What do you think?
Rate this book
Foliranti
Omaž izgubljenim prijateljima
Roman Mome Kapora koji je doživeo najveći broj izdanja.
„Ovo nije samo jedna od najboljih knjiga Mome Kapora, ovo je istovremeno i knjiga herbarijum (...da li je uopšte moguća knjiga herbarijum, u kojoj bi čovek presovao neke dane i neka lica, poput lepih jesenjih listova opalih sa drveta?) – neka vrsta sentimentalnog dnevnika čitave jedne generacije, kojoj je pripadao i moj otac. Foliranti govore o njihovim ljubavima, očekivanjima, kafanama u kojima su sedeli, knjigama koje su čitali, slikarima koje su voleli, filmovima koje su gledali, gradovima u koje su želeli da odu...
Zato su ove stranice dragocene za sve one koji žele da saznaju nešto više o pravom početku književnog puta Mome Kapora i da otkriju šta je na njega uticalo dok se formirao kao umetnik.“
Iz predgovora Ane Kapor
Ova nostalgična priča o ljubavi i prijateljstvu vraća nas u vreme kasnih pedesetih, kada je autor bio sasvim mlad. Tridesetsedmogodišnji Momo Kapor seća se sebe sa devetnaest godina, tadašnjeg Beograda, kao i svih onih ljudi koji su mu tada, na neki način, bili važni. Ova knjiga je pismo upućena njima, ali je u isto vreme i upečatljiv dnevnik jednog davno iščezlog vremena.
Roman Mome Kapora koji je doživeo najveći broj izdanja.
„Ovo nije samo jedna od najboljih knjiga Mome Kapora, ovo je istovremeno i knjiga herbarijum (...da li je uopšte moguća knjiga herbarijum, u kojoj bi čovek presovao neke dane i neka lica, poput lepih jesenjih listova opalih sa drveta?) – neka vrsta sentimentalnog dnevnika čitave jedne generacije, kojoj je pripadao i moj otac. Foliranti govore o njihovim ljubavima, očekivanjima, kafanama u kojima su sedeli, knjigama koje su čitali, slikarima koje su voleli, filmovima koje su gledali, gradovima u koje su želeli da odu...
Zato su ove stranice dragocene za sve one koji žele da saznaju nešto više o pravom početku književnog puta Mome Kapora i da otkriju šta je na njega uticalo dok se formirao kao umetnik.“
Iz predgovora Ane Kapor
Ova nostalgična priča o ljubavi i prijateljstvu vraća nas u vreme kasnih pedesetih, kada je autor bio sasvim mlad. Tridesetsedmogodišnji Momo Kapor seća se sebe sa devetnaest godina, tadašnjeg Beograda, kao i svih onih ljudi koji su mu tada, na neki način, bili važni. Ova knjiga je pismo upućena njima, ali je u isto vreme i upečatljiv dnevnik jednog davno iščezlog vremena.
264 pages, Paperback
First published January 1, 1975
35 people are currently reading
470 people want to read
About the author
Momo Kapor
123 books270 followersMomčilo "Momo" Kapor was a Serbian novelist, painter, and short story writer. Several successful films have been based upon his novels.
Born in Sarajevo in 1937. He graduated the painting in 1961 at the Belgrade Academy of Fine Arts under Professor Nedeljko Gvozdenovic. He has published many titles, novels and collections of stories. He has a large number of documentary films and television shows, all according to his screenplays, as well as several feature films (Almonds Beyond Death, Banquet (film), Walter Defends Sarajevo, Jolly DJ, End the Weekend). Una and The Book of Complaints were adapted as such. They have been translated into French, German, Polish, Czech, Bulgarian, Hungarian, Slovenian and Swedish.
