What do you think?
Rate this book
Tropenbruid
Amsterdam, 1907. Het weesmeisje Anna droomt van een ander, grootser leven. Op een dag reageert ze op een advertentie waarin een ambtenaar in Nederlands-Indië een echtgenote zoekt. Eenmaal in Batavia ontdekt Anna al snel dat haar huwelijk met de starre Willem niets anders is dan een dekmantel voor carrièregekonkel, geheime liefdes en verzwegen familieverbanden.
Tropenbruid is een zinderend liefdesverhaal tegen de achtergrond van een onderbelicht deel van onze koloniale geschiedenis.
Tropenbruid is een zinderend liefdesverhaal tegen de achtergrond van een onderbelicht deel van onze koloniale geschiedenis.
201 pages, ebook
First published January 29, 2020
31 people are currently reading
678 people want to read
About the author
Susan Smit
46 books147 followersSusan Smit (1974) groeide op in Noordwijk en werkte tien jaar als fotomodel in binnen- en buitenland. Op haar zesentwintigste studeerde ze af in Culturele Studies, met als hoofdvak Nederlandse Taal- en Letterkunde, aan de Universiteit van Amsterdam. Ze woont met haar kinderen Linde en Goof in Amsterdam en is getrouwd met journalist Onno Aerden. Ze beschouwt spiritualiteit en literatuur als haar grootste passies.
Toen ze in 2000 een artikel schreef over moderne heksen werd ze gegrepen door het fenomeen. In het jaar dat volgde, deed ze research naar de geschiedenis van deze eeuwenoude religie, stortte zich in rituelen en leerde werken met magie en kruiden. Uiteindelijk liet ze zich inwijden als heks. Over haar ervaringen schreef ze het boek Heks. Een magische reis door de westerse spiritualiteit, dat in 2001 uitkwam.
Toen ze in 2000 een artikel schreef over moderne heksen werd ze gegrepen door het fenomeen. In het jaar dat volgde, deed ze research naar de geschiedenis van deze eeuwenoude religie, stortte zich in rituelen en leerde werken met magie en kruiden. Uiteindelijk liet ze zich inwijden als heks. Over haar ervaringen schreef ze het boek Heks. Een magische reis door de westerse spiritualiteit, dat in 2001 uitkwam.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 172 reviews
February 18, 2021
Hoofdpersonage Anna is een heilige. Als weesmeisje (ahhhh, zielig) in Amterdam besluit zij te reageren op een huwelijksadvertentie geplaatst door een ambtenaar in Nederlands-Indië. Natuurlijk wordt Anna uitgekozen.
Op de boot besteed zij haar tijd voornamelijk aan het lezen van wereldliteratuur. Aangekomen in haar nieuwe gezin durft Anna haar echtgenoot vrijwel direct aan te spreken op zijn onhebbelijkheden, maar ondanks zijn desinteresse blijft Anna positioneren als wulpse verleidster omdat "ze zo verlangt naar intimiteit".
Als ze erachter komt dat haar echtgenoot zijn inheemse vrouw (en moeder van zijn kinderen) aan de kant gezet heeft, werpt de achtien jarige Anna zich op als verontwaardigde reddende engel en trekt naar de kampong om haar met eigen ogen te zien en haar van alles, waaronder contact met haar kinderen, te beloven. Als het voormalige weesmeisje beseft dat zij, enkel en alleen door de kleur van haar huid, beter behandeld wordt kan ze bijna niet geloven dat het er zo aan toe gaat.
Driest klopt zij aan bij de vrouw van de meest hoog geplaatste functionaris in de omgeving en krijgt warempel een stoel aangeboden. De hoofdpersonage verteld dat ze de njai van haar echtgenoot is wezen bezoeken en in plaatst van uitgelachen en uit het huis gezet te worden, bedenken de vrouwen vrolijke plannen voor benefiet avonden. Anna heeft zo haar eigen ideeën over de verbeteringen in de kampong, zo moet er gevarieerder worden gegeten en moeten de huizen worden verbeterd, heel bijzonder voor een weesmeisje en zeker in die tijd. Daarnaast is hoofdpersoon Anna is zo ongelofelijk goed dat het je als lezer verbaasd dat zij geen stichting opricht om de uitstervende orang-oetang op Borneo te beschermen. Dit zou net zo irritant en historisch onjuist zijn als de rest van het boek. Ik kon een aantal keer niet geloven wat ik las en raad ook de uitgever aan om voortaan een historicus in de arm te nemen voordat het boek naar de drukker gaat.
