόν, μέχρι που ένας παλιός φίλος του γιού της, ο Γιάννης, έρχεται στη ζωή αποκαλύπτοντάς της ένα μυστικό του Χρήστου.

Ο Αύγουστος Κορτώ μας αφηγείται την ιστορία της Παναγίας μετατρέποντάς την, με μεγάλη επιτυχία, σε Ελληνίδα μάνα.

Διαβάστε αναλυτικά την άποψή μου στο blog μου.

[Vicky Ziliaskopoulou · Rating 5 out of 5]

Τον Αύγουστο Κορτώ μέχρι τώρα τον είχα διαβάσει μόνο στα χιουμοριστικά του βιβλία. Καλά ήταν, γέλασα αρκετά, όμως πιστεύω ότι ένα βιβλίο με μικρά διηγήματα δεν μπορεί να αποδώσει τη συγγραφική ικανότητα κάποιου στο βαθμό που το κάνει ένα μεγαλύτερο σε όγκο βιβλίο. Η "Δέσποινα" είναι το πρώτο βιβλίο δικό του που διαβάζω και δεν έχει στάλα χιούμορ και οφείλω να πω ότι πραγματικά έμεινα απόλυτα ικανοποιημένη.
Η ίδια η Δέσποινα μας διηγείται τη ζωή της, με συνεχείς εναλλαγές ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν. Τα παλιά χρόνια, γεμάτα από όμορφες και άσχημες στιγμές, με μια χαρούμενη παιδική ηλικία σε ένα μικρό χωριό, μια εγκυμοσύνη και μια συμβατική αλλά όμορφη οικογενειακή ζωή στην πόλη. Και το παρόν, με τη μοναξιά που βιώνει στη μέση ηλικία της. Και ανάμεσα; Μια τεράστια μαύρη κάθετη γραμμή που χωρίζει τη ζωή της στα δυο. Πριν το θάνατο του γιου της. Και μετά το θάνατο του γιου της, του Χρήστου της.
Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου η περίληψη ξεκινά με μια ερώτηση. "Κι αν η Παναγία ήταν Ελληνίδα μάνα;". Μέσα στο μυθιστόρημα υπάρχουν αρκετοί παραλληλισμοί της ιστορίας της Δέσποινας με τη ζωή της Παναγίας, όλοι έχουν μεταφερθεί στη σύγχρονη εποχή με όμορφο τρόπο, ενώ ακόμη και τα ονόματα παραπέμπουν στη ζωή του Χριστού. Υπάρχουν φυσικά και άλλα σημεία που ξεφεύγουν από το μύθο, καθώς και σημεία στα οποία η Δέσποινα, ως Ελληνίδα μάνα, μιλά στην Παναγία, ζητά τη βοήθειά της, λυπάται για τον πόνο που έζησε και συμπάσχει μαζί της.
Διαβάζοντας το οπισθόφυλλο φοβήθηκα ότι μπορεί να υπάρχουν ασεβείς παραλληλισμοί με τα Θεία, ίσως κάτι που να το θεωρήσω ύβρη, κάτι- οτιδήποτε- που να με εκνευρίσει, κι ας μην είμαι από τους ανθρώπους που πηγαίνουν συχνά στην εκκλησία. Δεν υπήρξε κάτι τέτοιο, καθόλου, ούτε στο ελάχιστο.
Η γραφή είναι στρωτή, η ιστορία ρέει όμορφα. Η ζωή της Δέσποινας με τράβηξε τόσο, που άνοιξα το βιβλίο να ρίξω μια ματιά και το έκλεισα μόνο όταν το τελείωσα, με μικρά διαλείμματα για να κάνω μόνο τα απαραίτητα. Η περιγραφή των συναισθημάτων της ηρωίδας τόσο ως γυναίκα όσο και ως μητέρα είναι εξαιρετική. Η ενσυναίσθηση (έτσι νομίζω λένε την ικανότητα κάποιου να μπαίνει στη θέση του άλλου και να κατανοεί τα αισθήματά του) του συγγραφέα έχει αποδώσει σε μεγάλο βαθμό τα όσα αισθάνεται μια μητέρα για το παιδί της.
Στην ουσία πρόκειται για ένα βιβλίο γεμάτο αγάπη. Αγάπη και ελπίδα, ότι όσο άσχημα και αν φαντάζουν τα πράγματα, πάντα θα υπάρχει ένας λόγος για να ζήσεις. Ωστόσο, αν και ο συγγραφέας προσπάθησε να δώσει μια μικρή νότα αισιοδοξίας στο τέλος, εμένα το βιβλίο με άφησε με έναν κόμπο στο λαιμό. Ήταν στενάχωρο, αλλά όμορφα στενάχωρο και χαίρομαι πάρα πολύ που το διάβασα και είδα και την άλλη πλευρά του κ. Κορτώ.

