Het is moeilijk kiezen, maar van alle boeken die EPO Uitgeverij dit jaar uitgaf is Dirk Van Duppens Zo verliep de tijd die me toegemeten was me het meest bijgebleven. Ik weet niet in welk genre je het zou moeten onderverdelen — wat is dat, wanneer een mens in zijn laatste uren terugblikt op het leven?
In dit kort boekje, met gevoel voor poëzie en ruimte opgetekend door Thomas Blommaert, loodst Dirk je door een heel leven engagement. Van marxistische intellectueel die de leerlooierij ingaat en op piepjonge leeftijd een trekker van de vakbondsstrijd wordt, over arts die in de Libanese vluchtelingenkampen Sabra en Shatila de hel meemaakte en er met een leven lang strijdlust van weerkeerde. Bij Geneeskunde voor het Volk vielen wetenschap en politiek samen en stond hij op de barricades tegen farma-banditisme, luchtvervuiling en het kortzichtige neoliberale individualisme.
Om heel z'n leven te kennen moet je het boek zelf lezen. Maar de bomvolle zalen waarin zijn lezingen plaatsvonden zeggen je genoeg: zijn levenswerk zette duizenden mensen in beweging en bereikte een veelvoud daarvan. Zo verliep de tijd die me toegemeten was is een begeesterend, pedagogisch, optimistisch, menselijk boekje dat op een toegankelijke manier een complexe visie brengt. Het heeft me enkel gesterkt in mijn eigen engagement. Ik kocht 't meteen drie keer, om uit te delen.