In alle eenzaamheid staat die zin te lezen op de eerste pagina van 'Naarland', het fictiedebuut van schrijver Frederik De Backer. Met honderd ontwrichtende persoonsschetsen legt De Backer de obsceniteiten bloot die deel uitmaken van ons bestaan. Het zijn verhalen over geweld, misbruik, drugs, alcohol, porno, ziekte en misantropie.
Er hangt een geur en drukkende sfeer rondom de bezwerende teksten die ons confronteren met ons isolement, ons onvermogen in liefde en onze eigenste banaliteit.
Met zijn stilistische vaart en schrijversvirtuositeit die haast even snel escaleert als de bladspiegel van 'Naarland' heeft Frederik De Backer onze literatuur wakker geschud.'
Een gouden munt in een stuk stront. Een tic-tac in een plas braaksel. Een gaaf porseleinen bord in een steenpuincontainer. Een tikkend horloge in een uitgebrand huis.
Ik luisterde naar het interview met de auteur in een bekende Vlaamse podcast (Welcome to the AA) en vond Frederik De Backer best wel sympathiek, de gastheren waren enthousiast over deze bundeling van korte teksten die eerder op de website van De Morgen waren verschenen.
Ik las dit op een week, en dat is eigenlijk te snel. Want deze stukjes zijn bijna zonder uitzondering mokerslagen van misantropie, miserie en afschuw, van afkeer, walging en gruwel. De zwartgalligheid druipt van de pagina's. Je wordt er moedeloos van wanneer je tien keer na elkaar het slechtste en depressiefste in de mens naar boven ziet worden gebracht.
Waarom dan toch vier sterren? Omdat het goed gevonden en goed geschreven is. Een aantal keer ook experimenteel en moeilijker om te doorgronden. Literatuur met weerhaken die soms iets te hard in overdrive gaat maar altijd aankomt.
Het vuil druipt vettig van de pagina's en er wordt in prachtige bewoordingen en dysfemistische beschrijvingen een inkijk gegeven in de onderbuik van de maatschappij in al zijn ruwheid. Misantropie in al zijn gitzwarte schoonheid.
Nooit gedacht dat ik een boek met zwart-gele kaft en grauwgrijze inhoud pakkend zou noemen. Een schrijfwijze die ik nog niet eerder tegenkwam. Aanrader.
Frederick De Backer omschrijft situaties op een manier die ervoor zorgt dat je ze je meteen kan voorstellen. Het is soms heel confronterend, en steeds geweldig goed geschreven. Een aanrader!
Een geweldige collectie aan heerlijk verlichtende situatieschetsen van de vele kunsten van ons menselijk ras.
Perfect om een dag mee te beginnen en te eindigen. In een paar zittingen helemaal doorlezen en sommige verhalen zelfs opnieuw gelezen. Een ironische herkenbaarheid die mijn zuurtegraad beneden 0 heeft geduwd.
Meneer De Backer heeft laten zien dat er zeker een plaats is voor de zwartgallige en misanthropische literatuur binnen het Nederlandse boekenlandschap.
Mijn toevlucht voor als ik weer wil dat wereld opfikt en dat het eindelijk eens gedaan is met al dat gejank.
Één zulke column per week / per maand in een krant is origineel, scherp, (g)rauw en geweldig, in boekvorm wordt het al te gauw meer van hetzelfde en dus gaandeweg ronduit vervelend.
Hetzelfde gevoel heb ik trouwens ook bij mijn 'één Brusselmans per jaar' pogingen. Het begint telkens als een te lang vergeten stoere viersterrenrit, maar na grofweg 50blz heb ik het telkens weer gehad...
Dit is echts iets bijzonder. Ik ken niet veel van Vlaamse literatuur, dus ik kan het moeilijk vergelijken. Het is echt, donker, en voelt aan als onverbloemde harde realiteit. Aan te raden, als zou ik wel doseren en het niet in een ruk uitlezen.
Wat een rollercoaster van emoties. Deze geniale schrijfsels brengen je akelig dicht bij een realiteit dit we misschien liever niet zou kennen, maar die schuil kunnen gaan achter iedere hoek.
Een heel erg goed slecht boek. De zwartgalligheid druipt er in dikke druppels van af. De stijl is scherper dan het scherpste mes en is om (het bloed van) duimen en vingers af te likken. Wanneer komt de film uit?
Ps: wie zet 72 op muziek? Die Brabançonne heeft zijn tijd nu wel gehad.
Zeker een aanrader. Wat ook aanraders zijn: Puur groen, Lock us escape rooms, be you be beautifull, silent disco kampioen en de mij gedacht podcast waar oeeeeeeh Naarland helemaal niet tot vervelens toe gepushed wordt. Neen Backerbeer, geniale columns. Ik heb keer op keer genoten! Bedankt. Als je voor uw dood uw roman volledig op papier krijgt dan koop ik die zeker. Haast u wel, veel tijd is er misschien niet meer..
Pff.. uitgelezen omdat het dun is. Moeilijk te lezen teksten waarvan heel af en toe, door herkenning een glimlach op m’n gezicht verscheen. De opmaak zorgt er ook nog eens voor dat het nog moeilijker te lezen valt.
Begin er niet aan, dan moet je ook niet doorzetten tot het einde van het (dunne) boekje.