https://thematofylakes.gr/

https://kiallovivlio.blogspot.com/

[Lygeri · Rating 4 out of 5]

Κορτώ δεν έχω διαβάσει πολύ. Δύο βιβλία δικά του και δύο μεταφράσεις του. Άκουγα για μανιέρα, για ξεπούλημα της ζωής του στα βιβλία του... Παρόλο που δεν είμαι η πολυδιαβασμένη και η πλέον πολυπράγμων αναγνωστήρια του, έχω να παρατηρήσω τα εξής. Όντως υπάρχει μια κοινή γραμμή, ύφος καλύτερα, στα βιβλία του, αλλά μάλλον αναμενόμενο αφού τα γράφει το ίδιο άτομο, σωστά; Ωστόσο τα δύο βιβλία που διάβασα απέχουν παρασάγγας το ένα από το άλλο νοηματικά, ιστορικά και συγκινησιακά ( Το δεύτερο, για να μη σας κρατάω σε απορία ήταν η Βιογραφία μιας Σκύλας). Τουτέστιν, μην είστε προκατειλημμένοι βρε παιδιά. Ναι, τα βιβλία του είναι ευανάγνωστα - το ίδιο ισχύει όμως και με την Μάργκαρετ Άτγουντ, δεν άκουσα κανέναν να τη λέει ελαφριά- κι αυτό είναι καλό. Γιατί πρέπει το βιβλίο σώνει και ντε να μας ταλαιπωρεί;
Η Δέσποινα τώρα. Η Ελληνίδα μάνα. Ο άνθρωπος που δημιουργείται με τη γέννηση του παιδιού της και δεν υπάρχει πλέον σαν αυτόνομη προσωπικότητα. Ποιος δεν την έχει συναντήσει; Είναι ένα βιβλίο βαθειά συγκινητικό. Αν έχεις και παιδιά καλή ώρα, μαυρίζει λίγο το μέσα σου. Το ένα αστέρι δεν το έδωσα γιατί σε κάποια σημεία η πρωταγωνίστρια με ενόχλησε λιγάκι - ίσως όταν βλέπουμε κομμάτια του εαυτού μας σε κάτι να ενοχλούμαστε ασυνείδητα. Ίσως και γι'αυτό να αξίζει και το πέμπτο αστεράκι τελικά. Θα σας πω από αύριο, να έχει καταλαγιάσει λίγο η ανάγνωση μέσα μου..

[Pelio Papadia · Rating 5 out of 5]

