Żony gejów. O tym, czego nikomu się nie zdradza

by Maria Mamczur

Po piętnastu latach związku Anna odkryła w telefonie męża SMS-y od młodych kochanków.

Ryszard wie, jak bardzo skrzywdził Łucję, ale przez lata robił wszystko, żeby zapomnieć, kim jest.

Żona geja od dwudziestu pięciu lat – nie chce rozwodu. W sypialni było okropnie, ale w salonie i w kuchni świetnie.

Różne scenariusze – podobne emocje. Żal. Wstyd. Niepewność. Cierpienie. Gniew. Odczuwane skrycie przez żony i mężów, obezwładniające i niszczące poczucie własnej wartości.

Maria Mamczur, doświadczona i nagradzana reporterka, stara się przybliżyć zjawisko, o którym wszyscy wiedzą, ale o którym nikt nie rozmawia. Oddaje głos kobietom, które dowiedziały się, że ich mężowie lub życiowi partnerzy są gejami. Rozmawia również z tymi, które świadomie zdecydowały się na związek z gejem. Spotyka się także z mężczyznami – oni opowiadają jej o związku z kobietą ze swojej perspektywy.

Reporterka konsultuje się z uznanymi terapeutami i seksuologami, by przedstawić szerszy kontekst zjawiska. Zagłębia się w poruszające historie swoich bohaterek i bohaterów po to, aby lepiej zrozumieć, z czym się borykają, kiedy związek stał się ruiną. Ale
niekiedy też miłość, która – choć niechciana – trwa w nich mimo wszystko.

Genres: Nonfiction, Reportage, Polish Literature

392 pages, Paperback

First published April 1, 2020

Reviews

[Gosia · Rating 1 out of 5]

Co zrobić, kiedy chcesz napisać reportaż, ale nikt nie chce z tobą rozmawiać osobiście? Nie pisać reportażu. Ta książka to zlepek rozmów z messengera (bez kamerki), powklejane wypowiedzi z forum, komentarze z facebooka (przelecone spellcheckiem) i trzy wywiady z psychologami, którym autorka nie daje dojść do głosu (bo gdzieś tam musi się pochwalić, że coś tam po tej socjologii wie, więc jej pytania zajmują więcej miejsca niż ich odpowiedzi). Efekt? Płaskie emocje i nieautentyczne wypowiedzi. Nie wiem, czy rozmówca tupał nogą, czy mieszał nerwowo herbatę, czy miał firanki w oknie i czy wyglądał na niewyspanego. Nie wiem nawet jak wygląda. Wiem, że naskrobał dwa karkołomne maile a potem przestał odpisywać. Odechciało mu się. Mi z resztą też.

[EpidermaS · Rating 3 out of 5]

Skrajnie mieszane odczucia. Po lekturze jestem rozczarowana, wściekła i upewniona w tym, że związki homoseksualne powinny być legalne.

Rozczarowana, bo ciężko jest napisać prozę reportażową, kiedy rozmówcy nie chcą podjąć dyskusji bądź urywają ją w trakcie. Trochę współczuję autorce, ale mimo to przedruk z forów internetowych był irytującym zagraniem. Dobrze przedstawił jednak skalę problemu i wprowadził czytelników w temat.

Jestem wściekła dlatego, że znaczna część (nie ogół!) gejów przedstawionych w książce to koszmarni egoiści. Wchodzą w związki z kobietami, nie uprzedzając ich o swojej orientacji, której często są już świadomi. Chcą się "uleczyć" kosztem nieświadomej partnerki lub po prostu przetrwać latami w chorym układzie, będącym dla nich przykrywką. To, co przeżywają te kobiety po odkryciu prawdy, nie mieści mi się w głowie. Zdarzają się też osoby, które dopiero poznają swoją tożsamość i nie wiedzą jeszcze, co robią drugiej stronie, a także takie, które wprost wykładają karty na stół. To jestem w stanie zrozumieć.

Choć autorka niczego takiego nie sugeruje wprost, w moim odczuciu lektura potwierdza pogląd, że związki homoseksualne powinny być legalne. Może dzięki temu nie cierpiałyby niewinne osoby postronne (czyli oszukiwani latami małżonkowie/małżonki), a i sami homoseksualiści potrafiliby przyznać sami przed sobą, że nie są heteroseksualni.

Jedno jest pewne. Choć pozycja niczego nie urywa, to z pewnością jest w naszym społeczeństwie potrzebna i ważna. Między innymi dlatego, że pokazuje, iż większość problemów związanych ze środowiskiem LGBT nie wiąże się z "innością" tych osób, a z brakiem akceptacji w społeczeństwie. W końcu, jak to śpiewał Rojek w "Polowaniu na Wielbłąda" - "Inność rodzi złość".

