What do you think?
Rate this book
Een plek waar eenzaamheid niet bestaat
Dinsdagavond in Black Valley. Wanneer John door Anna verlaten wordt, voelt het hele dorp diezelfde avond nog de gevolgen. Sirenes loeien, geheimen komen aan het licht en relaties worden grondig door elkaar geschud. Een mysterieuze oma, een getraumatiseerde rechercheur, een zwijgzame pretparkmedewerkster... Ieder van hen zal vanavond, net zoals John en Anna, moeten kiezen tussen de waarheid en de eenzaamheid van de leugen.
256 pages, Paperback
Published September 24, 2019
7 people are currently reading
221 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 20 of 20 reviews
October 22, 2019
"De grootste eenzaamheid voel je wanneer je beseft dat de mensen die het dichtst bij je staan, je nooit helemaal hebben gekend."
Hele mooie woorden. Veel liefde voor de personages.
Meeslepend, intrigerend. Een verhaal over een 2e kans in de liefde, in het leven. Over het op zoek gaan naar een plek waar eenzaamheid niet bestaat.
Knap debuut!
Hele mooie woorden. Veel liefde voor de personages.
Meeslepend, intrigerend. Een verhaal over een 2e kans in de liefde, in het leven. Over het op zoek gaan naar een plek waar eenzaamheid niet bestaat.
Knap debuut!
January 28, 2020
In 'Een plek waar eenzaamheid niet bestaat' volgen we verschillende personages in het hechte dorp Black Valley op een ogenschijnlijk doodnormale dinsdagavond. Wanneer Anna besluit om John te verlaten voor een nieuwe minnaar ontstaat er een sneeuwbaleffect die grote gevolgen heeft voor vele anderen in het dorp.
De introductie van de personages en de opbouw van de spanning vond ik perfect gedaan. Soms zijn er bij de personages wat clichés te bespeuren maar doordat Frauke Heyde zich vooral richt op de diepgaandere thema's van liefde, eenzaamheid en verborgen geheimen vond ik dit niet storend omdat de focus vooral lag op deze diepere laag. Het inkijkje in dit kwetsbare stukje van herinneringen en emoties had iets bijzonder intiems, waardoor ik me al binnen enkele pagina's met de personages verbonden voelde.
Wat ik wel heel jammer vond was het tijdspad waarin het verhaal geframed werd. Alle gebeurtenissen spelen zich af op één avond, maar al lezende verloor ik dit aspect uit het oog, omdat hier slechts op 4 punten naar verwezen werd, maar toen ik de laatste pagina omsloeg vond ik dit gegeven nogal ongeloofwaardig. Er gebeurd zó ontzettend veel bij alle personages, en aan het eind van dezelfde avond zijn er eigenlijk geen losse eindjes meer te bespeuren. Voor mij had dit tijdspad losgelaten mogen worden, dan had ik als lezer gedacht dat ik een verhaal las wat verspreid was over een of meerdere weken en was het voor mij sterker en geloofwaardiger geweest.
'Een plek waar eenzaamheid niet bestaat' is een kwetsbaar en meeslepend verhaal met oog voor kleine, levendige details en staat vol met mooie zinnen als: "De grootste eenzaamheid voel je wanneer je beseft dat de mensen die het dichtst bij je staan, je nooit helemaal hebben gekend."
3,5*
De introductie van de personages en de opbouw van de spanning vond ik perfect gedaan. Soms zijn er bij de personages wat clichés te bespeuren maar doordat Frauke Heyde zich vooral richt op de diepgaandere thema's van liefde, eenzaamheid en verborgen geheimen vond ik dit niet storend omdat de focus vooral lag op deze diepere laag. Het inkijkje in dit kwetsbare stukje van herinneringen en emoties had iets bijzonder intiems, waardoor ik me al binnen enkele pagina's met de personages verbonden voelde.
Wat ik wel heel jammer vond was het tijdspad waarin het verhaal geframed werd. Alle gebeurtenissen spelen zich af op één avond, maar al lezende verloor ik dit aspect uit het oog, omdat hier slechts op 4 punten naar verwezen werd, maar toen ik de laatste pagina omsloeg vond ik dit gegeven nogal ongeloofwaardig. Er gebeurd zó ontzettend veel bij alle personages, en aan het eind van dezelfde avond zijn er eigenlijk geen losse eindjes meer te bespeuren. Voor mij had dit tijdspad losgelaten mogen worden, dan had ik als lezer gedacht dat ik een verhaal las wat verspreid was over een of meerdere weken en was het voor mij sterker en geloofwaardiger geweest.