Ταίριαζε στο βιβλίο αυτό να διαβαστεί τη Μεγάλη Εβδομάδα, καθώς είναι μια εξαιρετική μεταφορά της ιστορίας του Χριστού από την οπτική της Παναγιάς, μια ιστορία γι’ αυτό που ζήλεψε ακόμα κι ο Θεός, την αγάπη της μάνας... Ο Αύγουστος Κορτώ βάζει πάλι τη μητέρα στο επίκεντρο της αφήγησής του. Η Δέσποινα είναι μια Ελληνίδα Παναγιά του 20ου αιώνα. Μοναχοπαίδι του Γιακείμη κα�� της Αννιώς, γεννήθηκε και μεγάλωσε σε ένα ξεχασμένο ακριτικό χωριό. Έμεινε καταλάθος έγκυος, κατά κάποιον τρόπο διατηρώντας την παρθενία της, και κατέφυγε ψυχοκόρη στην Αθήνα. Η μοίρα τα έφερε ώστε να γίνει γυναίκα του Σήφη, ο οποίος έγινε πατέρας του παιδιού της, του Χρήστου. Ο Χρήστος ήταν από μικρός ξεχωριστός, λαμπερός, πρωτοπόρος, ατίθασος. Κι η Δέσποινα πάντα αγωνιούσε για τον μοναχογιό της. Ήθελε και μια κόρη, που την απέκτησε τελικά μόνο στη φαντασία της. Γιατί ο Χρήστος ήταν φευγάτος... Πρώτα έφυγε για το σχολείο, έπειτα για τους δρόμους της πόλης, ύστερα έφυγε με τη Μάγδα στο Παρίσι, μετά εξαφανίστηκε (χαμένα χρόνια) κι έγινε ψαράς σε νορβηγικά αλιευτικά. Μέχρι που γύρισε στην Ελλάδα, μα μέχρι να προλάβει η μάνα του να τον χαρεί, θυσιάστηκε στα 33 χρόνια του αγωνιζόμενος εναντίον της Χούντας. Κι έτσι η Δέσποινα τον έχασε. Και κυριολεκτικά και μεταφορικά. Τη μνήμη του Χρήστου "καπηλεύτηκαν" πολλοί. Απέκτησε θαυμαστές, τους "Χρηστιανούς", πολλοί νέοι αυτοπυρπολούνταν στο όνομά του. Τώρα όλοι τον θεωρούν ήρωα, όμως η Δέσποινα τι να την κάνει τη λατρεία του κόσμου, τους οπαδούς και τους πιστούς, όταν το παιδί της είναι μες στο χώμα; Χήρα εδώ και μερικά χρόνια, βρίσκει λίγη παρηγοριά στη φανταστική της κόρη, που κάπου κάπου την επισκέπτεται για έναν καφέ... Μήπως κι η ίδια η Παναγιά δεν θα ’θελε ένα κοριτσάκι, για να γλυκαίνει η αντάρα που την πότιζε ο κανακάρης της, για να αλαφραίνει ο πόνος του φευγιού του; Ώσπου μια μέρα, ένας χαμένος φίλος του Χρήστου –ο Γιαννάκης, γιος και κόρη μαζί, αφοσιωμένος σαν μαθητής και γλυκός σαν παραγιός– έρχεται να ταράξει τη μοναξιά της Δέσποινας με τις αποκαλύψεις του, με την αλήθεια που λουφάζει στην πιο απίθανη κρυψώνα. Η Δέσποινα, λοιπόν, θα βρει έναν λόγο να ζήσει.
Έξυπνη ιδέα αυτός ο μονόλογος της Δέσποινας, πολύ όμορφα μεταφερμένη στο χαρτί, με λέξεις διαλεγμένες μια μια και φράσεις δυνατές, που σου μένουν χαραγμένες στη μνήμη.

[Ria · Rating 4 out of 5]

Η Παναγία ως Ελληνίδα μάνα. μου άρεσε πολύ... ελπίζω να μη μου πάρουν πίσω το πτυχίο Θεολογίας μου.

[Normita Normito · Rating 3 out of 5]

Διαβάζεται πραγματικά πολύ ευχάριστα καθώς ο κορτω έχει ταλέντο στο γράψιμο.
Αλλά για ακόμη μια φορά περιστρέφεται γύρω από τα ίδια θέματα ( μητρότητα, σεξουαλικος προσανατολισμός, ψυχικά νοσήματα, Χατζηδάκης (χάχα), χούντα). Αν έχεις διαβάσει τα προηγούμενα έργα του, κουράζει απο ένα σημείο και μετά και δεν έχει κάτι νέο να σου δώσει.

