Serbest Kürsü

by Alejandro Zambra, Seda Ersavcı (Translator)

Tema libre agrega un impensado capítulo a la celebrada obra de Alejandro Zambra, un autor a estas alturas fundamental de la literatura latinoamericana. Una colección de ficciones, ensayos y crónicas que puede leerse como una fervorosa defensa de la creación literaria, o como un llamado a desobedecer las reglas del juego, o como el resultado de una obsesiva (y compulsiva) reflexión en torno de las palabras. O como todo eso a la vez, o como nada de eso, porque, como anuncia su título, este extravagante y delicioso libro apunta en múltiples direcciones, se resiste a ser una sola cosa.

En las once piezas aquí reunidas reconocemos en plenitud la personalísima voz de Alejandro Zambra, aunque el autor juega persistentemente con las máscaras, como adhiriéndose al lema de Fernando Pessoa que cita al pasar: «Combatir es no ser capaz de combatirse.» Hay en estas páginas humor, melancolía, calidez y desenfado, además de alguna escandalosa contradicción, como sucede en la conferencia que da título al volumen, donde Zambra declara su repudio a dos cuentos inéditos y promete nunca publicarlos, pero luego, con total inconsistencia, decide incluirlos en este mismo libro (para felicidad de sus lectores, por cierto).

Imágenes de amplitud generacional y alegatos íntimos reclaman su derecho a mezclarse con observaciones sobre la creación, la traducción literaria, el acento, la extranjería, el aborto, la paternidad, la educación, y hasta con unas inesperadas disquisiciones sobre un pulpo de juguete o sobre los estados de ánimo de Mario Vargas Llosa. Instantáneas de la vida en Santiago, en Nueva York o en la terremoteada Ciudad de México pueblan este libro, que también incluye una delirante declaración de amor a Buenos Aires.

Genres: Nonfiction, Essays, Spanish Literature, Short Stories, Audiobook

149 pages, Paperback

First published January 1, 2018

About the author

Alejandro Zambra is a Chilean writer. He is the author of Bonsai, The Private Lives of Trees, Ways of Going Home, My Documents, Multiple Choice, Not to Read, Chilean Poet and Childish Literature. His stories have appeared in The New Yorker, The Paris Review, Granta, Harper's, Zoetrope, and McSweeney’s, among other places.

Reviews

[Mevsim Yenice · Rating 5 out of 5]

Ara sıra çevremdekilere "komşunuz kim olsun isterdiniz?" diye soruyorum. Ve kendime de tabii..
Serbest Kürsü'yü okurken kendi cevabımı buldum birden, komşularımdan birinin Zambra olmasını çok isterdim :)

Kitap boyunca bana komşuluk etti diyebilirim. Yer yer kapıyı çalıp içeri girdi, kahvesini yudumlarken bana bir sürü aklına takılan, konuşmak istediği şeyden bahsetti. Bazen "of keşke artık gitse de biraz yalnız kalsam düşünsem, boş boş duvarlara bakınsam" dediğimde de duymuş gibi sohbeti tadında kesip evine gitti. Çok geçmeden sohbetini özleyip ben kapısını çaldım, zorla anlattırdım aklındakileri.

Sonuçta çok eğlenceli bir komuşuluk oldu bu. Zambra komşumun yaptığı işi kutsallaştırmaması, eğlenmek için yazdığında ve okuduğunda bunu çok sevdiğini ama bir iş düşüncesiyle hırsla ve çok sese maruz kalarak yaparsa bunları, tadının kaçtığından bahsettiğinde ve hepimizin esas meselesinin "ait olmak" olduğunu iddia ederken "az daha konuş be Zambra, bir kahve daha mı içsek?" diyesim geldi.

Bir teşekkürüm de çevirmeni Seda Ersavcı'ya. Bir komşum da o olsun isterdim sahiden. Çevirdiği her metni okuduğumda şunu hissediyorum; yazarın üslubuna, meselesine, anlatmak istediği şeyi nasıl anlatmak istediğine sanki kendi kitabıymış gibi hakim olmak hayranlık uyandırıcı.

Şiddetle tavsiye ediyorum.