'Een plek waar eenzaamheid niet bestaat' is een kwetsbaar en meeslepend verhaal met oog voor kleine, levendige details en staat vol met mooie zinnen als: "De grootste eenzaamheid voel je wanneer je beseft dat de mensen die het dichtst bij je staan, je nooit helemaal hebben gekend."
3,5*
March 12, 2020
Hoeveel vormen van verdriet, van verlies, van rouw kan je in één boek stoppen? Veel, zo bewijst Frauke Heyde. "Een plek waar eenzaamheid niet bestaat" zou ongeloofwaardig kunnen geweest zijn en toch slaagt de schrijfster erin om al die verhaallijnen boordevol verdriet, verlies, rouw en pijn op een natuurlijke manier samen te brengen in de kleine gemeenschap van in essentie een dorp. En al ben ik zelf een stadsmens, al mijn hele leven, ik snap het en aanvaard dat dit kan, dat dit in een dorp mogelijk is.
Maar meer nog confronteren al die vormen een lezer met zijn eigen geheimen, zijn eigen verliezen, zijn eigen verdriet en zijn eigen rouw. Je kan je af en toe afschermen door te vluchten in het verhaal van de personages, dat niet het jouwe is, maar bijwijlen is het onmogelijk die eigen demonen te zien opdoemen achter de schouders van de personages. De eigen tranen weghouden, het lukte me amper. Met het voor elk wat wils aan verdriet in dit boek kan ik immers niet vermijden dat het soms ondraaglijk dichtbij komt en dat ik dezelfde verscheuring in mezelf voel als de personages in het boek. De traagheid van de "actie" in dit verhaal werkt gelukkig zalvend, maakt het allemaal toch net draaglijk en zorgt ervoor dat je het boek niet hoeft weg te leggen, hoe pijn het soms ook doet. Heyde schreef een spiegel voor de lezer, één die weinig verhult.
Maar meer nog confronteren al die vormen een lezer met zijn eigen geheimen, zijn eigen verliezen, zijn eigen verdriet en zijn eigen rouw. Je kan je af en toe afschermen door te vluchten in het verhaal van de personages, dat niet het jouwe is, maar bijwijlen is het onmogelijk die eigen demonen te zien opdoemen achter de schouders van de personages. De eigen tranen weghouden, het lukte me amper. Met het voor elk wat wils aan verdriet in dit boek kan ik immers niet vermijden dat het soms ondraaglijk dichtbij komt en dat ik dezelfde verscheuring in mezelf voel als de personages in het boek. De traagheid van de "actie" in dit verhaal werkt gelukkig zalvend, maakt het allemaal toch net draaglijk en zorgt ervoor dat je het boek niet hoeft weg te leggen, hoe pijn het soms ook doet. Heyde schreef een spiegel voor de lezer, één die weinig verhult.
December 19, 2019
Prachtig. Het heeft me geraakt in elke vezel. Wat een prachtig verhaal. Zo goed geschreven ook.
Ik ga dit verhaal nog lang koesteren. Sowieso een van mijn favoriete boeken.
Lees het. Echt waar. Lees het.
Ik ga dit verhaal nog lang koesteren. Sowieso een van mijn favoriete boeken.
Lees het. Echt waar. Lees het.
February 27, 2020
"De grootste eenzaamheid voel je wanneer je beseft dat de mensen die het dichtst bij je staan, je nooit helemaal hebben gekend."
Dit boek zit vol mooie quotes, waarheden waar je even stil bij blijft staan. De verschillende karakters hebben allemaal een of andere vorm van eenzaamheid en de verhaallijnen vloeien geleidelijk aan mooi in elkaar. De onderwerpen die aan bod komen zijn tevens onderwerpen waar er veelal discussies over bestaan zoals bv. seksualiteit, kinderwens , polygamie, etc. Wat me zo boeide aan dit boek was de realiteitszin die het verhaal blootlegt. Alledaagse bekommernissen komen aan het licht maar hoe gaan mensen daar nu werkelijk mee om en wat voelen en denken ze achter een veelal verborgen masker van schijn en geluk. Soms denken we teveel na over wie we moeten zijn ipv wie we willen zijn.