Η περιγραφή της Δέσποινας μου δημιουργούσε ασφυξία. Αυτού του είδους μητρική αγάπη δεν είναι φυσιολογική :/

Επίσης με εκνεύρισε η έλλειψη κεφαλαίων. Για μην ξοδεψουν παραπάνω χαρτί το κάναν; Το θελε ο συγγραφέας; Είναι νέο ρεύμα στη γραφή; Απλά εκνευριστικό!

[Margaret · Rating 5 out of 5]

Εκπληκτικό. Μια γνήσια ιστορία, ειπωμένη με τον ομορφότερο τρόπο, γραφή ρευστή λυρική και ρεαλιστική, ρομαντική και σκληρή, διαβάζεται μονορούφι και έχει αρχή μέση και τέλος, λύση και λύτρωση. Νομίζω ενα από τα καλυτερα βιβλία του συγγραφέα.

[Tonia Mitsea · Rating 5 out of 5]

Αληθινό,τρυφερό,ενα βιβλιο με το οποίο έκλαψα πολύ! Ο πόνος της μάνας διάχυτος σε κάθε του σελίδα,τόσο που ορισμένες φορές μου ήταν δύσκολο να συνεχίσω. Ένα μεγάλο μπράβο στον Αύγουστο για άλλη μια φορά!

[Irini Gergianaki · Rating 4 out of 5]

Η Δέσποινα έχει χάσει τον μοναχογιό της. Μια ιστορία στο υφάδι μια άλλης εποχής, στην Ελλάδα που ο γάμος ήταν ο μοναδικός σκοπός μια γυναίκας, η απώλεια της παρθενίας συνταρακτικό γεγονός, οι κοινωνικές ανισότητες και κυρίως οι ανισότητες στα δύο φύλλα ακόμη πολύ έντονες. Με το τρυφερό βλέμμα μιας μάνας-Παναγιάς (Δέσποινας).

Η Δέσποινα μας μιλάει, μας συμπαρασύρει με ένα λόγο-χείμαρρο χωρίς παύσεις, σε ένα θρήνο που δεν έχει πια λυγμούς, σε ένα βουβό παραμιλητό.

Τα έργα του Αύγουστου συνομιλούν μεταξύ τους. Συνομιλούν μαζί μας. Και έχουν μια δράση θεραπευτική. Επειδή μας θυμίζουν τα απλά, τα μεγάλα, τα σπουδαία.

"Πού να σε κρύψω Γιόκα μου να μην σε πάρουν οι κακοί ..."
https://www.youtube.com/watch?v=ExvwQ...

[Natasa · Rating 4 out of 5]

Δε θα πω ούτε για τους γνήσιους χαρακτήρες, ούτε για την προσεγμένη αναλογία ανάμεσα στη ζωή της Δέσποινας και τη ζωή της Παναγίας, ούτε για τη λιγωτική αφήγηση, ίδια όπως θα έβγαινε από το στόμα μιας απλής, αγράμματης γυναίκας του χωριού, θα πω μόνο ότι δεν ξέρω άλλον άντρα, Έλληνα συγγραφέα που να έχει αποτυπώσει με τόση ενάργεια και τέτοια δυναμική το πώς νιώθει μια μάνα. Διαβάστε το.

[Effie N · Rating 5 out of 5]

Υπέροχο! Βαθιά συναισθηματικό, με άγγιξε τόσο πολύ! Εξαιρετική ανατροπή μετά το Μυστικό του Λεονάρντο!