Ondanks dat ik geloof dat de schrijfster het schrijven van historische romans aan Simone van der Vlugt en Annejet van der Zijl moet overlaten, geef ik het boek toch twee sterretjes omdat het lekker weg leest, net als een bouquetreeks boekje en met zijn 240 pagina's is dat eigenlijk precies wat het is.
Op de boot besteed zij haar tijd voornamelijk aan het lezen van wereldliteratuur. Aangekomen in haar nieuwe gezin durft Anna haar echtgenoot vrijwel direct aan te spreken op zijn onhebbelijkheden, maar ondanks zijn desinteresse blijft Anna positioneren als wulpse verleidster omdat "ze zo verlangt naar intimiteit".
Als ze erachter komt dat haar echtgenoot zijn inheemse vrouw (en moeder van zijn kinderen) aan de kant gezet heeft, werpt de achtien jarige Anna zich op als verontwaardigde reddende engel en trekt naar de kampong om haar met eigen ogen te zien en haar van alles, waaronder contact met haar kinderen, te beloven. Als het voormalige weesmeisje beseft dat zij, enkel en alleen door de kleur van haar huid, beter behandeld wordt kan ze bijna niet geloven dat het er zo aan toe gaat.
Driest klopt zij aan bij de vrouw van de meest hoog geplaatste functionaris in de omgeving en krijgt warempel een stoel aangeboden. De hoofdpersonage verteld dat ze de njai van haar echtgenoot is wezen bezoeken en in plaatst van uitgelachen en uit het huis gezet te worden, bedenken de vrouwen vrolijke plannen voor benefiet avonden. Anna heeft zo haar eigen ideeën over de verbeteringen in de kampong, zo moet er gevarieerder worden gegeten en moeten de huizen worden verbeterd, heel bijzonder voor een weesmeisje en zeker in die tijd. Daarnaast is hoofdpersoon Anna is zo ongelofelijk goed dat het je als lezer verbaasd dat zij geen stichting opricht om de uitstervende orang-oetang op Borneo te beschermen. Dit zou net zo irritant en historisch onjuist zijn als de rest van het boek. Ik kon een aantal keer niet geloven wat ik las en raad ook de uitgever aan om voortaan een historicus in de arm te nemen voordat het boek naar de drukker gaat.
Ondanks dat ik geloof dat de schrijfster het schrijven van historische romans aan Simone van der Vlugt en Annejet van der Zijl moet overlaten, geef ik het boek toch twee sterretjes omdat het lekker weg leest, net als een bouquetreeks boekje en met zijn 240 pagina's is dat eigenlijk precies wat het is.
June 29, 2020
I did not like this book for a number of reasons. However, it is a quick read. I’m rating Tropenbruid 1,5/5 stars.
I read this book because I am interested in Dutch colonialism in Indonesia. Unfortunately, the book wasn’t well researched and did not provide any new points or perspectives. The historical setting is described without adding soul to it. It makes me wonder if the author even bothered to visit the place she was writing about. There were even some mistakes made, like the Protestant Anna suddenly visiting a Catholic church after her marriage – without batting an eye!
None of the characters, not even the protagonist, really transcend their flimsy outlines and are exactly as rounded as the plot requires them to be – and not a fraction more. The plot was quite unrealistic – including the ‘happy end’ which felt like a forced ending, could not have happened in the first place, and in consequence will not end well if we look only 5 years into this hypothetical future.
Even if Anna is 19 and depressed for most of the book, her behavior was frustratingly inconsequent, being incredibly stupid at one moment and then having enlightened insights the next. She also has a peculiar 21st century perspective on the world around her. The author steals the words of renowned Indonesian 19th century feminist Raden Adjeng Kartini to use as if they’re the protagonist’s. She gets the context wrong and neglects to credit the words in a footnote (only pages later, in the appendix are these words credited).