De stijl van het boek doet me een beetje denken aan de boeken van Griet Op De Beeck. Mooi verwoord, oneliners die je bijblijven en stof tot nadenken.
Dit boek zit vol mooie quotes, waarheden waar je even stil bij blijft staan. De verschillende karakters hebben allemaal een of andere vorm van eenzaamheid en de verhaallijnen vloeien geleidelijk aan mooi in elkaar. De onderwerpen die aan bod komen zijn tevens onderwerpen waar er veelal discussies over bestaan zoals bv. seksualiteit, kinderwens , polygamie, etc. Wat me zo boeide aan dit boek was de realiteitszin die het verhaal blootlegt. Alledaagse bekommernissen komen aan het licht maar hoe gaan mensen daar nu werkelijk mee om en wat voelen en denken ze achter een veelal verborgen masker van schijn en geluk. Soms denken we teveel na over wie we moeten zijn ipv wie we willen zijn.
De stijl van het boek doet me een beetje denken aan de boeken van Griet Op De Beeck. Mooi verwoord, oneliners die je bijblijven en stof tot nadenken.
January 23, 2021
‘Jane legde het gladgestreken snoeppapiertje stilletjes op haar schoot, naast de andere papiertjes. Trudy keek naar het contrast tussen de gladde verpakking en de andere verfrommelde exemplaren. Konden we onszelf ook maar weer gewoon gladstrijken, dacht ze.’
*
'’Blijf van haar af!' zei George. Hij stak een vermanende vinger in de lucht. 'Renée en ik horen samen,' zei Peter. Hij probeerde haar weer aan te raken, de koppigaard.’
*
‘Trudy liet zich op de rand van de salontafel zakken. Haar billen protesteerden opnieuw. Ze waren nog niet bekomen van de badrand.’
Tel daarop bij: de quasi-diepzinnigheid, het ein-de-loze gepsychologiseer van de koude grond, het duizelingwekkende aantal soapachtige gebeurtenissen binnen één avond (!), de perspectieven die af en toe net niet helemaal kloppen, het steeds maar herhalen (en herhalen, en herhalen) van details...
Nee, dit is geen boek voor mij.
*
'’Blijf van haar af!' zei George. Hij stak een vermanende vinger in de lucht. 'Renée en ik horen samen,' zei Peter. Hij probeerde haar weer aan te raken, de koppigaard.’
*
‘Trudy liet zich op de rand van de salontafel zakken. Haar billen protesteerden opnieuw. Ze waren nog niet bekomen van de badrand.’
Tel daarop bij: de quasi-diepzinnigheid, het ein-de-loze gepsychologiseer van de koude grond, het duizelingwekkende aantal soapachtige gebeurtenissen binnen één avond (!), de perspectieven die af en toe net niet helemaal kloppen, het steeds maar herhalen (en herhalen, en herhalen) van details...
Nee, dit is geen boek voor mij.
January 9, 2020
Het eerste uitgelezen boek van 2020 is een feit!
En wat een prachtexemplaar was het ook.
Frauke’s boek “Een plek waar eenzaamheid niet bestaat” is een roman over het verlies van de grote liefdes in een mensenleven. En eerlijk gezegd zou ik het niet beter kunnen omschrijven.
Frauke neemt je mee naar het een donkere avond en nacht in het fictieve stadje, Black Valley, en hun inwoners die op een of andere manier met elkaar verbonden zijn.
De manier waarop Frauke de personages, de herinneringen, de emoties en Black Valley omschrijft is zo eenvoudig, maar zo mooi. Bij iedere pagina kan je niet wachten om verder te lezen hoe het verhaal verder ontplooit.
Kortom, dit boek is een pareltje en mag niet ontbreken op jouw boekenplank!
En wat een prachtexemplaar was het ook.
Frauke’s boek “Een plek waar eenzaamheid niet bestaat” is een roman over het verlies van de grote liefdes in een mensenleven. En eerlijk gezegd zou ik het niet beter kunnen omschrijven.
Frauke neemt je mee naar het een donkere avond en nacht in het fictieve stadje, Black Valley, en hun inwoners die op een of andere manier met elkaar verbonden zijn.
