เป็นเมียแม่ทัพ...ไม่ง่าย! เล่ม 4

เป็นเมียแม่ทัพ...ไม่ง่าย! #4

by Hua Ri Fei, 花日绯, ฮวารื่อเฟ่ย

‘ปู้ถาน’ เป็นแม่ทัพที่เชี่ยวชาญทั้งบุ๋นบู๊ เป็นบุรุษที่องอาจแกล้วกล้า เขาเข้าสู่สนามรบด้วยวัยเพียงสิบแปด ได้รับยกย่องปูนบำเหน็จมากมายจากเบื้องบน

ทว่า...ทั้งหมดนั้นเป็นเพียงอดีต ปู้ถานในวันนี้เป็นเพียงแม่ทัพที่ไร้กำลังพลซ้ำยังกลายเป็นคนเดินขากะเผลก บุรุษที่เสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องบ้านเมือง แต่ยามตกอับกลับถูกฮ่องเต้อยุติธรรมเนรเทศ ชีวิตที่เคยพุ่งสูงเสียดฟ้ากลับถูกกระชากลงดินเพียงชั่วพริบตา

เอ...ช้าก่อน เขาจำได้ว่าตนเองเคยมีคู่หมั้นตั้งแต่ยังเล็กนี่นา!

ความปรารถนาเดียวของ ‘สีหยุนจือ’ ก็คือการทำให้คนทั้งบ้านได้กินอิ่มนอนหลับ นางมองเงินที่ตนอุตส่าห์เก็บหอมรอมริบมาอย่างยากลำบาก แล้วก็เงยหน้าขึ้นมองกองทัพของ ‘คู่หมั้นวัยเยาว์’ ที่แห่กันมาเยือนถึงหน้าประตูบ้าน นางสะกิดถามผู้ติดตามของคู่หมั้นว่า

“ตระกูลปู้มีสมาชิกทั้งหมดเท่าไหร่” องค์รักษ์ทั้งสองของท่านแม่ทัพสบตากันและตอบนางอย่างพร้อมเพรียง
“สองแสนคนขอรับ”
“....”
“อ้ะ... ช่วยด้วย ฮูหยิน...ฮูหยินเป็นลมไปแล้ว!”
ทั้งยากจน ทั้งอดอยากแร้นแค้น บ้านนี้... ดูแลยากเกินไปแล้ว!

Genres: China

316 pages, Paperback

Published January 1, 2020

About the author

Associated Names:
* Hua Ri Fei (English)
* 花日绯 (Chinese)
* ฮวารื่อเฟ่ย (Thai)

Reviews

[Paradisemedicine Trivisavavet · Rating 3 out of 5]

นางเอกเก่ง ฉลาด ใจเย็น แต่ งงแค่ตอนอยู่ในตระกูล นางทำไมโดนกระทำได้ขนาดนั้น งงอีกเรื่องคือ นางเอกกับน้องชายเป็นลูก ผช. อื่น นางเอกอ่ะพอเข้าใจได้ว่าติดท้องมา แต่น้องชายสิ มาได้ไง นางเอกกับน้องชายอายุห่างกันหลายปี ละแม่นางก็แต่งงานกะสีเจิงละ น้องมาไง หรือแม่มีชู้ตอนแต่งงานกับพ่อสีจริงๆ

[Kamon SecondAccount · Rating 3 out of 5]