Dobrica Cosic, in his book "Friends," on pages 276 and 277 describes the childhood and youth of Momo Kapor, based on the talks he had with him in November 2002. "On the 13 of April 1941, The Germans bombed Sarajevo and hit the building below Trebenica in which the Kapor's mother had hid with her 4-year old son. In the collapsed house, everybody was dead. Moma's mother saved her son with her own body. The boy somehow pulled out from the rubble, moaned and fell into scilence from the speechless horror of not knowing where to be. He was found by a Russian, an emigrant, a doctor, who took pity on him and took him to his apartment, adopting him, as he had no children. He nurtured him, loved him, filled him with toys to forget his mother and drove him around Sarajevo in a white Mercedes. The boy knew that his name was Momcilo, but not his surname. The good Russian gave him a good name, Momcilo Hercegovac. After a year of life with the good man, Momcilo Hercegovac fell ill with scarlet fever, so his savior took him to the Sarajevo hospital. There he was found by his maternal aunt for she had been looking for him the previous year all round Sarajevo, being informed by someone earlier on that there was "a child that got out of the destroyed house, where a man took him with him." When the boy recuperated from scarlet fever, his grandmother took him to her house and took care of him. Momcilo Hercegovac was cared for by the Russian as well, who joined vlasovcima-collaborators of the Germans, often visiting him with gifts. His father was, upon returning from captivity and being a banking expert, set up in the Ministry of Foreign Affairs in Belgrade. However, his patriotic conscience and responsibilities led to the passage of a whole year after the war before he came to Sarajevo to see his son. He treated his son in a strict patriarchal manner and was dissatisfied that his son dedicated himself to painting and literature, a life of social and material uncertainty "
He died in Belgrade on the 3. of March 2010. at the Military Medical Academy.
Born in Sarajevo in 1937. He graduated the painting in 1961 at the Belgrade Academy of Fine Arts under Professor Nedeljko Gvozdenovic. He has published many titles, novels and collections of stories. He has a large number of documentary films and television shows, all according to his screenplays, as well as several feature films (Almonds Beyond Death, Banquet (film), Walter Defends Sarajevo, Jolly DJ, End the Weekend). Una and The Book of Complaints were adapted as such. They have been translated into French, German, Polish, Czech, Bulgarian, Hungarian, Slovenian and Swedish.
Dobrica Cosic, in his book "Friends," on pages 276 and 277 describes the childhood and youth of Momo Kapor, based on the talks he had with him in November 2002. "On the 13 of April 1941, The Germans bombed Sarajevo and hit the building below Trebenica in which the Kapor's mother had hid with her 4-year old son. In the collapsed house, everybody was dead. Moma's mother saved her son with her own body. The boy somehow pulled out from the rubble, moaned and fell into scilence from the speechless horror of not knowing where to be. He was found by a Russian, an emigrant, a doctor, who took pity on him and took him to his apartment, adopting him, as he had no children. He nurtured him, loved him, filled him with toys to forget his mother and drove him around Sarajevo in a white Mercedes. The boy knew that his name was Momcilo, but not his surname. The good Russian gave him a good name, Momcilo Hercegovac. After a year of life with the good man, Momcilo Hercegovac fell ill with scarlet fever, so his savior took him to the Sarajevo hospital. There he was found by his maternal aunt for she had been looking for him the previous year all round Sarajevo, being informed by someone earlier on that there was "a child that got out of the destroyed house, where a man took him with him." When the boy recuperated from scarlet fever, his grandmother took him to her house and took care of him. Momcilo Hercegovac was cared for by the Russian as well, who joined vlasovcima-collaborators of the Germans, often visiting him with gifts. His father was, upon returning from captivity and being a banking expert, set up in the Ministry of Foreign Affairs in Belgrade. However, his patriotic conscience and responsibilities led to the passage of a whole year after the war before he came to Sarajevo to see his son. He treated his son in a strict patriarchal manner and was dissatisfied that his son dedicated himself to painting and literature, a life of social and material uncertainty "
He died in Belgrade on the 3. of March 2010. at the Military Medical Academy.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 38 reviews
Read
May 9, 2015'Danas mi je i smešno i tužno što smo želeli tako malo. Trebalo je želeti nemoguće. Sve!'
January 16, 2022
Očekivao sam da će cela knjiga pratiti avanturistički stil života, najavljen od samog početka kroz likove, ali nisam očekivao da će i kraj biti avantura za sebe.
Opet taj stari Kaporov Beograd koga više nema, ovoga puta ispričan kroz čežnje i foliranja likova u čijoj će se nadi i ambiciji svako prepoznati. Živeti u siromaštvu a želeti džet set je nešto što nije nepoznato ali je nepoznata snaga i hrabrost kojom Ale i njegov drug idu napred.
Glad, zagrljaji, snovi, kafa, bioskop, držanje za ruke, seks, ljubomora, zavist, stare fasade, alkohol, sve su to kaporovski izvori snage koji ove momke guraju napred da dožive džet set. Ima li snova čija je cena prevelika?
I šta kada dođu blizu tog sna? Foliranti. :)
Faktor Misteriozne Mime Laševske ne bih komentarisao, svako će je doživeti na svoj način, i ono što ljudi kao ona predstavljaju. Ali je svako od nas ima u svom životu.