“Edebiyatta sadece 3,4 bilemedin 5 konu olduğu söyleniyor ama belki de tek bir konu vardır: ait olmak. Tüm kitaplar ait olma arzusu yahut bu arzuyu reddetme üzerinden okunabilir. Bir ailenin, bir topluluğun, bir ülkenin, Şili edebiyatının, bir futbol takımının, bir siyasi partinin, bir rock grubunun, bir rock grubunun fan kulübünün, bir izci ya da Adsız Alkolikler grubunun parçası olmak ya da parçası olmayı bırakmak. Bize konu serbest dendiğinde bunun hakkında yazıyoruz; aşk ölüm, seyahat, sinekler, telgraflar ya da döner tekerlekli bavullar hakkında yazdığımızı zannederken de yine bunun hakkında yazıyoruz. İster şaka yollu, ister ciddiyetle, ister şiir, ister düzyazı biçiminde hep bundan bahsediyoruz: Ait olmak.”

[Arelis Uribe · Rating 3 out of 5]

Me gustó, tiene vueltas inteligentes el hombre. Como en ese texto que habla sobre los telegramas, en el que se ríe un poco, qué un poco, se ríe bastante de Vargas Llosa y de los telegramas. Amo que cierre el texto con un "STOP". Hay muchas referencias a la literatura, sobre qué significa escribir, para qué sirve, qué es. Aparece México, Chile, Nueva York. Aparece la esposa de Zambra, Jazmina; y su guagua, Silvestre. Hay un cuento que me gusta mucho, que es sobre un chileno que odia a los argentinos pero las vueltas de la vida lo llevan a Argentina y al final la voz narrativa termina hablando en argentino. Hermoso, un viaje, un arco dramático, una transformación que radica en la forma de hablar del protagonista. Bacán, brillante, astuto. Hay varias digresiones sobre el acento chileno y el mexicano, sobre la particularidad de traducir a alguien. Son historias, eso es el ensayo para Zambra, una historia que se entrecruza con ideas. Y nada, ante la paja que me da transcribir todas las frases que subrayé —que fueron varias—, voy a transcribir solo una, para volver a ella cuando se me olvide cómo escribir o cuando quiera explicarle a alguien —amigues o dando taller— la fórmula secreta para escribir. Es algo parecido a lo que dice Patricio Pron en "Un jodido día perfecto sobre la tierra". Desde ahora usaré la frase de Zambra, quizá.

"Lo que escribo siempre busca la naturalidad de una conversación en que digo lo que diría si alguien me editara los balbuceos".

Gracias a Alejandro que me regaló este libro cuando nos encontramos en la feria del libro de Oaxaca.

[Argos · Rating 4 out of 5]

“Eve Dönüş Yolları”, “Bonzai”, Belgelerim” gibi roman ve öykülerini okuduğum Zambra’nın gerçekten adı gibi serbest kürsü şeklinde yazdığı farklı bir kitabı. Ait olmaktan depreme, roman yazmaktan kitap okumaya, yabancı dil öğrenmekten çeviri yapmaya, bilgisayarla yazmaktan eleştirmeye onlarca konuda sebestçe yazılan denemelerden oluşuyor “Serbest Kürsü”.

Aslen Şili’li olup eşinden dolayı Meksika’da yaşayan Zambra ülke hasretini sıklıkla bir vesileyle dile getiriyor. Etkilendiği edebiyatçılar arasında F. Pessao’nun adı çok sık geçiyor da ondan mı bilmem denemelerini de biraz huzursuz yazıyor gibi hissettim. Ama denemeciliğini de romancılığına katmış olması çok iyi A. Zambra’nın.

[esthrés · Rating 5 out of 5]

si alejandro zambra opina, yo coincido
si alejandro zambra falla, yo no juzgo
si alejandro zambra se equivoca, yo lo defiendo
si alejandro zambra tiene un fan, esa soy yo
si alejandro zambra no tiene fans, es porque he muerto

[Isidora · Rating 5 out of 5]

Zambra siempre me inspira a escribir porque domina el lenguaje sin pretensiones. Devuelve al acto narrativo a su condición natural, a lo simple: escribir como hablar entre páginas y no como un lenguaje distinto.

No importa si es cuento, conferencia o menjunje, las frases te atrapan y no te sueltan hasta que él mismo lo decide.

Risas. Aprendizaje. Inspiración. Vuelve a Chile. STOP.

[A. Raca · Rating 4 out of 5]

"Kendimizi kitabın kahramanıyla özdeşleştirmeyi bırakıp da yazarla özdeşleştirmeye başladığımızda bir yazara dönüştüğümüz söyleniyor."

Biraz kurgu dışı okuma isteğimin tam üstüne geldi. Sevdiğim yazarlar hakkındaki fikirlerini ya da dilimize hiç çevrilmemiş yazarlarla ilgili düşüncelerini (bunu pek anlamadık tabi) okudum.
Edebiyat sevgisinin nasıl başladığı, fakülteye nasıl geçtiği, bunları okumak güzeldi. Ersavcı çevirisiyle okumak daha güzeldi.

