ข้าจะเป็นเซียน เล่ม 3

ข้าจะเป็นเซียน #3

by Yue Xia Die Ying, 月下蝶影, เย่ว์เซี่ยเตี๋ยอิ่ง

"คงโหว" องค์หญิงสิ้นบัลลังก์ผู้เติบโตในตำหนักลึกของวังหลวงโดยไม่มีใครดูดำดูดี โชคชะตานำพาให้นางเข้าสู่แดนพ้นโศกดินแดนแห่งการบำเพ็ญเพียร เพื่อมุ่งสู่วิถีแห่งเซียนเมื่ออายุเกือบสิบขวบ ชีวิตใหม่มีผู้คนที่รักใคร่เอ็นดูนางมากมาย

มีเรื่องราวสนุกสนานหลากหลายจากองค์หญิงผู้แสนอาภัพในแดนมนุษย์สู่ผู้บำเพ็ญเพียรหญิงผู้มีพรสวรรค์ น่ารักน่าเอ็นดู และมาพร้อมกับความดวงดี อุปสรรคนานาที่ต้องเผชิญ ทั้งปีศาจ มารร้าย ดินแดนลี้ลับน่ะหรือ แค่นี้ไม่ระย่อ!

Genres: China, Fantasy, Fiction

469 pages, Paperback

Published October 1, 2019

About the author

Associated Names:
* Yue Xia Die Ying
* 月下蝶影
* เยวี่ยซย่าเตี๋ยอิ่ง, เยว่เซี่ยเตี๋ยอิ่ง, เย่ว์เซี่ยเตี๋ยอิ่ง (Thai)

Reviews

[Thanchanok V · Rating 4 out of 5]

-- ขอรีวิวรวมๆ 3 เล่ม นะคะ --
จริงๆเรื่องนี้ไม่คิดจะอ่านค่ะ เพราะเป็นแนวเทพเซียน เคยอ่านแนวนี้หลายเรื่อง แต่ก็ไม่ค่อยจะรอด 555
แต่เพราะกระแสเรื่องนี้มาแรงแซงทางโค้ง และเพราะเป็นนักเขียนคนเดียวกันกับ ข้าก็เป็นสตรีเช่นนี้ ชอบสไตล์โนสนโนแคร์ของปันฮัว และครอบครัวสกุลปัน เลยอ่ะ ลองให้โอกาสน้องคงโหวดู
.
อ่านเล่มแรก 0-200 หน้า เกือบไม่รอด!!! OMG คือ มันสโลว์มากกกกก เริ่มเรื่องตอนนางเอกเด็กๆ ค่อยๆเป็นค่อยๆไป เหมือนชีวิตประจำวัน คือ อ่านเพลินๆได้ แต่เป็นแนวที่ไม่อิน เลยเกือบไม่รอด เกือบวางหลายรอบมาก แต่ๆๆๆ
พอหลุดจาก 200หน้าแรก แม่เจ้า มันสนุกมากๆ
ตั้งแต่ที่ น้องคงโหว (นางเอก) ขอออกเดินทางไปหาปสก แล้วบังเอิ๊ญ เจอกับ หวนจง (พระเอก)ของเรา แล้ว เนื้อเรื่องก็สนุกขึ้นเยอะ！ แม้จะเอื่อยเฉื่อยสโลว์ไลฟ์บ้าง 555
.
นางเอกของเราเป็นคนดวงดี มีพรสวรรค์ จริงๆแล้วออกแนว แม่รี่ซูหน่อยๆ แต่เพราะคาแรคเตอร์ของนางเอก(คือ เก่ง โชคดี แต่ก็ไม่ได้ยอมคน มีบางมุมก็ร้ายกาจ จิกกัดแบบน่ารัก)
ทำให้คนอ่านไม่รุ้สึกหมั่นไส้ กลับรู้สึกเอ็นดูรักน้องคงโหวนางเอก พอตัวละครหลายๆตัวเอ็นดูนางเราก็รุ้สึกร่วมไปด้วย
.
พระเอก หวนจง คือ โอยยย หลัวแห่งชาติอีกคนแล้ววววว เย็นชา หยิ่ง ไม่สนใจใครหน้าไหนบนโลก ยกเว้น น้องคงโหว 😘
แรกๆ มีขัดๆเพราะเจียมตัวว่าตัวเองแก่กว่านางเอก แต่พอรู้ใจตัวเองเท่านั้นแหล่ะจ้า ใครมองน้องคงโหว
พระเอกต้องปล่อยรังสีอำมหิต ถ้าไม่ได้ผล พี่แกก็หน้าหนาเดินเข้ามา"อ้อน" นางเอกตรงๆเลย แหม่ๆๆๆ
ยิ่งเล่ม3นะ กระอักเลือดตายไปเลยยยยยยย หวานกันจนน้ำตาลเรียกพี่ไปเลยจ้า
.
สรุป
เรื่องนี้ ใช้เวลาอ่านนานมาก เพราะติดงาน แฮ่ อ่านแล้วต้องหยุด ไม่ปะติปะต่อ ตอนแรก คิดว่าเรื่องนี้สงสัยไม่รอด แต่แม้จะอ่านแล้วหยุด 10 รอบ ความน่ารักของน้องคงโหวและพี่หวนจง ก็ทำให้อ่านต่อได้เรื่อยๆจนจบ
เป็นเรื่องที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไร แต่ก็มี 555 มีความน่ารักของนางเอก ความเข้าใจกันเชื่อใจกันของพระนาง
ความน่ารักของ อาจารย์ ศิษย์พี่ ศิษย์น้องสำนักเมฆาเรือง พ่วงด้วย สำนักพันแสง
ทุกองค์ประกอบทำให้เรื่องสนุก มีดราม่านิดๆหน่อยๆพอหอมปากหอมคอ ไม่มีหนักหน่วงเกิน ทำให้อ่านแบบสบายๆไม่เครียด เหมาะกับสายละมุนทุ่งลาเวนเดอร์แบบเราที่สุด
.

[Chanyaku · Rating 4 out of 5]

จบแล้วจ้า รีวิวรวบยอด 3 เล่มสั้นๆ
ชอบนักเขียนเลยตามไล่เก็บผลงาน เรื่องนี้น่าจะชอบน้อยที่สุด อาจจะเป็นเพราะไม่ค่อยอินกะแนวเทพเซียนเท่าไหร่อยู่แล้วด้วย บวกความยิบย่อยของเลเวลฌาน แล้วก็ชื่อสำนักทั้งสิบที่ต้องมานั่งท่องจำก่อนอ่าน ไม่งั้นตึ้บกว่านี้ (นับถือคนที่เขียนแนวนี้ มึนหัวแทน)

เส้นเรื่องก็เรื่อยๆ อ่านสบาย แต่ก็ไม่ถึงกับน่าเบื่อ มีอะไรให้ลุ้นหลายจุด แต่ไม่ใช่ปมใหญ่พีคๆ หรือดราม่าหนักหน่วงอะไร พระนางน่ารัก พระเอกคือหลัวอ่อนโยน หลัวใจเย็น (แน่สิ ก็ฮีแก่กว่านังหนูคงโหวหลายร้อยปี) ตัวร้ายก็ง่อยเปลี้ยเสียขาตามสไตล์ที่นักเขียนชอบ ลาสบอสก็ไม่ได้ร้ายกาจอะไรขนาดนั้น ยังไงนางเอกกับพระเอกก็คือยอดอัจฉริยะในแผ่นดิน พอมาเป็นคู่หูดูโอ้กันแล้วก็ยิ่งไร้เทียมทาน

