Liefde, vriendschap en grote levensvragen tegen de achtergrond van de geliefde Waddeneilanden
Yvonne, het zusje van Tjeerd, is op zestienjarige leeftijd van het eiland af gestuurd naar haar strenge tante in Leeuwarden, omdat ze als bloedmooie, arrogante puber volkomen onhandelbaar werd. Jaren later heeft ze haar lange blonde haar afgeknipt en haar naam terugveranderd naar Nynke, haar eerste naam. Ze wil actrice worden, maar voordat ze kan beginnen aan haar opleiding wil ze haar jeugdzonden achter zich laten. Daarom keert ze, vroeg in de zomer, stilletjes terug naar het eiland om het goed te maken met iedereen die ze in het verleden heeft gekwetst.
In de huisjes bij strandtent Grote Vis logeert Daan (van het bekende duo Daan en Nout), die incognito op het terras van de Vis optreedt. Als Nynke en Daan elkaar ontmoeten is er een klik, maar ze twijfelen aan elkaars motieven: hij is bekend, zij wil actrice worden; zij is mooi, hij is een versierder. Tot een flinke storm voor veel schade zorgt. Het hele eiland is in rep en roer, Daan en Nynke steken de handen uit de mouwen, en dan leren ze elkaar pas echt goed kennen.
Het lezen van 'Hoogtij' van Jackie van Laren voelt alsof je voor de vijfde keer naar dezelfde camping gaat. Je kent de meeste mensen, weet welke leuke dingen er toe doen zijn en welke mooie dingen er te zien zijn. Oftewel het voelt als thuiskomen! Ik vond het zo fijn om te zien hoe het met de karakters ging. Ik voelde me door de realistische schrijfstijl van Jackie weer helemaal één met het boek en zijn personages. Natuurlijk wist ik niet alle details meer, maar dat is helemaal niet erg. Je geheugen wordt namelijk zeker opgefrist.
Maar sommige vakanties vallen iets tegen en ook dat gevoel moet ik hier dan delen. Ik vond het verhaal rondom Nynke en Daan net niet sterk genoeg. Het voelde gewoon alsof de auteur zoekende was wat ze met ze aan moest en dat ze me daarom gaandeweg in het verhaal kwijtraakte. Het begin was wel sterk genoeg (en pluspunten voor toch een lesbisch personage op het eiland, zoals ik in de laatste recensie aangaf) en ik heb me vermaakt. Maar 100% overtuigd? Dat ben ik helaas niet. Al met al blijft dit een fijne serie, maar ik had stiekem meer van 'Hoogtij' verwacht.
Eilandliefde (5): Hoogtij ~ Jackie van Laren Boekerij, ⭐️⭐️⭐️⭐️☆
Ik had iets meer moeite om in het verhaal te komen dit keer. Misschien omdat ik geen echte klik voelde met Nynke, en ook de liefde niet echt voelde borrelen tot in mijn buik. Jammer!!! Ik denk dat het verhaal van haar broer mij meer aantrok, dan dat van Nynke zelf... Maar he, ik mocht weer even lekker op het eiland vertoeven met alle vrienden van de Grote Vis, dus ik klaag niet. En de onverwachte link met de Q serie was erg leuk! ♡
Ook dit is gewoon weer een heerlijk deel van de Eilandliefdeserie. Ik las hem al als Facebook feuilleton, maar als hij fysiek uitkomt lees ik hem graag nog een keer. Voor mijn gevoel ben ik dan altijd zelf op de waddeneilanden als ik deze verhalen lees. Jackie heeft een heerlijk schrijfstijl die makkelijk weg leest en je snel in het verhaal zit. Gewoon heerlijk!
Jackie van Laren kent één kunstje, namelijk die van stoere afstandelijke, norse man die plotseling halsoverkop verliefd wordt. Ik had gehoopt op een zwijmel liefdesverhaal maar helaas. Nee, voor mij was dit jammer genoeg de laatste Jackie van Laren.
Het leek een fijne verrassing, een vijfde deel van de Eilandliefde serie, maar jammer genoeg was het niet helemaal zoals ik het verwacht had. Het vijfde deel zweeft een beetje achter de vorige vier aan, het is eerder een afzonderlijk verhaal op het eiland dat toevallig ook af en toe over de Grote Vis gaat. Ik miste de hechte vriendengroep uit de eerdere delen, in Hoogtij spelen deze personages een mindere rol. Door al deze factoren verlangde nog meer naar romantiek en feelgood, diepgaande conversaties en emotionele rollercoasters, maar deze vond ik jammer genoeg niet zo vaak terug. Naar mijn gevoel was het verhaal van het eiland meer af na deel vier dan na deel vijf. Voor mij is Hoogtij dan ook geen toegevoegde waarde aan het vijfluik. Maar misschien vergelijk ik wel teveel met de andere vier delen van de Eilandliefde serie. Van Laren behoudt wel haar typerende schrijfstijl, lekker vlotjes en recht door zee. Iets dat ik enorm kan appreciëren in haar boeken is dat haar eigenheid altijd heel scherp naar voren komt, dat is waar ze een verschil maakt met sommige andere auteurs.