[Stav ☾ · Rating 4 out of 5]

4.5

[Anthoula · Rating 4 out of 5]

Διαβάζεται ευχάριστα, σαν ένα κλασικό παραμύθι του Αυγ. Κορτώ, που καταπιάνεται με τις συνήθεις του θεματικές

[Maira.K · Rating 3 out of 5]

Η ιστορία της Δέσποινας είναι συναισθηματική, ανατρεπτική και καλογραμμένη. Στα πολύ θετικά του βιβλίου βρήκα την εναλλαγή του τότε και τώρα με τόση δεξιοτεχνία από τον Κορτώ. Η αναδρομή στο παρελθόν που κάνει η Δέσποινα σταματά στο πιο κρίσιμο σημείο, εκεί που θες να μάθεις επειγόντως τι έγινε, και ξεκινά η αφήγηση του παρόντος που πάλι διακόπτεται στο κρίσιμο σημείο για να ξεκινήσει η αναδρομή στο παρελθόν και ξανά απ' την αρχή. Παρότι η πρόθεση του συγγραφέα ήταν ένας παραλληλισμός της Παναγίας με την ηρωίδα του, αυτό που με ξένισε και το βρήκα λίγο αχρείαστο ήταν το ότι όλα τα ονομάτα που συναντούσα ήταν ίδια με αυτά που γνωρίζουμε ήδη από τη Βίβλο (ο Ιωσήφ - Σήφης, οι μαθητές του Χριστού - οι φίλοι του Χρήστου κ.λπ.). Ωστόσο, έχει γραφτεί πολύ προσεγμένα και διαβάζεται πολύ ευχάριστα.

[Maria Papageorgiou · Rating 4 out of 5]

Διαβάζοντας ήδη τις πρώτες σειρές του βιβλίου ένιωσα έναν χείμαρρο να ξεχύνεται από το νου του συγγραφέα που με παρέσυρε και δεν το άφησα από τα χέρια μου πάρα μόνο όταν το τελείωσα. Σαν να έχεις απέναντι σου έναν άνθρωπο που ξεκινάει να σου λέει μια ιστορία και το κάνει με τέτοιο παραστατικό τρόπο που απλώς κάθεσαι και τον παρακολουθείς προσηλωμένος.

Το ύφος, η γλώσσα, οι περιγραφές αποπνέουν Ελλάδα. Μια Ελλάδα στα χρόνια της Χούντας, κι ακόμα πάρα πίσω, μέσα από τα μάτια και την ψυχή της Δέσποινας, μιας πολυπαθούσας γυναίκας που πρώτη της ιδιότητα παραμένει πάντα αυτή της μάνας.

Μια αλληγορία ή ένας σπαρακτικός εσωτερικός "διάλογος" με την ίδια την Παναγία;

Δε θα ήθελα για κανέναν λόγο να παραλείψω το θαυμασμό που γεννήθηκε μέσα μου για τον συγγραφέα, καθώς κατάφερε να αποδώσει τόσο εξαιρετικά την ψυχοσύνθεση της αφηγήτριάς του που σε άλλη περίπτωση θα νόμιζα ότι το βιβλίο έχει συλληφθεί και γραφτεί από γυναίκα.

[Booklove_Mairilouland · Rating 4 out of 5]

Όπως κάθε βιβλίο του Κορτώ ,μια που το ανοίγεις ,μια που ξενυχτάς για να το τελειώσεις ! Όσο κι αν είναι ένα βιβλίο με για τη Μάνα -Παναγιά / Μάνα Κουράγιο/ Δέσποινα και τη σχέση με τον ήρωα γιο της /Χρήστο / Χριστό , ο ��ήφης /ο Πατέρας /ο Ιωσήφ ήταν ο ήρωας που ξεχώρισα !

[Lila · Rating 4 out of 5]

Ανατρεπτικό, πρωτότυπο, το διάβασα μέσα σε μια μέρα. Μου άρεσε αρκετά, κορυφαίο δεν το λες ωστόσο.

[Agis Ntoulias · Rating 3 out of 5]

Διαβάστε την αναλυτική κριτική του βιβλίου στο ιστολόγιό μου, το Page Trail:
https://pagetrail.blogspot.com/2020/0...