[Aleksandra Szranko · Rating 2 out of 5]

2,5 gwiazdki.

Brakuje redakcji i napisania tego. Bo dostajemy produkt spisany, a nie napisany. Mistrzowsko zrobił to Kapusta w Agonii. Szkoda, że tu tego zabrakło, bo temat arcyciekawy i ważny.

[Riello · Rating 2 out of 5]

Nie uważam, aby ta pozycja była dobra. Temat jest niezwykle ważny i naprawdę potrzebujemy książek takie jak ta, ale nie w taki sposób, nie tak.

Mamy tutaj zlepek przekopiowanych wpisów z internetu, jedynie lekko poprawionych stylistycznie i nie uważam tego zabiegu za coś dobrego. Mogę sama na spokojnie sobie te wpisy przeczytać na necie, w wolnej chwili, ponieważ mamy nawet podane strony (nie zawsze, ale często). Pod koniec parę rozmów ze specjalistami, co jest na duży plus, ponieważ jak po tę książkę sięgnie zwykły kowalski zza rogu, to jeszcze bardziej znienawidzi gejów. Na jeszcze większy plus zasługują rozmowy z samymi "homomężami" (określenie zastosowane w książce), podoba mi się, że temat jest pokazany z dwóch stron.

Całościowo? Do napisania jeszcze raz/przeredagowania/przemyślenia (niepotrzebne skreślić).

[Jakub Brudny · Rating 2 out of 5]

Zerwałem ta pozycje z półki wychodząc z działu reportażowego z pięcioma innymi i w sumie to mogłem jej równie dobrze nie brać - znałem odpowiedzi na większość pytań przed przeczytaniem jej. Niektóre rzeczy mnie zaskoczyły (np. że najczęstszą emocja odczuwana przez te zony jest wstyd i to taki naprawdę chorobliwie skrywany wstyd - teraz rozumiem czemu właśnie to odczuwają), ale większość sprawia ze czytelnik czuje się zmieszany. Niemniej, temat jest ważny i bardzo aktualny, więc dobrze ze ta książka powstała, może za pare lat będzie pewnym punktem odniesienia

[ola_hiperbola · Rating 3 out of 5]

Temat ciekawy i bardzo potrzebny, niestety forma jego podania nie do końca przypadła mi do gustu. Mamy tu głównie zapis rozmów z forów, messengera, e-mailów, oraz kilka wywiadów z psychologami. Niektóre historie były bardzo do siebie podobne, przez co czasem miałam wrażenie jakbym czytała w kółko to samo. Lecz mimo tych wad znalazłam tutaj sporo wartościowych informacji.

[NieFikcyjna · Rating 5 out of 5]

Szalenie potrzebny reportaż. Maria Mamczur pokazuje złożoność problemu, jakim jest wchodzenie w związki heteroseksualne przez mężczyzn homoseksualnych. Nie ma jednej odpowiedzi, dlaczego tak się dzieje, nic nie jest czarno-białe, ale wiąże się to z ogromnym cierpieniem wielu ludzi – mężczyzn, kobiet, ale także dzieci, rodzin czy innych bliskich osób. Książka ta pokazała mi świat przepełniony wieloma negatywnymi emocjami – złością, wstydem, nienawiścią, strachem… Poza rozmowami z mężami gejami i z ich żonami są tu także rozmowy z ekspertami, przede wszystkim seksuologami, którzy doskonale pokazują to zjawisko od strony psychologicznej, społecznej. Serdecznie polecam, bo dotyczy to nas wszystkich, niezależnie od płci, orientacji i poglądów. Społeczeństwo i otoczenie mają duży wpływ na poruszany w tym reportażu problem.

Po więcej moich recenzji zapraszam na Instagram: https://www.instagram.com/niefikcyjna/

[L.L. · Rating 4 out of 5]

Mam wrażenie, że można to było lepiej napisać... A może nie można było, bo ludzie naprawdę nie chcieli rozmawiać? W każdym razie nawet jeśli autorka od czasu do czasu musi się posiłkować tylko przedrukami z forów czy blogów, to może jednak można to było zrobić w nieco innej formie. Chociaż i tak - znów książkę w większości przesłuchałem, więc też aż tak mnie to nie raziło, no bo nie widziałem ;) Myślę, że mimo tej... hmm, "kiepskiej formy", może dobrze, że powstała jakakolwiek książka. I chyba tyle tylko powiem, plus kilka cytatów.
Pierwszy z wypowiedzi żony:

"Wiem, że mu też jest ciężko, ale to on wybrał."