Vindt mij ook op Facebook en Instagram @annelies_leest.
Alle delen lijken op elkaar en hebben erg dezelfde soort verhaallijn. Wel leuk om nog een laatste keer “op het eiland te zijn” en ook nog een beetje iets van de vriendengroep te zien
Ik vond deze persoonlijk iets minder dan de andere delen van deze serie, maar toch jammer dat het verhaal nu af is.. je wordt echt onderdeel van de vriendengroep. Heerlijk 😊
Ik was er stellig van overtuigd dat ik de hele serie al had gelezen, dus niet! Deel 5 ontbrak nog op mijn lijstje. Verkrijgbaar als luisterboek dus snel gedownload, ondanks dat het een hele tijd geleden was dat ik de 1e 4 had gelezen was ik al snel weer terug op het eiland en de grote vis met al z'n leuke personages. Charlotte Lap leest zo fijn voor dat je al snel helemaal in het verhaal zit. Nynke is terug op het eiland om aan verschillende mensen haar excuses aan te bieden, ze was een heftige puber en heeft daar nu spijt van. Ik vind het gemoedelijke in deze serie fijn, de leuke verschillende personages en de verhaallijnen. Eerlijk is eerlijk het is allemaal wel een beetje veel van hetzelfde, het meisje wordt verliefd op de norse, stoere en mooie man. Toch vind ik dat niet storend, ik hou nou eenmaal van series lezen. Personages en plekken die steeds terugkomen. Zelfs personages uit een andere serie van haar. Erg genoten van dit verhaal.
Het is al een tijdje geleden dat ik de vorige 4 delen van de Eilandliefde-serie heb gelezen. Maar ik kwam er snel weer in. Leuk om weer wat over deze vrienden te lezen! Ik vond Nynke een goeie ontwikkeling door maken. Was wel raar om je eigen naam te horen (luisterde het boek) haha. Daarnaast waren de intermezzo's ook echt leuk gedaan, zo krijg je niet alleen het verhaal van Nynke en Daan mee, maar ook nog iets van de andere eilandbewoners.
Ik had verwacht dat ik dit boek echt geweldig zou vinden. Ik heb enorm genoten van de serie tot nu toe, en vond Daan het leukste personage in 'De Meisjesmagneet', dus dit leek me een favoriet. Het was nog steeds heel leuk, maar miste net iets van de magie van de eerdere boeken. Misschien dat ik net niet met Nynke klikte zoals de andere hoofdpersonages.
Erg genoten van de eerste delen maar merkte dat ik er nu wel klaar mee was. Ook mijn minst favoriete personages tot nu toe en hetzelfde verhaal als de vorige boeken. Iemand wordt verliefd op iemand die afstandelijk is. Jammer!
Gelezen t/m hoofdstuk 9. ben erg benieuwd hoe het verder gaat met de Vis maar het liefdesverhaal is hetzelfde als de vorige delen. in hoofdstuk 6 voel je al waar het heen gaat en welke personen bij elkaar gaan komen.
De Waddeneilanden zo mooi, gezellig ook met alle rotzooi die op het strand is terecht gekomen! Vriendschap en liefde zijn het hart van de eilanden, en deze nemen je ook mee op avontuur.
Weer een heerlijk boek om te lezen, fijn dat ook het verhaal van de Vis verder gaat. Vond de andere boeken in de serie wel wat leuker en sprankelender.
Dit boek is het vijfde boek in de reeks rond de Eilandliefde-serie en wat mij betreft begint het idee of het verhaal hier een beetje uitgemolken te geraken. Waar in de vorige vier boeken de verhalen mooi door elkaar liepen en op elkaar aansloten of elkaar aanvulden, is dat hier niet het geval vind ik.
Nynke of Yvonne komt wel even kort aan bod in 1 van de andere boeken, maar maakt niet echt deel uit van de vriendengroep, zoals dat met de anderen die in de vorige 4 boeken aan bod kwamen wel het geval was.
Ze geraakt op de één of andere manier wel snel geïntegreerd in de groep, maar het gaat allemaal wat te gemakkelijk, waardoor het niet meer realistisch overkomt. Ook haar relatie met Daan en hoe die tot stand komt, voelt heel onnatuurlijk. Enerzijds is ze in het begin vaak gekwetst door wat hij zegt en hoe hij doet, maar toch gaat ze hem telkens terug opzoeken. Ik vind het allemaal een beetje overdreven. Ik heb met veel plezier de vorige 4 boeken gelezen, maar dit boek was goed dat het een luisterboek was, daardoor heb ik voort geluisterd, maar een leesboek had ik misschien niet uitgelezen.