Skąpiec

by Molière

Caution! No English version! Polish release.

Genres: Classics, Plays, France, Theatre, School, Drama, Fiction

117 pages, Paperback

First published January 1, 1668

About the author

Sophisticated comedies of French playwright Molière, pen name of Jean Baptiste Poquelin, include Tartuffe (1664), The Misanthrope (1666), and The Bourgeois Gentleman (1670).

French literary figures, including Molière and Jean de la Fontaine, gathered at Auteuil, a favorite place.

People know and consider Molière, stage of Jean-Baptiste Poquelin, also an actor of the greatest masters in western literature. People best know l'Ecole des femmes (The School for Wives), l'Avare ou l'École du mensonge (The Miser), and le Malade imaginaire (The Imaginary Invalid) among dramas of Molière.

From a prosperous family, Molière studied at the Jesuit Clermont college (now lycée Louis-le-Grand) and well suited to begin a life in the theater. While 13 years as an itinerant actor helped to polish his abilities, he also began to combine the more refined elements with ccommedia dell'arte.

Through the patronage of the brother of Louis XIV and a few aristocrats, Molière procured a command performance before the king at the Louvre. Molière performed a classic of [authore:Pierre Corneille] and le Docteur amoureux (The Doctor in Love), a farce of his own; people granted him the use of Salle du Petit-Bourbon, a spacious room, appointed for theater at the Louvre. Later, people granted the use of the Palais-Royal to Molière. In both locations, he found success among the Parisians with les Précieuses ridicules (The Affected Ladies), l'École des maris</i> (<i>The School for Husbands</i>), and <i>[book:l'École des femmes (The School for Wives). This royal favor brought a pension and the title "Troupe du Roi" (the troupe of the king). Molière continued as the official author of court entertainments.

Molière received the adulation of the court and Parisians, but from moralists and the Church, his satires attracted criticisms. From the Church, his attack on religious hypocrisy roundly received condemnations, while people banned performance of Don Juan . From the stage, hard work of Molière in so many theatrical capacities began to take its toll on his health and forced him to take a break before 1667.

From pulmonary tuberculosis, Molière suffered. In 1673 during his final production of le Malade imaginaire (The Imaginary Invalid), a coughing fit and a haemorrhage seized him as Argan, the hypochondriac. He finished the performance but collapsed again quickly and died a few hours later. In time in Paris, Molière completely reformed.

Reviews

[someone · Rating 1 out of 5]

"Niech się pan na mnie spuści" to jedyne co zapamiętam z tej książki.

[Dominika · Rating 3 out of 5]

Gdyby Ukryta Prawda i Sekrety Sasiadow mialy wspolnego przodka to byłby to Skapiec

[nika · Rating 3 out of 5]

3,5⭐
Chciałabym, żeby ktoś kochał mnie tak, jak Harpagon kochał swoją szkatułkę

[marlena · Rating 2 out of 5]

"możesz się na mnie spuścić"
ja jestem skąpa, utożsamiam się z harpagonem
ukryta prawda wersja barok

[Carlos · Rating 2 out of 5]

[Read in Spanish] -- [Reseña en español más abajo]

I strongly want to believe that I didn't like this because I wrongly chose the edition I read. I want to believe it was not well written and that's it.
It has been always said that Molière was a great writer and I have no doubt about it, but I was not happy with this play. The miser father's story that doesn't want to get rid of his money for anything in this world, the family dispute and hate for the love of a woman and even the excess of dialogues make that I score it with no more than 2 stars.
I would like to write a longer comment about this play, but I don't know what else I can add. Anyway, maybe I will appreciate it more with time.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Quiero creer firmemente que la culpa de que no me haya gustado mucho esta obra es que elegí mal la edición; no estaba bien escrito y ya.
Siempre se habla mucho de Molière que fue un gran escritor y no lo dudo, pero esta obra me dejó con gusto a muy poco.
La historia del padre avaro que no quiere dejar su dinero por nada del mundo, la disputa y el odio familiar por el amor de una mujer y hasta la misma exageración en los diálogos hacen que le ponga no más de 2 estrellas.