รีวิวรวม 4 เล่มเลยนะ
ตอนแรกเปิดอ่านเล่มแรก เกือบนึกว่าคนไทยแต่ง ภาษาบรรยายเกลี้ยงเหลือเกิน (หรือควรบอกว่าสำนวนแปล?) บวกกับการตัดสินใจของตัวละคร เช่น ตอนปู่แม่ทัพบอกว่าจะหาเมียให้หลาน สักพักก็มาขอนางเอก ตอนแรกยังนึกว่ามีอะไรซับซ้อน ปรากฎว่าคนแต่งแทบไม่พูดถึง บอกแค่ปู่เห็นว่านางเอกเก่งบวกกับเคยรู้จักพ่อนางเลยไปสู่ขอ ทั้งที่นางเอกแทบไม่มีฐานะอะไรในตระกูลเลย (ไม่กลัวบ้างเหรอว่าสะใภ้ไร้ความรู้ เก่งจริงเปล่าก็ไม่ชัวร์ ต่อมาจะให้ทายาทแบบไหน?) ถือว่าดีตรงอ่านง่ายกลืนง่ายละกัน
.
ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครก็เรียบง่ายคล้ายสำนวน ที่ดีก็ดีกัน ที่ร้ายก็ร้ายใส่กันไป มีพวกบ่าวใจคดสร้างปัญหานิดนึง แต่คนแต่งเข้าข้างนางเอกให้เก่งกาจ จับธูรกิจอะไรก็รุ่ง แผนการตลาดก็คิดเป็น มองทำเลร้านไม่พลาด ทักษะทุกด้านถ้าไม่ใช่แค่พอถูไถก็คือดีเลิศ กิริยามารยาทการวางตัวดีหมด สามีเย็นชาแค่ตอนแรกแต่หลังจากนั้นคือรักนางตามใจนางคนเดียว
.
เรื่องราวก็ไล่ไปตามสเต็ป คู่สามีภรรยาตกอับทั้งคู่ แต่อยู่ๆ ก็มีคนมาช่วยจนแม่ทัพหายพิการ (แถมกลายเป็นต่อมาโดนทำร้ายแล้วยังเก่งขึ้นอีก) อยู่ๆ นางเอกก็ทำมาค้าขึ้นร่ำรวย ย้ายเข้าเมือง อวยยศสูงขึ้น มีลูกน่ารัก สบายๆ ไปจนกระทั่งเริ่มเข้าแผนชิงบัลลังก์ โดนพระชายาหาเรื่อง ฯลฯ ซึ่งส่วนใหญ่ตัวเอกก็ผ่านมาได้โดยไม่เสียหายมาก จัดว่ามีดวงแคล้วคลาด ขนาดตกไปเป็นเชลยยังไปเจอญาติช่วยได้
(ในขณะที่ตัวละครอื่น พอตกอับก็ตกอับจริง อย่างพระชายาคนหนึ่งที่่สวามีนิสัยเห็นแก่ตัว นางเอกมารู้ทีหลังว่าพระชายาเคยโดนแม่ทัพในค่ายข่มเหง เพราะถือหลักผู้หญิงในค่ายเป็นของส่วนรวม ถึงจะไม่มีฉากบรรยายตรงนี้ แต่ก็งงว่าได้ด้วยเหรอ)
.
อ่านไม่คิดอะไรมากก็คลายเครียดดี แต่จะขาดรายละเอียดหรือฟีลแบบนิยายจีนยังไงพิกล อารมณ์เหมือนพวกนิยายคนไทยแต่งมากกว่า

[Kittenlittle · Rating 3 out of 5]

รีวิวรวม 4 เล่มเลย

เล่มแรกๆอ่านได้ติดหนึบเลย เล่มหลังๆ เป็นอะไรที่เดาทางได้ คือเป็นแนวนางเอกเก่ง ถ้ามีอุปสรรคอะไรก็จะผ่านไปได้เสมอ นางเอกบังเอิญช่วยเหลือคนสำคัญบางคน มีมิตรที่ดี สามีก็รักนางมาก น้องชายก็ดี นางเอกโชคดีสุดๆ ไปเลย

โดยรวมอ่านเพลินๆ แบบไม่คิดอะไรก็สนุกนะ ติอย่างนึงคือความรักพระนาง เหมือนอยู่ๆกันไปแป๊บเดียวก็รักกันเอง เราอ่านแล้วไม่อินเท่าไหร่