De manier waarop Frauke de personages, de herinneringen, de emoties en Black Valley omschrijft is zo eenvoudig, maar zo mooi. Bij iedere pagina kan je niet wachten om verder te lezen hoe het verhaal verder ontplooit.
Kortom, dit boek is een pareltje en mag niet ontbreken op jouw boekenplank!
November 11, 2019
Moeilijk om de goede woorden te vinden die dit verhaal kunnen omschrijven. De personages vond ik vanaf het begin echt fascinerend. De sfeer doorheen het verhaal maakt het zelfs bijna een spannend boek. Wat houden ze allemaal verborgen en voor wie? Wat gebeurt er als hun geheimen aan het licht komen? Frauke heeft veel fantasie gebruikt om deze wereld te creëren, een debuutroman om niet snel te vergeten.
May 6, 2020
In ‘Een plek waar eenzaamheid niet bestaat’ volgen we de inwoners van dorpje Black Valley op een doodgewone dinsdagavond. Anna besluit haar man John te verlaten en naarmate het verhaal vordert komen we er achter dat alle inwoners van het dorp op een bepaalde manier met elkaar verbonden zijn.
Elk hoofdstuk is vanuit een ander personage geschreven. Het duurde daardoor heel even voor mij om in het verhaal te komen. Ik heb nogal wat concentratieproblemen de laatste tijd en ik dacht dat het aan mijn concentratie lag dat ik nog niet helemaal begreep wie wie was, en wat de personages met elkaar te maken hebben. Maar dat werd gelukkig al snel duidelijk. Mijn tip is om gewoon te beginnen te lezen en een beetje los te laten dat je nog niet alles begrijpt want dat is de manier waarop het boek geschreven is.
Als je er eenmaal in zit leest het verhaal heel vlot en doordat de personages eigenlijk allemaal wel iets mysterieus hebben en er steeds een klein stukje van de sluier wordt opgelicht, blijft dat smaken naar meer. De hoofdstukken zijn ook best kort dus ik werd steeds verleid om toch nog één hoofdstuk te lezen en dan zou ik echt stoppen en verdergaan met mijn to-do list van die dag. Heerlijk, zulke boeken!
En graag nog een extra pluim voor één van de mooiste titels ooit, ‘Een plek waar eenzaamheid niet bestaat’. ♥️
Elk hoofdstuk is vanuit een ander personage geschreven. Het duurde daardoor heel even voor mij om in het verhaal te komen. Ik heb nogal wat concentratieproblemen de laatste tijd en ik dacht dat het aan mijn concentratie lag dat ik nog niet helemaal begreep wie wie was, en wat de personages met elkaar te maken hebben. Maar dat werd gelukkig al snel duidelijk. Mijn tip is om gewoon te beginnen te lezen en een beetje los te laten dat je nog niet alles begrijpt want dat is de manier waarop het boek geschreven is.
Als je er eenmaal in zit leest het verhaal heel vlot en doordat de personages eigenlijk allemaal wel iets mysterieus hebben en er steeds een klein stukje van de sluier wordt opgelicht, blijft dat smaken naar meer. De hoofdstukken zijn ook best kort dus ik werd steeds verleid om toch nog één hoofdstuk te lezen en dan zou ik echt stoppen en verdergaan met mijn to-do list van die dag. Heerlijk, zulke boeken!
En graag nog een extra pluim voor één van de mooiste titels ooit, ‘Een plek waar eenzaamheid niet bestaat’. ♥️
October 12, 2020
Wauw. Wauw. Wauw. Lang geleden dat ik een boek zo snel uitlas. En het zo jammer vond dat hij uit was.
Prachtige quotes. Personages die me ontroerden. Knappe, spannende, in elkaar gevlochten verhaallijn. Het beschrijven van gevoelens, zowel liefde als rauw verdriet, op zo een mooie en herkenbare manier dat het me raakte tot in mijn ziel. En nog warm zal nazinderen.
Geweldige schrijfster. Prachtig boek.
Prachtige quotes. Personages die me ontroerden. Knappe, spannende, in elkaar gevlochten verhaallijn. Het beschrijven van gevoelens, zowel liefde als rauw verdriet, op zo een mooie en herkenbare manier dat het me raakte tot in mijn ziel. En nog warm zal nazinderen.
Geweldige schrijfster. Prachtig boek.