The most cringeworthy aspect of this book is that none of the Indonesian characters had agency! Their only function in this book was to show how inequal the world was and to receive charity from white women like Anna.
If you are intrigued by njajs and their lives in the Dutch East Indies, I recommend Lichter dan ik by Dido Michielsen. It’s an empowering, realistic story with a richness of historically correct world- and character building.
I read this book because I am interested in Dutch colonialism in Indonesia. Unfortunately, the book wasn’t well researched and did not provide any new points or perspectives. The historical setting is described without adding soul to it. It makes me wonder if the author even bothered to visit the place she was writing about. There were even some mistakes made, like the Protestant Anna suddenly visiting a Catholic church after her marriage – without batting an eye!
None of the characters, not even the protagonist, really transcend their flimsy outlines and are exactly as rounded as the plot requires them to be – and not a fraction more. The plot was quite unrealistic – including the ‘happy end’ which felt like a forced ending, could not have happened in the first place, and in consequence will not end well if we look only 5 years into this hypothetical future.
Even if Anna is 19 and depressed for most of the book, her behavior was frustratingly inconsequent, being incredibly stupid at one moment and then having enlightened insights the next. She also has a peculiar 21st century perspective on the world around her. The author steals the words of renowned Indonesian 19th century feminist Raden Adjeng Kartini to use as if they’re the protagonist’s. She gets the context wrong and neglects to credit the words in a footnote (only pages later, in the appendix are these words credited).
The most cringeworthy aspect of this book is that none of the Indonesian characters had agency! Their only function in this book was to show how inequal the world was and to receive charity from white women like Anna.
If you are intrigued by njajs and their lives in the Dutch East Indies, I recommend Lichter dan ik by Dido Michielsen. It’s an empowering, realistic story with a richness of historically correct world- and character building.
September 25, 2023
Een teleurstelling als ik eerlijk ben. Zeker na De heks van Limbricht had ik hogere verwachtingen.
Weinig diepgang, vlakke personages, er gebeurt niet veel en er zit zoveel herhaling in dat het vervelend wordt.
Weinig diepgang, vlakke personages, er gebeurt niet veel en er zit zoveel herhaling in dat het vervelend wordt.
January 26, 2022
Een prachtig geschreven boek over een weesmeid die naar Nederlands-Indië gaat nadat ze blind is getrouwd met een vreemdeling.
Ik lees normaal echt alles wel (een paar dingen niet zoals klassiekers die zijn echt verpest door verplicht lezen op school), maar toch pak ik dan niet altijd boeken. Zoals deze. Maar ik heb hem toch maar meegenomen want romantiek? Plus koloniale geschiedenis (wat ik best interessant vind om over te lezen zowel van de Europeanen als de inwoners daar). Mijn god, ik heb hem in een ruk uitgelezen. Zo heerlijk geschreven. Misschien maar eens kijken wat deze schrijfster nog meer heeft geschreven.
Dit boek gaat over een weesmeid die niet langer vast wilt zitten in het weeshuis en besluit te trouwen met een man in Nederlands-Indië. Ze weet niets van hem. Alleen maar zijn naam en wat kleine dingetjes. Ze komt er alleen al gauw achter dat ze de ene gevangenis met een andere heeft omgeruild. Haar nieuwe man is niet erg blij met haar, als hij sex wilt om een kind te maken komt hij gewoon binnen bij haar kamer en neemt haar, en oh ja later vinden we nog iets anders uit waardoor ik echt zin had om een paar rotte bananen naar de man te gooien. Op punten was hij heus wel aardig hoor, maar vaker dan niet vond ik hem gewoon een kwal. Maar, verwarrend genoeg, ik had ook soms medelijden met hem. Dat hij Srie moest laten gaan.
We zien dat Anna gelukkig niet zo is als veel van de Europeanen in Nederlands-Indië. Je ziet dat ze zich zorgen maakt om haar positie en ze probeert toch contact te maken met het personeel. Ook zet ze zich in voor de kinderen (en volwassenen) in het kamp niet heel ver van haar huis. En er zijn nog meer dingen, ik vond het echt geweldig, want vooral in die tijd was dat natuurlijk niet echt OK. Je werd maar gewoon geacht het allemaal OK te vinden of zelfs geweldig. Maar Anna blijft zichzelf en ik vond dat heerlijk. Ik zat haar gewoon aan te moedigen. Ga ervoor meid! Probeer het, maak het beter.