ปล. เพิ่งรู้ว่าความเชื่อเรื่องท้องแหลมเพศชาย ท้องกลมเพศหญิงมีในคนจีนด้วย เรานึกว่าเป็นความเชื่อของคนไทย

[XOAOX · Rating 4 out of 5]

ตัดจบได้ห้วนมาก เล่มนี้ยังเป็นเหมือนสามเล่มที่ผ่านมาที่บางตัวละครเขียนปูมาแล้วก็ทิ้งไม่ใช้ซะอย่างนั้น
บางส่วนอ่านแล้วไม่เหมือนนิยายจีนโบราณแต่เป็นนิยายที่มีฉากโบราณเท่า
ตัวเนื้อเรื่องถ้าอ่านแบบไม่คืดอะไรก็อ่านได้เรื่อยๆ สายสุขนิยมน่าจะชอบ

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

เล่ม 4 พิมพ์ครั้งที่ 1 : มกราคม 2563
เล่ม 4 : (13/2/63-15/2/63)
ปู้ถานพาสีหยุนจือและครอบครัวออกจากบ้านน้อยตั้งแต่เช้า แต่ก็ได้บอกว่าอีกไม่นานต้องมีคนตามทัน หลานตงมาลอบฆ่าปู้ถาน องค์ชายสามมาช่วยเอาไว้ และเป็นคนพาส่งไปยังที่ปลอดภัย แต่ความจริงแล้วองค์หญิงใหญ่ มีคำสั่งให้ลอบฆ่าองค์ชายสาม เรื่องนี้ปู้ถานคิดไว้แล้ว จึงรับมือได้ทัน ฉีจาวเมื่อคิดได้ก็กังวลว่าองค์หญิงใหญ่จะลอบฆ่าพ่อตัวเองซึ่งก็คือฮ่องเต้ ปู้ถานจึงแนะนำให้เข้าไปในเมืองยงโจวแล้วนำกำลังทหารกลับไปช่วย แต่ระหว่างทางก็มีคนร้ายดักรออยู่ราวสองร้อยคน คนร้ายต้องการชีวิตของฉีจาว ซึ่งฉีจาวรับมือไม่ไหว สุดท้ายก็เป็นปู้ถานที่ออกมาช่วยเหลือเลยเปิดเผยเรื่องที่หายดีแล้วไม่ได้สูญเสียวรยุทธไป และฉีจาวก็ตัดสินใจไปช่วยฮ่องเต้ไม่หันมาจัดการปู้ถานเพราะเห็นแก่สีหยุนจือ
ในที่สุดปู้ถานก็กลับถึงแคว้นเซียว และมาอยู่ในค่ายทหารกองทัพปู้ที่หนานหนิง ปัญหาสำคัญคือเรื่องปากท้องของทหารสองแสนนายที่ทางการสั่งตัดเสบียงตั้งแต่ประกาศแยกตัวออกมา สีหยุนจือยอมรับไปดูแลทั้งคิดคำนวณเงินทั้งหมดเพื่อให้ทหารทุกนายมีอาหารและเสื้อผ้าใส่ จึงทำให้เหล่าทหารเคารพฮูหยินแม่ทัพใหญ่อย่างมาก จนชนะศึกแรกและจับเชลยมาได้ สีหยุนจือเห็นการทารุณที่ไม่เป็นธรรมก็คิดถึงตัวเองตอนถูกจับเป็นเชลย จึงสั่งห้าม แต่คนที่สั่งเป็นทหารที่มาใหม่นิสัยเลวร้าย ดูถูกสีหยุนจือจึงโดนเหล่าทหารกลั่นแกล้ง พอรู้ความจริงก็จะมาล้างแค้น จนสีหยุนจือจัดการจนได้ขึ้นศาลทหารข้อหาขโมยเงินกองทัพ ทำให้ปู้ถานรู้เรื่อง และทำการเชือดไก่ให้ลิงดู ว่าฮูหยินเป็นคนที่คอยอยู่เคียงข้าง เป็นกำลังใจ เป็นทุกสิ่ง ซึ้งมากล่ะ
หลังจากนั้นเรื่องการศึกพี่ปู้ก็ชนะกองทัพของราชสำนักเรื่อยมา เสบียงอาหารก็ได้ฮูหยินเป็นผู้เตรียมการให้ จนกระทั่งสีหยุนจือคลอดลูกคนที่สองเป็นหญิง เรื่องที่รอมานานก็ใกล้เข้ามาและปู้ถานก็รู้ความกังวลใจของฮูหยินสัญญาว่าจะมีเพียงฮูหยินเพียงคนเดียว
แผนของเซียวลั่วที่นึกว่าตนแน่แต่สุดท้ายก็โดนปู้ถานซ้อนแผน ส่วนฮองเฮาปู้ถานให้ฮูหยินเป็นคนมาจัดการ ซึ่งสีหยุนจือก็รู้ดีว่าไม่อาจปล่อยเซียวลั่วไปได้ ฮองเฮาเพื่อนเพียงหนึ่งเดียวของนางก็รู้ดี และยอมตามไปทั้งอย่างนั้น
เรื่องราวมาถึงที่สุด เมื่อเปลี่ยนเป็นแคว้นหนิง ปู้ถานฮ่องเต้องค์ใหม่ก็มีเพียงสีหยุนจือ มีคนมากมายอยากจะเข้ามาตำหนักใน นางก็ต้องจัดการเชือดไก่ให้ลิงดู และจนถึงต่างแคว้นส่งองค์หญิงมาเชื่อมสัมพันธ์ ในที่สุดก็หาทางออกได้ด้วยดีจาก ฉีจาวฮ่องเต้องค์ใหม่แคว้นฉีที่เปิดเผยชาติกำเนิดของสีหยุนจือ จึงไม่มีใครคัดค้านอีกต่อไป