สิ่งที่ชอบที่สุดในเรื่องก็คงไม่พ้นสำนักเมฆาเรือง บันเทิงสุด มีแต่ตัวฮาๆ สำนักนี้ทั้งศิษย์ทั้งผู้อาวุโสเก่งนะ รวยนะ แค่ขี้เกียจอวด อยากใช้ชีวิตกินเที่ยวเล่นไปวันๆ อันดับสำนักรั้งท้ายอยู่ที่เก้าก็หาได้แคร์ไม่ เป็นสำนักที่คูลมากๆ 55555555 ชอบอาจารย์วั่นทงแล้วก็ศิษย์พี่ชายทั้งสองของนางเอก (แต่แอบรู้สึกว่านักเขียนเขียนไปเขียนมาแล้วลืมตัวละครศิษย์พี่รองไปเลย เสียดาย อยากอ่านโมเม้นศิษย์ทั้งสามอีกเยอะๆ)

และชอบนางเอกที่ใสซื่อ หน้าตาน่ารัก ใครเห็นก็เอ็นดู แม้กระทั่งนางอิจฉาหรือสตรีอื่นๆ ในเรื่องก็ไม่ได้หลงพระเอก แต่ดันมาหลงความน่ารักของนางเอกกันหมด เป็นความรู้สึกแบบว่า เออ...แปลกใหม่ดีเหมือนกัน

[M · Rating 5 out of 5]

เป็นนิยาย feel good
ไม่มีดราม่าหนักหน่วงใดๆ คง concept ความน่ารักน่าเอ็นดู เจือเฮฮาไว้ตลอดเรื่อง
คาแรกเตอร์ในเรื่องคือคงที่ดีมาก ไม่ค่อยหลุด concept กันเท่าไหร่
ชอบในความใส่สีสัน ใส่นิสัยเฉพาะให้กับคาแรคเตอร์ต่างๆ อย่างสม่ำเสมอ ตั้งแต่ตัวละครหลักยันชาวเมือง 5555

หวนจงขึ้นแท่นหลัวแห่งชาติไปอีกคนเรียบร้อย คนนี้คืองานดีมากกก ขี้อ้อนเหลือเกิ๊นน อ่านไปอมยิ้มไป แก้มจะแตกแล้วจร้ะพ่อ
คงโหวก็น่ารักน่าเอ็นดูตลอดทั้งเรื่อง แถมโชคดีได้ตลอดทั้งเรื่อง
ลุงขายปลาเค็มก็เหมือนเป็นตัวละครลับให้เราเดาๆ แต่เค้าก็เหมือนเฉลยทีหลังมาให้นะ 555

ถือว่าสนุกมากๆ อ่านแบบหยุดไม่ได้ เหมือนไม่มีอะไร แต่มันบันเทิงอ่ะ ชอบมากค่าา

[Ning · Rating 4 out of 5]

ทุกครั้งที่อ่านของนักเขียนท่านนี้จะบ่นคล้ายกันทุกครั้งว่า มันไม่ค่อยมีอะไร ราบๆ เรียบๆ เรื่อยๆ เรื่องนี้ก็ยังคงเป็นอย่างนั้น

แต่ที่คะแนนยังดี และตามอ่านได้เรื่อยๆ เพราะชอบวิธีคิดของคนเขียน(ที่แฝงมาในตัวละคร) แต่ก็ไม่ได้รู้สึกว่าโดนยัดเยียด หรือโดนสั่งสอนอยู่

ในส่วนของเล่ม 2-3 นั้น มันเรื่อยมาก อ่านแล้วหลับก็หลายครั้ง แต่พอถึงจุดที่อยากเท ก็จะรู้สึกว่า เออ อ่านอีกหน่อยนึง เผื่อมีอะไร ฮาาา

แต่สรุปสุดท้าย ก็อ่านจนจบนะ จะว่ามันเรื่อยๆ มันก็ไม่ได้น่าเบื่อ แต่จะเรียกว่าสนุก มันก็ไม่เต็มปาก แต่อ่านแล้วก็ได้อะไรเยอะดี