- no tak słabo trochę mówić o wyborze... tak, wybrał że w końcu podejmie decyzje odnośnie swojego życia, ale czy można było wybrać inaczej?


Kolejne dwa z wypowiedzi męża:

"Pani powiedziała, że w naszym związku nie mogły być zrealizowane potrzeby seksualne. Tu nie chodzi o potrzeby seksualne. Ja bym tu tego tak nie ujął... że w pewnym momencie człowiek nie może zaspokoić potrzeb seksualnych i dlatego się ujawnia. W pewnym momencie człowiek nie daje już rady być nie sobą."

- dobrze ujęte...

"Widzę, jak każdego dnia moja żona zabiega o to, żebyśmy wciąż tworzyli całość. Jak trudzi się, żeby sprawić mi przyjemność, być miłą dla mnie nawet pomimo zmęczenia, a ja nieraz nawet nie mam siły uśmiechnąć się w podziękowaniu, struty swoimi gorzkimi rozmyślaniami o tym, czego nie mam."

- ten mnie jakoś tak poruszył ze względu na końcówkę...


Kolejny cytat pochodzi z wypowiedzi prof. Zbigniewa Izdebskiego:

"– Niedawno miałem młodego pacjenta, około trzydziestego roku życia. Przyszedł do mnie, ponieważ chciał się wyleczyć z uzależnienia od seksu. Sam sobie postawił taką diagnozę.
Tłumaczył, że miał już dwieście partnerek seksualnych. W dłuższe relacje nie wchodził. Jak twierdził, cała jego aktywność koncentrowała się na szukaniu i zdobywaniu kolejnych kobiet. W czasie trzeciej wizyty powiedział, że chciałby w końcu się dowiedzieć, o co w tym wszystkim chodzi. Odpowiedziałem mu, że moim zdaniem on jest gejem.
Proszę pani, co się wtedy działo! Miałem wrażenie, że on mi rozniesie gabinet. Wpadł w furię, był strasznie agresywny, wyzywał mnie. Nie mógł się opanować. Sądził, że jeżeli będzie miał wiele partnerek seksualnych, to udowodni sobie i innym, że on gejem nie jest. Spytałem go o fantazje. Powiedział, że pojawiają się w nich mężczyźni. „ I co z tego? – obruszał się – fantazja to jest fantazja! Ludzie mogą sobie wszystko wyobrażać. Ważne jest to, co człowiek robi realnie”. W rzeczywistości on ma częste kontakty seksualne z kobietami. Z facetami ich nie ma. W związku z tym on jest heteroseksualny. I jak ja mogę, taki niby wielki profesor, mówić mu takie głupoty!
Jednak kiedy przemyślał wszystko i przyszedł na następną wizytę – rozpłakał się. Ubolewał, że ma poczucie utraty czasu, bo w zasadzie on nic innego w życiu nie robił, jak tylko koncentrował się na umawianiu z kobietami i niewchodzeniu w dłuższe związki. „ Zaliczał”, za przeproszeniem, jedną po drugiej i miał poczucie tego „ wow!”. Udowodnił sobie, że może. Że jest prawdziwym, heteroseksualnym mężczyzną."

- to jest i śmieszne i straszne...


I jeszcze dwa również z wypowiedzi profesora:

"– Wiele lat temu, kiedy zaczynałem się zajmować badaniami nad ludzką seksualnością, wydawało mi się, że to, owszem, jest to dość skomplikowane, ale bez przesady, nie aż tak... Dziś wiem, że poziom komplikacji jest bardzo wysoki. Im więcej masz wiedzy na ten temat, tym nieraz trudniej jest coś zinterpretować. Nic nie jest takie jednoznaczne. Proszę zwrócić uwagę: jak popatrzymy na koloryt ludzkiej seksualności, a szczególnie na tęczę flagi LGBT, tam jest ogrom różnych kolorów i każdy kolor na dodatek jeszcze coś oznacza. W ramach tego, że ktoś jest gejem, to jeszcze jest osobą, która lubi to czy owo. Bywa aktywny, nieaktywny, koncentruje się na relacjach z osobą młodszą, starszą, ma różne upodobania dotyczące na przykład noszenia nadmiaru kilogramów. Takie subtelności.
Nieraz myślę, że mówienie o ludzkiej seksualności w kategoriach orientacji seksualnej zawęża nieco naszą wiedzę. Gdybyśmy byli trochę bardziej wyzwoleni z tego mówienia o tym, jaką kto ma orientację seksualną, to by Pani wówczas nie pisała tej książki.
Społeczeństwo rozwija się bardzo dynamicznie. Być może, gdybyśmy zaczęli tę rozmowę dwadzieścia, trzydzieści lat później, nie mówilibyśmy już o orientacjach seksualnych, bo to nie miałoby w naszym życiu większego znaczenia. Może za jakiś czas tak naprawdę będzie istotne, jakie są twoje zachowania seksualne, co lubisz w życiu, co daje ci spełnienie i będzie zgodne z normami prawnymi."


