Ο Βλάσσης Παυλίδης, πτυχιούχος πολιτικών επιστημών από το Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης, επιστρέφοντας στη πατρίδα, βρίσκεται αντιμέτωπος με τη μοναξιά και την απραξία. Λίγο καιρό μετά, σχεδόν αλκοολικός και ολοκληρωτικά μηδενιστής, καταχωρεί αγγελία σε περιθωριακό έντυπο αναζητώντας "άτομο ανάλογων προσόντων". Σε αυτήν θα ανταποκριθεί ο Άγγελος, ένας προικισμένος συγγραφέας που το υπέρογκο εγώ του καταλογίζει στην κοινωνία την αδυναμία της να αναγνωρίσει το ταλέντο του. Εκείνος δεν θα αργήσει να μεταδώσει την εκδικητικότητα στο νέο του φίλο επιδιδόμενοι μαζί σε ένα όργιο εγκληματικών ενεργειών όπου τα πάντα καταστρατηγούνται στο βωμό μιας αμφιλεγόμενης χαρισματικότητας. Λίγα χρόνια αργότερα, ο Βλάσης βαθιά μετανιωμένος θα χτυπήσει την πόρτα του άγνωστου γείτονά του και θα ξεδιπλώσει όλη του την ιστορία αποκαλύπτοντας τα πιο σκοτεινά μονοπάτια της ανθρώπινης ύπαρξης. Το τέλος επιφυλάσσει την πιο απρόβλεπτη ανατροπή...
Μια αρκετά πυκνογραμμένη νουάρ νουβέλα που μου άρεσε πολύ. Ο συγγραφέας κάνει πολύ καλή χρήση της γλώσσας και έχει πλούσιο λεξιλόγιο. Η αφήγηση/εξομολόγηση του Βλάσση Παυλίδη είναι ένα εξαιρετικό ψυχογράφημα. Οι εικόνες από το Τόκιο είχαν πολύ ενδιαφέρον και είναι φανερή η αγάπη του συγγραφέα για την Ιαπωνική λογοτεχνία. Έξυπνο το plot twist που μας επιφυλάσσει στο φινάλε αν και με αυτό δημιουργείται μια αστοχία στην εξήγηση του 2ου φόνου. Ένα φάουλ θα του δώσω για τον επίλογο, στην συμβουλή του Σκαφίδα ο τρόπος ομιλίας του δεν συνάδει με το επάγγελμα του.
Ευρηματικό -πρωτότυπο έργο. Ταυτόχρονα νουαρ και φιλοσοφικό δοκίμιο. Ενα απο τα καλύτερα βιβλια που διάβασα φέτος το καλοκαίρι. Θα προτιμουσα ενα άλλο τέλος για την ιστορία αλλα πάντοτε ο συγγραφεας ξέρει καλύτερα.