Me gustaría escribir un comentario más largo acerca de esta obra, pero no sé que más puedo agregar. En fin, quizás le tome más aprecio con el tiempo.

[alice · Rating 2 out of 5]

W sumie śmieszne to było. Typ nie karmił koni, bo stwierdzał że skoro konie stoją w stajni to nie są głodne. Potem jakiś wątek jak z ukrytej prawdy, gdzie jego gówiaki oskarżają go o to, że zniszczył im życie i że jest chujowym ojcem i że ojebal ich na pieniądze.

Polecam przeczytać, jak ktoś nie ma co zrobić ze swoim życiem

[milena ʚïɞ · Rating 4 out of 5]

nie spodziewałam się czegoś tak przyjemnego i zabawnego po lekturze szkolnej. całość przeczytałam w jakieś 2 godziny i język nie był wcale ciężki mimo, że ta sztuka pochodzi z XVII wieku, plot twist na końcu 10/10<3

[Kasia♡]

Pod koniec taki plot twist i drama, że nawet w fanfikach na wattpadzie tyle nie ma

[Dream.M · Rating 3 out of 5]

آخرین کتابی که در سال ۱۳۹۹ به خودم هدیه دادم 🍩
من با ترجمه‌ی ( میراندا منوچهری) خوندم که توی گودریدز اسمشون رو پیدا نکردم . کتابم مال چاپ سال ۱۳۶۹ عه و خیلی خوشگل و قدیمیه. عاشق کتابهای کاهی و کهنه شده ام. قیمت پشت جلد ۵۵ تومنه و من ۹ هزارتومن خریدمش. نمیدونید موقع خریدش چقدر هیجان زده بودم. الانم که دارم درباره‌ش مینویسم خیلی هیجان دارم همچنان.
درباره خود کتاب هم عرض کنم اگر آخرش هندی نمیشد حتما بهش ۵ ستاره میدادم. این سبک نمایشنامه ها سلیقه من نیستن. نمایشنامه های مدرن رو دوست‌تر دارم . ولی خب خوندمش چون خیلی زشته یک آدم مدعی کتاب خوندن، اثر معروف مولیر رو نخونده باشه.

[oliwia · Rating 5 out of 5]

ja to lubię takie trudne sprawy

[szyszkava · Rating 2 out of 5]

wkręciłam się w tą dramę

[Peiman E iran · Rating 2 out of 5]

‎دوستانِ گرانقدر، این نمایشنامه که میتوان آن را کمدی کلاسیک به شمار آورد، در مورد پیرمردِ تازه به دوران رسیده و خسیسی به نامِ <هارپاگون> میباشد.... هارپاگون نشناخته و ندیده، قصد دارد تا با دخترِ زیبا و جوانی به نامِ <ماریان> ازدواج کند.. در این میان، پسرِ هارپاگون که <کلئانت> نام دارد نیز عاشقِ ماریان میباشد
‎هارپاگون این پیرمردِ خسیس و منفور، میخواهد دخترِ جوانش <الیز> را به پول بفروشد و او را بدون جهیزیه به ازدواجِ یک پیرمردِ اشرافی و اصیل درآورد... ولی پسرِ جوانی به نامِ <والر> که پیشکارِ هارپاگون میباشد، دلباختهٔ الیز شده و نمیتواند از او دل کنده و شاهدِ ازدواجش با یک پیرمردِ ثروتمند باشد.. از این روی، با کلئانت همدست میشود تا هر دو به خواستهٔ دلِ خویش دست یابند
‎هارپاگون نوکری به نامِ <لافلش> دارد، لافلش برایِ کمک به کلئانت، جعبه ای که در آن ده هزار سکه مخفی شده است را از هارپاگون دزدیده و برایِ او شرط میگذارد که چنانچه از ازدواج با ماریان منصرف شود، این پول را به او برمیگرداند
‎عزیزانم، بهتر است خودتان این نمایشنامه را خوانده و از سرانجامِ داستانِ این جوانانِ دلباخته و پیرمردِ خسیس، آگاه شوید
---------------------------------------------
‎امیدوارم این ریویو در جهتِ شناختِ این نمایشنامه، کافی و مفید بوده باشه
‎<پیروز باشید و ایرانی>

