Dwudziesty drugi wiek. Cesarstwo rosyjskie znajduje się u szczytu potęgi. I nic dziwnego: w tej rzeczywistości nie było powstania styczniowego ani wojen światowych. Za to od czasu do czasu pojawiają się jokerzy – charyzmatyczne jednostki zdolne zmienić bieg historii.
Sztabskapitan Czachowski, były buntownik i terrorysta, otrzymuje zadanie przeciągnięcia na stronę caratu jednego z nich. Sam od pewnego czasu uważany jest za pretorianina imperium, choć niektórzy mają wątpliwości, czy rzeczywiście i do końca wyrzekł się dawnych poglądów.
Jednak sprawa nie jest prosta: jego cel znajduje się w nadgranicznej stanicy, a wrogowie Rosji mają swoje plany...
Urodził się 14 kwietnia 1965 roku. Ukończył studia historyczne, po czym podjął pracę w szkole. W międzyczasie współpracował z kilkoma czasopismami, w których publikował artykuły historyczne, a także związane z pewnymi aspektami sztuk walki m.in. na temat walki nożem i okinawańskiego karate. Interesował się działaniami służb specjalnych. W roku 2001 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie historii, a w 2006 zadebiutował w "Nowej Fantastyce" tekstem "Pierwszy krok", rozwiniętym w wydaną z poczatkiem 2008 roku powieść pod tym samym tytułem. W NF ukazało się także kilka innych jego opowiadań i artykułów publicystycznych. W "Science Fiction & Horror" (wrzesień 2007) pojawiło się opowiadanie "Alchemik", będące fragmentem "Chorągwi Michała Archanioła", kolejnej powieści autora (obie wydane nakładem Fabryki Słów). Jest żonaty, ma dwójkę dzieci.
Książka już dobrze znana, więc nie będę się silił na długą opinię. Czytanie zajęło mi dwa dni (zasługa urlopu i dobrej historii). W porównaniu do najnowszego tomu cyklu o Razumowskim (książki dzieli kilka lat różnicy), widać progres w twórczości autora, a jednocześnie wiele podobieństw. Z powodzeniem główny bohater powieści mógłby nazywać się Razumowski i niewiele by się w jego charakterze zmieniło. "Gambit" różni się przede wszystkim od późniejszych książek autora dodatkiem science fiction. Nie jestem wielkim fanem tego gatunku, dlatego zdecydowanie wolę te historyczne powieści z Razumowskim lub ze wstawkami fantasy (cykl Adept). Podobała mi się za to alternatywna wizja historii i to jak kształtuje się polityka oraz nastroje narodowe. Widać tu zarówno ogromną wiedzę autora, jak i jego wyobraźnię na polu chyba ulubionego tematu historyków - co by było gdyby. "Gambit Wielopolskiego" to idealna pozycja dla fanów twórczości Adama Przechrzty. Wznowienie w sam raz urozmaici czytelnikom czekanie na kolejną powieść autora. Ze swojej strony polecam :)
W swoim gatunku - świetna. Uwielbiam styl Przechrzty - lapidarny, przejrzysty, z poczuciem humoru. Fabuła intrygująca i wciągająca, świat, choć znam z serii o Rudnickim, tak samo fascynuje. Idealna mieszanka dla fanów gatunku i tych, którzy chcą go dopiero poznać.
(Ta 5-ka to rzecz oczywista w ramach gatunku / konwencji! ... dla jasności; porównujmy porównywalne.) Kapitalne, niezwykle inteligentnie skonstruowane i napisane najprawdziwsze "czytadło"! Bo to się połyka w dwa-trzy wieczory. A jak jeszcze w takie listopadowe wieczory...?! To ciężko się oderwać. Bo mnie - mimo wszystko - rozwój wydarzeń zaskoczył. Duże brawa za pomysł, za fantastyczne technologie, za posłowie(!) i noty biograficzne. Naprawdę świetna rzecz.
Adama Przechrztę usytuowałam wysoko na moim książkowym firmamencie dzięki cudownej trylogii Materia Prima. Od tego momentu zapragnęłam mieć wszystkie książki autora w mojej skromnej biblioteczce. Niestety samo posiadanie nie idzie czasem w parze z natychmiastowym czytaniem. Postanowiłam jednak nadrobić tę małą niespójność i sięgnęłam po Gambit Wielopolskiego, czyli mix historii alternatywnej, cyberpunka i militarną fikcję w jednym. :)
Witajcie w XXII wieku. Carska Rosja rządzona przez Romanowów, w której Polacy są narodową mniejszością, ale ze względu na swoje kontakty, wpływy i spory majątek stanowią ważny element społeczeństwa, cieszy się swoją potęgą. Wszystko dzięki temu, iż w tej rzeczywistości wydarzenia takie jak powstanie styczniowe czy wojny światowe nie miały miejsca. Najważniejsze zaś decyzje już od dłuższego czasu podejmowane są przez superkomputer, który także wskazuje pojawiających się od czasu do czasu jokerów — czyli charyzmatyczne jednostki, które mogłyby odmienić bieg historii.