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

เล่ม 3 :
หวนจงจะอยู่ที่สำนักเมฆาเรืองกับคงโหว ก่อนหน้านี้สำนักนพหงสาใช้โลหิตหงสามาเป็นข้อแลกเปลี่ยนที่จะเกี่ยวดองกับสำนักพันแสง หวนจงตอบปฏิเสธโดยไม่ต้องคิดเลยทีเดียว ตอนนี้ในสำนักรู้กันหมดแล้วว่าจ้งสี่ไม่เห็นเหมือนที่ลือกันเลย เพราะว่าหวนจงจะเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนเมื่ออยู่กับคงโหวน่ะสิ คนที่ไม่เคยเห็ยย่อมไม่รู้ว่าเมื่อก่อนเป็นยังไง
หลังจากคัดเลือกศิษย์ใหม่เข้าสังกัดเจ้าเขาเรียบร้อย ก็ถึงเวลาที่คงโหวกับหวนจงจะปิดประตูฝึกบำเพ็ญกัน หังเยี่ยนท่านอาจารย์ลุงเจ้าสำนักเอาให้กระถางศักดิ์สิทธิ์มังกรหงส์ในตำนาน ทั้งสองบำเพ็ญอยู่ด้วยกันทุกวัน สนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆ คงโหวอยู่กับหวนจงมากๆ ก็ยิ่งเห็นว่าหวนจงรูปงาม น่าลูบไล้ เลยคิดว่าตัวเองเป็นสตรีมากราคะ ฮามาก ส่วนหวนจงน่ะอายุมากกว่าหักห้ามความต้องการได้มากกว่าเลยไม่ค่อยแสดงออก คงโหวพอใจเต้นแรงก็นึกว่าลมปราณตัวเองมีปัญหา ยังไม่รู้เรื่องเลยซักนิด
ระหว่างที่ทั้งสองคนปิดถ้ำร่วมบำเพ็ญฟ้าดิน ภายนอกถ้ำอู้ชวนก็จับได้ว่ามีพวกมารแอบเข้ามาสอดแนมในสำนักโดยปลอมเป็นหลิงฮุ่ย มารร้ายคนนี้เลยโดนสอบสวนมากมายจนทำให้รู้ความเคลื่อนไหวที่รู้ทั้งหมดของฝ่ายมาร ว่าที่มาเพราะต้องการจะขโมยกระถางศักดิ์สิทธิ์มังกรหงส์เพราะประมุขมารกำลังจะแต่งงานกับหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งแดนอธรรม เพราะเรื่องนี้อู้ชวนไปค้นบันทึกดูทำให้รู้ว่ากระถางบำเพ็ญยังทำให้ใจสื่อถึงกันใช้กับคู่รัก พอได้ฟังก็กลัวว่าพอคงโหวออกมาวั่งทงจะอาละวาดขนาดไหน ฮาเข้าไปอีก
พอคงโหวกับหวนจงออกมาจากการบำเพ็ญฟ้าดินทุกคนรออยู่นอกถ้ำเห็นกันหมดว่าทั้งสองจูงมือกัน ทำเอาวั่งทงต้องส่งกระแสจิตถามศิษย์คนดี พอรู้ก็ไปลองหยั่งเชิงหวนจง หวนจงก็เป็นสุภาพบุรุษจัดเลยบอกว่าเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้อง ท่านอาจารย์กลัวคงโหวเสียใจเลยบอกว่าให้ตัดใจแต่ในใจคิดว่าศิษย์ข้าดีขนาดนี้ทำไมไม่สนใจ ภายนอกเลยปากอย่างใจอย่างบอกว่าไม่ถูกชะตากับจ้งสี่ซะเลย เรื่องเลยวุ่นกันไปหมด เพราะคงโหวก็ไม่ยอมตัดใจหรอกนะ ไปสารภาพว่าชอบกับหวนจงเองซะเลย บอกวาเรามาคบกันก่อน หญิงยุคใหม่ไม่ยอมให้ใครแย่งบุรุษหน้าตาที่สุดไปหรอก แล้วหลังงานกระชับมิตรค่อยประกาศ ตอนนี้หวนจงเลยทวงอยู่เรื่อยว่าจะไม่มอบสถานภาพให้หรือ เมื่อไหร่จะมอบสถานภาพให้ คงโหวเหมือนพวกเจ้าชู้หลอกล่อนางเอกในนิยายชั้นสาม กลับตาละปัดมาก ฮาสุดๆ คงโหวติดนิยายมาก อะไรก็จะเปรียบกับนิยายตลอดว่าถ้าแบบนี้ในนิยายจะเป็นยังไง นางน่ารักสุดๆ
ระหว่างเดินทางไปงานกระชับมิตรที่สำนักพันแสงพวกมารที่นำโดยนางจิ้งจอกหงเหมียนก็มาโจมตี แต่สำนักเมฆาเรืองเตรียมการไว้อย่างดี จัดการได้อย่างง่ายดายทั้งยังจับหงเหมียนที่เป็นคู่หมั้นของประมุขมารได้อีกด้วย
ในงานกระชับมิตรหงเหยียนเจ้าสำนักเดือนดาราที่ไม่ค่อยปรากฏตัวได้มาร่วมงานด้วย ตอนแรกมาเพื่อบอกว่าชะตาของจ้งสี่เจินเหรินที่เป็นความหวังหนึ่งเดียวของแดนบำเพ็ญมีทางแก้ คือต้องรับศิษย์ที่มีชะตาเสริมกัน จินเย่ว์เจ้าสำนักพันแสงกับหวนจงไม่เห็นด้วยตอบปฏิเสธไปทันที และเพราะในงานตอนที่ร่วมเสวนาสองวันแรกพอคงโหวเข้าร่วมกับใครก็มีคนสำเร็จฌานทั้งสองวัน ส่วนวันที่สามเป็นฉือซือที่เป็นผู้บำเพ็ญอิสระ แต่ความจริงแล้วเป็นประมุขมารจิ่วซู่ที่ใช้สถานะฉือซือมาร่วมงาน
สำนักใหญ่ร่วมมือกันใช้หงเหมียนเป็นเหยื่อล่อประมุขมารให้มาติดกับ โดยหงเหยียนใช้จานดาราส่องหล้าอาวุธเทพของสำนักเดือนดารากักตัวทุกคนไว้ในเขตอาคมเพื่อจะจัดการกับจิ่วซู่ประมุขมาร และยังเปิดประตูสถิตดาราเพื่อให้คงโหวเข้าไปฝึกฌานด้านในและดูดซับพลังวิเศษที่ผู้อาวุโสรุ่นก่อนๆของสำนักเดือนดาราทิ้งไว้ เป็นสิ่งเดียวที่เป็นความหวังของแดนพ้นโศก เพราะสุดท้ายแล้วคงโหวคือผู้ที่ชะตากำหนดไว้แล้ว
หลังจากออกมาหงเหยียนใช้จานดารากักจิ่วซู่ส่วนจ้งสี่เป็นคนแทงจิ่วซู่บาดเจ็บแต่สุดท้ายก็หนีรอดไปได้ หงเหยียนบาดเจ็บสาหัสจนเสียชีวิต ส่วยคงโหวสำเร็จฌานแบบก้าวกระโดดสองขั้นจากขั้นจิตหวั่นไปผ่านขั้นเปลี่ยนรูปไปที่ขั้นปล่อยวางทันที เพราะการฝึกในเจดีย์ฝึกจิตของสำนักเดือนดารา
จินเย่ว์พูดกับผู้อาวุโสชิวซวงเรื่องการแต่งงานของเด็กทั้งสองคน ผู้อาวุโสบอกว่ารอให้กลับไปพูดกับวั่งทงก่อน ตัวปัญหาอยู่ที่วั่งทงสินะ
หลังกลับสำนักคงโหวทนไม่ไหวเลยบอกอาจารย์ไปเลย ว่าคบกับหวนจงเห็นอาจารย์เงียบไปนึกว่าอาจารย์โกรธแต่จริงๆอาจารย์พูดไม่ออกต่างหาก ว่าศิษย์รักเก่งขนาดบุรุษอันดับหนึ่งจ้งสี่เจินเหรินยินดีติดตามโดยไม่มีสถานภาพ แปลว่าแต่ละคนเข้าใจอะไรผิดกันไหมเนี่ย ฮาๆ
คงโหวตั้งใจไปเยียนสำนักเดือนดาราและไปหุบเขาสดับวายุเพื่อหาตัวยาให้หวนจง พอไปถึงสำนักเดือนดาราที่ไม่รับแขกหนึ่งร้อยปีแต่เปิดรับคงโหว เมื่อคงโหวหวนจงและหลินหูเข้าไปในสำนัก วั่งซู่เจ้าสำนักเดือนดาราก็บอกว่าคงโหวต้องเข้าไปฝึกในห้วงมิติขนาดเล็กที่เข้าไปสิบปีเท่ากับข้างในหนึ่งร้อยปีเพื่อฝึกบำเพ็ญตน ตอนนี้ประมุขมารบาดเจ็บแต่จะต้องกลับมาอีกแน่นอน สุดท้ายคงโหวก็ต้องยอมเข้าไปในห้วงมิติกักตนสิบปี
ระหว่างที่คงโหวกักตนสิบปีหวนจงเฝ้าอยู่ภายนอก สำนักเมฆาเรืองและสำนักพันแสงร่วมมือกันหาตัวยาที่ต้องการให้หวนจง จากหุบเข้าสดับวายุเหลือเพียงกิ่งต้นเสาะเมฆาและโลหิตมังกรสองอย่างสุดท้าย คงโหวก็ออกมาก่อนกำหนด จึงทำการเดินทางไปทะเลไร้นิวรณ์เพื่อหาโลหิตมังกร และได้พบกับท่านลุงขายปลาเค็ม คงโหวขอให้ท่านลุงช่วยพาออกทะเล ในทะเลเจอสัตว์ประหลาด และหลงวนอยู่แต่คงโหวก็สามารถพาไปถึงเกาะประหลาดได้ และสุดท้ายยังได้เจอโลหิตมังกรเพราะท่านลุงขายปลาเค็มด้วย ท่านลุงขายปลาเค็มบอกว่าอยากได้บ้านกับร้านค้าที่เมืองยงเฉิงคงโหวตกลงทันที
ทั้งหมดรีบกลับและระหว่างทางก็พูดกันถึงเรื่องต้นเสาะเมฆา ท่านลุงขายปลาเค็มบอกว่าในรถม้ามีสองต้นนี่นา อ้าวสรุปว่าคงโหวเลี้ยงไว้นานแล้ว ท่านลุงบอกเป็นกิ่งอ่อนที่แตกออกมาตอนนี้ไม่มีแล้ว แต่คงโหวบอกว่าตอนนั้นเก็บไว้อย่างดีในกล่องหยก สรุปว่าตัวยาครบโดยไม่รู้ตัว ถ้าเป็นไปตามนิยายตามที่คงโหวชอบอ่าน จะมีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้นเพราะฉะนั้นรีบกลับไปหลอมยาก่อนดีกว่า
ระหว่างที่หลอมยา ประมุขสักนักพันแสง ประมุขสำนักเมฆาเรือง และเหล่าผู้อาวุโสก็ร่วมมือกันวางแผนเตรียมพร้อมงานแต่งงานของคงโหวและรอเวลาจัดการประมุขมารที่คิดว่าต้องมาป่วนในวันงานแน่นอน
ในที่สุดยาวิเศษก็หลอมได้สำเร็จ หวนจงสำเร็จฌานอีกขั้น มารที่แอบเข้ามาในเมืองยงเฉิงก็ถูกชาวเมืองจับได้
วันงานแต่งงานของคงโหวและหวนจงยิ่งใหญ่อลังการ ทุกสำนักมาร่วมเป็นแขกในงาน หลังกราบไหว้ฟ้าดินเสร็จ ด้านนอกพวกพรรคมารก็เข้าโจมตีแต่ก็พลาดเพราะการเตรียมพร้อมของทุกคนในแดนพ้นโศก
เมื่อจิ่วซู่บุกขึ้นเขาเมฆาเรือง ไม่มีทางคิดว่าคงโหวเป็นคนที่สวรรค์ลิขิต ทั้งหมดต่อสู้กันโดยคงโหวกับหวนจงเป็นกำลังสำคัญ และพอถึงตอนสำคัญท่านลุงขายปลาเค็มก็ยังมาช่วยเหลือ ในที่สุดก็จัดการประมุขพรรคมารได้ ในที่สุดแดนพ้นโสกก็ปลอดภัย
ท่านลุงขายปลาเค็มต้องเป็นผู้อาวุโสที่เร้นกายในอดีตคุยหลัวเจินเหริน ที่ตอนนี้สนิทกับคงโหวเลยเล่าให้คงโหวกับฟังว่าเพราะคู่หมั้นของคุยหลัวเจินเหรินคืออวิ๋นเหมยพบว่าคุยหลัวเจินเหรินไม่ใช่มนุษย์แต่เป็นมังกร เลยขอแยกทาง ในอดีตผู้บำเพ็ญเพียรไม่ได้ใจกว้างกับผู้บำเพ็ญเพียรเชื้อสายปีศาจอย่างตอนนี้ คงโหวก็ถามว่าแล้วทำไมคุยหลัวเจินเหรินไม่สำเร็จเป็นเซียน ท่านลุงก็บอกว่าเพราะแดนเซียนไม่มีของอร่อย ไม่มีญาติมิตรแล้วจะเป็นเซียนทำไม คงโหวบอกว่าท่านลุงแต่งเรื่องแย่มาก เมี่ยวปี่เค่อสนุกกว่าเยอะ แล้วคงโหวกับหวนจงก็มาเยี่ยมท่านลุงทุกปี
เรื่องราวภายหลังมีแต่คำเล่าลือว่าท่านเซียนคงโหวเจินเหรินกับท่านจ้งสี่เจินเหรินบีรรลุฌานขั้นมหายาน ทั้งสองรวบรวมวิธีการบำเพ็ญ และเข้าไปในแดนลี้ลับและไม่มีใครเห็นอีกเลย

