In Australië schijnt meestal de zon, en de mensen zijn er heerlijk laid-back. Dat klinkt als een ideale fietsbestemming. Daarom nemen Gijs van Middelkoop en zijn vriendin Aimée een logisch besluit: ze gaan coast-to-coast door Australië fietsen. Vijfduizend kilometer, van Perth naar Sydney. De Australiërs ontvangen hen met open armen en geven ongevraagd advies. Bruce de rundvee-inseminator legt hen uit hoe slangen en kamelen je reisplannen kunnen verstoren. In Coober Pedy ontmoeten ze Alan en Christy, een Australisch stel, dat hen waarschuwt dat het op verlaten boerderijen flink kan spoken. Met Marilyn Monroe praten ze over ouderwets snoepgoed, dat zo lekker kan zijn, dat het je bijna overweldigt. En mountainbiker Jack verleidt Aimée en Gijs tot een wel heel avontuurlijk uitstapje. Fietsen in Australië betekent reizen door hete, droge woestijngebieden. De outback is hard, bloedheet en mensonvriendelijk. Maar ook avontuurlijk en ruig. Je moet je staande zien te houden tussen allerlei gevaarlijke en minder gevaarlijke dieren: kangoeroes, dingo's, gifslangen, roodrugspinnen en koala's. Gelukkig zijn er altijd de Australiërs om uit te leggen hoe je in al dit natuurgeweld overeind kan blijven. Ze leggen je zelfs uit, dat dertig graden Celsius als koel kan worden ervaren. Als je dat maar wilt. Nee, een makkelijke reis wordt het alles bij elkaar niet. Maar gelukkig hebben Gijs en Aimée altijd nog elkaar... Duizend graden in de schaduw is een levendig, humoristisch en onderhoudend reisverhaal over hedendaags Australië.
Bij het zien van de schitterende cover van Duizend graden in de schaduw van Gijs van Middelkoop krijg je al een idee waar het boek over zal gaan. De subtitel geeft duidelijkheid en maakt, samen met de hoofdtitel, nieuwsgierig naar het boek. Duizend graden in de schaduw van Gijs van Middelkoop vertelt over de fietsreis die hij samen met zijn vriendin van Perth naar Sidney heeft gemaakt. Zo te verder je in het boek bent, zo te meer bewondering en respect krijg je voor de auteur en zijn vriendin. Ondanks dat er velen zo'n droom hebben, zullen er maar weinigen, zoals ook in dit boek zal blijken, zijn die die tocht ook daadwerkelijk zullen maken. De meesten zullen zo hun redenen hebben om de tocht niet te fietsen, al hoop je wel dat de vrouw van Bob haar droom uit laat komen en Bob het laat uitzoeken met zijn mobiel. De auteur vertelt op een gegeven moment dat zo'n fietstocht inderdaad niet iets is dat je, buiten dat je minimaal drie maanden vrij moet hebben, zomaar even doet, dat er veel bij komt kijken en niet alleen wat betreft wat je wel en niet meeneemt, maar dat dat ook moet kunnen wat jouw gezondheid aangaat.
Ik stuitte per toeval op dit boek, en vond het uiterst vermakelijk. Zoals de schrijver zelf ook ergens al benoemde in het boek ; fijn dat hun het gedaan hebben, dan hoef ik het niet te doen ;-) Het was absoluut interessant, en ook wel gestoord. Ik ga zeker ook de boeken lezen over hun andere fietstochten.
Of het slim is wat ze hebben gedaan laten we maar even in het midden, en ik zou het uberhaupt niet eens overwegen om zoiets te gaan doen. Maar het blijft wel een gaaf verhaal, en ze hebben absoluut van alles meegemaakt.
Moet ook bekennen dat lezen over de constant zinderende hitte, en alle fauna wat je kan (en hoogstwaarschijnlijk wil) vermoorden daar, ben ik verre van overtuigt om Australië mijn volgende vakantiebestemming te maken xD Maar een fascinerend land is en blijft het zeker!
Wat een zaligheid om weer in Australië te mogen rondreizen. Dit boek is geweldig, je leeft echt mee met de reizigers tot de finish. Het enige minpuntje dat ik kan bedenken is dat het "frieten" zijn ipv "patat". ;-)