Oh, en ik hou gewoon van een karakter die leest. Die boeken verslindt. En deze meid verslindt boeken. Het maakt haar niet uit wat, ze leest het wel. Geweldig!
We komen erachter wat er met de vorige vrouw (en moeder van de kinderen is gebeurd). Mijn hart brak voor die arme vrouw en voor die arme kinderen.
Ik vond ook zeker de stukken over de depressie van Anna erggg goed geschreven. Je ziet dat er helemaal ten onder gaat, je ziet hoe de duisternis haar helemaal opslokt tot ze gewoon niks meer wilt, niks meer kan. Natuurlijk wordt het daar gewoon gezien alsof ze nerveus is, heimwee heeft, etc. Ik was wel blij dat ze de kans kreeg om even van alles weg te gaan zodat ze beter (voor nu dan want depressie blijft altijd een gast die steeds terugkomt) kan worden. Zodat ze misschien weer kan leven.
Marie was een van de punten waarom het boek niet de 5 sterren heeft bereikt. Ze was een slang, walgelijk gemeen, en onuitstaanbaar. Zo'n type wil je gewoon niet in je buurt want je moet constant op je hoede zijn. Een klein dingetje kan zij compleet gebruiken om je te chanteren en leven helemaal zuur te maken. Ik vond het ook best creepy hoe zij de kinderen helemaal naar zich toe trok en ze echt zag als haar kinderen. Um. Meid. Nee.
Het andere, en iets wat ik later wel met liefde zag, was dat Anna vreemdging. Ik zie het niet als een spoiler, kijk maar in de blurb. Ik heb echt een hekel als mensen vreemdgaan. Ja, je relatie met die man is kut, en verliefdheid kun je niet tegenhouden, maar URGH. Maar later zag ik dat het allemaal beter was. Voor hem, voor haar. En kom op, hun liefde was gewoon zo zoet. Ik zat alleen steeds op de rand van mijn stoel omdat ik bang was dat iemand het zou ontdekken (want ze waren nou niet echt subtiel erover).
Het einde was ook echt prachtig en een rollercoaster van gevoelens. Ik zat op een punt gewoon te huilen.
Al met al, ik kan volgens mij nog wel even langer schrijven, maar ik denk dat ik het hier maar stop. Ik wil alleen nog even zeggen dat ik dit boek aan iedereen zou aanraden.
Review first posted at https://twirlingbookprincess.com/
Ik lees normaal echt alles wel (een paar dingen niet zoals klassiekers die zijn echt verpest door verplicht lezen op school), maar toch pak ik dan niet altijd boeken. Zoals deze. Maar ik heb hem toch maar meegenomen want romantiek? Plus koloniale geschiedenis (wat ik best interessant vind om over te lezen zowel van de Europeanen als de inwoners daar). Mijn god, ik heb hem in een ruk uitgelezen. Zo heerlijk geschreven. Misschien maar eens kijken wat deze schrijfster nog meer heeft geschreven.
Dit boek gaat over een weesmeid die niet langer vast wilt zitten in het weeshuis en besluit te trouwen met een man in Nederlands-Indië. Ze weet niets van hem. Alleen maar zijn naam en wat kleine dingetjes. Ze komt er alleen al gauw achter dat ze de ene gevangenis met een andere heeft omgeruild. Haar nieuwe man is niet erg blij met haar, als hij sex wilt om een kind te maken komt hij gewoon binnen bij haar kamer en neemt haar, en oh ja later vinden we nog iets anders uit waardoor ik echt zin had om een paar rotte bananen naar de man te gooien. Op punten was hij heus wel aardig hoor, maar vaker dan niet vond ik hem gewoon een kwal. Maar, verwarrend genoeg, ik had ook soms medelijden met hem. Dat hij Srie moest laten gaan.