[Lisa · Rating 5 out of 5]

Perfect rendering at the Comédie Française in stark contrast to the equally compelling Tartuffe. To laugh out loud, go and see L'Avare, and to fend off nightmares of power-hungry manipulators, see Tartuffe. Together they show the span of the excellent theatre in the still beating artistic heart of Paris!

[Bahar]

چیز زیادی از این نمایشنامه یادم نمیاد:( فقط داشتم بین کتابا میگشتم دیدم اینو وقتی ۱۳ ساله بودم خوندم و اسمم آخرش با تاریخ گذاشته بودم، جالب بود🚶‍♀️

[Huda Aweys · Rating 2 out of 5]

A lot exaggeration and Artificiality, But nice play :) !

[Sajede · Rating 3 out of 5]

چه عذابی که داشته باشی و نخوری.

[emi · Rating 5 out of 5]

"What use will money be to us if it comes only when we are too old to enjoy it?"

This is my second encounter with Molière's brilliant work, and I, similarly to before, found it to be very entertaining.

Molière attention to irony, exaggeration, humour, and also to darker matters are what shape his comedies and make them truly great.

I strongly recommend anyone, who is only beginning to read plays and has struggle understanding and enjoying their structure, to read this one.

I laughed out loud at times, because of the witty dialogue and the hilarity of some particular events. The humor was fantastic, and this is coming from a person, who rarely ever laughs while reading.

However, it also brought to mind many more serious themes, the most obvious one being miserliness, in other words, greed and the consequences of it.

Whilst, at times the way it was presented was downright hilarious - there were moments when it really did create a sense of disgust and weariness.

An impressive insight into the lives of families at the time it was written, and the paranoia, isolation and madness such greed can cause.

[Dagio_maya · Rating 4 out of 5]

"Ahimè, il mio gruzzolo, il mio povero gruzzolo! il mio amico più caro!"


Andata in scena per la prima volta a al Palais-Royal di Parigi il 9 settembre 1668, la piéce de L'Avaro (in cinque atti) è tra le più rappresentate al mondo con sfumature differenti che vanno a favore a volte più della rappresentazione drammatica ed altre di quella più comica.



Arpagone (deriva dal greco arpax, arpagos – “rapace” – e poi dal latino harpago, harpagonis, che significa al contempo “uncino” e “ladro”) è un ricco vedovo noto per la sua estrema avarizia.

La storia prende l’avvio da un momento di debolezza del protagonista e cosa se non l’amore può far vacillare un uomo?
La passione per una ragazzina di nome Marianna fa perdere la bussola ad Arpagone ma per rimediare al fatto che questa non può permettersi una dote combina due matrimoni proficui per Elisa e Cleante i suoi due figli che, tuttavia, hanno altri programmi...

La forza del testo sta nel doppio che gioca non solo sulla atmosfere tragiche / farsesche ma sul duplice ruolo che ogni personaggio stesso interpreta perché l’intrigo si compia.

Una doppiezza chiara nel sottotitolo dell’opera, ossia: École du mensonge (Scuola della menzogna.)
Tutti mentono tranne, per l’appunto Arpagone che rimane fedele al suo vero amore: l’avere.
La vera sorpresa, per me, leggendo questo famoso testo della letteratura classica teatrale francese, è scoprire quanto Arpagone sia l’unico personaggio trasparente.