"Κι αν η Παναγιά ήταν Ελληνίδα μάνα;" αναρωτιέται ο Αύγουστος Κορτώ. Κι από αυτή τη σπίθα σκέψης ξεπηδά μια ολόκληρη ιστορία: η ταραχώδης ζωή μιας γυναίκας σε ευθύ παραλληλισμό με τη ζωή της Παναγίας. Μια ιστορία για τον πόνο της μάνας μπρος στον χαμό του παιδιού της.

Μέσα από τα μάτια της Δέσποινας, με ελκυστικές ανάδρομες αφηγήσεις και ευφυείς στη σύλληψη παραλληλισμούς, ξετυλίγεται μπροστά μας μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ιστορία για την αγάπη, τον πόνο, την απώλεια... Όπως πολύ εύστοχα γράφει και ο ίδιος ο Κορτώ στο οπισθόφυλλο του βιβλίου, πρόκειται για "μια ιστορία γι' αυτό που ζήλεψε ακόμη κι ο Θεός, για την αγάπη της μάνας."

[Noah Moore · Rating 5 out of 5]

Τι να κάνω που τον αγαπώ πολύ τον Κορτώ και με ζεσταίνουν τα λόγια του όπως κανενός άλλου 🥰

[Yujeong · Rating 2 out of 5]

Το "Δέσποινα" είναι το 3ο βιβλίο του Κορτώ που διαβάζω, με τα 2 προηγούμενα να είναι το "Η βιογραφία μιας σκύλας" και "Το μυστικό του Λεονάρντο". Ενώ περίμενα το "Δέσποινα" να το ξεχωρίσω σε σχέση με τα προηγούμενα 2 ποιοτικά, να το θεωρήσω σχετικά ανώτερο, αυτό δυστυχώς δε συνέβη.

Θα ξεκινήσω μιλώντας για τη γραφή του, καθώς είναι το πιο γρήγορο κομμάτι της ανάλυσης. Ο Κορτώ ξέρει πώς να χειρίζεται την ελληνική γλώσσα για να δημιουργήσει συναίσθημα στον αναγνώστη του. Πλούσιο λεξιλόγιο, μικρές προτάσεις, συναισθηματικά φορτισμένες λέξεις. Είναι από τα στοιχεία που εκτιμώ στα βιβλία του, αν και πλέον, στο 3ο ανάγνωσμα, ομολογώ πως έχει αρχίσει λίγο να ... χάνει τη μαγεία του. Δεν νιώθω πλέον τόσο έντονο θαυμασμό για τη συγγραφική του ικανότητα όσον αφορά τον λόγο του. Όταν συνηθίζεις κάτι, παύει να σε εντυπωσιάζει μετά.

Η ίδια η ιστορία δεν ήταν ιδιαίτερα περίπλοκη. Έχουμε την πρωταγωνίστριά μας, τη Δέσποινα, η οποία έχασε το γιο της, 33 χρονών, στη Χούντα. Η Δέσποινα μάς εξιστορεί τα γεγονότα από τότε που ήταν μικρό κορίτσι μέχρι το σήμερα, όπου συναντάει ένα φίλο του γιου της και της διηγείται τη δική του ιστορία, η οποία συνδέεται με του παιδιού της. Ομολογώ πως γενικά δεν με άγγιξε τόσο και δεν ξέρω αν γι'αυτό ευθύνεται ότι δεν έχω υπάρξει μάνα αλλά θέλω να πιστεύω πως για να σου αρέσει μια ιστορία, δεν είναι υποχρεωτικό να ταυτιστείς με αυτήν ή τους χαρακτήρες της για να την απολαύσεις.