Knjiga za jedan dan ili nekoliko meseci.
Opet taj stari Kaporov Beograd koga više nema, ovoga puta ispričan kroz čežnje i foliranja likova u čijoj će se nadi i ambiciji svako prepoznati. Živeti u siromaštvu a želeti džet set je nešto što nije nepoznato ali je nepoznata snaga i hrabrost kojom Ale i njegov drug idu napred.
Glad, zagrljaji, snovi, kafa, bioskop, držanje za ruke, seks, ljubomora, zavist, stare fasade, alkohol, sve su to kaporovski izvori snage koji ove momke guraju napred da dožive džet set. Ima li snova čija je cena prevelika?
I šta kada dođu blizu tog sna? Foliranti. :)
Faktor Misteriozne Mime Laševske ne bih komentarisao, svako će je doživeti na svoj način, i ono što ljudi kao ona predstavljaju. Ali je svako od nas ima u svom životu.
Knjiga za jedan dan ili nekoliko meseci.
February 6, 2017
" (...) postajemo nedeljni preživači događaja koji su se desili drugima, uvek drugima, na smrt umorni spavači posle ručka."
"Uvaljali smo duvan u novine, praveći cigare debele kao prst. Smejali smo se tome kako nam najvažnije svetske vesti gore pred očima dok pušimo."
"Sa izvesnog vremenskog odstojanja, beda izgleda prilično dekorativno. Naravno, pod uslovom da se iz nje ispliva na vreme."
"Uvaljali smo duvan u novine, praveći cigare debele kao prst. Smejali smo se tome kako nam najvažnije svetske vesti gore pred očima dok pušimo."
"Sa izvesnog vremenskog odstojanja, beda izgleda prilično dekorativno. Naravno, pod uslovom da se iz nje ispliva na vreme."
July 9, 2021
Kapor je ovom knjigom u meni probudio nostalgiju za nekim starim Beogradom, za nekim prošlim svetom i za nekim dalekim godinama. Pišući o ljubavi i prijateljstvu troje mladih, Kapor zapravo, na jedan duhovit, ali ipak melanholičan način prikazuje snove i nadanja jedne cele generacije.
June 24, 2018
"Danas mi je i smešno i tužno što smo želeli tako malo. Trebalo je želeti nemoguće. Sve!" - Vodilja ove džins proze. Očarana sam time da i pola vijeka poslije zbivanja ove priče, svi mi poznajemo po jednu Mimu Laševsku, neke došljake, snove o filmu i uspjehu, znamo studenski dom, poznajemo grebatore, i iste običaje pogreba. Pa ništa se nije izmijenilo, kao vanvremenska priča.
July 13, 2019
Временска капсула.
July 21, 2019
"Jedan crknuti pacov je cinjenica pred kojom treba da se zamislimo. Sta smo mi ako ne obicni pacovi? Neka nas neko ubode necim ostrim i sve ce iscureti iz nas, sve sto znamo, sve sto umisljamo da jesmo ili da cemo biti."
"Mlad covjek koji ne zeli da krade, nema dovoljno snage da otima, a ne zeli da prosi."
"Cuda ne biraju mesta na kojima ce se dogoditi."
"Mlad covjek koji ne zeli da krade, nema dovoljno snage da otima, a ne zeli da prosi."
"Cuda ne biraju mesta na kojima ce se dogoditi."
April 17, 2023
I forgot I had read this a long time ago.
This novel will make you feel nostalgic for something you never experienced.
This novel will make you feel nostalgic for something you never experienced.
February 27, 2025
Одлична, меланхолична, искрена, интересна книга. Крајот сосема ме фати неподготвена, а крајот мислам дека беше одлично изведен.
December 4, 2016
Kratko-ostavlja bez daha. Prica o odrastanju, prvoj ljubavi, prijateljstvu, Beogradu kulture, prica o smrti.
July 22, 2020
Zanimljiva, dirljiva i priča puna života...
Nisam očekivao puno, a dobio sam i više nego dovoljno da knjigu ocijenim sa 5/5.
Nisam očekivao puno, a dobio sam i više nego dovoljno da knjigu ocijenim sa 5/5.