ARPAGONE (grida “al ladro” dal giardino ed entra senza cappello) Al ladro! al ladro! all’assassino! all’omicida! Giustizia, giusto Cielo! sono perduto, mi hanno assassinato, mi hanno tagliato la gola, mi hanno rubato i miei soldi. Chi può essere stato? Che fine ha fatto? Dov’è? Dove si nasconde? Come fare a trovarlo? Dove correre? Dove non correre? Non è qui? Non è lì? Chi è là? Fermati. Ridammi i miei soldi, mascalzone… (Prende se stesso per un braccio) Ah! sono io.

[Julia · Rating 3 out of 5]

podczas czytania czułam się jakby to była ukryta prawda albo sekrety rodziny XDD nie polecam

[✧Hannah✧ · Rating 1 out of 5]

Ja kiedy skąpiec naprawdę był skąpy: 😃😐😦😧😯😨😰😱😱😱

[Hend · Rating 3 out of 5]

the miser a French comedy by Molière ....
Harpagon the protagonist, who spends most of his time guarding his money and searching for ways to reduce or avoid paying household expenses. At the end of the play, he is more concerned with his money than he is with the welfare of his children.
Cléante Son of Harpagon. He loves Marianne, the young woman he saved from drowning and to his bad luck his father wishes to marry,Élise Daughter of Harpagon and beloved of Valère. Against her wishes, Harpagon hopes to marry her to a wealthy man whom he choose.....

Harpagon is unable to see in himself the shortcomings for which he blames others. Harpagon criticizes Jacques for always thinking of money. Harpagon, of course, is the one who is obsessed with money.


HARPAGON. Tell me, can you give us a good supper?
JACQUES. Yes, if you give me plenty of money.
HARPAGON. The deuce! Always money! I think they have nothing else to say
except money, money, money! Always that same word in their mouth,
money! They always speak of money! It's their pillow companion, money!

[Salim ✨]

The best thing about this work is the fact that its author is dead

[dziaddy (in my stary subiekt era) · Rating 3 out of 5]

TO JEST DOSŁOWNIE ODCINEK SEKRETÓW RODZINY

nie wiem, co się dzieje, ale to chyba pierwsza lektura komedia, która mnie rozbawiła

mimo że była taka
no klasyczna komedia z xvii wieku
ale
w sumie to się dobrze bawiłam hshshsh

nie no, na bank istnieje jakiś odcinek paradokumentu, który się na tym wzoruje

[hania · Rating 4 out of 5]

lepsze niż ukryta prawda

[Rıdvan · Rating 4 out of 5]

Tiyatro oyunları böyledir işte. İzlemeden okuduğunda hep bir tarafı eksik kalır.
Ama bazıları yinede çok güzeldir.
İşte "Cimri" o bazılarından biri.
kısacık kitap boyunca hep bir gülümseme oluyor insanın suratında.
Gerçekte çok eğlenceli.
Bir aile babası Harpagon. Çok çok zengin. Ama hasta derecede cimri. Bir kızı ve bir oğlu var. Ama kendi evlatlarna bile zırnık koklatmıyor. Lokmalarını sayıyor pis herif.
Çokcuklar uzun zaman once annelerini kaybetmişler ve babaları o günden snra işi iyice azıtmış.
İkiside artık bunalmış durumdalar.
Harpagon ise bunun hiç farkında değil. Deliliğin basamaklarını hızla tırmanıyor. Paralarından başka hiçbirşeyi düşünemez oluyır. Paranoya hat safhada. Her an birileri paralarını çalıp kaçacak zannediyor. Kimseye güvenmiyor ki bu kimseye kendi de dahil.
Derken bir gün genç ve dünya güzeli bir kızla evlenmek istediğini açıklıyor çocuklarına. Tesadüf bu ya bu genç ve güzel kız, Harpagon'un oğlu Cleante'nin sevgilisi.
Bu andan itibaren işler karışıyor.
Ama oyunun sonunda Harpagon'un servetine olan aşkı ağır basıyor ve aşıklar bu sayede birbirlerine kavuşuyor:)
Harika bir oyun.
Mümkünse okumayın gidip izleyin.