Notos💚💚

[Josefina Wagner · Rating 3 out of 5]

Yazarın yıl sonunda okuduğum eseri '' Serbest Kürsü'' nün etkisiyle mutlaka yazmalıyım diyerek başladım. Yazarın okuduğum diğer eseri (ki benim yazardan ilkimdi) ''Eve Dönmenin Yolları)
Ve yazarın diğer eserlerini okumaya devam ediyorum.

Kitabın konusu, Okumak Yazmak ve Yaşamak la ilgili düşüncelerini okurlarıyla oldukça samimi bir dille paylaşan yazarla yer yer aynı yolda yürüyor izlemini yaşamak hiçde zor değil. anlatım öylesine hoş , sıcak ve sevgi diliyle ki bitsin istemiyorsunuz.

Genelde bir çok yazarda ve sanatçıda narsistik bir duruş vardır. Tabiki böyle olduklarını kimse kolay kolay kabul etmesede entellektüel züppelik üstlerine öyle yapışmıştır ki onlar dahi bazen bunun farkında olmazlar ne yazık ki.

Sanırım Zambra'yı bu kadar beğenmemin neden oldukça alçak gönüllü ve özgüvenli bir yazar olması ayrıca bunu yapıtlarına yansıtması. Tabiki bir çok konuda edebiyat ve sanatla ilgili düşüncelerinde örtüşmemiz.

Okuduğu eserleri, yazdıkları ,diğer yazarların düşünceleri onlarla ilgili bazı kritikleri olumlu veya olumsuz. Bu arada hiç bilmediğimiz duymadığımız durumlar bilgiler şaşırtıyor okuyucuyu.

[Maria Juliana · Rating 5 out of 5]

Cada vez que termino de leer algo de Zambra, dos cosas me pasan: me dan ganas de escribir mucho y me dan ganas de ser su amiga. Este libro triplicó esas ganas. La pasé demasiado bien.

[Eleonora Aldea · Rating 5 out of 5]

se confirma, chicos: soy fan de zambra

[Banu Yıldıran Genç · Rating 5 out of 5]

zambra'dan tatliş tatliş denemeler... ben galibe zambra ne yazsa seviyorum ama deneysel kitaplarındansa galiba denemelerini tercih ederim.
kitap okumaya dair başlıyor denemeler ve sonuna kadar katıldığım fikirlerini aktarıyor zambra. ilk bölüm genelde üni'lerde filan yaptığı konuşmalar, anı tadında.
sonra o konuşmalarda örnek verdiği yayımlanmasını istemediği kötü öyküleri var ki oyunbazlığı burada da kendini gösteriyor :) bu arada bir tanesi hakkaten kötü :D
sonra ise dile ve göçmenliğe dair denemelerle bitiriyor kitabını. hatta bazen gereksizce uzattığının, bitiremediğinin, kopuk anılardan bahsettiğinin kendisi de farkında.
yani çok doğal, biraz dağınık, hayatın içinden, hayata dair denemeler.
babalığını okumak da ayrı güzel tabii :)

[Larnacouer de SH · Rating 5 out of 5]

On yıldır okuduğum onca kitap içinde kah eski yazarlarla yolum kesişti, kah yenilerini tanıdım ama kimse Markus Zusak gibi tanışmak istediğim yazarlar listesine giremedi. Taa ki, Zambra'ya kadar. Diğer kitaplarını okurken söylemiştim gerçi çok keyif aldığımı, frekansımızın tuttuğunu falan ama bu kez tamamen eminim. Müthiş bir kafa, inanılmaz keyifli bir kalem. Tam arkadaş olunası, saçma sapan sorularla sonsuz darlanası biri. Bu arada kitabı elimde olmayan sebeplerden dolayı sesli kitap olarak tamamladım ama seslendirmesi İbrahim Selim tarafından yapılmış, sizi bilmem ama bu durum benim keyfimi ikiye katladı ki sesli kitap deyince yolunu değiştiren biriyim normalde. Dünya için küçük benim için büyük bir adım olm gülmeyin smdmmsldldl.