May 5, 2021
✒💯% ljubav ❤
November 16, 2021
Gledajući korice Foliranata naići ćeš na reči: "Omaž izgubljenim prijateljima" i odmah ćeš se zapitati kako se to gube prijatelji. Kroz prva poglavlja shvatićeš da Kapor opisuje svoje studentske dane u Beogradu i ljude koji su obeležili taj period. Naravno, tada se prijatelji najviše gube, da li zbog posla, selidbe u drugo mesto ili prosto odrastanja i udaljavanja od različitih ideja i pogleda na svet. Potisnućeš misao bilo kakve tragedije.
Kapor će te prebaciti u pedesete i njegov Beograd. Videćeš grad njegovim očima i zavolećeš ga. Zavolećeš Aleta, Mimu, Penu na Adi, zavolećeš karirane stolnjake Kolaraca i sedišta Kinoteke. Kao bivši beogradski student videćeš ponovo domske sobe, pakete koji pristižu iz rodnog kraja i nemirne poglede stanara Studetskog grada. Sa Kaporom ćeš videti i one ne tako lepe strane Beograda, koje su u mom slučaju usporile čitanje. On će do detalja ulaziti u živote beogradskih kurvi i tadašnjih umetnika (da li je sa ovim slao neku posebnu poruku?). Najviše me je smorio deo o Banetu Jegulji. Da li je takav slikar zaista postojao, ne želim ni da znam, njegova priča je u meni ubila želju za ovom knjigom i bilo mi je potrebno mnogo vremena i jake želje da bih joj se vratila.
Sada znam zašto je toliko bitno bilo ispričati njegovu priču jer je samo jedna odluka, odluka da Mima ode sa njim u Pariz, drastično promenila živote naših junaka. Da nije bilo Jegulje i Pariza, Mima možda ne bi bila toliko opsednuta Džejmsom Dinom, kažem sebi, a pitam se šta je to sudbina i da li bi bilo kakva Mimina odluka uopšte promenila sam ishod. Jer ako ne u Parizu, zašto ne bi saznala o Dinu i zaljubila se u ideju pronalaženja njegov naslednika baš u Beogradu? Jer je u Beogradu pronašla Aleta.
Njihovo oduševljenje filmom u kombinaciji sa mladalačkom željom za novcem i begom od sirotinje, dovodi ih do kapija Filmskog grada. Tek posle ovih stranica shvatam Kaporovo preterano samosažaljenje i njegove teške komplekse, ljubomoru i zavist, sva osećanja usko povezana sa njegovim najboljim prijateljima. Shvatam da se prijatelji najlakše gube posle tragedije.
Tog aprila smo tako želeli da se jedanput rešimo bede i osećanja da smo progonjena ulična divljač! Danas mi je i smešno i tužno što smo želeli tako malo. Trebalo je želeti nemoguće.Sve!
Događaji koji objašnjavaju ove reči učiniće da budete besni i ljuti, da vam se stegne srce i ukvasi koja stranica knjige.
Naše prijateljstvo je zagađeno baš kao i voda Save, ali, u mojoj knjizi, svi oni koje sam voleo biće ponovo mladi i ispunjeni divnim ludilom, ponovo će imati sve zube i svu kosu i onu osvajačku energiju, ono oduševljenje koje je nemoguće isfolirati (...)
Kapor će te prebaciti u pedesete i njegov Beograd. Videćeš grad njegovim očima i zavolećeš ga. Zavolećeš Aleta, Mimu, Penu na Adi, zavolećeš karirane stolnjake Kolaraca i sedišta Kinoteke. Kao bivši beogradski student videćeš ponovo domske sobe, pakete koji pristižu iz rodnog kraja i nemirne poglede stanara Studetskog grada. Sa Kaporom ćeš videti i one ne tako lepe strane Beograda, koje su u mom slučaju usporile čitanje. On će do detalja ulaziti u živote beogradskih kurvi i tadašnjih umetnika (da li je sa ovim slao neku posebnu poruku?). Najviše me je smorio deo o Banetu Jegulji. Da li je takav slikar zaista postojao, ne želim ni da znam, njegova priča je u meni ubila želju za ovom knjigom i bilo mi je potrebno mnogo vremena i jake želje da bih joj se vratila.
Sada znam zašto je toliko bitno bilo ispričati njegovu priču jer je samo jedna odluka, odluka da Mima ode sa njim u Pariz, drastično promenila živote naših junaka. Da nije bilo Jegulje i Pariza, Mima možda ne bi bila toliko opsednuta Džejmsom Dinom, kažem sebi, a pitam se šta je to sudbina i da li bi bilo kakva Mimina odluka uopšte promenila sam ishod. Jer ako ne u Parizu, zašto ne bi saznala o Dinu i zaljubila se u ideju pronalaženja njegov naslednika baš u Beogradu? Jer je u Beogradu pronašla Aleta.