หลังอ่านเล่ม 4 :

การกลับมาแก้แค้นฮ่องเต้เซียวลั่ว ก็ยังต้องให้สีหยุนจือช่วยเหลือเรื่องเสบียงอาหารและเสื้อผ้า นางทำทุกอย่างเพื่อสามีจริงๆ เป็นหลังบ้านที่เข้มแข็ง แข็งแกร่ง สามารถรับมือกับเรื่องต่างๆได้ดี พร้อมร่วมทุกข์ ร่วมสุข
เมื่อเรื่องราวต่างๆคลี่คลาย ความกังวลหนึ่งเดียวก็ได้รับการขจัดออกไป สามารถใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข
เรื่องนี้ไม่ได้เน้นที่การศึกสงคราม แต่เส้นเรื่องอยู่ที่สีหยุนจือ เมียแม่ทัพ ที่คอยช่วยเหลือสามีตลอดเวลาที่ผ่านมาตั้งแต่ต้น เป็นกำลังใจให้ก้าวผ่านความผิดหวังเสียใจ คอยคิดช่วยเหลือสามี และอยู่เคียงข้างดูแลสามีไม่ห่าง ตั้งแต่ต้น ร่วมฟันฝ่ากันมาด้วยกันจนเกิดเป็นความรักลึกซึ้งของทั้งคู่ ทำให้เราได้เห็นพัฒนาการทางความรัก ความเชื่อใจ และความสามารถของทั้งสองที่มีให้กันตั้งแต่ต้นจนจบ เป็นแนวสุขนิยมที่สุด

[Jelly Bean66 · Rating 5 out of 5]