หลังอ่านเล่ม3 :
เรื่องราวจบลงด้วยดี ความสวีทหวานระหว่างคงโหวและหวนจงมีเต็มพิกัดจนคนอื่นไม่กล้าคิดว่านี่คือท่านจ้งสี่เจินเหริน กระบี่ที่เฉียบคมในตำนาน คงโหวยังคงความดวงดี โชคดีจนถึงที่สุดท่านลุงขายปลาเค็มยังคิดเลยว่าหรือจะเป็นโชคดีของคนโง่ เพราะเรื่องที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ ก็เป็นไปได้ คนอื่นหมดหวังไปแล้วแต่คงโหวก็ยังดวงดีอยู่ต่อไป
เพราะคงโหวทำให้หวนจงรู้ว่าความรักและการปกป้องคืออะไร ไม่ใช่แค่การฝึกกระบี่อย่างเดียวเท่านั้น มุมมองการใช้ชีวิตของคงโหวที่ได้จากสำนักเมฆาเรืองทำให้หวนจงเป็นอีกคนหนึ่งที่ดีขึ้นกว่าเดิม ทั้งคู่คือคู่สวรรค์สรรสร้างอย่างแท้จริง

[Misspharaoh · Rating 3 out of 5]

จบ! ใช้เวลายาวนานมาก ทั้งการดองการอ่าน😁

เป็นแนวศึกษาวิชา เข้าสมาธิ เข้าฌาณ ปฏิบัติตัวเพื่อที่จะสำเร็จเป็นเซียน

เรื่องก็จะแนวเรื่อยๆ แบ่งเป็นหลายสำนัก ศิษย์พี่ศิษย์น้อง ท่านอาจารย์ ผ่านการเลื่อนขั้น สำเร็จในขั้นต่อไปเรื่อยๆ

ชอบความสัมพันธ์พระเอกนางเอก น่ารักมากค่ะดูซื่อๆ ช้าๆ แต่อ่านแล้วเขินจัง พระเอกนางเอกต่างคลั่งรักในกันและกันมากไม่มีตาไปแลใครเลย☺️

[Anida · Rating 4 out of 5]

สนุก น่ารักในระดับหนึ่งนะ ชอบสำนักเมฆาเรืองมาก เราคิดว่าถ้าเราเป็นผู้บำเพ็ญเพียร น่าจะ fit in ในสำนักนึ้ได้ดีเลยล่ะ 😂😂

ตามปมที่เขียนไว้ในรีวิวเล่ม 1 มีความรู้สึกว่าเราคิดลึกไปเอง โดยเฉพาะข้อ 3 มันไม่ใช่เลย 🤣🤣🤣

เอาเป็นว่าเรื่องนี้ให้ 4 ดาวนะจ๊ะ

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

Does not meet my expectations, but still entertaining enough.