[Enrique · Rating 3 out of 5]

Se trata de una obra teatral que nos muestra al prototipo de hombre deshonesto y miserable, que seguramente será el precursor en el género.

A este Harpagón luego le sucedieron Mr. Scrooge y otros tantos protagonistas literarios, cinematográficos y de ficción igual de despreciables.

Tal como Maese Santiago lo califica en la obra: “(…) siempre se os designa bajo los nombres de avaro, roñoso, ruin y usurero.”

La obra finalmente se transforma en una comedia de enredo con un fuerte toque moralizante. Me gustaría disfrutar esta comedia en las tablas, creo que debe ganar enteros.

[Uroš Đurković · Rating 4 out of 5]

Ovo je ponajviše komad o željama. Čini se na prvi pogled da je lanac motivacije složen ali proziran – zna se ko koga želi i zašto. Međutim – šta je iza želje? Da li su želje likova samo odbrambeni mehanizmi – zamene za nekakve prave, nedostižne želje? Tvrdičluk se tiče uvek nečega što nadilazi samo gomilanje para, kao što opsesivno-kompulsivno ponašanje je težnja ka postizanju ne konkretnog, nego zamišljenog, apstraktnog, umirujućeg reda. A tek ljubav! Odnosno, ono što nazivamo ljubavlju. Često mi želimo da volimo više nego što zaista volimo. Ponekad su i spoljnje okolnosti presudne – druga osoba postoji kao alat za ostvarivanja želja koje se ne tiču nje. „Volimo” da bismo došli do društvenog položaja, novca, sigurnosti, da bismo nadomestili nedostajuće, da bismo ostvarili neke tuđe želje. A ponekad nasednemo na marketing. Frosina je, tako, prava učiteljica dramaturgije spletki, marketinga želja.
A Molijer istovremeno zabavlja i čini čoveka politički i psihološki pismenijim.

U nekom mogućem mračnom čitanju, ovde nema srećnog kraja. Iako se čini da na kraju sve pršti od anagnorisisa – presudnih prepoznavanja – da je svako dobio ono što je zaslužio, možda su svi, zapravo, omašili. Želje su skliznule, a Harpagonova finansijska paranoja postaje utemeljenija od aktivnosti drugih likova, jednako fiktivna kao i želje drugih likova. Dok se svi raduju budućim venčanjima, Harpagon se raduje svojoj kutiji – brlogu para kao kontejneru želja. (A šta je zapravo motivaciono utemeljenje svakog pojedinačnog lika, to je do režije.)

Ne sećam se da je Molijer bio ovako sliven i zabavan.

Inače, pošto sam knjigu čitao i u prevozu, na jednoj inače pustoj stanici gde je stovarište, prišao mi je jedan čovek u pomalo isflekanom radnom kombinezonu. Rekao mi je da mnogo voli Molijera i da se obradovao što je video da ga čita. I ja sam se obradovao. Mala drama!

P. S. Tvrdice su neuništive u svetskoj kulturi – od Aulularije, preko Skupa, Harpagona, Kir Janje, Dikensovog Skrudža, sve do Baje Patka i Kebe Krabe.
(A pošto sam bio spomenuo Harpagonovu kutiju i prirodu želje, ne mogu da se ne setim magičnog kofera iz Petparačkih priča.)

[Andrei Stoian · Rating 4 out of 5]