Το βιβλίο γενικά, σε αντίθεση με "Τη βιογραφία μιας σκύλας" και "Το μυστικό του Λεονάρντο" δεν είχε κάποιο "σοκαριστικό" γεγονός ή κάτι να με απωθήσει. Θα μπορούσα να ισχυριστώ ότι ο τρόπος που έμεινε έγκυος η Δέσποινα ήταν εν μέρει ένα "σοκ" αλλά πολύ πιο ελαφρύ απ'αυτό που ένιωσα όσο διάβαζα, συγκεκριμένα, ποιο ήταν το μυστικό που έκρυβε ο Λεονάρντο. Έχω παρατηρήσει πάντως μια μικρή τάση του Κορτώ σαν συγγραφέα η οποία δεν ξέρω αν με βρίσκει σύμφωνη. Η επιλογή να δίνει στους πρωταγωνιστές του τραγικά παρελθόντα με επιλογές οι οποίες για πολλούς θα ήταν "ανήθικες", σε σημείο αδυναμίας συγχώρεσης από το μέσο άνθρωπο. Δε γνωρίζω αν είναι επιτηδευμένη επιλογή ή αν απλά δε θεωρεί ο Κορτώ "μη συγχωρέσιμες αμαρτίες" αυτές των χαρακτήρων του, αλλά όπως και να χει, μου δημιουργεί ανάμεικτα συναισθήματα. Δε χρειάζεται να πέφτουν οι χαρακτήρες τόσο χαμηλά, μόνο και μόνο για να νιώσουμε οίκτο και λύπηση γι'αυτούς και να τους καταλάβουμε.

Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να σχολιάσω το πρότυπο της μάνας που έχει πλάσει ο Κορτώ στο συγκεκριμένο βιβλίο. Μας παρουσιάζει μια άλλην εκδοχή της Παναγίας (όπως είναι ξεκάθαρο από την περίληψη), η οποία όλη της τη ζωή την αφιερώνει στο παιδί της και ... τίποτα άλλο. Ο χαρακτήρας της Δέσποινας είναι ότι είναι μάνα. Δεν έχει άλλα ενδιαφέροντα στη ζωή της, δεν έχει άλλες γνωριμίες ή φίλες ή έστω γνωστούς, δεν έχει άλλες ασχολίες. Μέρα - νύχτα απασχολεί το κεφάλι της με το γιο της. Όταν ο γιος της βρίσκει κοπέλα, τη ζηλεύει έντονα και θεωρεί ότι ο γιος της την έχει αντικαταστήσει με εκείνη. Με έκανε να αναρωτιέμαι αν όλες οι μητέρες, ειδικά οι μητέρες αγοριών, είναι τόσο "εμμονικές" με τα παιδιά τους, φτάντοντας στην πλήρη παραίτηση της ζωής τους για να "υπηρετούν" αυτά τα πλάσματα που βγήκαν από μέσα τους. Έπειτα, σκέφτηκα πως ίσως αυτός είναι ο τρόπος που βλέπει ο ίδιος ο Κορτώ τη μητρική φιγούρα σαν έννοια και ειδικότερα τη μητέρα του, η οποία βρίσκεται και στο εξώφυλλο του βιβλίου, το οποίο το κάνει πιο φανερό. Καταλαβαίνω πως ο σκοπός του βιβλίου ήταν να αναλύσει ας πούμε την ψυχοσύνθεση της μητέρας αλλά στις 232 σελίδες του, θα ήθελα να δω και κάτι άλλο πέρα απ'αυτό.

Το "Δέσποινα" ήταν το πρώτο βιβλίο του Κορτώ που αγόρασα. Η ομοιότητα του τίτλου με το όνομά μου και η περίληψη με κέρδισαν. Ήταν φανερό στο τέλος πως το συγκεκριμένο βιβλίο δεν είχε σαν target audience εμένα και το σέβομαι. Αυτό δεν σημαίνει πως όσα έγραψα σε αυτήν εδώ την κριτική ακυρώνονται αλλά μπορώ να καταλάβω πως δεν ήθελε να μιλήσει και να αγγίξει εμένα. Εάν η περίληψη και η θεματολογία σας δημιουργούν την αίσθηση ότι θέλετε να το διαβάσετε, μη διστάσετε να το δοκιμάσετε, ειδικά αν είστε ήδη fan του Κορτώ. Για όλους τους άλλους, προσπεράστε το, δεν θα χάσετε κάποιο σπουδαίο ανάγνωσμα.