Njihovo oduševljenje filmom u kombinaciji sa mladalačkom željom za novcem i begom od sirotinje, dovodi ih do kapija Filmskog grada. Tek posle ovih stranica shvatam Kaporovo preterano samosažaljenje i njegove teške komplekse, ljubomoru i zavist, sva osećanja usko povezana sa njegovim najboljim prijateljima. Shvatam da se prijatelji najlakše gube posle tragedije.
Tog aprila smo tako želeli da se jedanput rešimo bede i osećanja da smo progonjena ulična divljač! Danas mi je i smešno i tužno što smo želeli tako malo. Trebalo je želeti nemoguće.Sve!
Događaji koji objašnjavaju ove reči učiniće da budete besni i ljuti, da vam se stegne srce i ukvasi koja stranica knjige.
Naše prijateljstvo je zagađeno baš kao i voda Save, ali, u mojoj knjizi, svi oni koje sam voleo biće ponovo mladi i ispunjeni divnim ludilom, ponovo će imati sve zube i svu kosu i onu osvajačku energiju, ono oduševljenje koje je nemoguće isfolirati (...)
November 4, 2021
Razmišljala sam koju ocenu da dam, ali na kraju, slaba četvorka. Bilo je zanimljivih delova, ali bilo je i onih koji mi jednostavno nisu držali pažnju. Kapor ima jedinstven stil i sigurno ću pročitati još neku njegovu knjigu. Ne mogu da kažem šta mi je ovde falilo, jednostavno mi nije dovoljno legla.
Read
December 23, 2024Vlarce
July 28, 2024
Hommage prošlom životu, sjaju starog Beograda i izgubljenim prijateljima.
September 15, 2021
Beautiful book, easy to read but has very meaningful message!
November 5, 2018
Njegovim najvecim knjigama najmanje sam odusevljena. Dobra je knjiga, ali opet, nije ono cemu sam se nadala.
September 5, 2019
O sadržaju Vam neću pisati ,možete ga svuda naći,nego o emocijama koje ova knjiga nosi. Beograd pedesetih,tri lika dali su savršenu knjigu.
September 8, 2020
- Šta igrate u Dugim brodovima?
- Vikenda.
- Hteli ste da kažete: vikinga?
- Hteo sam.
- Vikenda.
- Hteli ste da kažete: vikinga?
- Hteo sam.
April 28, 2023
🎭 Ovo je svojevrstan spomenar prolaznih i dragih lica koji su prošetali Mominim životom. Roman o mladosti, prijateljstvu, ljubavi, prolaznosti i apsurdnosti života. Priča o čežnjama, foliranjima i sasvim malim snovima. Zanesenost brucoša, provincijalca svetlima velegrada i opijenost bulevarima koji vode u nezaborav.
"𝙽𝚊𝚟𝚒𝚔𝚕𝚒 𝚜𝚖𝚘 𝚍𝚊 𝚐𝚞𝚋𝚒𝚖𝚘, 𝚙𝚛𝚎 𝚗𝚎𝚐𝚘 š𝚝𝚘 𝚜𝚖𝚘 𝚒š𝚝𝚊 𝚙𝚘𝚜𝚎𝚍𝚘𝚟𝚊𝚕𝚒."
🎭 Kapor nas vraća u vreme kasnih pedesetih, kada je i sam bio sasvim mlad. Seća se sebe sa devetnaest godina, tadašnjeg Beograda, kao i svih onih ljudi koji su mu tada, na neki način, bili važni. U studentskom domu novobeogradskih paviljona upoznaje najboljeg prijatelja Aleksandra, koji je dobio ime jer je rođen te godine kada je ubijen kralj u Marseju. Lep kao Apolon, žene su mu se ničice predavale. Bio mu je jedini iskreni drug u tim burnim i početnim studentskim danima.
Jedne noći je iznenada u njihov svet zakoračila dražesna Mima Leševska – beogradska lepotica i manekenka koja je bila san svih gradskih mangupa.