[Or_O · Rating 4 out of 5]

.
ถ้านับจากเรื่องที่ออกในเครืออมรินทร์ที่โออ่านไปแล้ว เรื่อง ‘ข้าจะเป็นเซียน’ จะให้ความรู้สึกคล้ายคลึงกับ ‘ข้าก็เป็นสตรีเช่นนี้’ และ ‘ตัดสินคนจากหน้าตาก็ต้องเจอแบบนี้’ (ขนาดชื่อเรื่องยังประกาศศักดาเหมือนกันเลยแฮะ!) เนื้อเรื่องจะเล่าช้า ออกไปในทางเรื่อย ๆ แทบจะวันต่อวัน ตัวเอกจะเก่งมาก เก่งแบบที่ตัวละครอื่นต้องร้องอู้หูอ้าหาประกอบฉากตลอดเรื่อง ส่วนตัวร้ายจะไม่ค่อยเก่งนัก หรือถ้าเก่ง ก็จะมีเหตุให้แพ้ภัยตัวเองไป ซึ่งเอาจริง ๆ โอไม่ค่อยชอบให้ตัวเอกเก่งมากไป เพราะมันทำให้ตัวร้ายดูอ่อนด้อย แล้วผลลัพธ์มันก็เดาได้อยู่แล้ว แต่โอค่อนข้างชอบตัวละครลักษณะนี้ของผู้เขียน เขาเกลาให้ตัวละครเหล่านั้นไม่ให้แหลมคมเกินไป มันมีความน่ารักน่าหยิกอยู่ในนั้น คือเก่งแต่ไม่กร้าว เว่อร์แหละ แต่พยายามหาเหตุผลรองรับให้เพียงพอ มีความนวล และพยายามสร้างสมดุลระหว่างเนื้อเรื่องและตัวละครได้ดีทีเดียว ที่สำคัญมันจะเป็นแนวคอมเมดี้ ออกตลกไปเลย ทำให้ลดความจริงจังของเนื้อเรื่องลง ผู้อ่านจะไม่รู้สึกว่าต้องแสวงหาความสมจริงมากเกินไป และจากสามเรื่องที่ว่าไว้ข้างต้น โอว่าเรื่องนี้กลมกล่อมที่สุด (แต่โอก็ชอบทุกเรื่องนะ ในแต่ละเรื่องเขาก็จะนำเสนอเรื่องราวที่ต่างกันไปคนละแบบ)
.
นางเอกของเรื่อง ชื่อ คงโหว เป็นองค์หญิงของราชวงศ์ก่อน เพราะพระบิดาไม่ใช่ฮ่องเต้ที่ดี ราษฏรต้องทุกข์ยาก เลยโดนล้มราชวงศ์ ฮ่องเต้คนใหม่ขึ้นแทน แต่เก็บคงโหวไว้โดยอ้างว่านางเป็นตัวนำโชค (เอาจริง ๆ คือเก็บไว้เพื่อแสดงให้คนภายนอกเห็นว่าตนไม่ใช่ฮ่องเต้ที่โหดเหี้ยมเลวร้าย) คงโหวก็ยังคงมีสถานะเป็นองค์หญิง แต่เป็นองค์หญิงแบบกลวง ๆ คือมีแต่ตำแหน่ง ได้อยู่ในวัง แต่ไม่ได้รับการนับถือจริง ๆ ซึ่งคงโหวในวัยเด็กก็พยายามทำให้ตัวเองอยู่ง่าย ใครจะว่าอะไรก็ยิ้ม ถึงอย่างนั้นนางก็มีความฝัน จากการอ่านนิยายสองเรื่องในชีวิต คือนางอยากจะเป็นเซียน
.
วันหนึ่งก็มีเซียนมารับนางไปอยู่ด้วยจริง ๆ เซียนที่ว่านั่นต่อมาก็คืออาจารย์ของคงโหว ถึงอย่างนั้น ไม่ใช่ใครอยากเป็นเซียนก็จะเป็นได้เลย ต้องผ่านการบำเพ็ญฌานครบสิบขั้นก่อน ซึ่งในแดนบำเพ็ญที่คงโหวไปอยู่นั้นไม่มีใครสำเร็จเป็นเซียนมานานมากแล้ว คงโหวได้กราบอาจารย์ กลายเป็นศิษย์ของสำนักเมฆาเรือง ซึ่งเป็นหนึ่งในสิบของสำนักใหญ่ในแดนบำเพ็ญ
.
จากเดิมที่เป็นองค์หญิงที่ไม่มีค่า พอไปอยู่แดนบำเพ็ญ คงโหวกลับเป็นคนที่สวรรค์รัก อาจารย์รักใคร่ ศิษย์พี่เอ็นดู สำนักเมตตา แถมคงโหวยังเป็นตัวดึงดูดโชคมหาศาล โชคดีทั้งหมดพร้อมใจกันหลั่งไหลมาหาคงโหว เวลาผ่านไปหลายปี ฌานก็เริ่มก้าวหน้า จนคงโหวอายุสิบหก นางก็ขออนุญาตอาจารย์ออกไปนอกสำนักเพื่อเรียนรู้จากประสบการณ์จริง ตอนนั้นเองที่คงโหวเจอพระเอก
.
พระเอกชื่อ หวนจง เก่งมาก แต่สุขภาพอ่อนแอ ฐานจิตมีปัญหา ทำให้ใช้กระบี่ไม่ได้ ต้องเสาะหาของวิเศษหลายอย่างมาปรุงยาจากสูตรลับที่หามาได้ ซึ่งตัวเขาก็ไม่คิดว่าจะเจอจริง ๆ หรอก เพราะมันเหมือนของในตำนานที่เล่าลือกันต่อ ๆ มา แต่ไม่มีใครพบเห็นนานแล้ว แต่พอเจอคงโหวเข้าไม่นาน ของที่หายากเหล่านั้น ก็ทยอยลอยละลิ่วเข้ามือหวนจงทีละอย่าง
.
ย้อนกลับไปตอนที่หวนจงพบคงโหว หวนจงมีความรู้สึกดี ๆ ให้คงโหวตั้งแต่แรก เป็นความเอ็นดู ประทับใจความสดใส และมีไมตรีจิตของคงโหว เลยร่วมทางไปด้วยเพราะเห็นว่าอาจจะพอช่วยเหลืออะไรคงโหวที่เพิ่งออกจากสำนักมาผจญโลกกว้างครั้งแรกได้บ้าง แต่กลายเป็นว่าหวนจงกลับดูจะได้ประโยชน์มหาศาลจากการที่มีคงโหวอยู่ใกล้ ๆ มากกว่าด้วยซ้ำ เลยกลายเป็นมุกแซวขำ ๆ จากคนใกล้ชิด
.
จากนั้นก็กลายเป็นเรื่องราวผจญภัยตามหาของวิเศษของพระนางกันไป ระหว่างนี้คงโหวก็ได้เห็นโลกในมุมมองใหม่ ๆ ได้ลองใช้ชีวิตด้วยตนเอง ได้พบเห็นคนหลากหลายแบบ ทำให้นางเกิดความเข้าใจ เกิดปัญญา ฌานก็ก้าวหน้า หวนจงที่อยู่กับคงโหวก็คอยช่วยสนับสนุนอยู่ข้าง ๆ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็พัฒนา จากเดิมหวนจงอยากได้คงโหวเป็นศิษย์ เพราะนางน่าเอ็นดู อยากให้อยู่ด้วยใกล้ ๆ พอเวลาผ่านไปก็เริ่มรู้ตัวว่าความรู้สึกที่มีต่อคงโหวไม่ใช่แบบศิษย์อาจารย์ แต่เป็นแบบคนรัก
.
จะว่าไปหวนจงนี่เป็นพระเอกประเภทที่เย็นชากับคนทั้งโลกแต่ดีต่อเธอคงเดียว กับคงโหวนี่เขาทุ่มเททุกอย่าง เป็นพระเอกสายซัพพอร์ตบวกสายเปย์ คงโหวอยากได้ อยากทำอะไร สนับสนุนหมด อ่อนโยนแบบที่สุดของที่สุด แต่กลายเป็นว่ายิ่งเขาให้ เขากลับได้กลับคืนมามากกว่าเดิม ยิ่งกว่านั้น การรู้จักคงโหวก็ทำให้เขามีมุมมองต่อโลกใหม่ ๆ ไม่มองโลกแต่เพียงด้านเดียว หรือเป็นเส้นตรง หรือเข้มงวดจนเกินไป ทำให้เขาเกิดการเรียนรู้พัฒนาขึ้นเช่นกัน
.
ความรักของคู่นี้ดีเลยค่ะ เห็นพัฒนาการ เห็นความทุ่มเทและเชื่อใจที่มีต่อกัน แทนที่จะมีคนหนึ่งให้คนหนึ่งรับ พวกเขากลับแบ่งปันกัน พระเอกให้นางเอกรับ นางเอกให้พระเอกรับ ผลลัพธ์เลยกลายเป็นทวีคูณ มีแต่เรื่องดี ๆ เข้ามา นอกจากความรักในมุมมองพระนาง คนอ่านจะได้เห็นความรักของคู่รักอื่น ๆ ที่มาในรูปแบบของคนที่ผ่านมาและผ่านไป แต่ส่งผลต่อความรู้สึกของคงโหว ทำให้นางไม่ได้มองความรักเป็นแค่สีชมพูอย่างเดียว ซึ่งโอชอบมากที่เขาสอดแทรกเรื่องพวกนี้เขามา ทำได้ดีและกำลังพอดี ไม่ได้ยัดเยียดจนเกินไป
.
อุปสรรคของเรื่องมีมาประปราย ในรูปแบบที่หลากหลาย แต่นางเอกและพระเอกก็อาศัยความเก่งกาจและโชคผ่านไปได้โดยไม่ยากเย็นนัก
.
สิ่งที่นำเสนอนอกจากความรักระหว่างคู่รัก ก็มีความรักระหว่างเพื่อนพ้อง ความสามัคคี ความเสียสละ แบ่งปัน ดีต่อคนที่ดีต่อเรา และถ้าจำเป็นต้องร้าย ก็ร้ายให้สุดขั้ว โค่นศัตรูให้หน้าหงายกลับไปซะ!
.
มุกตลกก็มีมาทั้งเรื่องค่ะ อย่างคงโหวที่มีความเป็นผู้ยิ้งผู้หญิง ห่วงสวย ห่วงหน้าตา ต้องตามเทรนด์แฟชั่น บ้านิยาย มีสัญชาตญาณเอาชนะของผู้หญิง หวนจงที่หน้าตาดีท่าทางสูงส่ง แต่เพื่อคนที่รักแล้วก็ทำเรื่องหน้าไม่อายได้โดยสีหน้าไม่เปลี่ยน บุคลิกน่าครั่นคร้ามที่หวนจงมีมาตลอด อยู่กับคงโหวมาก ๆ เข้าก็โดนคงโหวเป่ามนต์ใส่เลยทั้งขี้อ้อนและขี้เขิน (ความจริงคือคงโหวเป็นคนสอนให้หวนจงอ้อนเองแหละ) ทำให้คนที่บังเอิญพบเห็นตาค้างอยู่บ่อย ๆ หรือมุกอายุ เพราะหวนจงแก่กว่าคงโหวสามร้อยกว่าปี (งั่กเลยจ้ะพี่จ๋า) อาจารย์ของคงโหวที่แสนจะยากจนและอับโชค แต่กลับโชคดีเรื่องการมีศิษย์ดี ว่ากันว่าเขาเอาโชคที่ตนมีไปอยู่ที่การเลือกศิษย์ที่หมดแล้ว แถมยังมีศิษย์สำนักน้อยใหญ่ที่มีบุคลิกและคุณสมบัติต่างกันไปก็ยกขบวนพากันมาสร้างสีสันในเรื่อง
.
ในเรื่องนี้มีความหลากหลาย ในความหลากหลายก็มีมุมมองที่ต้องการสอดแทรก มีแนวคิดที่นำเสนออย่างกลมกลืน ออกมาละมุน ภายใต้ความมหาเก่งและความหวานจนน่าหมั่นไส้ของพระนางนั่นแหละ!
.
ข้อที่อาจจะทำให้รู้สึกว่าไม่เต็มร้อยก็คงเป็นเรื่องที่ยาวไปหน่อย ถ้ากระชับได้อีกจะกำลังดี และบางทีความหวานก็ทำให้สำลักได้เหมือนกัน ฮ่า ๆ
.
ชอบค่ะ น่ารัก แนะนำ แม้แต่เล่มสุดท้ายที่โอว่าโอเริ่มอิ่มกับความรักของพระนาง มันก็ยังมีประเด็นและสถานการณ์ที่อ่านแล้วชอบ เป็นเรื่องราวประกอบของตัวละครที่ประกอบที่พอมาอยู่รวมกันแล้วทำให้เราเห็นภาพ และมองความรักของคงโหวและหวนจงได้สมบูรณ์ขึ้น
.
4 ดาว