"Mam wrażenie, że coraz więcej ludzi w sobie odkrywa takie niejednoznaczności. Dlatego wydaje mi się, że, tak jak wspominałem wcześniej, za dwadzieścia, trzydzieści lat w ogóle nie będziemy pytali ludzi, jaką kto ma orientację seksualną.
Na pewno nie jest tak, że zagraża nam homoseksualność, że ona zacznie dominować. Bo to nie jest prawda, ale myślę, że zacznie u ludzi dominować większa odwaga w tym, żebyśmy po prostu dali sobie prawo do swojego kolorytu seksualnego."

(czytana/słuchana: 27-28.07.2020)
4-/5

[Alubos · Rating 1 out of 5]

Czy ktoś w ogóle tę książkę redagował? Czy konsultowała ją jakaś osoba np. z organizacji LGBT+? To jakiś koszmar, że w reportażu, który powinien chociażby uwzględnić zjawisko "heteromatrixu" ani razu nikt nie pochyla się nad faktem, że "żyjemy w społeczeństwie".

[Kasia Czytanka · Rating 3 out of 5]

Z jednej strony fascynujacy temat. Bardzo ciekawe jest zrozumienie dlaczego geje unieszczesliwiaja siebie i kobiety bezsensownymi malzenstwami. Co czuja kobiety gdy sie dowiaduja, jak ciezko o tym pogadac nawet z przyjaciolka. Jak elektrowstrzasami leczylo sie calkiem niedawno. Jak ksieza zachecaja do sprobowania malzenstwa mimo swiadomosci homoseksualizmu.

Z drugiej strony krotkie historie, ktore szybko zaczely mi sie mieszac ze soba. Wypowiedzi zon, a 50 stron pozniej mezow, ale niepowiazane z tymi żonami. Fatalny pomysl, aby w ksiazce robic przedruk zapisow forow internetowych czy blogow. Wlasciwie brak bezposrednich, glebokich rozmow z gejami lub ich zonami. Jakaś taka ruska konstrukcja.

Chcialam czegos wiecej. Ksiazka jest ok, moze dla osoby bardzo malo znajacej tematy wspolczesne cos jest do odkrycia, ja niestety poczulam zdziwienie i zaskoczenie tylko raz, gdy dowiedzialam sie o urzadzeniu do badania podniecenia.

[Karolina · Rating 1 out of 5]

Książka napisana na podstawie anonimowych rozmów na Messengerze oraz forów internetowych. W miarę wartościowe wywiady z psychologami i seksuologami, ale co z tego, skoro autorka postanawia nie być przezroczysta w tym reportażu i usilnie nie daje im się wypowiedzieć.

[Patrycja · Rating 3 out of 5]

Spodziewałam się czegoś więcej, a w sumie ciagle te same historie w kółko. Jednak najbardziej zawiódł mnie chyba ostatni rozdział. Książka choć miała świetny potencjał moim zdaniem go nie wykorzystała :/

[Sylwia Zawadzka · Rating 3 out of 5]

3.5

[Agnieszka Kotowicz-Pogoda · Rating 3 out of 5]

Historie czy informacje się powtarzały.
Książka spokojnie mogłaby być o połowę krótsza.

[Karolina · Rating 4 out of 5]

Dobra książka, jednak oczekiwałam czegoś więcej. Jest to zbiór relacji różnych stron, co było bardzo ciekawe, aczkolwiek brakuje mi tutaj odpowiedzi.
Podsumowując - warto się zapoznać.

[Klaudiusz Jan PL · Rating 3 out of 5]

3,75

Jakie to było dobre. Momentami smutne. Bardzo dobrze napisany reportaż. Niektóre rozmowy naprawdę mnie dotknęły, nieraz rozłosciły, rozczuliły. Przeżyłem natłok emocji. I to się ceni. 💓

[Maja Gryc · Rating 1 out of 5]

Słabe. Przekopiowane wpisy na blogach.
Nie polecam nikomu.

[Nadine · Rating 3 out of 5]

2.5

[Patrycja G. · Rating 2 out of 5]

Dwie gwiazdki - za poruszony temat. Dawno nie czytałam tak niepoukładanej składniowo i merytorycznie książki. To mogło być lepiej złożone.

[Patrycja Szebla · Rating 1 out of 5]

Nudna, przewidywalna książka. Nie ma w niej nic odkrywczego.