May 25, 2020
3,5/5. Het boek is voor mij wat wisselvallig. De ene keer voelen de situatie of de personages wat te gemaakt, maar de andere keer weet de schrijfster emoties met rake woorden neer te schrijven. Graag gelezen, maar niet de topper die ik verwachtte.
June 5, 2023
"Wat betekent liefde wanneer iemand die niet laat zien?"
November 6, 2020
Het verhaal wisselt af tussen voornamelijk John, Renée, Anna en Trudy, maar ook Bobonne. De proloog start bij Bobonne en greep me zo aan. Dit kon niet anders of dit is een heel speciale lieve dame. Wat zij doet is zo hartverwarmend. De manier waarop zij werd voorgesteld gebeurde echt mooi. Zij blikt terug wat er afgelopen nacht in het dorpje Black Valley is gebeurd. Gebeurtenissen die in gang gezet worden wanneer Anna (42 jaar) haar man John (44 jaar) verlaat. John weet met zichzelf en met de situatie geen raad en vlucht naar het pretpark, waar hij tewerkgesteld is. Het pretpark, in handen van de burgemeester (zoon van Bobonne), neemt in het dorp een belangrijke plaats in.
"Ze opende het venster en zoog in een ademteug de koelte van dauw en de warmte van vuur naar binnen. Een herinnering aan wat er die nacht is het dorp was gebeurd. "
Black Valley is zo'n plaats waar iedereen wel iedereen lijkt te kennen, met de nadruk op lijkt. Ze weten veel van elkaar, maar kennen ze elkaar echt? En hoe we hecht lijken te zijn met iemand maar onze ogen sluiten wanneer het niet goed gaat of met situaties geconfronteerd worden waarmee we niet goed weten om te gaan. Hoe we zaken liever niet uitspreken.
De schrijfstijl is heel beeldend, je waant je echt in dit dorp, alsof je er zelf rondwandelt terwijl het verhaal van het ene personage naar het andere personage verdergaat. Je wandelt met hen mee. Bijzonder hoe je tijdens die ene nacht zicht krijgt op de verschillende personages, hoe zij denken, reageren, waarom zij zo doen, hoe ze zich voelen, je gaat meeleven met hen.
Je voelt hun twijfel, hun onzekerheid, hun liefde voor elkaar (ook al zien zij dit zelf niet zo), hun onbegrip, de zaken die jaren niet uitgesproken werden. Wat hierdoor kapot is gegaan, of verwatert.
Mooi intiem verhaal dat zich afspeelt gedurende één nacht in het dorp waarin er zoveel aan bod komt maar nergens zwaar aanvoelt.
Een roman over liefde, geheimen, verlies, leugens, kwetsbaarheid, ongewenst kinderloos, biseksualiteit, wraak, vergeving, treurwilgen, vertrouwen, je veilig voelen, afwijzing. Is één van mijn favoriete boeken die ik in oktober las.
"Na de rumoerige nacht had ze behoefte aan herkenbare dingen. Het doffe licht van de badkamer dat onder de kier van de deur kroop en op de overloop viel. haar weg ernaartoe vinden 's nachts in het verder donkere huis, alsof de badkamer een vuurtoren was voor slaperige mensen met een volle blaas."
"Ze opende het venster en zoog in een ademteug de koelte van dauw en de warmte van vuur naar binnen. Een herinnering aan wat er die nacht is het dorp was gebeurd. "
Black Valley is zo'n plaats waar iedereen wel iedereen lijkt te kennen, met de nadruk op lijkt. Ze weten veel van elkaar, maar kennen ze elkaar echt? En hoe we hecht lijken te zijn met iemand maar onze ogen sluiten wanneer het niet goed gaat of met situaties geconfronteerd worden waarmee we niet goed weten om te gaan. Hoe we zaken liever niet uitspreken.
De schrijfstijl is heel beeldend, je waant je echt in dit dorp, alsof je er zelf rondwandelt terwijl het verhaal van het ene personage naar het andere personage verdergaat. Je wandelt met hen mee. Bijzonder hoe je tijdens die ene nacht zicht krijgt op de verschillende personages, hoe zij denken, reageren, waarom zij zo doen, hoe ze zich voelen, je gaat meeleven met hen.