[Bunnyb · Rating 5 out of 5]

เล่มจบแล้ว ตอนอ่านอ่านไปเสียดายไป
ไม่อยากให้จบ สนุกดี

เล่มนี้หวนจงกับคงโหวตกลงคบกันแล้ว
ฉากขอคบมาแบบกระทันหันแต่น่ารักมาก

หวนจงนี่ใช้ภาษาง่ายๆ คือทั้งรักทั้งหลงคงโหว
เดี๋ยวนี้เค้าอ้อนเก่งแล้วนะ แถมตัวติดกับคงโหวตลอด
ระเบียบพิธีการ มารยาทอะไรไม่สน ขอแค่ได้อยู่ใกล้กัน
ได้นั่งใกล้กันเป็นพอ แล้วคนในสำนักพันแสงกับเมฆาเรือง
ก็น่ารักกันหมด ทุกคนพยายามช่วย ถึงแม้บางคนจะช่วยไป
เข้าใจผิดไปเถอะ 555

เล่มนี้มีเรื่องของฝ่ายมารเยอะ ประมุขมารระดับฌานสูงกว่า
ทุกคนใน 10 สำนัก ตอนแรกเลยสงสัยเหมือนกันว่า
ฝ่ายธรรมะจะเอาชนะได้ยังไง

อ่านจนจบแล้วไม่เจอฉากติดเรทเลยแม้แต่นิ๊ดดด
เป็นรักละมุน แต่คงโหวไม่ได้ละมุนตลอด เวลาโหด
คงโหวก็โหดใช้ได้ แต่เป็นนางเอกที่ไม่ทำตัวงี่เง่า