เล่มจบแล้ว สงสารน้องกับฮองเฮาตอนที่มาพบกันอีกครั้งมากๆ ความลำบากใจ ความเสียใจ ทั้งสงสารฮองเฮา (พระชายาจี้) มากๆ นางโดนฮ้องเต้ทำขนาดนั้น นางก็ยังรัก ยังมาขอความเมตตาอีก ตอนที่นางวิ่งมากอดร้องไห้ แบบ ถอนหายใจรัวๆ พอจบเรื่องก็มีเรื่องฝ่ายใน นางเอกก็เอาอยู่ จบเรื่องสักที ในที่สุดก็สงบสุข แต่ใดๆคือน้องชายนางเอกคือดีมาก พระเอกก็ดีสม่ำเสมอ รักเดียวใจเดียว ตามใจนางเอก แต่ถามว่าถึงขั้นคลั่งรักไหม เราว่ายังไม่ถึงขั้นนั่นนะ ก็หึงปกติ ᕼᗩᑭᑭY Eᑎᗪ.

•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

หลังอ่านจบ 4 เล่ม ให้ คะแนน 4.5/5

: สรุปคือเป็นนิยายอ่านได้เรื่อยๆ อ่านได้สบายๆ บางตอนแอบอ่านข้ามๆบ้าง เนื้อเรื่องไม่หนัก มีชิงไหวพริบ อุปสรรคบ้างเล็กน้อย นางเอกคือต้องยกย่องว่านางมากับเทพแห่งความร่ำรวย หยิบจับอะไรคือเงิน เน้นไม่วือหวา สายดราม่า ชิงไหวพริบเน่นๆ หรือเน้นเส้นเรื่องหนักๆ โปรดผ่านจ้า แต่สายสุขนิยม ᕼᗩᑭᑭY Eᑎᗪ สายเบาๆ อยู่ระยะรักษาไต โปรดจัดโล๊ด

ที่หักไปคือ • บางตัวละครหายไปเฉยๆ ไม่ทีกล่าวถึงอีกเลย อย่างเล่มแรก สาวใช้ที่ทรยศ ปล่อยไปเฉยเลยหรอ? ไม่จัดการเลยหรอ คืออยู่ดีๆนางก็หายไปจากสารบบเลย
• พ่อนางเอกนี่คือ เสียใจที่แม่นางเอกตาย รับไม่ได้เลยทิ้งนางเอกไปใช่ไหม แล้วทำไมอยู่ดีๆถึงไปสอบเป็นจงหงวนได้อ่า คือแบบคิดได้หรอ? ทำใจได้แล้ว แต่นางเอกไปไปเชิญมาอยู่ด้วยกันนะ ถึงมา เลยงงๆหน่อย น่าจะมีตอนบรรยายในมุมพ่อบ้าง เพราะอยู่ดีๆก็อ้าววว
• อีกคนชื่ออะไรนะ กู้หยวนหรือเปล่า ลืม นี่ก็คือหายไปเลย แล้วที่สำคัญคือชอบนางเอก อยากได้ พยายามวางยาขืนใจ แต่เฮ้ย แกเป็นลูกน้องของน้องชายนางเอก ได้รับภารกิจให้มาตามนางเอกกลับ แต่ดันจะไปขืนใจเขา คือ อิหยั่งว่ะแล้ว 1 นางเอกมีศักดิ์เป็นพี่สาวเจ้านายแกนะ แล้วคือพอบทจะไม่พูดถืง ก็คือหายไปเลย ตัวฉับ เกาหัวแล้ว 1

[Wara · Rating 5 out of 5]

4เล่มจบ มันส์มาก สนุกมาก

- ชอบความมีขึ้นมีลงของชีวิตตัวละคร นางเอกเก่งและฉลาดมาก มีหัวการค้า วางแผนเก่ง บวกกับมีสติด้วยถึงจะผ่านทุกอย่างได้ รวมถึงนิสัยชอบช่วยเหลือคนอื่น ทำให้นางเอกมีคนคอยสนับสนุนตลอดทุกช่วงชีวิต ทั้งเรื่องใหญ่เรื่องเล็กน้อย บทจะลำบาก ดันเจอคนที่เคยช่วยเหลือแค่ครั้งเดียว เว่อร์นิดๆแต่ก็ดูสมกับที่นางเอกเคยช่วย