We zien dat Anna gelukkig niet zo is als veel van de Europeanen in Nederlands-Indië. Je ziet dat ze zich zorgen maakt om haar positie en ze probeert toch contact te maken met het personeel. Ook zet ze zich in voor de kinderen (en volwassenen) in het kamp niet heel ver van haar huis. En er zijn nog meer dingen, ik vond het echt geweldig, want vooral in die tijd was dat natuurlijk niet echt OK. Je werd maar gewoon geacht het allemaal OK te vinden of zelfs geweldig. Maar Anna blijft zichzelf en ik vond dat heerlijk. Ik zat haar gewoon aan te moedigen. Ga ervoor meid! Probeer het, maak het beter.
Oh, en ik hou gewoon van een karakter die leest. Die boeken verslindt. En deze meid verslindt boeken. Het maakt haar niet uit wat, ze leest het wel. Geweldig!
We komen erachter wat er met de vorige vrouw (en moeder van de kinderen is gebeurd). Mijn hart brak voor die arme vrouw en voor die arme kinderen.
Ik vond ook zeker de stukken over de depressie van Anna erggg goed geschreven. Je ziet dat er helemaal ten onder gaat, je ziet hoe de duisternis haar helemaal opslokt tot ze gewoon niks meer wilt, niks meer kan. Natuurlijk wordt het daar gewoon gezien alsof ze nerveus is, heimwee heeft, etc. Ik was wel blij dat ze de kans kreeg om even van alles weg te gaan zodat ze beter (voor nu dan want depressie blijft altijd een gast die steeds terugkomt) kan worden. Zodat ze misschien weer kan leven.
Marie was een van de punten waarom het boek niet de 5 sterren heeft bereikt. Ze was een slang, walgelijk gemeen, en onuitstaanbaar. Zo'n type wil je gewoon niet in je buurt want je moet constant op je hoede zijn. Een klein dingetje kan zij compleet gebruiken om je te chanteren en leven helemaal zuur te maken. Ik vond het ook best creepy hoe zij de kinderen helemaal naar zich toe trok en ze echt zag als haar kinderen. Um. Meid. Nee.
Het andere, en iets wat ik later wel met liefde zag, was dat Anna vreemdging. Ik zie het niet als een spoiler, kijk maar in de blurb. Ik heb echt een hekel als mensen vreemdgaan. Ja, je relatie met die man is kut, en verliefdheid kun je niet tegenhouden, maar URGH. Maar later zag ik dat het allemaal beter was. Voor hem, voor haar. En kom op, hun liefde was gewoon zo zoet. Ik zat alleen steeds op de rand van mijn stoel omdat ik bang was dat iemand het zou ontdekken (want ze waren nou niet echt subtiel erover).
Het einde was ook echt prachtig en een rollercoaster van gevoelens. Ik zat op een punt gewoon te huilen.
Al met al, ik kan volgens mij nog wel even langer schrijven, maar ik denk dat ik het hier maar stop. Ik wil alleen nog even zeggen dat ik dit boek aan iedereen zou aanraden.
Review first posted at https://twirlingbookprincess.com/
February 27, 2025
Een easy Reading. Mooi verhaal over een jonge vrouw, begin 20e eeuw, die vrijheid en zelfstandigheid probeert te krijgen binnen de context van dit tijd. Een mooie combinatie van kwetsbaarheid, afhankelijkheid en kracht om wat van het leven te maken. En een mooi slot van ware liefde
October 28, 2025
Vlot geschreven, makkelijk leesbaar, maar niet het soort verhaal over Nederlands-Indië dat ik bij voorkeur lees. Sterk geromantiseerde weergave van het leven in toenmalig Nederlands-Indië, gekleurd door een 21ste-eeuw kijk op de verhoudingen in de samenleving. Zie verder ook de uitstekende inhoudelijke recensies van andere Goodreads leden: Bianca, Marleen en Marlienable, die eerder dit boek lazen.
May 25, 2020
Ongeloofwaardig verhaal met het niveau van een stationsroman.
May 15, 2020
Het gaat! Het verhaal op zich vond ik wel oké, maar de personages.....brr🙊. Willem ; een vreselijke man! Anna; hmm pas later in het verhaal ging ik haar een beetje waarderen. De enig die ik op slag in mijn hart sloot was baboe.