I właśnie sztabskapitan Czachowski, byłby buntownik, terrorysta i joker w jednym, podąża teraz do nadgranicznej stanicy, by tam przekonać lub wyeliminować porucznika Różyckiego. Ten według wyliczeń superkomputera ma zostać kolejnym jokerem.
Jak potoczą się losy Czachowskiego? I czy jego decyzje będą miały wpływ na bieg historii?
Między Eurolandem i komunistycznymi Chinami. Pomysł na fabułę, w której Polska jest częścią rosyjskiego imperium, jest niebanalny, acz w mojej ocenie bardzo trafiony. Punkt zapalny ustawiony na powstaniu styczniowym zaś dodaje całej tej historii smaczku i uruchamia mechanizm „gdybania”. Co by się stało jakby rzeczywiście to powstanie, które w głównej mierze miało charakter partyzancki, nie wybuchło.
Dzięki odważnemu podjęciu tematyki powstania, intrydze zakrojonej na ogromną skalę, częstym zwrotom akcji, a także wpleceniu w całą kabałę superkompuetrów, wszczepów i sarkofagów nie można się nudzić.
Szczególnie że główny bohater sztabskapitan Czachowski, to crème de la crème całej powieści. Jego zadziorność, niejednoznaczność, historia i maniery po prostu nie pozwalają być w stosunku do niego obojętnym (szczególnie kobietom ;)). A to jak zgrabnie rozegrał i odnalazł swoje miejsce w intrydze, zasługuje na osobny list pochwalny. ;)
Podsumowując. Może jestem mało obiektywna, bo uwielbiam styl Adama Przechrzty, ale dla mnie Gambit Wielopolskiego to świetna powieść z historią alternatywną w tle, którą czyta się szybko i przyjemnie. Jeżeli macie ochotę na taki kawałek fantastyki z mnóstwem historycznych smaczków i odrobiną cyberpunku, to jest to tytuł, którego nie możecie przegapić.
końcówka z książką wywraca grubą część fabuły, dopiero przy chyba czwartym albo piątym przeczytaniu (i przeczytaniu utworu o którym tam mowa) się skapnąłem, ogólnie fenomenalny trolaż. reszta książki też bardzo fajna, bardzo przyjemnie się to czyta, może poza jakimiś drobnymi wyjątkami
Hejka! Dzisiaj mam przyjemność zaprezentować wam "Gambit wielkopolskiego" Adama Przechty, czyli wibitną powieść sci-fiction z licznymi nawiązaniami historycznymi. Fabuła tej książki rozgrywa się w alternatywnym świecie, w którym pierwsza oraz druga wojna światowa nigdy nie miała miejsca, tak samo jak powstawanie styczniowe. Polska wciąż jest pod panowaniem zaborców w tym również Rosji, która jest obecnie najpotężniejszym mocarstwem na świecie. Mimo jednak posiadanego prymatu Cesarstwo Rosyjskie chwieje się w posadach będąc na skraju upadku. Wrogowie czyhają na każdym kroku i ataku spodziewać się można nawet ze strony własnych rodaków. Wróg ma wiele twarzy i tylko czeka na okazję do obalenia dotąd niezachwianej potęgi kraju rad. Z tym wszytkim będzie musiał zmierzyć się nasz główny bohater sztabskapitan Czachowski. Były powstaniec obecnie oficer na służbie imperium Rosyjskiego otrzymuje zadanie przeciągnąć na strone Caratu jednego z jokerów, czyli jednostkę, która według super nowoczesnego programu komputerowego została uznana za osobę zdolną z dużym prawdopodobieństwem zmienić bieg historii. Co notabene okazuje się nie być wcale takim prostym zadanien... Co jeszcze ta książka sobą reprezentuję? Otóż masę krwawych i zaciekłych bitew! Tony nowoczesnej technologii i niekończące się zwroty akcji! Momentami Gambit wielkopolskiego dosłownie wgniatał mnie w fotel, bo tak byłem zaskoczony nagła zmianą fabuły. Jeżeli lubicie w książkach zakulisowe machinacje, nawiązania historyczne, powieści wojenne, albo szpiegowskie to jest to zdecydowanie powieść dla was, ponieważ w Gambicie wielkopolskiego znajdziecie ogrom takich wątków!!!
Książka, po którą zdecydowanie warto sięgnąć choćby ze względu na możliwość poznania alternatywnej historii Europy. Opowieść oczywiście jest nieprawdopodobna do kosmicznego stopnia ale z drugiej strony... może gdyby inaczej potoczyła się nasza historia. Książkę na początku czyta się ciężko, dużo nazwisk, wydarzeń i ogólnie jesteśmy atakowani informacjami z każdej strony. Później w miarę zawiązywania się głównej intrygi robi się coraz przystępniej a końcówka jest niespodziewana i miażdży łeb. Polecam.
Bardzo lubię polical fiction, zwłaszcza te dobrze napisane. Ta książka zalicza się do tej kategorii. Fabuła jest przyzwoita, chociaż miejscami trochę naiwna. Rozczarowujące i łatwe do przewidzenia zakończenie, ale książka warta jest uwagi i przeczytania w jakiś weekend.