مجموعه کلاسیکهای ادبیات معاصر با این هدف شکل گرفته است که خواننده در قالب کتابی موجز، با جنبههای گوناگون جهان داستانی نویسندگان طراز اول ایران آشنا شود. در این رویکرد، تأکید بر ابداعهایی است که جواز ورود هر نویسنده به تاریخ ادبی تلقی میشود. نخستین دفتر این مجموعه به جمالزاده اختصاص یافته است. او از آغازگران ادبیات معاصر و یکی از مشهورترین نویسندگان فارسیزبان در جهان است. اما بسیاری از منتقدان ایرانی، بی آنکه همه آثارش را خوانده باشند، درباره کار ادبی او نظر دادهاند. جمالزاده را باید از نو خواند، زیرا بسیاری از نوآوریهای شکلی، زبانی و بخش عمدهای از آرای او همچنان مطرح است. خیلی از آدمهای دور و برمان انگار از داستانهای جمالزاده بیرون جَستهاند. حتی اگر جامه بدل کرده باشند، بُنمایه طبایعشان همان است که بود. آیا این از هنر جمالزاده است یا از وضع جامعه ما ناشی میشود که درِ آن بر همان پاشنهای میگردد که در آن روزگارانِ به تاریخ پیوسته میگشت؟
سید محمدعلی موسوی جمالزاده (۲۳ دی ۱۲۷۰ در اصفهان - ۱۷ آبان ۱۳۷۶ در ژنو) نویسنده و مترجم معاصر ایرانی بود. او را پدر داستان کوتاه زبان فارسی و آغازگر سبک واقعگرایی در ادبیات فارسی میدانند. او نخستین مجموعهٔ داستانهای کوتاه ایرانی را با عنوان یکی بود و یکی نبود در سال ۱۳۰۰ در برلین منتشر ساخت. جمالزاده در سال ۱۹۶۵ نامزد جایزه نوبل ادبیات گردید. وی تا به امروز در کنار زین العابدین رهنما، حسین قدس نخعی و ابوالقاسم اعتصامزاده به عنوان تنها فارسی زبانان نامزد جایزه نوبل ادبیات شناخته میشوند. داستانهای وی انتقادی (از وضع زمانه)، ساده، طنزآمیز و آکنده از ضربالمثلها و اصطلاحات عامیانه است. وی در سال ۱۳۷۶ در ۱۰۵ سالگی در یک آسایشگاه سالمندان در ژنو، سوئیس درگذشت.