- พระเอก รับรู้ได้ว่าหล่อ และเก่ง แต่เนื้อเรื่องจะพูดถึงความเก่งน้อยกว่านางเอก นางเอกบรรยายละเอียดกว่า ทั้งตอนบริหารคน หรือร้าน หรือตอนต้องตอกกลับใครเจ็บๆ หรือแผนการยุยง คือนางเลิศทุกบริบท แม่ทุกสถาบัน

- เรื่องนี้นางเอกเด่นมากๆ พระเอกเหมือนเป็นตัวเสริม นางเอกคอยสนับสนุนและเป็นเบื้องหลังหลายๆอย่างให้พระเอก จนตอนสุดท้าย ทั้งคู่ฝ่าฟันสิ่งต่างๆ ทั้งญาติ เพื่อน เจ้านาย จนขึ้นสู่จุดสูงสุดของประเทศ เราคือเหวอมากนะ ไปได้สุดขนาดนี้เลยแม่

[Anida · Rating 4 out of 5]

ประทับใจพี่ปู้มาก โดยเฉพาะฉากที่พูดถึงฮูหยินต่อหน้าทหารทั้งค่าย

“ฮูหยินเป็นใครงั้นรึ? ข้าจะบอกเจ้าเอง!

ในวันที่เจ้าสูญสิ้นศรัทธาในตัวเอง ฮูหยินเป็นคนที่ดึงเจ้าขึ้นมาจากโคลนตมแห่งความอ่อนแอ ในวันที่เจ้าท้อแท้ฮูหยินคือคนที่ไม่ยอมหันหลังให้ ในวันที่เจ้าถูกคนทั้งโลกทรยศจนต้องซัดเซพเนจร ฮูกยินก็ไม่ทิ้งไปไหน ในวันที่เจ้าหิวโซและเหน็บหนาว ฮูหยินเป็นผู้ให้ไออุ่นและความอิ่มเอมในชีวิต ในวันที่เจ้าบาดเจ็บสาหัส ฮูหยินคือคนที่เฝ้าดูแลทั้งวันทั้งคืนมิได้ห่าง ในวันที่เจ้าสิ้นเนื้อประดาตัว ฮูหยินคือคนที่พร้อมจะมอบทุกสิ่งที่นางมีอย่างไม่ลังเล...”

[Ning · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องที่เข้ากับชื่อเรื่องมาก

เริ่มเรื่องที่นางเอกแต่งเข้ามาเป็นเมียแม่ทัพ .. แม่ทัพดันตกอับไปอีก .. นางก็ค่อย ๆ จุนเจือ เลี้ยงดูกันไป จนกลับไปเป็นแม่ทัพใหญ่อีกรอบ .. ชีวิตนางไม่ง่ายจริง ๆ แม้ว่า จะซูจนไม่รู้จะซูยังไง .. แต่มองเห็นภาพว่า ถ้าไม่ซู น่าจะตายแน่

เล่าเรื่องได้ไม่น่าเบื่อ แม้จะไม่ค่อยมีอะไรน่าตื่นเต้น น่าลุ้น แต่ก็สร้างความอยากรู้ได้ดีว่ามันจะไปถึงไหน

ก็อ่านได้เรื่อย ๆ เพลิน ๆ ดีค่ะ

[Suwannee Duangmanee · Rating 4 out of 5]

โดยรวมอ่านสนุก ครบทุกอารมณ์​ แต่รายละเอียดเนื้อหาบางช่วงข้ามหายไป ตัวละครบางตัวที่สำคัญปรากฏมาในช่วงเวลาสำคัญหนึ่ง ผู้อ่านคิดว่าน่าจะกล่าวถึงในเวลาต่อมา กลับหายไปไม่กล่าวถึง ส่วนตัวละครบางตัวกลับกล่าวถึงในตอนท้ายเพื่อกล่าวถึงเรื่องราวในช่วงที่หายไป