[Rocío · Rating 4 out of 5]

Anarranjadou

[Hakan · Rating 4 out of 5]

kitapta metnini okuduğumuz konuşmalarından birinde kötü öykülerinden bahsediyor zambra. örnek olarak birkaç tanesini okuyup hem yazma-yaratma sürecine hem de yazdıktan sonra nasıl değerlendirdiğine dair bilgi veriyor. zambra'nın konuşması içinde okuduğu öyküleri biz kitapta ayrı bir bölümde okuyoruz. ilginç bir kötü öykü okuma deneyimi oluyor bu. bir tür samiyet yayılıyor yazardan, bir sıcaklık, şefkate benzer bir anlayış uyandırıyor yazar. kitaptaki bütün yazıların, düşününce daha önce okuduğumuz romanlarının, öykülerinin de az çok böyle hissettirdiğini fark ediyorsunuz.

sıcak, samimi, sevimli, doğal...bir edebiyat eseri söz konusu olduğunda bunlar boş övgüler aslında. en azından altını doldurmak gerekiyor ki, zambra tam da bunu yapıyor-başarıyor aslında. serbest kürsü'de bunun işaretlerini görmek mümkün. o doğal gelen dilin nasıl bir çabayla kurulduğunu, akıcılığın nasıl çalışıldığını, samimiyetin-sıcaklığın nasıl kurulduğunı anlayabiliyoruz. kötü öykülerinden bahsederken mesela, bu öykülerin duygu temelinin güçlü olduğundan, kendisinde sahiplenme hissi yaratttığından bahsediyor, bunu işleyemediği-değiştiremediği-bozamadığı için kötü kaldıklarını söylüyor. edebiyat böyle bir şey. zambra, günümüz yazarlarının çoğunun aksine bunu çok iyi biliyor.

[Mauricio González Césped · Rating 4 out of 5]

A mi Zambra me gusta harto, escucho y leo lo que pillo de él. Por eso, algunos de estos textos ya los conocía, aunque de otra manera. Por ejemplo la historia de la maleta con ruedas giratorias. Escuché esa cátedra por YouTube, una mañana de audífonos en la oficina. Me reí, me reí con la parte en que recita “el amor después del amor...” con ese tono tan “paja”. Ahora siempre escucho ese tono en la canción. Me alegra que ahora estén en este libro, porque aunque Alejandro diga que no le gustan, igual son buenos. Me alegra volver a reírme con esos relatos conocidos, constatar que no se agotaron; y también descubrir los textos nuevos, amejicanados (esos desbordados de amor por su familia).
Hace poco ordenando unos documentos sueltos de mi trabajo, me encontré con un block de notas de Windows. Resulta que ahí, estaba transcrito un fragmento de la parte de la maleta con ruedas giratorias. Estoy (casi) seguro que es lo primero y lo último que he transcrito así por puro gusto, al menos que recuerde.

[Korcan Derinsu · Rating 4 out of 5]

Alejandro Zambra’yı çoğu insan gibi çok seviyorum. Ne yazsa ne anlatsa ilgimi de çekiyor. Bu kitabını da yine severek tamamladım. Özellikle ilk bölümü çok güzel. Yine adını bilmediğim bir sürü yazar öğrenmiş oldum, bu bile yeterli aslında sevmek için. Zambra’nın okuma aşkının hep bulaşıcı bir etkisi var. Bunu da çok ilham verici buluyorum. Diğer kitaplarına göre biraz daha zayıf bulsam da Serbest Kürsü’yü de sırf bu yüzden beğendim.

[Hulyacln · Rating 3 out of 5]

‘Edebiyatta sadece üç, dört, bilmedin beş konu olduğu söyleniyor ama belki de tek bir konu vardır: ait olmak. Tüm kitaplar ait olma arzusu yahut bu arzuyu reddetme üzerinden okunabilir.’
.
Alejandro Zambra her okuduğumda kendine daha yakın hissettiren bir yazar benim için. Seçtiği konudan, bunu işlemesindeki sakin tavrına kadar..
Yormuyor, ağırlık oluşturmuyor. Eve Dönmenin Yolları ,Bonzai , Belgelerim ,Soru Kitapçığı, Ağaçların Özel Hayatı adlı eserlerinden sonra şimdi de Serbest Kürsü ile bizimle.
.
Serbest Kürsü yazarın kısa hikayeleri, konferans konuşmaları ve günlük notlarından oluşuyor. Yazmaktan, okumaktan bahsediyor en çok.
Hayatını kaplayan edebiyattan.. Yazarın diğer eserlerini okuduktan sonra onun evinde bir çay içmek gibiydi Serbest Kürsü.
Sohbet eder gibi çevirdim sayfaları.
.
Kendim için bir diğer güzellik ise yakın zamanda okuduğum Mario Levrero’dan uzunca bahsetmesi. Levrero’nun Boş Sözleri’ni okurken Zambra’nın ondan ne çok etkilendiğini öğrenmiştim. Bu eserinde o etkilenmenin izlerini görebiliyoruz.
.
Çeviride her çalışmasını pek bir sevdiğim Seda Ersavcı yer almakta.
Kapak tasarımı ise Tane Mavitan’a ait –