Romanian review: M-am temut că umorul acestei piese va fi pierdut, undeva, prin negura timpului și voi citi o poveste extrem de învechită care își păstrează valoarea în ce privește istoria teatrului și nimic mai mult. Din fericire, temerile mele nu au fost justificate. Chiar dacă există dragostea la prima vedere, specifică epocii, și clasicele coincidențe incredibile de la sfârșit care permit personajelor să își încheie povestea într-un mod fericit, piesa lui Molière este în continuare incredibil de amuzantă.
Dacă majoritatea personajelor sunt ușor de uitat și nu au acel ceva care le face să treacă testul timpului, Harpagon va rămâne pentru totdeauna tipul avarului— cel mai ilustru zgârie-brânză din istorie, care reușește să le dea clasă până și lui Ebenezer Scrooge sau Hagi Tudose în ce privește zgârcenia.
Absurdul scenelor și al dialogurilor atinge un punct în care este pur și simplu imposibil să nu râzi zgomotos. Nu regret sub nicio formă că am citit piesa lui Molière și îmi pot imagina că jucată pe scenă are un farmec cu totul aparte. Sper să am ocazia să o văd cândva la teatru.
Oricum, cele câteva elemente învechite trag puțin în jos piesa, deci nota corectă ar fi 3.5 stele. Cu toate acestea, comicul de situație a fost suficient de reușit pentru a rotunji în sus, la patru stele.



English review: I was afraid that the humor in this play would have been lost somewhere in the mists of time, leaving me with an extremely outdated story whose value lies solely in its importance to theater history and nothing more. Fortunately, my fears were unfounded. Even though it includes love at first sight, typical of the era, and the classic incredible coincidences at the end that allow the characters to wrap up their story happily, Molière’s play remains incredibly funny.
While most of the characters are forgettable and lack the timeless quality that makes them endure, Harpagon will forever stand as the archetype of the miser—the most illustrious penny-pincher in history, outclassing even Ebenezer Scrooge in stinginess.
The absurdity of the scenes and dialogues reaches a point where it’s simply impossible not to laugh out loud. I have no regrets about reading Molière’s play, and I can only imagine that performed on stage, it must have a unique charm. I hope I’ll get the chance to see it in the theater someday.
That said, a few outdated elements hold the play back slightly, so the fair rating would be 3.5 stars. However, the situational comedy was strong enough to round it up to four stars.

[Flybyreader · Rating 4 out of 5]

Tiyatroda klassisizm akımının ilk örneklerinden, 17. yüzyıla ait en kıymetli oyunlardan biri olan ve edebi değeri sebebiyle de temel eserler arasında Türkçeye hızlıca kazandırılıp sahnelenen Cimri, Moliere’in okuduğum ilk tiyatro kitabı. Absürt, abartılı ancak bir o kadar komik ve keyifli bir ilerleyişi var. Diyaloglar yaratıcı ve eğlenceli, karakterler ise çok orijinal. Harpagon’un para tutkusu ve pintiliği etrafında dönen oyunda zaman algısı yok, yalnızca okura aktarılan ve çözüme kavuşturulan bir konu var. Harpagon eli sıkılığı ve para sevdasıyla ün salmış bir adamdır ve iki çocuğunu sevdikleriyle değil zengin insanlarla evlendirmeye çalışırken kendisi, oğlunun aşık olduğu genç ve güzel Mariane ile evlenmek istemektedir. Bu aşk karmaşası içinde bir de evde sakladığı bütün paralar çalınınca işler tamamen içinden çıkılmaz bir hale bürünür. “Param bulunmayacak olursa bütün mahkemeleri mahkemeye vereceğim,” diyecek kadar çıldıran Harpagon bir yandan parasını bulmaya, bir yandan da çocuklarını evliliğe ikna etmeye çalışır; uşak, hizmetliler ve polisin de dahil olmasıyla bütün sahne çorba hale gelir ve ardından sürpriz itiraflarla son bulur.
Klasik severlerin kesinlikle okuması gereken tam bir kült eser.

[Fearless · Rating 5 out of 5]

Cok tatliydi ya...

Kitabin ismindende anlasilabilecegi gibi cimrilik huyunu son raddesine vardirmis biri ve kucuk küçük olaylarla renklendirilmis izlemesinin cok keyifli olacagi bir eser.

En cok guldugum yer babanın oglunun agzindan itirafi kopardigi yer oldu. En acinasi buldugum yer babasi oldugunu bilmeden tefeciden borc almasi oğlu oldugunu bilmeden soymaya calismasiydi.

Gercektende cok guzeldi