Tako nastaje trio koji je harao romantičnim Beogradom krajem pedesetih godina minulog veka – Moma, Mima i Ale. Beogradski studenti, došljaci, puni želja, nadanja i započetih snova o velikom svetu i mestu pod suncem. Imali su svoje štrafte, omiljene kafane, bifee. Jezdili su rekama i redovno posećivali žurke razuzdane studentarije.
"𝚂𝚖𝚎𝚓𝚎𝚖𝚘 𝚜𝚎 𝚔𝚊𝚘 𝚕𝚞𝚍𝚒 𝚐𝚕𝚎𝚍𝚊𝚓𝚞ć𝚒 𝚓𝚎𝚍𝚗𝚘 𝚍𝚛𝚞𝚐𝚘. 𝙰𝚔𝚘 𝚝𝚘 𝚗𝚒𝚓𝚎 𝚕𝚓𝚞𝚋𝚊𝚟, 𝚘𝚗𝚍𝚊 𝚣𝚊𝚒𝚜𝚝𝚊 𝚗𝚎 𝚣𝚗𝚊𝚖 š𝚝𝚊 𝚓𝚎."
🎭 Kapor nam na jedan vrlo duhovit način, kroz široku lepezu likova, prikazuje problematiku ljudi koji sebe vide kao nešto više nego što zaista jesu, tzv. "foliranata". Svedočimo njihovom pokušaju da se nametnu društvu, te kako to često dovodi do neuspeha i razočarenja.
Čitalac i ovde ima priliku da se sretne sa sentimentalizmom, blagom ironijom, fantastičnim smislom za detalj koji je svojstven Kaporu. Zapletom su prožeti i kvalitetno ispričani međuljudski odnosi koji su isprepletani sa čežnjama nadobudne dečurlije krupnih očiju koja je mislila i htela da ima svet pod nogama. Uči nas da nešto što se činilo jako važnim možda i nije zapravo bilo tako iz perspektive iskustvom obogaćenog naratora. Da treba biti staloženiji i pragmatično rešavati životne izazove, a uspomene su svakako zlatne i ostaju do groba.
"𝙳𝚊𝚗𝚊𝚜 𝚖𝚒 𝚓𝚎 𝚒 𝚜𝚖𝚎š𝚗𝚘 𝚒 𝚝𝚞ž𝚗𝚘 š𝚝𝚘 𝚜𝚖𝚘 ž𝚎𝚕𝚎𝚕𝚒 𝚝𝚊𝚔𝚘 𝚖𝚊𝚕𝚘. 𝚃𝚛𝚎𝚋𝚊𝚕𝚘 𝚓𝚎 ž𝚎𝚕𝚎𝚝𝚒 𝚗𝚎𝚖𝚘𝚐𝚞ć𝚎. 𝚂𝚟𝚎!“
🎭 Poslednje poglavlje izgleda kao da ne pripada ovoj knjizi, kao da je Kapor želeo da i na taj prozaičan način prikaže apsurdnost nepripadanja i nesnalaženja u svetu koji nas okružuje. Kaporova proza je vrlo pitka i lako se čita. Ono što ovaj roman čini posebnim je njegova sposobnost da na humorističan način prikaže ozbiljne teme i probleme savremenog društva. Upravo zbog toga, ovaj roman je obavezno štivo za sve one koji žele da bolje razumeju svet oko sebe.
"𝙽𝚊𝚟𝚒𝚔𝚕𝚒 𝚜𝚖𝚘 𝚍𝚊 𝚐𝚞𝚋𝚒𝚖𝚘, 𝚙𝚛𝚎 𝚗𝚎𝚐𝚘 š𝚝𝚘 𝚜𝚖𝚘 𝚒š𝚝𝚊 𝚙𝚘𝚜𝚎𝚍𝚘𝚟𝚊𝚕𝚒."
🎭 Kapor nas vraća u vreme kasnih pedesetih, kada je i sam bio sasvim mlad. Seća se sebe sa devetnaest godina, tadašnjeg Beograda, kao i svih onih ljudi koji su mu tada, na neki način, bili važni. U studentskom domu novobeogradskih paviljona upoznaje najboljeg prijatelja Aleksandra, koji je dobio ime jer je rođen te godine kada je ubijen kralj u Marseju. Lep kao Apolon, žene su mu se ničice predavale. Bio mu je jedini iskreni drug u tim burnim i početnim studentskim danima.
Jedne noći je iznenada u njihov svet zakoračila dražesna Mima Leševska – beogradska lepotica i manekenka koja je bila san svih gradskih mangupa.