[Lilith Ariel · Rating 4 out of 5]

Desde hace tiempo que tenía ganas de empezar a leer a Zambra, y al fin lo concreté, eligiendo un libro al azar. Lo pasé demasiado bien con esta suerte de menjunje de cosas que el autor clasificó demasiado bien como: autorretratos hablados, ropa tendida y léxico familiar. Es como si hubiese estado leyendo/escuchando a un amigo muy ocurrente, ese que elabora una anécdota cuidando todos los detalles pero que se las arregla para sonar espontáneo y casual. En ciertas partes, como se dice en buen chileno, me cagué de la risa. Definitivamente, leeré más de Zambra.

[merixien · Rating 5 out of 5]

Kitabı okurken, Zambra ile oturup karşılıklı sohbet ediyormuş gibi hissediyorsunuz. Yazar bambaşka konularda konuşma özgürlüğünü sonuna kadar kullanıyor; edebiyat, yazmak, çeviri, çift dilli olmak, yabancı olmak ve deneme üzerine, mizahi bir dil ile aktarıyor. Üç Dilli Ahtapotun Baladı'nın ise benim için yeri ayrı. anarrranhadou!

[kübra terzi · Rating 4 out of 5]

"...bir kitapta önem verdiğimiz şey bir biçimde onda bütünüyle anlamadığımız bir şey olduğu hissiyle bağlantılı. Okuma hazzı yeniden okuma olasılığı yla bağlantılı. Kitabın orada olduğunu, onu yeniden okuyabileceğimizi bilmekle bağlantılı."

[emre · Rating 5 out of 5]

Zambra'dan okumak, yazmak, deprem, bir dilin/aksanın/ülkenin yabancısı olmak, baba olmak ve hepsinin bir üst kümesi olan aidiyet duygusu üzerine içten, keyifli denemeler. Eve Dönmenin Yolları haricinde, okuduğum tüm kitaplarından daha çok sevdim.

[Jara · Rating 5 out of 5]

Zambra siempre me gusta. Tiene un capítulo titulado “Ropa tendida” y todo el libro habla, de algún modo, de vivir en la traducción o atravesado de lenguas.

[Murat Dural · Rating 4 out of 5]

İlk Alejandro Zambra okumam. Notos Yayınları'ndan Seda Ersavcı çevirisi olarak çıkan "Serbest Kürsü" adını yansıtacak şekilde yazarın belirli yerlerdeki konuşmalarının, makalelerinin, küçük anektodlarının bir toparlaması. Özellikle yazmak, okumak, keşfetmek, yaymak, üretmek üzerine hem espritüel hem de altı çizilmiş tecrübelerden bahşediyor. Diline, nüktedanlığına hayran olmamak elde değil. Uzun zamandır belirlediğim, yaşanmışlıkla sabit editör, yazar, çevirmenlerin önerdiği, el attığı kitapları edinip okuyorum. Seda Ersavcı külliyatının son üyesi beni yine zihnimden vurdu. Eğer yukarıda bahsettiğim gibi yazmak, okumak ile ilgiliyseniz, önemli bir yazarın kemiksiz bakış açısına şahit olmak istiyorsanız edinmenizi öneririm.

[Kapuss · Rating 4 out of 5]

Lo que ahora espero, como lector, es justo lo que buscaba a los nueve años: no aburrirme. Puedo decirlo de manera un poco más sofisticada: lo que busco es olvidar que estoy leyendo. Olvidarme de mí, y como soy escritor supongo que eso pasa, también, por olvidarme de que soy escritor. Lo que busco es caer en la trampa, y para ello es necesario que no sea capaz de reconocerla. Supongo que, en más de un sentido, estoy maleado, corrompido por la literatura, pero también pienso que adivino la trampa porque esos libros fueron escritos con trampa.

[Pedro · Rating 5 out of 5]

Es difícil definir un ensayo tan honesto y personal como "Tema libre" de Zambra.