Je voelt hun twijfel, hun onzekerheid, hun liefde voor elkaar (ook al zien zij dit zelf niet zo), hun onbegrip, de zaken die jaren niet uitgesproken werden. Wat hierdoor kapot is gegaan, of verwatert.
Mooi intiem verhaal dat zich afspeelt gedurende één nacht in het dorp waarin er zoveel aan bod komt maar nergens zwaar aanvoelt.
Een roman over liefde, geheimen, verlies, leugens, kwetsbaarheid, ongewenst kinderloos, biseksualiteit, wraak, vergeving, treurwilgen, vertrouwen, je veilig voelen, afwijzing. Is één van mijn favoriete boeken die ik in oktober las.
"Na de rumoerige nacht had ze behoefte aan herkenbare dingen. Het doffe licht van de badkamer dat onder de kier van de deur kroop en op de overloop viel. haar weg ernaartoe vinden 's nachts in het verder donkere huis, alsof de badkamer een vuurtoren was voor slaperige mensen met een volle blaas."
April 30, 2020
Luister naar mijn review in de podcast Team Boek Toe: https://team-boek-toe.simplecast.com/...
February 1, 2020
5 november, 21.24
Een man is verlaten door zijn geliefde Anna. Een jonge vrouw heeft een gebroken hart. Een moeder schrijft brieven, over alles, maar toch ook over niets. Een oma zit in haar afgesloten atelier. Twee vrouwen zijn verliefd.
Dinsdag in Black Valley, een rustig, klein dorpje. Waar een brand woedt.
De lijn tussen waarheid en leugen is flinterdun.
De lijn tussen eenzaamheid en liefde nog dunner.
Soms zijn boeken gewoon precies goed voor een lezer, vanaf de eerste hoofdletter tot de laatste punt. Een plek waar eenzaamheid niet bestaat is er voor mij zo eentje.
In mijn recensie op Books & Macchiatos leg ik uit waarom Een plek waar eenzaamheid niet bestaat voor mij een enorm geslaagd debuut is.
Een man is verlaten door zijn geliefde Anna. Een jonge vrouw heeft een gebroken hart. Een moeder schrijft brieven, over alles, maar toch ook over niets. Een oma zit in haar afgesloten atelier. Twee vrouwen zijn verliefd.
Dinsdag in Black Valley, een rustig, klein dorpje. Waar een brand woedt.
De lijn tussen waarheid en leugen is flinterdun.
De lijn tussen eenzaamheid en liefde nog dunner.
Soms zijn boeken gewoon precies goed voor een lezer, vanaf de eerste hoofdletter tot de laatste punt. Een plek waar eenzaamheid niet bestaat is er voor mij zo eentje.
In mijn recensie op Books & Macchiatos leg ik uit waarom Een plek waar eenzaamheid niet bestaat voor mij een enorm geslaagd debuut is.
December 11, 2019
Leve de grote stad waarin het toekijkend oog van de ander minder aanwezig is! :) Mooie uitgewerkte personages, de tristesse van wat er tussen mensen kan ontstaan door het niet spreken. De zwaarte en de lichtheid. De kracht en de zwakte. Schoon boek, Frauke!
December 28, 2019
Frauke Heyde beschikt over het talent om het onzegbare toch in woorden te gieten; om alsnog taal te vinden voor die dingen die gewoonweg veel en veel te groot zijn voor woorden. Prachtig debuut, ik ben jaloers op de mensen die het nog mogen lezen...
February 5, 2020
"Ofwel ga je ten onder aan alle moeilijke dingen in je leven, ofwel maak je er een trapje van en ga je boven aan dat trapje staan."
"Geheimen zijn de gevoelens van onrust die altijd met ons meereizen. (...) Geheimen zijn wij die onszelf stukje voor stukje verstoppen."
"Geheimen zijn de gevoelens van onrust die altijd met ons meereizen. (...) Geheimen zijn wij die onszelf stukje voor stukje verstoppen."
February 26, 2020
“Wat betekent liefde wanneer iemand die niet laat zien?” Prachtig debuut. Alles is zo mooi met elkaar verbonden. Ieder personage had zo’n mooi verhaal. Het is echt een diep en ontroerend verhaal. Ik wil het absoluut aanraden!
November 29, 2019
Mijn review vind je op Geekster.be.
Displaying 1 - 20 of 20 reviews