สรุป สำหรับนิยายของเยว่เซี่ยเตี๋ยอิ่ง ชอบเล่มนี้
พอๆ กับ "ตัดสินคนจากหน้าตาฯ" เลย
ถึงจะเป็นนิยายคนละแนวกัน แต่คิดว่าต้องหยิบมา
อ่านซ้ำแน่ๆ

[Fonfoniny · Rating 4 out of 5]

ข้าจะเป็นเซียน (3/3)

งานของนักเขียนคนนี้ตอนจบอิ่มเอมและตื้นตันใจทุกครั้ง สุขนิยม แฝงแนวคิดการใช้ชีวิตต่างๆ ให้มุมมองความรักที่ต่างออกไป ไม่ได้เสนอแต่รักที่หวานแหวว มีคนผิดหวังในรัก แต่ก็ไม่ได้เอาความผิดหวังมาทำร้ายตนเองหรือทำลายคนอื่น

ศิษย์พี่ศิษย์น้องรักสามัคคี ตบมุกกัน ตัวประกอบอย่างหลินหูและลุงขายปลาเค็มก็ตลก มีความเอือมความหน้าหนาของพระเอก

ขื่อสำนักเยอะไป ไหนจะบรรดาศิษย์อีก ลำดับขั้นบำเพ็ญเพียร ค่อนข้างจำยากนิดนึง

[Kittenlittle · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม 3 เล่มเลย
อ่านได้สนุกมาก เพลินมากเลย อ่านแล้วไม่อยากให้จบ เป็นแนวที่ไม่เครียด อ่านได้สบายใจดี นางเอกนิสัยน่ารัก น่าเอ็นดู เป็นตัวละครที่เก่งมากนะ แต่ผู้เขียนเก่งที่ทำให้เรารู้สึกว่าไม่ได้เก่งเว่อร์ มีความเอ็นดูนางเอกอยู่มาก คือชอบเลย เราอ่านไปเรายังรู้สึกชอบนางเลย พระเอกก็งานดี คอยอยู่ข้างกันตลอด เวลาอ้อนนางเอกน่ารักมาก

[Noo · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยาย feel good มากๆ เนื้อเรื่องไม่ค่อยมีไร เดินทางเก็บไอเทมมาทำยา บำเพ็ญเพียร ฝ่าด่านเคราะห์ เลื่อนขั้น ธรรมะปราบอธรรมแค่นั้นจริงๆ

แต่ความหวานปนฮานี่ไม่ธรรมดา อยากสิงน้องคงโหวมากๆ ถ้าชีวิตจะดีแบบนี้

สรุป สนุกแบบเรียบเรื่อย อ่านแล้วอารมณ์ดี สบายใจ ไม่ต้องคิดเยอะ

[Ple Suthasinee · Rating 4 out of 5]

ข้าจะเป็นเซียน 3/3
โดย เยว่เซี่ยเตี๋ยอิ่ง

เนื้อเรื่องแนวสุขนิยมล้านเปอร์เซ็นต์ ใครๆก็เดาได้ว่าฝ่ายมารต้องโดนปราบ แล้วโลกก็สงบสุข😌

เล่มนี้ พระเอกนางเอกเค้ารักกัน ปากบอกว่าต้องแอบคบกันก่อนเพราะอาจารย์ไม่ปลื้ม มันดันฮาตรงที่ จริงๆอาจารย์ปลื้ม แต่เพราะพระเอกนางเอกแสดงละครเก่งเกิ๊นส์ อาจารย์เลยไม่รู้ว่าแอบคบกัน คนอ่านรู้ ศิษย์พี่ ศิษย์น้องรู้ ศิษย์สำนักอื่นรู้ อาจารย์ลุง อาจารย์อารู้ แต่อาจารย์นางเอกรู้คนสุดท้าย แต่ก็ยังฮาเหมือนเดิม🤣🤣🤣

นางเอกบำเพ็ญเพียร 100 ปี เท่ากับ 10 ปีข้างนอก พระเอกก็รอ ไม่มีตัวอิจฉามาแย่งพระเอก หรือทำให้นางเอกเข้าใจผิด มีแต่พระเอกชอบแอบหึงนางเอก หึงไปเรื่อย หึงเองหายเองขำๆ🤣🤣🤣

ส่วนที่ประทับใจ เดาถูก 8 ส่วน คือเรื่องลุงขายปลาเค็มว่าจะต้องเป็นอะไรที่เจ๋งสุด แล้วก็จริงด้วย สำหรับส่วนตามหายารักษาพระเอกก็ตามคาดเจอครบ แล้วที่คนอ่านเอะใจว่าต้องใช่ตัวยาก็ใช่จริงด้วย คือเป็นนิยายที่ดี ขนาดเดาได้เกือบหมด ยังชอบ😌😌😌 เหมาะสำหรับคนชอบนิยายฮาๆมุก 5 บาท 10 บาท มีตลอด พระเอกหวานเว่อร์ แต่คนอ่านไม่เลี่ยน ชอบมาก จังหวะ พระเอกหยอดนางเอกแล้วตัดไปบรรยากาศคนรอบๆ ตึ่งโป๊ะมาก🤣🤣

ปล. สรุปว่า ถ้านามปากกานี้มีเรื่องใหม่ ก็คงต้องซื้อมาเข้าสต็อคแน่ๆ เริ่มต้นที่เก็บงานY มาเองก่อนละกัน😌😌😌😌

[Nippon Ssp · Rating 4 out of 5]

สนุกม้ากกก สำหรับสายหาอะไรอ่านแก้เครียด อบอุ่นดี
เนื้อเรื่องไม่ดราม่าเลย และทุกตลค. น่ารักตลอดทั้งเรื่องเลย 🥹

ข้อติ คือ โดยรวมพล็อตคือเรื่อยๆเอื่อยๆ ไม่มีปมอะไรทั้งนั้น นอกจากตามหายาให้พระเอก และตัวร้ายคือโง่มาก โชวโบ้ะบ้ะ ขายขำ😂 ทุกปมที่เขียนคือเดาออกในสามวิ คิดว่านักเขียนจงใจบอกแหละ55555

นางเอกน่ารัก มองโลกในแง่ดี นางน่ารักนะ นิสัยดี น่าเอ็นดูแต่ไม่อ่อนแอ ไม่เคยเสียเปรียบ คือลูกรักพระเจ้า ซูสุด จนน่าหมั่นไส้ ทั้งเอ็นดูทั้งหมั่นไส้นาง ย้อนแย้ง

บทจะจบก็จบเลย น่าจะได้อีกสองสามเล่มนะ อยากให้เล่าแบบนางเอกได้ฌานแต่ละอันยังไง เป็นนิยายเล่มยาวได้เลย แต่คนเขียนบทตัดจบก่อน แง