Lo he terminado bajo la estufa, después de una DANA —Depresiones Aisladas en Niveles Altos— que se ha llevado parte de mi lugar de trabajo (al que no puedo asistir por un tiempo) y en el que hablo inglés, francés y español. Allí soy ese tentáculo extraño, ese pulpo del que habla el autor al terminar su último relato.

Avanzaba entre las páginas y pensaba en lo bello que es engendrar un texto, democratizar una experiencia tan personal como es la vida desde la escritura. Al mismo tiempo, me descubría como imitador, como impostor del que desea aprender a escribir y es incapaz de reconocerse en la genialidad de una voz ya experta, ingeniosa y reflexiva.

Leo mucho —y también sufro de ese fetichismo insano de la biblioteca personal—, a veces leo mal y otras veces leo bien. A veces detesto un libro porque no me aporta nada; otras, porque es excesivamente bueno y sé que jamás podré escribir algo tan hermoso. Cuando un libro me remueve, sé que necesitaba encontrarme con él, como ha ocurrido en este caso... y no soy padre, ni traductor, ni siquiera escritor, pero sí que he sido un extranjero, un balbuceo en otro país que no se puede comprender, una mala traducción de un poema de Emily Dickinson.

Como dije antes, no sé escribir; apenas estoy aprendiendo, me refugio en voces que admiro y cabalgo entre la ficción y la realidad como si fuese un sudoku que jamás resolveré, un autodefinido del que nunca obtendré respuestas. Estas incertidumbres suelen asfixiarme; de hecho, en ocasiones siento que todo lo que escribí fue una absoluta bazofia y vivo el fracaso que —tan bien— describe el autor... Otras veces me emociono y pienso que hay algo ahí que no sé concretar pero que me hace feliz. Zambra pone en valor todo ese conjunto de miedos y certezas que supone amar la escritura, la literatura, la lectura e, incluso, el fetichismo en torno al libro y la biblioteca personal (por algo decía John Waters que "si no tiene libros, no te lo t*res").

En definitiva, emoción, reflexión y textos genuinos que te harán rememorar esa redacción de "tema libre" que, cuando eras bien pequeño/a, alguien te animó a escribir y, que sin darte cuenta, cambió tu vida para siempre.

[José Miguel Tomasena · Rating 3 out of 5]

Una colección un tanto desigual. Columnas, cuentos, ensayos, conferencias. Los que más me gustaron fueron el primero y el último, dedicadas a los instrumentos técnicos de escritura y a la traducción, respectivamente.
(Primera vez que uso "respectivamente", ¿qué tal?)

[Guillermo Barrios · Rating 5 out of 5]

4.75⭐

Que bien me caes, Alejandro.

[Ona Capel · Rating 5 out of 5]

«Hace tiempo que quería escribir un ensayo como este, virtualmente infinito, exclusivamente integrado por hilachas de pensamiento sobre palabras, acentos y traducciones. Puras historietas de sobremesa, montadas a pulso incierto de acuerdo con un criterio discutible; más o menos algo que quisiera leer a lo largo de una tarde de ocio puro (…) ».

«un libro es, en el mejor de los casos, el texto que una persona alguna vez fue o quiso ser, pero desde luego es un testimonio múltiple, ambiguo, lleno de sentidos. La idea de que somos intraducibles es, sin embargo, mucho más dañina que la idea de que somos traducibles. Suponer que nadie puede traducirnos es renunciar de plano al contacto, sustraernos orgullosa, cobardamente del mundo. »

[Lorena · Rating 5 out of 5]

Me alegra estar terminando el año con este libro. Me encanta el humor de Zambra, y que escriba desde la autobiografía, me gusta cómo juega con este última. Mi capítulo favorito fue El Amor después del amor y el último, que tuve la suerte de verlo recitarlo en el lanzamiento del libro. También me impresiona su capacidad de narras cosas haciendolas ver tan simples. Un bacano.

[Eduardo Oyervides · Rating 4 out of 5]

Como bien lo anuncia el título, en este libro Zambra se toma la libertad de hablar de cualquier cosa, pero, al hacerlo, más que analizar o profundizar, se suelta a comentar las cosas que ha visto, leído y vivido, como lo haría cualquiera de nuestros amigas o amigos en cualquier reunión. Es muy amistoso, pues. Siento que leo la carta que alguien que me cae muy bien me mandó contándome qué ha sido de su vida y que sólo espera enterarme de sí mismo y de cómo ve el mundo, sin ninguna pretensión.

[Boris Farías Hunt · Rating 3 out of 5]

Buen libros. Risas. STOP.