Tako nastaje trio koji je harao romantičnim Beogradom krajem pedesetih godina minulog veka – Moma, Mima i Ale. Beogradski studenti, došljaci, puni želja, nadanja i započetih snova o velikom svetu i mestu pod suncem. Imali su svoje štrafte, omiljene kafane, bifee. Jezdili su rekama i redovno posećivali žurke razuzdane studentarije.
"𝚂𝚖𝚎𝚓𝚎𝚖𝚘 𝚜𝚎 𝚔𝚊𝚘 𝚕𝚞𝚍𝚒 𝚐𝚕𝚎𝚍𝚊𝚓𝚞ć𝚒 𝚓𝚎𝚍𝚗𝚘 𝚍𝚛𝚞𝚐𝚘. 𝙰𝚔𝚘 𝚝𝚘 𝚗𝚒𝚓𝚎 𝚕𝚓𝚞𝚋𝚊𝚟, 𝚘𝚗𝚍𝚊 𝚣𝚊𝚒𝚜𝚝𝚊 𝚗𝚎 𝚣𝚗𝚊𝚖 š𝚝𝚊 𝚓𝚎."
🎭 Kapor nam na jedan vrlo duhovit način, kroz široku lepezu likova, prikazuje problematiku ljudi koji sebe vide kao nešto više nego što zaista jesu, tzv. "foliranata". Svedočimo njihovom pokušaju da se nametnu društvu, te kako to često dovodi do neuspeha i razočarenja.
Čitalac i ovde ima priliku da se sretne sa sentimentalizmom, blagom ironijom, fantastičnim smislom za detalj koji je svojstven Kaporu. Zapletom su prožeti i kvalitetno ispričani međuljudski odnosi koji su isprepletani sa čežnjama nadobudne dečurlije krupnih očiju koja je mislila i htela da ima svet pod nogama. Uči nas da nešto što se činilo jako važnim možda i nije zapravo bilo tako iz perspektive iskustvom obogaćenog naratora. Da treba biti staloženiji i pragmatično rešavati životne izazove, a uspomene su svakako zlatne i ostaju do groba.
"𝙳𝚊𝚗𝚊𝚜 𝚖𝚒 𝚓𝚎 𝚒 𝚜𝚖𝚎š𝚗𝚘 𝚒 𝚝𝚞ž𝚗𝚘 š𝚝𝚘 𝚜𝚖𝚘 ž𝚎𝚕𝚎𝚕𝚒 𝚝𝚊𝚔𝚘 𝚖𝚊𝚕𝚘. 𝚃𝚛𝚎𝚋𝚊𝚕𝚘 𝚓𝚎 ž𝚎𝚕𝚎𝚝𝚒 𝚗𝚎𝚖𝚘𝚐𝚞ć𝚎. 𝚂𝚟𝚎!“
🎭 Poslednje poglavlje izgleda kao da ne pripada ovoj knjizi, kao da je Kapor želeo da i na taj prozaičan način prikaže apsurdnost nepripadanja i nesnalaženja u svetu koji nas okružuje. Kaporova proza je vrlo pitka i lako se čita. Ono što ovaj roman čini posebnim je njegova sposobnost da na humorističan način prikaže ozbiljne teme i probleme savremenog društva. Upravo zbog toga, ovaj roman je obavezno štivo za sve one koji žele da bolje razumeju svet oko sebe.
July 14, 2024
“Zašto ne uzmem nesto lepše za model? Hoću
odvojim povod od suštine. Uzimam najodvratniju stvar na svetu: crknutog Arčibalda i tako pred sebe postavljam najvišu prepreku. Otkrivam lepo u odvratnom. Pobeđuje sam sebe! Jedan crknuti pacov je činjenica pred kojom treba svi da se zamislimo. Šta smo mi ako ne obični pacovi? Neka nas ko ubode necim oštrim i sve ce iscureti iz nas, sve što znamo, sve što sebi utvaramo da jesmo ili da ćemo biti.”