ให้4ดาวเพราะคะแนนความน่ารักของแต่ละตัวละคร แต่หักคะแนนพล้อต

[ueiiyui · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้จะคล้ายเงาเพลิงฯ เกี่ยวกับลำดับการเป็นเซียน มีสำนัก เจ้าเขาตั่งๆ
ยังคงชอบนักเขียนท่านนี้อยู่ ถ้าชอบความคลั่งรักของพระนาง คือดีมากกกก
ไม่มีตัวอิจฉามาวุ่นวาย แต่ก็ซูมากเช่นกัน กับตอนจบที่ดูเป็นปลายเปิดมาก
เลยไม่รู้ว่า นางเอกตัดสินใจเป็นเซียนไปคนเดียวมั้ยยังไง ให้คิดต่อเองอ่ะ

[pn · Rating 5 out of 5]

(4.75/5) สนุก อ่านแล้วไม่เครียด มีความเรื่อยๆ น่ารัก เฮฮา แต่แฝงแนวคิดที่ทำให้อ่านจบแล้วได้เห็นมุมมองและวิธีคิดของผู้เขียน เรื่องความเท่าเทียม ความรัก และผู้คน โดยรวมก็ประทับใจ ถึงแม้ว่าเวลาอ่านทั้งสามเล่มจะต้องคอยเปิดรายละเอียดระดับฌานสิบขั้นเป็นระยะก็ตาม 5555555

[Kanyarat Phophum · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้ก็มีด่านให้พระ-นางรวมกันปราบมารและหาตัวยา รวมทั้งฝึกบำเพ็ญไปสุดท้ายพระเอกหาตัวยาได้ครบและแต่งงานกับนางเอกวันแต่งงานมีมารมาป่วน แต่สำนักทั้งหมดช่วยกันป้องกันไว้แล้วมารเลยตาย อ่านได้เรื่อยๆ ไม่จัดว่าสนุกมากมาย

[Nessy Bunny · Rating 4 out of 5]

มีความเนือยเล็กๆ แต่ก็ยังประคับประคองจนถึงหน้าสุดท้ายได้ ชอบความเอาใจใส่และความออดอ้อนใสๆของหวนจงมาก น่าเอ็นดูขึ้นทุกที รอคอยแค่ฉากพระนางอยู่ด้วยกันเพราะน่ารักมากจริงๆ

[Lomabee · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม 1-3
เป็นเรื่องที่เรียบๆ ไม่หวือหวา อ่านเพลินๆ มีมุขตลกแทรกตลอด ตลกแบบนิ่งๆ แต่อ่านแล้วขำก๊ากมาก เนื้อเรื่องพอเดาได้ เหมาะกับการเอาไว้อ่านเพลินๆ

[J · Rating 3 out of 5]

เล่ม 3 นี่หนักมือกว่าเล่มสอง เราว่ารวมเหลือ 2 เล่มจะดีมาก

ขนาดไม่รังเกียจความหวานนะ แต่ยังคงรู้สึกว่าเยอะไป บ้านไหนขาดหวานแนะนำค่ะ

[Nooiy Limpawittayakul · Rating 4 out of 5]

อ่านติดลม วางไม่ลง ต้องอ่านให้จบ

ประมุขฝ่ายมาร อ่านแล้วก็หล่อมาก เช่นกัน น่าเสียดาย

[Wanrada | 丽达 · Rating 4 out of 5]

✿ 3.75 stars - ยังคงความเรื่อยๆ มาเรียงๆ แต่น่ารักนุบนิบอยู่เหมือนเดิม ถ้าให้แนะนำเรื่องนี้ คิดว่าเหมาะกับคนที่ชอบความละมุน งานเสพบรรยากาศ เสพคาร์แรคเตอร์ตัวละครที่มีความน่ารักเป็นที่สุด อ่านไปก็จะรู้สึกทั้งเอ็นดู ทั้งผูกพันกับตัวละครแบบไม่รู้ตัว จนรู้สึกว่ายังไม่อยากให้จบเลย ถึงพล็อตเรื่องจะไม่ได้หวือหวา ค่อนข้างคาดเดาได้ อาจจะไม่ได้ให้ความรู้สึกสนุกแบบตื่นเต้นเท่าไร่ แต่เราว่ามันสนุกแบบเรื่อยๆ วางไม่ลงมากกว่า อย่างไรก็ตามเราขอแอบหักคะแนนนิดนึงตรงความสวีทของเล่มนี้ ที่บางครั้งเราก็รู้สึกว่ามากไปหน่อย (แต่ก็น่ารักอยู่ดีนั่นละนะ)

[Suwannee Duangmanee · Rating 5 out of 5]

จากองค์​หญิงที่รอดจากการถูกล้มราชวงศ์หวังว่าจะหลุดพ้นจากชีวิตที่เป็นอยู่ หวังให้มีท่านเซียนมารับ หวังที่จะเป็นเซียน จนเป็นจริง เมื่อเติบโตก็พบกับความรักที่ค่อยๆ ผูกพันระหว่างพระ-นาง จนเป็นนิรันดร์​

[Maneewan Kwankaew · Rating 5 out of 5]

ชอบมากกก สนุกมากจริง เรื่องนี้อะ

[Nimkuku · Rating 4 out of 5]

ชอบความเรียบๆเรื่อยๆ แต่ดูมีอะไรของเรื่องนี้อ่ะ ชอบเคมีพระนางเวลาเค้าอยู่ด้วยกัน มันนุ้บนิ้บน่ารัก เป็นความรักที่ละมุนใจ ไร้ดราม่าใดๆทั้งสิ้น อ่านแล้วได้แต่อมยิ้ม

[Chin · Rating 3 out of 5]

ตอนจบมีลุ้นต่อสู้หนักหน่วง เพื่อให้ผ่านด่านเคราะห์ได้ไวไว สนุกดี พระเอกก็เคลียร์ความลับของตัวเองได้ดี

[Kamon SecondAccount · Rating 5 out of 5]

ให้ 5 ดาวหมดเพราะชอบแนวนี้เป็นการส่วนตัว
เป็นแนวบำเพ็ญเพียรเพื่อเป็นเซียน มีสำนักเซียนต่างๆ มีการปราบมาร ด่านเคราะห์ แต่อ่านแล้วช่างสโลว์ไลฟ์ น่ารัก สบายใจดี อย่างที่คนส่วนใหญ่นิยามเรื่องนี้ว่ามันช่าง "น้อง" (ควรลากเสียง นว้องงงง) ด้วยความเอ็นดู

[Nancy · Rating 4 out of 5]

อ่านจบแล้วว งานของนักเขียนคนนี้เอกลักษณ์คือสุขนิยมไร้ดราม่า เรื่องนี้ก็ยังไม่เสียคอนเซ็ปต์เพียงแต่เปลี่ยนจากในรั้วในวัง เป็นโหมดผู้บำเพ็ญ ระดับความชอบไม่ได้สูงเท่าตอนยายหนูปัน แต่ก็สนุกสนาน อ่านเพลิน ขำออกเสียงจนคนมองบ่อยๆ แถมยังซ่อนแนวคิดบางอย่างไว้ด้วย ถือว่าเป็นงานที่ดีชิ้นนึงเลยล่ะค่ะ...ถ้าว่างๆอยากหาอะไรอ่านคลายเครียดแบบโนดราม่าก็เชิญค่ะ

[Risuki Ahoo · Rating 5 out of 5]

รักจิงๆ นักเขียนท่านนี้