Als ik dit zo teruglees, is de schrijfstijl wel meer dan oké.....😊
Als ik dit zo teruglees, is de schrijfstijl wel meer dan oké.....😊
August 14, 2025
Uniek, zo wil ik het boek omschrijven. Het verhaal is prachtig beschreven en de gekozen geschiedenis vond ik heel interessant. Ik kende eigenlijk vrijwel niets van dit deel van onze geschiedenis en het heeft me ertoe geïnteresseerd om er meer van te weten. 4 sterren van mij
May 23, 2020
Een heel mooi verhaal, dat ineens "afgeraffeld" wordt aan het eind, zo jammer. Dat komt de geloofwaardigheid niet ten goede.
April 3, 2023
Het is een andere tijd, daar moet doorheen geprikt worden, maar wat bezielt een weesmeisje om met de handschoen aan te trouwen met een Nederlandse man in Nederlands-Indie die ze niet kent of ooit gezien heeft... Natuurlijk hoop op een beter leven, niet wetende dat dat wel eens tegen kan vallen doordat je alleen maar als broedmachine wordt gebruikt omdat een kind van een Europese vrouw meer aanzien geeft voor de man en hij daardoor kans op een betere betrekking heeft.
Naar het gevoel van de vrouw wordt niet geluisterd in deze mannenwereld.
Wat een ontberingen hebben de vrouwen in het verleden moeten ondergaan en ook niet de Indonesiërs vergeten die voor de heren werkten en waar misbruik van werd gemaakt op allerlei fronten... :-(
Soms las ik met dichtgeknepen keel. Susan Smit kan zo schrijven dat je jezelf daar waant. Wat een mooi boek weer en dat einde, dat had ik niet gedacht verwacht...
Naar het gevoel van de vrouw wordt niet geluisterd in deze mannenwereld.
Wat een ontberingen hebben de vrouwen in het verleden moeten ondergaan en ook niet de Indonesiërs vergeten die voor de heren werkten en waar misbruik van werd gemaakt op allerlei fronten... :-(
Soms las ik met dichtgeknepen keel. Susan Smit kan zo schrijven dat je jezelf daar waant. Wat een mooi boek weer en dat einde, dat had ik niet gedacht verwacht...
April 24, 2023
Mooie roman over een fijngevoelige weesmeid die een leven probeert op te bouwen in Nederlands-Indië. Goed dat Susan Smit met dit boek aandacht vraagt voor de nare situatie rondom het koloniale verleden, en tegelijkertijd ook voor vrouw-zijn en mentale gezondheid. Ik heb het boek geluisterd. Hoewel de stem van de voorlezer prettig was, was de uitspraak van de woorden in Bahasa een beetje verNederlandst.
February 26, 2021
Het boek leest lekker weg, ze weet de sfeer aardig neer te zetten ( denk ik; ik ben zelf nooit in Indonesië geweest ). Ik heb wel mijn twijfels of de liefdesgeschiedenis en het einde van het boek nou zo waarschijnlijk zijn...
February 24, 2023
Leest vlot weg, maar daarmee is alles mee gezegd. Voelt aan als een B soap in boekvorm. Ontwikkelingen volgen elkaar zeer snel op, zo snel dat het onrealistisch en ongefundeerd aanvoelt; weinig oorzaak en gevolg en natuurlijk verloop van zaken. Hoofdpersoon is onrealistisch sterk voor die tijd, op het irritante af. Ik kon weinig overtuigende motivatie vinden in de motieven van de hoofdpersoon, terwijl de consequenties voor die tijd ongewoon groot waren geweest, zeker als vrouw in een vreemd land zonder vrienden of familie om op terug te vallen. Haar partner is dan weer onrealistisch nors en onaardig. Tot slot zie je het einde van verre aankomen.
March 10, 2020
Kwam er niet helemaal in. Vond het wat oppervlakkig...
March 12, 2020
Het verhaal is te makkelijk. Je vliegt erdoor. Het had allemaal meer uitgediept kunnen worden. Jammer. De schrijfstijl van Susan is prachtig, maar het verhaal te snel.
