„Biedziłem się właśnie nad prawą przednią łapą, gdy Solański wpadł do naszego pokoju.
- O! - wrzasnął. - Jesteście.
Byliśmy. Tego się ukryć nie dało”.
I jak tu się nie śmiać? Bałam się trochę tej części. Przywiązałam się do Gucia i gdzieś tam w środku mocno uwierał mnie jego brak. Nadal uwiera. Okazało się jednak, że w książce ilość Gucia w Guciu się zgadza i w ten sposób ten psiak pozostanie ze mną na zawsze.
Marta Matyszczak trzyma poziom. Tym razem wraz z Solańskim i spółką lądujemy w Szczawnicy. Jest trup, jest historia w tle, jest kupa śmiechu. Uwielbiam poczucie humoru autorki! Nie ma sobie równych :) Łapcie za tę książkę w ciemno. Satysfakcja gwarantowana! Zmarszczki od śmiechu również ;) Ja bym już chciała kolejny tom. Bo będzie, prawda?
„A ja się chciałem po prostu zdrzemnąć. Czy proszę o wiele? Przypuszczam, że nie sądzę”.