Period do pre mog rođenja smatram za praistorijski, a pogotovo ovaj koji ‘herbarijum uspomena’ opisuje - kasne 50-te. Ne znam zašto je tako ali prosto mi je toliko čudno da čitam o nečemu što se dogodilo pre 60 godina a da imam utisak da bi se takve stvari mogle i danas dogoditi. Svaki put me fasciniraju dela koja toliko realno, toliko sirovo opisuju nekadašnji život, pogotovo beogradski. Kroz čije čitanje kao da se vratim u prošlost i mogu jasno da vidim taj svet očima pisca. Ne želim dalje da dužim jer nikad nisam bila vešta u pisanju recenzija, ali verujem da svako ko želi da spozna kako je izgledao jedan mali delić Beograda u ondašnje vreme, treba da pročita ovu knjigu, a pogotovo ako studirate u ovom gradu jer i narator opisuje kroz studentski život.
odvojim povod od suštine. Uzimam najodvratniju stvar na svetu: crknutog Arčibalda i tako pred sebe postavljam najvišu prepreku. Otkrivam lepo u odvratnom. Pobeđuje sam sebe! Jedan crknuti pacov je činjenica pred kojom treba svi da se zamislimo. Šta smo mi ako ne obični pacovi? Neka nas ko ubode necim oštrim i sve ce iscureti iz nas, sve što znamo, sve što sebi utvaramo da jesmo ili da ćemo biti.”
Period do pre mog rođenja smatram za praistorijski, a pogotovo ovaj koji ‘herbarijum uspomena’ opisuje - kasne 50-te. Ne znam zašto je tako ali prosto mi je toliko čudno da čitam o nečemu što se dogodilo pre 60 godina a da imam utisak da bi se takve stvari mogle i danas dogoditi. Svaki put me fasciniraju dela koja toliko realno, toliko sirovo opisuju nekadašnji život, pogotovo beogradski. Kroz čije čitanje kao da se vratim u prošlost i mogu jasno da vidim taj svet očima pisca. Ne želim dalje da dužim jer nikad nisam bila vešta u pisanju recenzija, ali verujem da svako ko želi da spozna kako je izgledao jedan mali delić Beograda u ondašnje vreme, treba da pročita ovu knjigu, a pogotovo ako studirate u ovom gradu jer i narator opisuje kroz studentski život.
March 8, 2023
За мене 5/5
Капор тако добро доноси дух једног времена, једног града, да пожелим да постоји времеплов и да одем у Београд 50-их година.
Мислим да већина познаје једну дјевојку као што је Мима Лашевски, која не хода него лебди, увијек у потрази за нечим,даје се само да би имала користи, али секс за њу не представља нешто посебно, нешто интимно, за њу је то само забава и средство до циља. С друге стране је пријатељ с којим живот никад није досадан , само је немој завољети, јер и ако ти попусти и да ти мало времена да се играш, за њу је то ипак само игра, за тебе тиха патња.
Капор тако добро доноси дух једног времена, једног града, да пожелим да постоји времеплов и да одем у Београд 50-их година.
Мислим да већина познаје једну дјевојку као што је Мима Лашевски, која не хода него лебди, увијек у потрази за нечим,даје се само да би имала користи, али секс за њу не представља нешто посебно, нешто интимно, за њу је то само забава и средство до циља. С друге стране је пријатељ с којим живот никад није досадан , само је немој завољети, јер и ако ти попусти и да ти мало времена да се играш, за њу је то ипак само игра, за тебе тиха патња.
November 6, 2023
Možda Kaporova najemotivnija knjiga, ne znam kako da je ocenim ali dosta je visoko, zaboravio sam koliko lepo ovaj čikica piše i koliko dobro vlada okruženjem i emocijama (zanemarićemo objektifikovanje žena u Uni).
February 20, 2019
Opet sam (kao i kod Une) ,ocekivao vise od ove knjige. Da sam ju citao u doba srednje skole, vjerujem da bi mi bilo bolje, al eto, cvrsta trojkica 8-))
June 26, 2021
Nostalgicna, verno prati studentski život u tom periodu, Beograd, avanture kroz koje su prolazili glavni likovi, nedaće i prepreke života. Zanimljiv kraj.
October 2, 2021
Ne znam zašto se nekome ne dopada ova knjiga, ali meni lično najbolja Momina, uz Onda i Provincijalca 💛
October 4, 2021
Prva Kaporova knjiga koja mi nije legla.
March 20, 2022
Dobre, dobre. Nostalgiczne w czasie i przestrzeni
July 5, 2023
knjiga je zanimljiva i avanturisticka
opisuje zivot mladih ljudi sa njima "velikim" zeljama. kraj je tuzan ali sve u svemu dobra i zanimljiva knjiga.
opisuje zivot mladih ljudi sa njima "velikim" zeljama. kraj je tuzan ali sve u svemu dobra i zanimljiva knjiga.
Displaying 1 - 30 of 38 reviews