November 20, 2021
Ik heb eerder De Heks van Limbricht gelezen en ik zie een patroon bij de hoofdpersonen in Susan Smit's boeken: sterke vrouwen, ongewoon sterk voor de periode waarin ze leven. Zo ook Anna, een meisje die als vondeling werd opgenomen in het Amsterdamse burgerweeshuis. Ze schrijft op een advertentie van Willem Francken die in Nederlands-Indië werkt en trouwt met hem met de handschoen.
Eenmaal in het land aangekomen valt het haar tegen. Willem blijkt kinderen te hebben bij een Indo-vrouw maar moet Europese kinderen krijgen voor zijn leven en carrière in Nederlands-Indië.
Interessant? Ja, maar ik kon niet helemaal in het verhaal komen en dat kwam ook omdat ik Anna gewoon niet sympathiek vond. Willem was helemaal een ramp, maar die man begrijp ik ook niet. Een man van 46 die een meisje van 18 tot bruid neemt.
Het boek geeft wel een beeld van Nederlands-Indië maar Susan Smit laat ons wel door een 21e eeuwse bril naar het vroeg 20e eeuwse Nederlands-Indië kijken. De afkeuring druipt van de pagina's.
Eenmaal in het land aangekomen valt het haar tegen. Willem blijkt kinderen te hebben bij een Indo-vrouw maar moet Europese kinderen krijgen voor zijn leven en carrière in Nederlands-Indië.
Interessant? Ja, maar ik kon niet helemaal in het verhaal komen en dat kwam ook omdat ik Anna gewoon niet sympathiek vond. Willem was helemaal een ramp, maar die man begrijp ik ook niet. Een man van 46 die een meisje van 18 tot bruid neemt.
Het boek geeft wel een beeld van Nederlands-Indië maar Susan Smit laat ons wel door een 21e eeuwse bril naar het vroeg 20e eeuwse Nederlands-Indië kijken. De afkeuring druipt van de pagina's.
April 1, 2023
Susan Smit schetst in dit boek de koloniale verhoudingen in Batavia (nu: Jakarta) aan het begin van de 20e eeuw. Zelf wilde ze vooral schrijven over het lot van de njai, de maîtresses. Ze doet niet alleen dat: ze schrijft over de rol van alle vrouwen in Nederlands-Indië. Van njai tot echtgenotes, van baboes en al dan niet erkende dochters van njai.
Het boek leest lekker weg, net als De heks van Limbricht. Je gaat je snel verplaatsen in Anna zodat je met haar op reis naar Indië gaat. En je krijgt ook nog wat inzichten mee waar je nog een paar dagen over na kunt denken. Prima boek!
Lees mijn hele recensie op mijn blog.
Het boek leest lekker weg, net als De heks van Limbricht. Je gaat je snel verplaatsen in Anna zodat je met haar op reis naar Indië gaat. En je krijgt ook nog wat inzichten mee waar je nog een paar dagen over na kunt denken. Prima boek!
Lees mijn hele recensie op mijn blog.
February 4, 2022
Bijzonder hoe Susan Smit hier de positie van de njai - de inheemse vrouw van een Nederlandse heer - beschrijft. In de Oost (Nederlands-Indië) was een groot onderscheid tussen de onderdrukker (blanke Nederlandse planters) en de oorspronkelijke bevolking. Er golden ook heel speciale regels voor de kinderen, die geboren werden uit de heer en de bijzit (njai) en vooral veel geheimen en totaal geen rechten. Anna is een wees uit Nederland, die met Willem in de Oost trouwt. Zij lijdt aan depressies. Dat is de verhaallijn. Goed beschreven, al loopt het in deze roman wel volgens de 'eind goed al goed'- regel. Werkelijk alles komt goed, dat maakt het verhaal wel enigzins ongeloofwaardig.
March 2, 2024
Wat een verrassend en verfrissend boek! Verrassend omdat ik niet eerder iets van Susan Smit las en niet echt wist wat te verwachten en werd getrakteerd op mooie zinnen. Verfrissend omdat het een goed verhaal is dat anders loopt dan vooraf gedacht. Een aanrader!