[Aris K · Rating 4 out of 5]

Βιβλίο που διαβάζεται και μπορεί να κατανοηθεί εξ ίσου εύκολα και γρήγορα. Κυλάει πολύ καλά ,με το Δεσποινιό να είναι η σύγχρονη μετενσάρκωση της Παναγίας για τον συγγραφέα. Πολλά κοινά σημεία πχ. χαμένα παιδία και τα 2 όλως τυχαίος 33 χρονών (μη πω περισσότερα).

Δεν μπορώ να πω είναι από τα βιβλία που διαβάζω και τρελαίνομαι, ούτε ότι θα το διάβαζα ξανά και ξανά. Δεν μπορώ να πω ότι μου έβγαλε κάποιο συναίσθημα είτε αυτό είναι χαράς ή λύπης, αλλά ναι σίγουρα μια φορά αξίζει να διαβαστεί. Δεν κλαίω όμως ούτε τον χρόνο ούτε την ώρα μου.

Πρώτη φορά πάντως καταπίανομαι με βιβλία του Κορτώ αλλά σίγουρα όχι τελευταία περιμένω κάποιο ίσως που να με ελκύσει περισσότερο. 3,5/5

[George Daniil · Rating 5 out of 5]

A very interesting way of writing.
I had some years to read a no-self help book and that book made me appreciate again this genre. The connection that it has with the dictatorship in Greece and the connection between a mother and her son, make this book very easy readable.
Give it a try

[Antigoni Krieza · Rating 3 out of 5]

<<Μήπως κι η ίδια η Παναγιά δεν θα ’θελε ένα κοριτσάκι, για να γλυκαίνει η αντάρα που την πότιζε ο κανακάρης της, για να αλαφραίνει ο πόνος του φευγιού του;...>>

[Evangelos · Rating 4 out of 5]

Μια ενδιαφέρουσα ιστορία πολύ όμορφα και έξυπνα δοσμένη, με γρήγορη ροή που κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Ελληνικοί χαρκτήρες προηγούμενων δεκαετιών, τους οποίους αναγνωρίζουμε εύκολα. Αρκετές ανατροπές χωρίς να υπερβάλλει ο συγγραφέας κάνει την ανάγνωση όλο και πιο ενδιαφέρουσα. Ένας μονόλογος, που θεωρώ ότι στέκεται άνετα σε θεατρική σκηνή... Ίσως το δούμε...

[Angie · Rating 4 out of 5]

4.5
Απορρώ γιατί δεν έχει αρκετές αξιολογήσεις. Ίσως γιατί έχει γραφτεί μόνο μια 5ετία.
Μου θυμίζει πολύ το μοτίβο που έχει κ στα υπόλοιπα βιβλία του (όσα έχω διαβάσει).
Παρ'ό,τι είναι μυθιστόρημα και όχι κάποιο αληθινό γεγονός, δεν παύει να έχει έντονο ψυχολογικό χαρακτήρα. Είναι πολύ ενδιαφέρον να διαβάζεις την αφετηρία κάποιου, την πορεία του και την ... κατάληξή του.
Πολύ εύκολο και γρήγορο στην ανάγνωση με συνεχές ενδιαφέρον στην πλοκή.

[Hélène · Rating 5 out of 5]

Τον αγαπώ όπως και να έχει αλλά νομίζω ότι η Δέσποινα είναι ένα από τα καλύτερα του. Κάθε φορά Αργώ να διαβάσω τα βιβλία σου λέω "Άσε λίγο ακόμα μην τελειώσει γρήγορα". "Θυμάμαι να του φοράω την μάσκα (οξυγόνου) και να μου λέει: Θα βουτήξω να σου φέρω το πιο τρανό μαργαριτάρι"Υπέροχο!! 5 αστεράκια

[Constantina · Rating 4 out of 5]

Ένα βιβλίο γεμάτο αγάπη, που κύλησε νερό.