We lezen over Anne, een Nederlands weeskind dat in een opwelling naar Indië vertrekt om daar met een voor haar onbekende man te trouwen.
Citaat: de schemering was haar lief, net als het eerste licht van de dag. Anders dan bij de platvloerse helderheid van het zonlicht kon ze erbij mijmeren. Het zachte gedempte licht maakte solide dingen losser en deed ze uiteenvallen in mogelijkheden.
We lezen over Anne, een Nederlands weeskind dat in een opwelling naar Indië vertrekt om daar met een voor haar onbekende man te trouwen.
Citaat: de schemering was haar lief, net als het eerste licht van de dag. Anders dan bij de platvloerse helderheid van het zonlicht kon ze erbij mijmeren. Het zachte gedempte licht maakte solide dingen losser en deed ze uiteenvallen in mogelijkheden.
May 5, 2020
3.5 sterren. Ik lees bijna nooit romans, maar ik was erg benieuwd naar deze. Het is een mooi boek, prachtig geschreven met mooie inzichten. De omschrijving van depressie kwam wel bij mij binnen. Buiten dat had het verhaal misschien nog wat meer de diepte in kunnen gaan. Desondanks zeker een aanrader!
October 15, 2024
LOVE Susan smits boeken, dit boek was ook weer heel mooi. Bijzonder hoe Nederland zo anders was terwijl het maar 100 jaar geleden was. De hoofdpersoon heeft in dit boek depressie, maar in die tijd was dat nog geen ding. Susan beschrijft dit echter heel goed zonder 1 keer te benoemen wat het is, net als toen.
January 17, 2025
Ik had Tropenbruid al een tijdje op mijn lijst staan om te gaan lezen, maar het kwam er steeds niet van. Misschien trok het verhaal me minder aan dan andere historische verhalen. Ook tijdens het lezen merkte ik dat en uiteindelijk vond ik het wel een goed boek, maar ook weer niet geweldig. Het was niet helemaal wat ik gehoopt had denk ik. 3 sterren, dat zeker.
May 6, 2020
Wat een fijn boek. Mooi verhaal en fijn geschreven. Ik houd van boeken met geschiedenis erin verweven. Het had van mij alleen nog iets meer diepgang mogen hebben, maar misschien is dat alleen zodat ik langer leesplezier had 😉
October 25, 2022
Susan Smit is gewoon een hele goede auteur: sleept je vanaf bladzijde 1 mee in een boeiend verhaal. Je merkt aan alles dat ze zich ook echt verdiept heeft in de geschiedenis van het land, de cultuur en de mensen! Kortom: een echte must-read!
April 18, 2023
Leest makkelijk weg. Mooi hoe depressie een plek krijgt in die tijdsgeest. Sommige passages gingen er opeens snel doorheen of lieten ruimte voor eigen invulling, maar net hoe je het bekijkt. De titel krijgt ineens een andere wending aan het einde, leuk!
June 17, 2023
Prachtige roman, een verhaal waar je tijdens het lezen steeds meer benieuwd bent naar de afloop. Vooral omdat door het verhaal heen het steeds duidelijker wordt hoe het er vroeger aan toe ging in Nederlands-Indië: hiërarchie, heersers (vaak mannen) en dienaren.
July 14, 2025
Best een beetje teleurgesteld omdat ik zo'n fan was van de heks van Limbricht. Dit boek mist diezelfde diepgang, in zowel het verhaal als de karakters. Het voelt alsof een heel deel van het boek mist. Alhoewel ik de beschrijving van depressie en hoe dit in deze tijd werd gezien en de beschrijvingen van geschiedenis wel waardeer.
January 14, 2026
2,5. Leest vlot, maar voelt onrealistisch aan en geeft een geromantiseerd en dus vertekend beeld van het leven (van een Nederlandse wees) in Nederlands-Indië. Ik had wat meer verwacht van Susan Smit.
March 26, 2020
Op zich een mooi verhaal, zou prachtig verfilmd kunnen worden, toch mis ik het gevoel. “Zinderend” staat in de beschrijving, maar juist dat mis ik.
Displaying 1 - 30 of 172 reviews